Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 80 ความโชคดีของอายู

" มอมแมม ใช้ได้เลยนิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

ริวจิพูดจบ แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับจากหญิงสาว ทำให้ริวจิต้องพูดขึ้นอีกครั้ง 

" เฮ้ !! โอเคมั้ย " 

ริวจินึกว่าอายูอาการหนักขึ้นกว่าเดิม เพื่อเช็กสติของเธอมายังโอเคอยู่รึเปล่า ได้ยินเสียงเด็กหนุ่มดังขึ้นทำให้สติของอายูได้กลับคืนมาก่อนจะพูดขึ้น 

" นายเลื่อนขั้นเป็นขั้น 4 แล้วอย่างงั้นหรอ " 

ริวจิได้ขำลั่นออกมาดังลั่น เมื่อได้ยินคำพูดที่เหมือนกับมุกของอายู 

" ฮ่า ฮ่า ถ้าฉันเลื่อนเป็นขั้น 4 ก็ดีสิ เปล่าหรอกฉันยังอยู่ขั้นที่ 3 " 

อายูได้สวนขึ้นมาทันทีที่ริวจิพูดจบ 

" แล้วทำไมนายถึง ... " 

ยังไม่ทันพูดจบริวจิก็ได้สวนขึ้นมาทันที 

" ฉันรู้ว่าเธอหมายถึงอะไร แต่นั่นมันก็คือสกิลประเภทหนึ่ง " 

พูดจบริวจิก็กลัวอายูจะน้อยใจที่เขาจะเคยแบ่งสกิลให้กับเธอเลยหลังจากสกิล Steal และไหนๆ เขาก็ต้องหาให้กับน้องสาวของเขาอยู่แล้ว เขาก็เลยกะหาให้กับอายูพร้อมกันเลย

" เดี๋ยว ถ้าฉันเจอสกิลเจ๋งๆ อีกละก็ ฉันจะแบ่งให้เธอสักอันละกัน " 

อายูได้ยินที่ริวจิพูดเธอก็ได้รู้สึกเบ่งบานขึ้นมาก่อนจะพูดขึ้นและพุ่งไปที่ศพของซอมบี้ G4 ที่สูญสลายไป 

" นายพูดแล้วนะ "

" ไม่มีความเกรงใจจริงๆ นะ เธอเนี่ยะ " ริวจิได้แต่เกาหัวอย่างช่วยไม่ได้ 

1 นาทีต่อมาริวจิก็ได้ถามขึ้น 

" ได้อะไรมาบ้างละ " 

ริวจิรู้ว่าอายูนั่นดวงดี เพราะคราวก่อนที่เขาให้เธอชำแหละศพซอมบี้ เธอก็สามารถได้ลูกแก้วสีขาว ทั้งๆที่ริวจิชำแหละมากกว่าเธอด้วยซ้ำ เขาก็ไม่ได้มาสักลูก นั่นทำให้ริวจิหวังเล็กๆ ว่าจะมีของดรอปออกมา แต่ซอมบี้ G4 ก็มีแค่ตัวเดียว มันคงไม่ดรอปไอเทมมามากขนาดนั้น 

อายูเมื่อได้ยินเสียงของริวจิ เธอก็ได้เดินมาและวางของ 3 ชิ้นไว้ตรงหน้าของเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร จากนั่นริวจิก็ได้หยิบของทั้ง 3 ชิ้นขึ้นมาบนมือก่อนระบบจะแจ้งเตือนขึ้น

[ ติ๊ง ]

 ได้รับยารักษา G4 x1 ] 

[ติ๊ง ]

[ ได้รับยารักษา G4 x1]

[ติ๊ง ]

[ ได้รับยารักษา G4 x1] 

" พระเจ้า ! นี่มัน ไม่ดง ไม่ดรอป อย่างอื่นเลยหรอฟ่ะ " 

ที่ริวจิได้มานั่นมันคือยารักษาล้วนๆ แต่ถึงริวจิจะบ่นออกมาแบบนั้น แต่ยารักษามันก็มีประโยชน์มากในเวลาที่ต้องต่อสู้ ถ้าเกิดมีใครในกลุ่มของเขาโดนซอมบี้ G4 ข่วนเข้ามันก็จะสามารถรักษาพวกเขาได้ นี่ว่าเป็นไพ่ประกันชีวิตของพวกเขาเลยก็ว่าได้ แต่เมื่อริวจิสังเกตที่มือของอายูปรากฏว่ามันยังมีม้วนสกิลอีก 1 ม้วน เขาจึงได้ถามขึ้นเพื่อหยอกล้ออายูตามประสา

" เฮ้ ! นี่เธอกลัวฉันแย่งรึไง ไม่ต้องเอาไปซุกไว้ขนาดนั้นก็ได้ ยังไงนั่นมันก็เป็นของเธอ ฉันไม่คิดจะกลับคำพูดหรอกนา แต่ขอฉันดูหน่อยได้มั้ย " 

เมื่อเธอได้ยินที่ริวจิรับรอง เธอจึงได้ยื่นม้วนสกิลไปที่มือของเขา และระบบก็ได้แจ้งเตือนขึ้น

[ ติ๊ง ] 

[ ได้รับสกิล Shadow ขั้น 2 ระดับกลาง ] 

[คุณสมบัติ : เมื่ออยู่ในที่มืด ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10 % ] 

" นี่มันโกงชัดๆ " มันเป็นแค่สกิลขั้น 2 ระดับกลางแต่ว่าความสามารถของมันกลับเหมือนกับสกิลระดับ 3 ขั้นต่ำ ริวจิอดไม่ได้ที่จะอิจฉา  จากนั้นก็มีปุ่มขึ้นมาให้ริวจิเลือก ก็คือยืนยันหรือไม่ 

[ ติ๊ง ]

[ต้องการเรียนรู้หรือไม่]

ถึงริวจิจะอิจฉาให้สกิลของเธอและดวงของเธอ แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ไม่คิดที่จะโกหกและแอบเนียนเรียนรู้สกิลของเธอ เพราะเขาได้บอกกับเธอไปแล้วว่า เขาจะยกให้เธอเมื่อเขาได้เจอกับมันอีกครั้ง ริวจิก็เลือกที่จะกดปฏิเสธไป จากนั่นเขาก็ได้ยกม้วนสกิลคืนให้กับอายูไป 

หลังจากได้เห็นริวจิตรวจสอบแล้ว อายูเธอก็ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว เธอรีบเรียนรู้สกิล Shadow ทันที เมื่อริวจิเห็นเธอเรียนรู้มันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็กำลังจะเปิดปากถามอาการของเธอ แต่ตอนนั้นเอง ... 

" พี่ค่ะะะะะ !! " 

ได้มีเสียงดังขึ้น นั่นคือไม่ใช่ใครที่ไหน นั่นก็คือมิโกะนั่นเอง เธอพูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ 

" พี่เป็นคนจัดการ ใช่มั้ยคะ " 

ริวจิไม่ได้ปฏิเสธเขาพยักหน้าตอบรับเบา ๆ 

" พี่ทำได้ยังไงกัน พี่แข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้เลยหรอ " 

" มันเป็นผลมาจากสกิลของพี่ " 

หลังจากมิโกะได้ยินแบบนั้น เธอก็ได้รู้สึกอยากได้มันบ้าง และรีบเข้าไปกอดแขนของริวจิ 

" พี่จัดการมันไปแล้วใช่มั้ย มันมีอะไรดรอปมาบ้างมั้ย " 

ริวจิได้ยินเสียงมิโกะ เขาก็ได้ยินว่าตัวเขาเองได้ซวยแล้ว เพราะเขาสัญญากับน้องสาวของเขาเอาไว้ก่อนอายูสะอีก นี่เป็นสถานการณ์บีบบังคับ ทำให้ริวจิต้องโกหกมิโกะ และหยิบยารักษา G4 3 ชิ้นขึ้นมา จากนั้นริวจิก็บอกถึงสรรพคุณของมัน มิโกะก็รู้สึกสนใจเล็กน้อย แต่เมื่อเธอรู้ว่าไม่มีสกิลดรอป ทำให้เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ริวจิเข้าใจความรู้สึกของน้องสาวของเขาดี ริวจิลูบหัวของน้องสาวของเขาก่อนจะพูดขึ้น 

" ไม่ต้องเศร้าไปมิโกะ เดี๋ยว คราวหน้าที่พี่จัดการมันได้ น้องเป็นคนมาเก็บของละกัน พี่รู้สึกว่าดวงของพี่นั่นไม่ดีเอาเสียเลย แฮ่ะ ๆ " 

" ได้เลยค่ะ " 

มิโกะเธอก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำปลอบของพี่ชาย จากนั้นเธอก็ได้สังเกตไปรอบๆ ทำให้เธอเห็นสภาพของอายู ทำให้เธอรู้สึกเป็นห่วงเล็กน้อย ถึงเธอจะรู้สึกไม่ดีต่ออายูเพราะว่าเธอจะเป็นฝ่ายแพ้ตลอด แต่เธอก็ไม่ได้อยากให้อายูตาย แต่ถึงอย่างงั้นมิโกะก็ไม่ได้พูดมันออกมา และได้พูดเบี่ยงประเด็นไปทางพี่ชายของเธอแทน 

" พี่คะ ตอนนี้จะค่ำแล้วละคะ ถ้าเราไม่รีบ มันจำแย่เอานะคะ " 

ริวจิเข้าใจเหตุผลที่มิโกะพูดมาดี และตอนนี้เขาก็ต้องรีบแล้ว จากนั้นริวจิก็พยักหน้าตอบรับ และกำลังจะเดินทางกลับไปที่เฮลิคอปเตอร์

แต่ขณะนั้นเองก็มีเสียงอีกเสียงดังขึ้นอีกครั้ง 

" คุณริวจิ เป็นคนจริงๆ ด้วย ผมคิดเอาไว้อยู่แล้ว " 

ภาพที่ปรากฏขึ้นก็คือโทชิโอะกำลังขี่หลังของมันจาและกำลังมุ่งหน้ามาทางของริวจิ ใบหน้าของโทชิโอะเต็มไปด้วยความภูมิใจที่เขาได้คาดเดาถูก แต่อีกสองคนที่มากับเขานั้นกลับมีสีหน้าที่แตกต่างออกไป แดซองและมันจารู้สึกผิดหวังเอามากๆ ที่ไม่เห็นบุคคลที่ 3 อยู่ที่นี่ด้วย แต่เหตุการณ์ครั้งนี้มันก็เป็นเครื่องพิสูจน์ในเรื่องของความแข็งแกร่งของริวจิเป็นอย่างดี 

" แล้วพวกนายจะพากันพาทำไมละเนี่ยะ " 

ทั้ง 3 คน รวมถึงมิโกะ พวกเขาได้แต่ยิ้มแห้งๆ ตอบรับพวกเขาไม่มีคำจะพูด ถ้าพวกเขาบอกว่าอยากเผือก มันก็ดูกระไรๆ อยู่ 

" เอาเถอะ ยังไงตอนนี้เราต้องรีบแล้วละ " 

พูดจบริวจิก็ได้บอกให้ทั้ง 5 คนรีบกลับไปที่ฮอ แต่ก่อนจะไปริวจิก็ไปเอ่ยถามอายูถึงอาการของเธอว่าสามารถเคลื่อนที่ได้มั้ย แต่เธอก็ยังบอกว่าเธอโอเค เธอสามารถวิ่งได้ตามปกติ ถึงจะดูมีเลือดอยู่ตามตัวของเธอ แต่เลือดนั้นมันก็คือเลือดของซอมบี้ นั้นทำให้ริวจิแปลกใจไม่น้อยกับเลือดที่ติดอยู่ เพราะปกติอายูจะใช้สกิล Steal และลอบฆ่าพวกมันโดยไม่รู้ตัว แต่คราวนี้กลับมีเลือดเปียกโชกท่วมตัวของเธอ  ได้ยินคำยืนยันจากอายู พวกเขาก็ได้เคลื่อนที่กลับไปที่ฮอ 

10 นาทีต่อมา 

พวกเขาก็ได้เดินทางมาถึงฮอ และริวจิก็ให้แดซองและมันจาที่เป็นคนในพื้นที่ได้บอกสถานที่ ที่พวกเขาจะไป เพื่อไม่ต้องไปเตรียมหน้างานเพราะมันจะลำบากถ้าต้องเจอกับซอมบี้ G4 ถ้าพวกเขาไปบินว่อนอยู่เหนือหัวของมัน 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วริวจิก็เตรียมจะออกเดินทาง แต่ตอนนี้ฟ้ามันก็เริ่มมืดแล้ว ริวจิรีบบอกให้ทุกคนขึ้นไปบนฮอเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ทุกคนรีบขึ้นตามคำสั่งของริวจิทันที แต่อายูเธอกลับขอปฏิเสธ

" เดี๋ยวฉันจะจัดการซอมบี้ไปตามเส้นทาง และวิ่งไปพร้อมกับความเร็วของฮอ นายช่วยลดความเร็วของมันลงได้มั้ย "

ริวจิรู้สึกช็อกเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยินที่อายูพูดแบบนี้กับเขา แต่ริวจิก็คิดว่ามันคงจะเป็นจากอาการคลั่งของเธอ และตอนนี้เธอต้องรีบอัพเลเวลให้เร็วที่ที่สุด ทำให้ริวจิก็ได้ยอม ถึงอย่างงั้นถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ริวจิก็สามารถรับมือได้ทันถ่วงที อีกอย่างเขาก็สามารถเห็นอาการของอายูได้อย่างชัดเจนขึ้นอีกด้วย แต่เมื่อมิโกะสังเกตเห็นริวจิยอมให้กับอายู เธอกลับมีความคิดว่าริวจิใจอ่อนเกินไป แต่เธอก็ยังไม่กล้าพูดให้กับริวจิ กลับกันเธอกับพูดให้กับอายูแทน

" มันจะอวดดีไปหน่อยแล้วมั้ง ร่างกายดูมอมแมมขนาดนั้นยังจะไปสู้กับซอมบี้อีก " 

เมื่อได้ยินคำแซะจากมิโกะทำให้เขาต้องพูดห้ามน้องสาวของเขา เพื่อไม่ให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้ เขาไม่รู้ว่าอาการที่เธอเป็นอยู่ในตอนนี้ สภาพจิตใจรวมถึงอารมณ์ของเธอจะปกติดีอยู่รึเปล่า ถ้าเกิดสองคนนี้ทะเลาะกันแล้วเกิดต่อสู้กันขึ้นมา มันจะทำให้เขาลำบากใจเป็นอย่างมาก 

" พอได้แล้วมิโกะ พี่จำไม่เคยได้นะ ว่าเราเคยเป็นคนที่พูดจาไม่สุภาพแบบนี้ " 

มิโกะได้ยินที่ริวจิพูด ทำให้เธอง่อยและซึมไป จากนั้นเธอก็รีบขึ้นไปนั่งบนฮอด้วยอารมหงุดหงิด ริวจิรู้ถึงเรื่องนี้ดีแต่นี่เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดแล้ว 

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว ริวจิก็ได้บอกกับโทชิโอะให้ลดความเร็วให้เท่ากับอายูที่อยู่ด้านล่าง โทชิโอะตอบรับทันทีที่ได้ยินคำสั่งของริวจิ 

" เอาละไปกันเถอะ "

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ 

ขอบคุณครับ