ที่โรงอาหารคณะวิศวะ
"ไอ้ปุณณ์ทางนี้"
"ไอ้คีย์โทษทีวะสายฝนเเมร่งตกเเต่เช้าเลย"
"เเล้วมางัยวะ"
"อาศัยคนอื่นมา"
"เห้ยเเล้วพี่อะไรเนี่ยเพื่อนคุณชายปีศาจนี่หว่า"
"นี่พี่อิน พี่อินนี่คีย์เพื่อนผม"
"หวัดดีพี่"คีรภัทรเอ่ยเเต่เหมือนอินทัชไม่ได้สนใจกลับชวนปุณณ์คุยมากกว่า
...อะไรวะทำไมรู้สึกว่าไอ้พี่อินมันกำลังจีบปุณณ์อยู่วะ...คีรภัทรคิดปุณณ์หันมาคุยกับเพื่อนเป็ระยะไม่ได้ใส่ใจคนที่พูดคอยเทคเเคร์ข้างๆเลย
"ไปนั่งร่วมโต๊ะมั้ย"
"ไม่หละนั่งตรงนี้หละ"
"เอ้าทำไมวะเเกจะปล่อยให้ไอ้อินทำคะเเนนแซงหน้าเเกเหรอวะ"
"ไก่ออ่นอย่างมันเเซงได้ไม่นานหรอก"ทินจักรมั่นใจในสกิวความเ้าเล่ห์ของตัวเองรู้สึกว่าเกมนี้เขาต้องเอาชนะให้ได้
"งงใจพวกมึงเออเเดกข้าวเหอะจะไม่ทันเเล้วเนี่ย"ธารธาดาเอ่ยจ้วงข้าวเข้าปากปุณณ์หันหน้ามาเจอทินจักรที่นั่งอยู่รีบก้มลงทันที...ให้ตายจ้องทำไมวะเเล้วกูหน้าร้อนทำไมเนี่ย....ผมคิดในใจเเต่ตอนนี้หน้าผมมันออกอาการคือร้อนมากจนผมคิดว่าตัวเองเป็ไข้ซะอีกยิ่งเห็นสายตาเเบบนั้นยิ่งทำให้คนอย่างผมไม่กล้าสบตาไอ้คุณชายปีศาจอีกเลยมันรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก
"ปุณณ์"อินทัชเรียกเงียบไม่มีเสียงตอบ
"ปุณณ์มึงนั่งเหม่อเป็ไรเนี่ย"
"เออเปล่าอิ่มเเล้วขอตัวนะครับพี่อินไปคีย์"ปุณณ์เอ่ยคว้าเเขนคีรภัทรลุกเดินออกไปเลยอินทัชถึงกับอึ้งไปมองตาม
"ไอ้อินกูว่ามึงวืดวะ"ธารธาดาเอ่ยจับบ่าเพื่อน
"อะไรวืดไอ้ธาร"
"ก็เเห้วงัยมึงไก่ออ่นนะมึงอะ"
"ไอ้ทินกูจะคอยดูมึงปากเเมวๆเเบบมึงก็เเดกเเห้วไม่เเพ้กูหรอก"
"อะหะเดี๋ยวมึงดูกูเเล้วกัน"
"นี่จริงจังกันจังไปเร็วพวกมึงสายๆ"ธารธาดากอดคอเพื่อนรักออกจากโรงอาหารคณะวิศวะ
หลังจากทำกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จ
หน้าตึกทางขึ้นคณะเเพทย์
"ไอ้อิน ไอ้ทินพวกมึงเเข่งกันจริงจังมากไปมะอย่าลืมเราเพื่อนกันนะ"
"เออเเข่งก็ส่วนเเข่งดิ"
"ใช่มึงกลัวอะไรเหรอ"
"กูกลัวพวกมึงทะเลาะกัน"
"ไม่หรอกจริงมะไอ้ทิน"
"เออมันคือเกมคิดมากไปเรียนเลยไปๆ"เขากอดคอธารธาดาเเละอินทัชเดินขึ้นตึกไป
คณะวิศวะฯ
ในห้องเรียน
"ปุณณ์ทำไมกูมีความรู้สึกว่าพี่อินจีบมึงวะ"
"จีบบ้านมึงดิพูดมั่ว"
"ไม่มั่วกูมองออกติดที่ว่ามึงเป็ผู้ชายนี่หละ"
"ทำไมเดี๋ยวนี้ความรักเขาเเบ่งเพศเหรอวะโลกนี้เจริญไปถึงไหนต่อไหนเเล้ว หัวโบราณไปนะมึง"
"เเล้วถ้าเขามาจีบมึงจะชอบมั้ย"
"ยังไม่คลิ๊ก"
"โหทำเเบบว่าสวยเลือกได้ มึงเป็ปะเนี่ย"
"อะไรเป็"
"ก็..."
"เกย์ ตุ๊ดนั่นเหรอไม่ได้เป็โว้ย"
"เเล้วอย่างงัย"
"นี่ถึงจะเป็เพศไหนๆก็ไม่ควรเหยียดปะวะทำไมถ้ากูเป็มึงจะเลิกคบกูเหรอ"
"เลิกได้งัยมึงเป็เพื่อนกูตั้งสมัยไหนมาเเล้วอย่างงัยมึงก็เพื่อนกูอยู่ดี"
"โหซึ้งเลยมึง คิดไรกับกูปะเนี่ย"
"คิด ..."คีรภัทรเอ่ยออกมาปุณณ์ถึงกับสตั๊นไป
"มึง"
"คิดว่าเราเป็เพื่อนกันงัยทำไมมึงถึงกับสตั๊นไปเลยเหรอวะ"
"เออกูใหมด"
"ไม่กินเพื่อนเว้ยถ้ากูชอบผู้ชายจริงๆสาบานว่าไม่ใช่มึงเเน่ๆ"คีรภัทรยิ้มกวนมองปุณณ์สายตาเรียบๆ...ทำไมกูรู้สึกกลัววะรู้สึกว่าอีกไม่นานมึงอาจจะเสียน้ำตา...คีรภัทรคิดผ่อนลมหายใจ ........นั่นหละครับสิ่งที่ผมคิดไม่ใช่ว่าไอ้ปุณณ์มันจะไม่น่ารักนะครับเเต่เราเห็นกันมานานซี้ปึ๊กกันมากเพื่อนก็คือเพื่อนครับอันนี้คอข้อยกเว้นสำหรับผมด้วยใบหน้าเเละองค์ประกอบรวมๆไม่เเปลกที่มีนจะสะดุดตากับผู้หญิงหรือผู้ชายก็มันน่ารักนี่ครับใครรู้จักก็หลงมันเเต่ผมยังเบาใจที่มันมุ่งเื่เรียนมากกว่าเื่รักนี่หละครับที่ผมยอมใจมันเเต่ใจคนอื่นผมไม่รู้ดังนั้นต้องสืบครับจะรออะไรเพื่อนผมต้องไม่เสียใจเสียความรู้สึกให้ใครเเละผมก็รู้เเล้วครับว่าผมจะสืบกับใคร....เขาถอนหายใจออกมาเเล้วกลับมาสนใจชีทเรียนตรงหน้า
2K
