สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)

ความวุ่นวายภายนอกรถตู้โมบายล์ส่งสัญญาณดาวเทียมที่จอดพรางตัวอยู่บริเวณลานน้ำพุหน้าวิลล่าหรู ดำเนินไปท่ามกลางเสียงไซเรนและแสงไฟวับวาบสีแดงและสีน้ำเงินของรถตำรวจที่สาดส่องตัดกับความมืดมิดของป่าสน ผู้พันวุฒิและผู้กองเมย์กำลังง่วนอยู่กับการสั่งการกวาดล้างพื้นที่ จับกุมบอดี้การ์ดที่เพิ่งฟื้นจากมนต์สะกด และเร่งปฐมพยาบาลพลเรือนที่ยังคงอยู่ในอาการหวาดผวา ไม่มีมนุษย์คนใดในบริเวณนั้นคาดคิดเลยว่า สมรภูมิที่แท้จริงและอันตรายที่สุด เพิ่งจะถูกย้ายมาสู่พื้นที่แคบๆ ภายในรถตู้โมบายล์คันนี้!

*เพล้ง!!!*

กระจกหน้าต่างด้านข้างของรถตู้โมบายล์ที่ทำจากวัสดุกันกระสุน แตกกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยดุจห่าฝน โดยที่ไม่มีเศษหิน กระสุนปืน หรือวัตถุทางกายภาพใดๆ พุ่งชน! มันราวกับถูกแรงดันมหาศาลจากมิติอื่นกระแทกเข้ามา

"เฮ้ย! อะไรวะเนี่ย!" ริน (นรินทร์) แฮกเกอร์หนุ่มร้องเสียงหลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด เขารีบยกสองแขนขึ้นบังใบหน้าจากเศษกระจกที่ร่วงกราวลงมาบนแผงควบคุมและคีย์บอร์ดเรืองแสง เสียงกระจกบาดผิวหนังและเสียงของหล่นกระแทกพื้นดังระงม

แต่สำหรับดร.น้ำฟ้า สิ่งที่พุ่งทะลุกระจกเข้ามาอย่างบ้าคลั่งไม่ใช่อากาศธาตุหรือแรงระเบิด แต่มันคือกลุ่มควันสีม่วงเข้มข้นที่มืดมิดและเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็งจากขั้วโลก! กลุ่มควันวิญญาณของ 'ธิดามารราคะ' พุ่งเข้าโอบล้อมร่างของจิตแพทย์สาวอย่างรวดเร็วและดุดันราวกับอสรพิษยักษ์ที่รัดเหยื่อมัดแน่นจนกระดูกแทบแหลก

"อ๊ะ! อ๊าาา!" ดร.น้ำฟ้าร้องอุทานด้วยความตกใจสุดขีดและความเจ็บปวดที่พุ่งทะลวงเข้าสู่สมอง เธอทรุดตัวลงคุกเข่ากระแทกกับพื้นเหล็กของรถตู้ สองมือเรียวยกขึ้นกุมศีรษะอย่างรุนแรงราวกับหัวกะโหลกกำลังจะถูกบีบให้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ควันสีม่วงมรณะไม่ได้ทำอันตรายทางกายภาพ แต่มันกำลังพยายามแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอผ่านทางลมหายใจ รูขุมขน และโสตประสาท เพื่อทำการยึดครองร่าง (Demonic Possession) อย่างสมบูรณ์แบบ!

ภาพนิมิตอันน่าสะพรึงกลัวและวิปริตผิดมนุษย์ถูกฉายเข้าสู่สมองของน้ำฟ้าโดยตรง มันเป็นภาพการสังวาสที่ป่าเถื่อน เลือด กามารมณ์ และความใคร่ที่ไร้ขีดจำกัด ภาพคนเสพสมกันอย่างบ้าคลั่งราวกับเดรัจฉาน เสียงครางกระเซ่าและเสียงกรีดร้องแห่งตัณหาดังก้องอยู่ในหัวจนเธอแทบคลั่ง มันคือความทรงจำอันโสมมหลายร้อยปีของธิดามารราคะที่พยายามจะยัดเยียด ลบล้าง และแทนที่ตัวตนที่แท้จริงของเธอ

*'ยอมรับข้าสิ... ปล่อยให้ข้าควบคุมร่างกายที่งดงามนี้... แล้วข้าจะมอบความสุขที่เจ้าโหยหาให้... เจ้าจะได้เป็นราชินีเหนือมนุษย์ทั้งปวง...'* เสียงแหบพร่าและเย้ายวนของวิญญาณปีศาจกระซิบก้องอยู่ในจิตใต้สำนึกของน้ำฟ้า มันเย็นเยียบจนจับขั้วหัวใจและทำให้ลมหายใจของเธอติดขัด

"ไม่! ออกไปนะ! แกเป็นแค่ภาพหลอน... เป็นแค่สิ่งสกปรก! ฉันคือ ดร.น้ำฟ้า! ฉันจะไม่ยอมตกเป็นเครื่องมือของแกเด็ดขาด!" น้ำฟ้ากัดฟันกรอด เธอหลับตาแน่น พยายามรวบรวมสมาธิขั้นสูงสุด (Mental Focus) และเทคนิคการบำบัดทางจิตวิทยา (Cognitive Behavioral Therapy) ที่เคยร่ำเรียนมาในฐานะจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ

เธอสร้าง 'กำแพงแก้วแห่งตรรกะและเหตุผล' ขึ้นมาในจิตใจ เพื่อสกัดกั้นคลื่นความถี่และภาพนิมิตวิปริตเหล่านั้น เธอบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงภาพมายา นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยกำลังกล้ามเนื้อหรืออาวุธปืน แต่มันคือ 'ศึกทางจิตวิญญาณ (Mental Battle)' ที่มีสติสัมปชัญญะ ศีลธรรม และร่างกายเป็นเดิมพัน!

"หมอน้ำฟ้า! หมอเป็นอะไร! หายใจไม่ออกเหรอครับ!" รินที่มองไม่เห็นกลุ่มควันสีม่วง ตกใจสุดขีดเมื่อเห็นจิตแพทย์สาวผู้งดงามล้มลงไปดิ้นทุรนทุรายบนพื้นรถตู้ แววตาของเธอเบิกโพลงและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขารีบกระโดดลงจากเก้าอี้และพุ่งเข้าไปประคองร่างที่สั่นเทาของเธอ

"ริน... อย่าเข้ามา... อ๊าาา! หนีไป!" น้ำฟ้าพยายามเตือนด้วยน้ำเสียงขาดห้วง แต่ความเจ็บปวดที่ถูกวิญญาณร้ายพยายามชำแรกเข้าสู่แกนสมองส่วนหน้า ทำให้เธอพูดแทบไม่เป็นคำ

รินไม่ฟังคำเตือน เขาไม่ยอมทิ้งเพื่อนร่วมทีม เขาคิดว่าน้ำฟ้าอาจจะได้รับผลกระทบจากคลื่นอินฟราซาวด์ที่ตกค้างหรือชอร์ตมาจากเซิร์ฟเวอร์ แฮกเกอร์หนุ่มรีบเอื้อมมือไปคว้า 'เอียร์คัฟแอนตี้รัสต์ V2' (Anti-RUSH V2) เครื่องสุดท้ายที่วางอยู่บนโต๊ะ หวังจะสวมมันให้กับเธอเพื่อหักล้างคลื่นความถี่และดึงสติเธอกลับมา

แต่ทันทีที่ปลายนิ้วของรินสัมผัสโดนหัวไหล่ของดร.น้ำฟ้า...

*เปรี้ยง!!!*

พลังงานด้านมืดที่มองไม่เห็นแต่มีอานุภาพทำลายล้างมหาศาล กระแทกเข้าใส่ร่างของรินอย่างจังราวกับถูกรถบรรทุกชนเต็มแรง! ร่างของแฮกเกอร์หนุ่มปลิวหวือลอยกระเด็นไปกระแทกกับผนังเหล็กของรถตู้อีกฝั่งอย่างรุนแรงจนชั้นวางอุปกรณ์และหน้าจอมอนิเตอร์สำรองพังครืนลงมาทับร่างของเขา

"อั้ก!" รินจุกจนพูดไม่ออก กระดูกซี่โครงแทบหัก เขานอนกองอยู่บนพื้นท่ามกลางเศษซากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ พยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่เรี่ยวแรงหายไปหมดสิ้น หน้ามืดตามัว "นี่มัน... พลังบ้าอะไรเนี่ย... มันไม่ใช่คลื่นวิทยุแล้ว..."

รินตะเกียกตะกายคลานไปตามพื้นรถตู้ด้วยความสิ้นหวัง มือของเขาพยายามควานหาสายเคเบิลหรือเครื่องส่งสัญญาณรบกวนแบบพกพา "ผมจะหาทางช่วยหมอเอง! ทนไว้ก่อนนะหมอ! อย่าเพิ่งยอมแพ้!"

กลับมาที่ดร.น้ำฟ้า การต่อสู้ภายในจิตใจดำเนินไปอย่างดุเดือดและทรมานแสนสาหัส กำแพงตรรกะและเหตุผลที่เธออุตส่าห์สร้างขึ้นกำลังถูกกัดกร่อนด้วยพายุแห่งตัณหาที่พัดโหมกระหน่ำ ธิดามารราคะค้นพบจุดอ่อนที่สำคัญที่สุดของน้ำฟ้า... มันพยายามขุดคุ้ยความปรารถนาส่วนลึก ความรู้สึกดีๆ และความรักที่เธอซ่อนเร้นไว้... ความรักที่เธอมีต่อ 'ผู้พันวุฒิ'!

*'เจ้าต้องการผู้ชายคนนั้น... เจ้าอยากให้เขากอด... อยากให้เขาสัมผัสร่างกายนี้... ทำไมต้องปิดบังความจริงด้วยศีลธรรมจอมปลอมล่ะ? เจ้าเห็นสายตาที่เขามองเจ้าไหม? มอบร่างนี้ให้ข้าสิ แล้วข้าจะใช้ร่างกายที่งดงามนี้ ทำให้ผู้บัญชาการสุดหล่อคนนั้นกลายเป็นทาสรักที่ซื่อสัตย์ของเราไปตลอดกาล! เขาจะยอมคุกเข่าแทบเท้าเจ้า อ้อนวอนขอเศษเสี้ยวความรักจากเจ้า!'* วิญญาณร้ายหัวเราะเยาะอย่างชั่วร้าย ภาพนิมิตของผู้พันวุฒิที่กำลังเล้าโลมเธอ รอยจูบที่ดุดัน และสัมผัสที่เร่าร้อนถูกฉายซ้ำๆ ในหัว พยายามใช้จุดอ่อนทางอารมณ์และตัณหาเบื้องลึกมาทำลายกำแพงของจิตแพทย์สาว

"หยุดนะ! อย่าเอาความรู้สึกที่บริสุทธิ์ของฉัน... มาทำให้สกปรกด้วยตัณหาของแก! ออกไปจากหัวฉัน!" น้ำฟ้ากรีดร้องออกมาเป็นเสียงจริง น้ำตาแห่งความเจ็บปวด ความอับอาย และความสิ้นหวังไหลอาบแก้ม

เธอต้องหาวิธีดึงสติกลับมา! น้ำฟ้าพยายามสร้างสมอจิตใจ (Mental Anchor) เหมือนที่เธอเคยพร่ำสอนผู้พันวุฒิ เธอใช้นิ้วมือทั้งสี่จิกเล็บลงบนฝ่ามือตัวเองอย่างแรง เล็บยาวเคลือบสีใสจิกทะลุชั้นผิวหนังจนเลือดสีแดงสดห่อขึ้นมา ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นปราดเข้าสู่สมอง แต่มันยังไม่พอ! เธอตัดสินใจกัดริมฝีปากล่างของตัวเองเต็มแรงจนฟันจมลงไปในเนื้อ รสชาติฝาดเฝื่อนของเลือดและสนิมคลุ้งกระจายในโพรงปาก ความเจ็บปวดทางกายถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือต่อต้านเวทมนตร์ดำ

"ฉัน... ฉันจะไม่ยอม... ฉันจะสู้... จนกว่าจะตาย..." น้ำฟ้าพึมพำกับตัวเองด้วยความสิ้นหวัง น้ำเสียงของเธอสั่นเครือและแหบแห้ง เธอรู้ตัวดีว่าเรี่ยวแรงของเธอกำลังจะหมดลง วิญญาณธิดามารราคะนั้นทรงพลังและมีชั้นเชิงมากกว่าฟีโรโมนสังเคราะห์ของรัชชาหลายร้อยเท่านัก มันแทรกซึมลึกเข้าไปในระดับของวิญญาณ จิตใต้สำนึก และความปรารถนา ไม่ใช่แค่สารเคมีในสมอง!

"หมอ... หมอครับ! สู้มันนะ! อย่าให้มันครอบงำคุณได้!" รินตะโกนเรียกสติจากอีกฝั่งของรถตู้ แม้จะมองไม่เห็นศัตรู แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นยะเยือกและกลิ่นอายความตายที่แผ่ซ่านออกมาจนขนลุกซู่

ดร.น้ำฟ้าเงยหน้าขึ้นมองริน ภาพที่รินเห็นผ่านแสงไฟสลัวในรถตู้ ทำเอาแฮกเกอร์หนุ่มถึงกับช็อกจนหัวใจแทบหยุดเต้น ลมหายใจสะดุดกึก!

แววตาที่เคยอ่อนโยน เยือกเย็น และเปี่ยมไปด้วยปัญญาของจิตแพทย์สาว บัดนี้กำลังกะพริบและสลับเปลี่ยนสีไปมาอย่างน่าสะพรึงกลัว! วินาทีหนึ่งมันเป็นดวงตาสีดำสนิทปกติของมนุษย์ที่เต็มไปด้วยน้ำตา แต่อีกวินาทีหนึ่ง มันกลับเปล่งประกายสีชมพูขุ่นมัวและแดงก่ำอันเป็นสัญลักษณ์ของความใคร่และราคะที่วิปริต! รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็บิดเบี้ยว สลับระหว่างความเจ็บปวดปางตายที่ต้องฝืนกลั้น กับรอยยิ้มเย้ายวนชวนขนลุกของนางมารที่กำลังจะได้ร่างใหม่!

การต่อสู้แย่งชิงสิทธิขาดในการควบคุมร่างกาย (Body Control) กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดที่สุดในเสี้ยววินาทีเป็นตาย น้ำฟ้ากำลังจะแพ้พ่ายให้กับพลังงานด้านมืดที่สะสมและหิวโหยมาหลายร้อยปี

"ริน... หนีไป... ไปบอกผู้พัน..." น้ำฟ้าฝืนสติเฮือกสุดท้าย กัดฟันแน่นจนเลือดไหลซึมจากริมฝีปากหยดลงเปื้อนเสื้อแจ็คเก็ต เธอใช้มือที่สั่นเทาและชุ่มเลือดจากการจิกฝ่ามือ ชี้ไปทางประตูรถตู้ "ช่วยฉัน... อย่าให้มัน... อย่าให้มันยึดร่างฉันสำเร็จ! ถ้า... ถ้าฉันเปลี่ยนไป... ให้ผู้พัน... ฆ่าฉันซะ! ยิงฉันซะ! อย่าปล่อยให้ฉันทำร้ายใคร!"

"หมอ! พูดบ้าอะไร! เราต้องรอดไปด้วยกันสิ! ผมจะไม่ทิ้งคุณ! ผมจะไม่ยอมเสียใครไปอีกแล้ว!" รินตะโกนทั้งน้ำตา เขาพยายามจะตะเกียกตะกายเข้าไปหา พยายามจะโยนสายชาร์จไฟแรงสูงไปชอร์ตเพื่อสกัดกั้น แต่พลังงานที่มองไม่เห็นก็ยังคงกดทับร่างของเขาเอาไว้ราวกับกรงขังที่มองไม่เห็น

*'ไร้ประโยชน์นังมนุษย์ที่อ่อนแอ... ร่างกายนี้... ความรักของเจ้า... จิตวิญญาณของเจ้า... เป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว!'*

เสียงคำรามของธิดามารราคะดังก้องในหัวของน้ำฟ้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเบิกกว้าง ควันสีม่วงทั้งหมดพุ่งทะลวงผ่านโสตประสาท ลมหายใจ และรูขุมขน เข้าไปสิงสู่และผสานรวมกับจิตวิญญาณของจิตแพทย์สาวอย่างสมบูรณ์แบบ!

ร่างของดร.น้ำฟ้ากระตุกเกร็งอย่างรุนแรงราวกับถูกไฟฟ้าชอร์ตหลายพันโวลต์ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนนิ่งงันอยู่บนพื้นรถตู้ ท่ามกลางความตกตะลึง เสียงสะอื้น และความสิ้นหวังของรินที่ทำอะไรไม่ได้เลย

ศึกทางจิตวิญญาณอันหนักหน่วงได้จบลงแล้ว... แต่ผลลัพธ์ของมันคือหายนะที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด! พาหนะชิ้นใหม่ที่งดงาม แข็งแกร่ง และฉลาดหลักแหลมที่สุด ได้ตกเป็นของธิดามารราคะเรียบร้อยแล้ว การลืมตาตื่นครั้งต่อไปของเธอ จะนำพานรกขุมใหม่มาสู่ผู้พันวุฒิและทุกคนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้! ความรักที่งดงามที่สุดกำลังจะกลายเป็นอาวุธที่อันตรายที่สุดในมือของปีศาจร้าย!