หลิงหลิงนอนสลบไสลมาหลายวันเปลือกตายกขึ้นได้ยากเย็น ร่างกายหมดเรี่ยวแรงแทบลุกไม่ขึ้น ตัวร้อนผ่าว ริมฝีปากแห้งผาก ข้างกายมีเพียงหมอและพยาบาลที่เป็เพื่อนร่วมงานคอยดูแลใน่ลมหายใจสุดท้าย ชีวิตนี้พ่อแม่จากไปั้แ่หลิงหลิงอายุ 18 ปี ยังดีที่มีมรดกคือบ้าน รถและเงินสดจำนวนหนึ่งพอให้ใช้เรียนและใช้จ่ายไปตลอดชีวิต
ด้วยเพราะไม่ขัดสนเื่เงินหลิงหลิงจึงเลือกเรียนหมอแผนปัจจุบันควบคู่แผนจีนโบราณโดยการหาสูตรยาแผนปัจจุบันแต่นำยาสมุนไพรที่หาได้ทั่วไปมาปรุงให้ได้ผลการรักษาใกล้เคียงยาแผนปัจจุบันมากที่สุด ทั้งยาแก้ปวด ลดไข้ แก้ท้องร่วง ฯลฯ หลิงหลิงล้วนคิดขึ้นเองเป็โปรเจ็คจบสมัยมหาลัย เพราะอยากช่วยเหลือผู้อยู่ห่างไกลเมืองและได้ช่วยสอนเื่การหาสมุนไพรรักษาตัวเองให้แก่ชาวบ้านจึงสมัครเป็แพทย์อาสา
ไม่คิดว่าตัวเองกลับต้องมาป่วยซะเองหลังจากมาอยู่ชนบทได้เพียง 2-3 ปี เพื่อนร่วมอุดมการณ์ล้วนเศร้าเสียใจแต่การรักษากลับช่วยอะไรไม่ได้เพราะการเจ็บป่วยครั้งนี้แปลกประหลาด หลิงหลิงมีอาการเหมือนไข้หวัดใหญ่แต่กินยา ฉีดยาหรือรักษาอย่างไรก็ไม่ดีขึ้น ซ้ำปอดยังติดเชื้อในกระแสเืทำให้หายใจยากเย็น
หลิงหลิงหายใจรวนรินพลางมองหน้าเพื่อนรักพลางเอ่ยออกมาว่า
"หากฉันจากไปแล้วช่วยนำทรัพย์สินทั้งหมดบริจาคให้โรงพยาบาลชนบทแห่งนี้เพื่อสร้างโรงพยาบาลที่ดีสักหน่อยเถอะนะ ฉันทำพินัยกรรมไว้แล้วผ่านทนาย เบอร์ติดต่อทนายอยู่ในโทรศัพท์นะ"
เพื่อนน้ำตาไหลเม้มปากแน่น หลิงหลิงเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้าบอกว่า
"อย่าร้องไห้ ควรดีใจกับเราสิ เราจะไปหาพ่อแม่เราแล้ว"
พูดจบตาก็ค่อยๆปิดลง หางตามีหยดน้ำใสเล็กๆไหลออกมาก่อนหลิงหลิงจะจากไปในวัยเพียง 25 ปี พร้อมเสียงร้องไห้ของเหล่าเพื่อนๆ ที่อยู่ร่วมกันมา
หลังจากนั้นทุกอย่างดำมืด หลิงหลิงไม่รู้สึกตัวอะไรจนลืมตาตื่นในที่โล่งกว้างขนาดใหญ่สุดลูกหูลูกตา พื้นที่เป็สีขาวสว่างแยงตาจนหลิงหลิงต้องหยีตาก่อนจะลืมตาและมองไปรอบๆ
"เ้าตื่นแล้วหรือ"
อยู่ดีๆก็มีเสียงดังขึ้นแต่ไม่เห็นใครสักคน
"เสียงใคร"
หลิงหลิงรำพึงรำพัน แต่กลับมีเสียงตอบกลับมา
"ข้าคือเทพแห่งโชคชะตา ด้วยเห็นว่าเ้าเป็คนดีแต่อายุขัยสั้นนัก ประจวบเหมาะกับมีครอบครัวหนึ่งเป็คนดีเช่นกัน ข้าจึงอยากช่วยเหลือเพราะพวกเค้ากำลังจะเสียภรรยาและแม่ของลูกไป ข้าจึงอยากเสนอให้เ้าไปเกิดใหม่ในร่างนางได้หรือไม่ เพื่อช่วยเหลือครอบครัวนี้ ไม่อย่างนั้นบุตรทั้ง 3 และสามีนางคงตายตามนางไปทั้งหมดด้วยความตรอมใจ ที่ๆเ้าจะไปอยู่ในโลกคู่ขนานยังไม่เจริญเท่าโลกปัจจุบันที่เ้าอยู่เปรียบได้กับสมัยโบราณราวพันปีในโลกของเ้า หากเ้ายินดีช่วยเหลือข้ามีพรให้ 5 ข้อพร้อมชีวิตใหม่และครอบครัวที่รักเ้ายิ่งแถมมีสามีพร้อมลูกครบเลยนะ"
ท่านเทพพูดรัวเร็วอย่างกับเซลล์ขายของลดราคาทั้งแจกทั้งแถมมาเป็แพ็คเลย หลิงหลิงครุ่นคิดพักหนึ่งและตอบว่า
"ฉันเองก็ไม่เคยมีครอบครัวจนหมดอายุขัย อยากลองมีดูสักทีเหมือนกันค่ะ เช่นนั้นฉันตกลงไปเกิดใหม่ในร่างหญิงผู้นั้นค่ะ แล้วเค้าเป็ใครชื่ออะไรคะ"
หลิงหลิงอยากรู้ที่มาที่ไปของคนที่ต้องไปเข้าร่าง
"เ้าไปก็จะรู้เองความทรงจำทั้งหมดของนางข้าจะส่งต่อให้แต่่แรกชีวิตเ้าอาจต้องลำบากหน่อยนะ แต่ต่อไปก็จะดีขึ้นเองด้วยเพราะเป็เ้า ข้ามั่นใจ"
หลิงหลิงพยักหน้ารับคำ
"แล้วพร 5 ข้อนี้ขออะไรก็ได้หรือคะ"
หลิงหลิงกำลังครุ่นคิดว่าจะขออะไรจากท่านเทพดี
"ข้าให้ได้ทั้งหมดแถมข้าจะมอบมิติวิเศษเป็รอยปานแดงลายดอกเหมยเล็กๆที่ข้อมือเ้า แค่แตะแล้วเพ่งจิตก็จะมองเห็นด้านใน สามารถจัดเก็บทุกอย่างในนั้นได้ มีกระท่อมไว้เข้าไปพักได้ รวมทั้งมีบ่อน้ำวิเศษที่ช่วยรักษาโรคและช่วยให้ร่างกายแข็งแรงด้วย ต่อไปเ้าจะไม่ป่วยไข้จนตายเช่นนี้อีก เวลาในมิติหากเ้าเข้าไป 30 นาทีเวลาภายนอกแต่ด้านในเท่ากับ 1เดือนหรือเท่ากับ 1 นาทีภายนอกมิติเท่ากับ 1 วันภายในมิติ ดีหรือไม่"
หลิงหลิงดีใจมากที่มีของวิเศษเช่นนี้ในชีวิตใหม่ที่จะไปเกิด
"แล้วร่างใหม่สวยใหมคะ ถ้าหากสวยจะได้ไม่ต้องขอพรให้สวยขึ้นอีก555+"
หลิงหลิงพูดไปขำไป
"นางงดงามยิ่งแค่ขาดการบำรุงร่างกายจนทรุดโทรม ข้าจึงมอบน้ำวิเศษให้เ้าอย่างไรเล่าจะได้ไปดูแลทั้งครอบครัว"
เช่นนั้นพร 5 ข้อ ข้อแรกขอให้ร่ำรวยมากๆได้มั้ยคะ "
ท่านเทพจึงบอกว่า
"จริงๆแล้วเ้าสามารถร่ำรวยได้ด้วยตนเองอยู่แล้ว ใยให้ข้าช่วยเล่า ไม่สู้ขอพรยากกว่านี้เล่า"
พรยากๆหรือ หลิงหลิงคิดไม่ออกว่าจะขออะไรดี หลังจากครุ่นคิดอยู่นานหลิงหลิงจึงถามว่า
"ในโลกที่จะไปมีวิชาตัวเบาแบบผู้ฝึกยุทธ์หรือไม่ ถ้ามีขอพรให้ฉันเก่งกาจ มีวิชาตัวเบาและวรยุทธ์สูงได้ไหมคะ เอาไว้ป้องกันตัวและปกป้องครอบครัวนี้"
ท่านเทพตอบว่าได้ แต่กล่าวว่าเพื่อไม่ให้สามีและลูกสงสัยเ้าปิดบังไว้ก่อนล่ะ หากไม่จำเป็อย่าเพิ่งใช้วรยุทธ์
"ข้อ 2 ฉันอยากปลูกสมุนไพรหายากไว้ใช้ในครอบครัวเองจึงอยากได้สมุนไพรวิเศษเยอะๆปลูกไว้ในมิติให้ได้มั้ยคะและให้โตไว"
ท่านเทพรับปากพร้อมบอกว่า
"แค่เ้าหยดน้ำวิเศษรดสมุนไพรก็เติบโตไวแล้วเช่นนั้นเราจะเอาสมุนไพรหายากต่างๆลงแปลงในมิติของเ้าไว้แยกเป็แปลงละชนิดไว้เ้าค่อยไปดูอีกทีตอนฟื้นนะ"
หลิงหลิงดีใจยิ่งนักพร้อมนึกพรข้อต่อไป
"ข้อ 3 ฉันอยากได้อุปกรณ์รักษาพยาบาลสมัยใหม่ไว้เรียกใช้ยามจำเป็ค่ะ เช่นพวกเข็มฉีดยา สายน้ำเกลือ เครื่องช่วยหายใจหรือพวกมีดผ่าตัดอะไรทำนองนี้ค่ะ ได้ไหมคะ"
"เ้ามีน้ำวิเศษอยู่แล้วแต่ข้าเห็นว่าจะผิดสังเกตหากเ้าไม่รักษาคนหรือทำแผลเลยเช่นนั้นข้าจะส่งทุกอย่างที่โรงพยาบาลปัจจุบันมีไปไว้ในกระท่อมมิติของเ้าแค่เ้านึกคิดมันก็จะออกมาให้เ้าใช้งานและไม่มีวันหมดเหมือนการก๊อปปี้ออกมาใช้ดีหรือไม่"
หลิงหลิงพยักหน้าดีใจ
"พรข้อ 4 คือฉันทำอาหารไม่เป็เลยแต่กลับมีทั้งลูกและสามีคงเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องทำอาหาร เช่นนั้นขอให้ทำอาหารอร่อยและมีข้อมูลจดจำเครื่องปรุงและสูตรอาหารมากมายทั้งโลกปัจจุบันและโลกที่ฉันกำลังจะไปอยู่ได้มั้ยคะพร้อมเครื่องปรุงรสในโลกปัจจุบันด้วย"
"สูตรอาหารทุกอย่างจะเข้าไปในหัวเ้าเมื่อฟื้นขึ้นในร่างใหม่พวกเครื่องปรุงจะอยู่ในมิติหรือเ้าจะทำเองในโลกที่เ้าจะไปอยู่ก็ได้เพราะข้าให้สูตรเครื่องปรุงรสทุกอย่างให้เ้าด้วย ดีหรือไม่"
หลิงหลิงยิ้มอย่างพอใจ และคิดหนักข้อสุดท้ายเอาอะไรดี
"แล้วงานบ้านงานเรือนเย็บปักถักร้อยฉันต้องทำไหมคะ "
"สิ่งใดที่สตรีควรทำให้สามีและลูกล้วนต้องทำเองในโลกคู่ขนาน นอกจากเ้าจะมีบ่าวรับใช้แต่ตอนแรกเ้าล้วนต้องทำเอง"
"งั้นของสกิลงานบ้านงานเรือนทั้งหมดปัดกวาดเช็ดถู เย็บปักถักร้อยจนถึงตัดชุดใส่เองได้อย่างงดงามประณีต ฝีมือระดับชาววังแบบขายได้ราคาแพงๆ เลยได้ไหมคะ เพราะรู้สึกว่าพรจะดูธรรมดาไป ขอเป็แม่บ้านระดับเทพอะไรแบบนี้ค่ะ"
ท่านเทพเผลอหัวเราะเบาๆ
"เ้านี่นะไม่ยอมขาดทุนจริงๆ ได้ตามที่เ้าของานฝีมือทุกอย่างประณีตระดับเทพและเป็แม่บ้านระดับเทพดีหรือไม่"
หลิงหลิงยิ้มตาหยีดีใจ
"เอาล่ะได้เวลาแล้ว"
เมื่อสิ้นเสียงท่านเทพ ทุกอย่างก็ดับมืดไปอีกครั้ง...
708
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
