Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หนึ่งร้อยหก Aftermath 4

ข้อดีของการได้อยู่ฝ่ายราชวงศ์และฝ่ายทหารที่มีคนมากกว่านั้นมีข้อดีกว่าการอยู่ฝ่ายอาชญากรที่ต้องๆหลบๆซ่อนๆ

หากในการทำภารกิจต่างๆผมเจอพวกราชวงศ์หรือทหาร

ผมต้องพยายามหลบซ่อนตัวอย่างมากที่สุด

แต่หากเวลาเราอยู่ฝ่ายราชวงศ์หรือทหารแล้ว

โครม

ปึง

ประตูและกำแพงที่ยึดติดนั้นกระเด็นออกมาตามแรงมือของผม

พวกเขาคิดง่ายๆว่าการขังตัวอยู่ในบ้านหรือปราสาทของตนเองนั้นจะทำให้พวกเขารอดไปได้

พวกเขาคิดถูกถ้าพวกเขาจะไม่เจอกับผม

ที่สามารถดึงประตูหรือพังกำแพงทุกกำแพงที่ผมเจอได้

หากกำแพงนั้นไม่ใช่กำแพงเวทมนตร์

บรรดาทหารของขุนนางที่ทรยศปากอ้าตาค้างเมื่อเห็นประตูปราสาทของตนเองนั้นพังคาสายตาของตนเอง

ท่ามกลางฝุ่นที่ตลบ

คัลกล่าวว่า

“ขัดขืนก็ได้ ข้าไม่ฆ่าพวกเจ้าหรอกแค่หักแขนหักขาเท่านั้นล่ะ”

คัลกล่าวอย่างอ่อนโยน

โครม

คัลโยนประตูที่พังคามือของตนเองไปไว้ด้านข้าง

“ใครต้องการโดนหักแขนขาคนแรก?”

เคร้ง เคร้ง เคร้ง

พวกเขาคุกเข่าลงและกล่าวว่า

“พวกข้ายอมแพ้แล้วท่านคัลโปรดเมตตาพวกข้าด้วยเถอะ”

ด้วยสาเหตุบางประการ

พวกเขากลับคุกเข่าลงยอมให้จับกุมแต่โดยดี

ถึงกับมีพวกทหารองครักษ์ของขุนนางที่ทรยศช่วยจับมัดเอามาส่งให้ผมด้วยซ้ำ

แปลกจริงๆแฮะ

ปรกติผมต้องฆ่าทหารองครักษ์จนถึงคนสุดท้ายก่อนพวกเขาถึงค่อยจะคิดว่าควรจะยอมแพ้

ในสถานการณ์ที่วุ่นวายเช่นนี้หลังจากจัดการกับเหตุการณ์ในวังจนสงบแล้ว

ผมเลยมาช่วยปราบปรามความวุ่นวายภายนอกราชวัง

เป็นการเตือนว่าอำนาจยังอยู่ในมือของราชินีนะ

อย่าได้คิดขัดขืนหรือก่อเรื่องวุ่นวายเป็นอันขาด

ด้วยความร่วมมือระหว่างผมและการสอบปากคำพวกสายลับ

ทำให้เราสามารถจับกุมคนที่เป็นสายลับแบบปรกติและคนที่เป็นสาวกแวมไพร์หรือพวกองค์กรอาชญากรรมธรรมดาได้

จากการที่ท่านเวเนียร์คุยกับราชินีออโรร่า

สรุปได้ว่าเธอจะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่หากพวกผู้ถือคบเพลิงที่เหลือจะเดินทางออกจากเมืองไปในยี่สิบสี่ชั่วโมงและไม่กลับมาอีก

ท่าทางราชินีออโรร่านั้นจะเป็นเอทิสม์มากกว่าผมอีกที่สามารถหาเรื่องสาวกของเทพเจ้าได้มากขนาดนั้นโดยไม่กลัวเทพเจ้าโกรธ

แต่ผมยักไหล่

นี่มันเมืองของเธอ

ไม่เกี่ยวกับผม

สิ่งที่ผมผลักดันมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

“เจ้าบอกว่าจะให้ข้าอภัยให้กับคนทรยศหรือ?”

สายตาของราชินีออโรร่ากลายเป็นสีขาวและเส้นผมปลิวพุ่งขึ้นไปข้างบนเพราะความโกรธอีกครั้ง