Chat เปลี่ยนโลก

ในที่สุดวันที่แสนจะธรรมดาก็มาถึง นทีในชุดนักศึกษาเต็มยศ เขาเดินออกมาพร้อมกับเหล่าสาวกแห่งความตายที่คอยให้บริการแก่เขาอย่างดี ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่ขับรถไปไหนต่อไหนด้วยตัวเองอีกแล้ว เพราะหลังๆมานี้เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันมักจะเกิดขึ้นในตอนที่เขาขับรถไปเองซะส่วนใหญ่ รถคันสีดำหลายคนขับออกไปจากคอนโดฯ ด้านหน้ามีรถตำรวจเพื่อเปิดทางสัญจรอย่างกับประธานาธิบดีสหรัฐฯเดินทางผ่านยังไงอย่างนั้น และแน่นอนว่าเหล่าประชาชนคนธรรมดาก็เริ่มสงสัยว่าใครกันที่สามารถทำอย่างนี้ได้ หากไม่ใช่ระดับผู้นำประเทศ แต่ก็ยังมีอีกหลายๆคนที่เม้าท์ และเดากันไปต่างๆนานาว่าเป็นแค่ลูกของผู้มีอำนาจบ้าง นายกบ้าง หรือแม้กระทั่งคนสำคัญระดับโลกเลยทีเดียว แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือในตอนนี้มีเพียงชายคนหนึ่งที่สวมชุดนักศึกษาปี 4 เพียงเท่านั้นที่อยู่ภายในรถ และเมื่อมาถึงมหาวิทยาลัย บรรดาผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็ให้ความสนใจกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะรุ่นพี่รุ่นน้องหรือแม้แต่คณาจารย์เองก็ด้วย แต่รถคันนั้นมาจอดได้สักพักก็ขับออกมาโดยที่ไม่มีใครลงจากรถมาเลยแม้แต่คนเดียว มันเป็นเพราะว่านทีไม่ได้อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ เขาจึงเข้าสู่โหมดยมทูต และหายตัวไปยังห้องน้ำชายที่คุ้นเคย นทีเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบกับเสียงกรี๊ดอย่างไม่คุ้นชิน เพราะเมื่อก่อนเขาก็เป็นได้กะอีแค่คนหล่อที่ไม่มีจะแดกเพียงเท่านั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนทุกอย่างมันเริ่มเปลี่ยนไปตามกฎของธรรมชาติด้วยตัวของมันเอง “ชิ!!มันรอดมาได้ยังไงว่ะ ไหนว่าพวกนั้นเก่งกันนักกันหนาไง ทำไมกะอีแค่เด็กมหาวิทยาลัยคนเดียว พวกมันถึงได้ทำงานพลาดกันอย่างนี้ ไม่น่าล่ะถึงไม่ติดต่อกลับมาเลย.. เสียเงินฟรีจริงๆ” เสียงโทนี่ที่บ่นออกมา ตอนนี้เขาเรียนอยู่ปี 5 แต่ยังไม่ยอมยื่นเรื่องขอจบการศึกษาเท่านั้นเอง โทนี่เอ่ยขึ้นอย่างหัวเสีย ที่หญิงสาวคนที่เขาหมายตาตั้งแต่เด็ก ต้องตกเป็นข่าวเสียๆหายๆกับชายคนที่ไม่เอาถ่านคนนั้น นทีที่หูดีกว่าชาวบ้านก็ได้ยินทุกๆคำจากปากของโทนี่ ซึ่งทำให้เขาได้แต่ยิ้มออกมา ก่อนที่โทนี่จะหันหลังกลับไป เพื่อไปคิดแผนการจะจัดการนทีต่อ แต่เมื่อหันกลับมาก็พบเจอเป้าหมายอยู่ตรงหน้าแล้ว มันเหมือนกับผีที่หลอกตอนกลางวัน เมื่อกี้ยังเห็นมันอยู่ไกลๆอยู่เลย แต่เพียงแค่พริบตาเดียวทำไมชายคนนี้ถึงมาอยู่ต่อหน้าของเขาได้กัน “หรือว่า เจ้าหมอนี่จะตายไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่ามันได้ตายไป... แล้วมันกำลังกลับมาเพื่อแก้แค้นฉัน” โทนี่บ่นพึมพำอยู่คนเดียว เขาค่อยๆก้าวถอยหลังออกจากจุดนั้นเรื่อยๆ พร้อมกับในมือที่กุมจี้พระห้อยคอเอาไว้ ในขณะที่นทีก็เดินเข้ามาใกล้เช่นกัน บรรยากาศมันเริ่มดูวังเวงขึ้นเรื่อยๆ นทียกมือซ้ายของตัวเองขึ้นมา ก่อนที่ในสายตาของโทนี่จะเห็นอะไรที่น่ากลัวมากที่สุดที่เขาเคยพบเจอ และแน่นอนว่ามันคือพลังของนทีที่ออกมาผ่านมือซ้ายของเขา เพื่อทำให้เป้าหมายสับสนในสิ่งที่กำลังได้เห็น หรือมันก็คือพลังของเทพแห่งความสับสนที่เป็นของนทีเอง โทนี่กรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง น้ำสีเหลืองไหลออกมาจากเป้ากางเกงสแล็คของเขา ก่อนที่จะล้มลงไปกับพื้น จากนั้นภาพทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติสำหรับโทนี่ แต่ความกลัวก็ยังคงหลอนอยู่ในจิตใจของเขา โทนี่มองไปรอบๆ และก็เห็นว่านทียังยื่นอยู่ไกลๆเหมือนอย่างที่มันจะควรเป็น และหันมามองทางเขาด้วยความสงสัย รวมทั้งคนอื่นๆเองก็หันมามองพฤติกรรมประหลาดของโทนี่เช่นกัน เมื่อเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มองดูสภาพของตัวเอง เขาต้องรีบลุกออกจากตรงนั้นด้วยความอับอาย โทนี่รีบวิ่งออกไปท่ามกลางเสียงหัวเราะของใครหลายๆคน ก่อนจะหันไปมองทางนที และพูดขึ้นว่า “ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือภาพหลอน.. กูก็จะจัดการมึงให้ได้” เขาพูดออกมาเสียงเบาๆอย่างแค้นใจ แต่มันก็ไม่พ้นหูเทพของนที จากที่ทั้งสองกำลังจ้องตากันอยู่ ภาพของโทนี่ที่มองออกไปก็เริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้ง และมันเป็นภาพของนทีที่กำลังยิ้มอยู่มุมปากที่ยืดยาวฉีกออกถึงใบหูราวกับปีศาจ และเสียงหัวเราะราวกับโรคจิตก็ปรากฏขึ้นในหัวของโทนี่ ก่อนที่ใบหน้าของนทีที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสดๆค่อยๆขยายใหญ่ขึ้น และพุ่งตรงเข้ามาหาโทนี่กะทันหัน อย่างกับผีในภาพยนตร์ชื่อดัง โทนี่วิ่งออกไปจากจุดนั้นพร้อมกับหลับตาไปด้วย เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้วในตอนนี้ จนกระทั่งวิ่งชนเข้ากับกำแพงอย่างจัง กิริยาของโทนี่เหมือนกับไม่ใช่ตัวของตัวเอง เลือดที่ไหลออกมาทั้งจมูก และปากมันทำให้สติเขาก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว โทนี่ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองกำลังอยู่ในที่ดินรกร้างแห่งหนึ่ง ต้นไม้ใบหญ้าต่างถูกประดับทาสีไปด้วยสีดำ พื้นที่ที่เขาเหยียบอยู่นั้น เป็นพื้นดินที่แห้งแล้งราวกับอาการขาดน้ำของดิน โทนี่มองไปรอบๆสิ่งที่เห็นตรงหน้าในตอนนี้ มัน ‘ไม่มีใครเลยนอกจากเขา’ จิตใจของเขาเริ่มที่ห่อเหี่ยวจิตตกไปอย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้นเองโทนี่ก็เห็นเหมือนมีคนที่กำลังเดินผ่านเขาไป ไม่สิ มันเรียกว่าลอยถึงจะถูก เขาตกใจกับสิ่งที่ได้พบเห็นด้านหลังของตัวเอง เหล่าวิญญาณคนตายนับไม่ถ้วนกำลังลอยเคว้งคว้าง โทนี่หันไปรอบๆทิศทาง และเหมือนว่าวิญญาณเหล่านั้นจะรับรู้การคงอยู่ของบุคคลที่ไม่สมควรอยู่ในที่แห่งนี้ พวกมันต่างก็พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางพุ่งเข้ามาภายในตัวเขา โทนี่ร้องออกมาอย่างปวดร้าว แต่ถึงเขาจะร้องมากสักแค่ไหนมันก็ไร้ความหมาย ไร้ซึ่งความช่วยเหลือใดๆ จิตใจของเขารู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่ความจริง เขาร้องออกมาอย่างนั้นแต่ฝันนี้ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุดลงไป ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว จนจิตใจของเขาเริ่มที่จะชินชากับมัน แม้ว่าโทนี่จะเจ็บปวดแต่ใบหน้าของเขาในตอนนี้กับแข็งค้างพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินเป็นสายเลือดตลอดเวลา แต่แล้วความฝันนั้นก็จบลงเสียที โทนี่ตื่นขึ้นมาภายในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งอย่างตกอกตกใจ เขาดีใจเป็นอย่างมากที่หลุดออกมาได้จากฝันประหลาดๆนี้ เขามองไปรอบๆก่อนที่จะคว้าปุ่มที่กดเรียกพยาบาล เพราะตอนนี้โทนี่กำลังจิตตกเป็นอย่างมาก เขาต้องการคนที่จะมาอยู่เป็นเพื่อน แต่แล้วเมื่อเขากดปุ่มนั้นไป ภาพรอบๆข้าง มันก็เปลี่ยนไปเป็นสีดำอย่างเมื่อตอนกลางวัน แสงของดวงอาทิตย์ที่กำลังเฉิดฉายได้กลายเปลี่ยนเป็นมืดสลัว ราวกับบรรยากาศของโรงพยาบาลร้าง ตึกที่เคยแข็งแรงบัดนี้กลับมีรอยร้าวตามมุมตึก โทนี่สั่นกลัวมือจิกไปที่หมอนที่อยู่ข้างหลังเขาจนทะลุไปจิกมือเลือดไหลนองเปรอะเปื้อนเต็มที่นอน เสียง ‘ออดแอด’ ของรถเข็นเก่าๆค่อยๆดังขึ้นมาตามทางเดิน และแน่นอนว่าโทนี่ไม่ได้ดีใจเลยที่ได้ยินอย่างนั้น เขาจ้องเขม็งมองไปที่ประตูทางเข้า เสียงของประตูก็ดังขึ้นช้าๆ ราวกับมีคนค่อยๆเปิดมันออกทีละน้อย เป็นภาพที่ผ่านไปช้ามากสำหรับโทนี่ที่กำลังลุ้นจนตัวแข็งไปหมด ในที่สุดประตูก็ถูกเปิดออกกว้าง ด้านหลังของประตูกลับว่างเปล่าเต็มไปด้วยความมืดมิด โทนี่พยายามที่จะหลับตา แต่เหมือนว่าหนังตาของเขาไม่ยอมที่จะปิดลงด้วยแรงอะไรบางอย่างรั้งเอาไว้ เขารับรู้ถึงลมที่ค่อยๆเป่ามาจากข้างๆหู โทนี่พยายามเหล่ตาไปมอง และสิ่งที่เขาได้เห็นมันทำให้ถึงกับต้องร้องไห้ออกมา พยาบาลสาวที่เขาคิดว่าจะเข้ามาทางประตูที่จ้องมองอยู่ แต่เธอมาอยู่ตรงนี้ที่ข้างกายของเขา แล้วเสียงเอ่ยของพยาบาลก็เข้ามาเบาๆข้างใบหู“ลืมตาซิ...คนไข้...” จากนั้นคอของชายหนุ่มก็หันไปมองทางพยาบาลสาวทันที ด้วยแรงกระชากบางอย่าง และภาพตรงหน้าที่เขาได้เห็นคือ.....!!!
error loaded