ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 127: กฎกติกาเลือด

เมื่อสิ้นสุดพระราชดำรัสของฮ่องเต้ บุรุษในชุดขุนนางกรมพิธีการผู้ทำหน้าที่เป็นกรรมการสูงสุดก็ก้าวออกมากลางลานประลอง ในมือถือม้วนราชโองการสีทอง

"ต่อไปนี้ จะเป็นการประกาศกฎกติกาสำหรับการประลองในปีนี้!"

เสียงของกรรมการดังก้องไปทั่วสนาม ผู้เข้าแข่งขันทุกคนต่างเงี่ยหูฟัง ปกติแล้วกฎของศึกชิงเจ้ายุทธภพจะเน้นความปลอดภัย ห้ามลงมือถึงตาย และตัดสินกันที่ฝีมือ เพื่อรักษาทรัพยากรบุคคลของแคว้น

ทว่า...

"เนื่องด้วยปีนี้ มียอดฝีมือเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก และเพื่อเฟ้นหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างแท้จริง..." กรรมการเว้นจังหวะเล็กน้อย สายตาเหลือบมองไปทางกู่เทียนฉิงแวบหนึ่ง ก่อนจะประกาศเสียงดังฟังชัด

"การประลองในปีนี้... อนุญาตให้สังหารคู่ต่อสู้ได้!"

เฮือก!

เสียงสูดลมหายใจด้วยความตกใจดังขึ้นพร้อมกันจากทั่วทั้งสนาม! ผู้เข้าแข่งขันนับพันคนหน้าซีดเผือด บางคนถึงกับขาสั่นพับๆ

"วะ... ว่าไงนะ!? อนุญาตให้ฆ่า?"

"นี่มันบ้าไปแล้ว! นี่ไม่ใช่งานประลองมิตรภาพหรอกรึ?"

"ข้า... ข้าขอถอนตัว! ข้าไม่อยากตาย!"

ความโกลาหลเริ่มก่อตัวขึ้นทันที กฎข้อนี้มันผิดปกติเกินไป! มันเปลี่ยนเวทีประลองเกียรติยศให้กลายเป็นลานประหารชีวิต!

กู่เทียนฉิงที่นั่งอยู่บนพลับพลาแสยะยิ้มเย็นชา เขามองดูความหวาดกลัวของเหล่ามดปลวกเบื้องล่างด้วยความพึงพอใจ นี่คือส่วนหนึ่งของแผนการ... เลือดของผู้ฝึกยุทธ์ที่หลั่งริน และวิญญาณที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความแค้น คือเครื่องสังเวยชั้นดีที่สุดสำหรับพิธีกรรมมาร!

"เงียบ!" เสียงตวาดของกู่เทียนฉิงดังก้องกดทับเสียงโวยวายทั้งหมด "เส้นทางของผู้ฝึกยุทธ์คือการเดินบนคมมีด หากกลัวความตาย ก็จงไสหัวกลับไปดูดนมแม่ซะ! แต่ใครที่กล้าหาญพอจะยืนหยัด... รางวัลของปีนี้จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!"

คำพูดที่ทรงพลังบวกกับความโลภ ทำให้ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ที่คิดจะถอนตัวต้องชะงัก แต่บรรยากาศในสนามได้เปลี่ยนไปแล้ว มันเต็มไปด้วยจิตสังหารและความระแวง

ท่ามกลางความตึงเครียดนั้น... มีเพียงคนกลุ่มหนึ่งที่ดูจะพึงพอใจกับกฎใหม่นี้

เจี้ยนเฉินหัวเราะในลำคอ "หึหึ... ดี เยี่ยมยอด! แบบนี้ข้าก็ไม่ต้องยั้งมือตอนหักคอเจ้าสวะเมืองระฟ้านั่นแล้วสินะ"

ทางด้านหลิงเซียว...

เขายืนกอดอกพิงกำแพง ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แต่ในดวงตาสีม่วงกลับทอประกายวาวโรจน์

"อนุญาตให้ฆ่า..."

มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูอันตรายยิ่งกว่าเจี้ยนเฉินเสียอีก

เขากังวลอยู่เสมอว่าการลงมือสังหารศิษย์นิกายกระบี่ครามอย่างเปิดเผยจะทำให้เขาถูกทางการหมายหัวหรือถูกตัดสิทธิ์ แต่ในเมื่อกฎระบุไว้เช่นนี้...

"เข้าทางข้าพอดี" หลิงเซียวคิดในใจ "ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาออมมือ หรือหาข้ออ้างในการกำจัดศัตรู"

"นิกายกระบี่คราม... พวกเจ้าขุดหลุมฝังศพให้ตัวเองแท้ๆ"

มือของเขาลูบด้ามกระบี่วิญญาณวายุทมิฬเบาๆ สัมผัสได้ถึงความกระหายเลือดของศาสตราคู่กายที่กำลังตื่นเต้นไม่แพ้กัน

กรรมการสูงสุดประกาศต่อ "รอบคัดเลือกจะเริ่มขึ้นเดี๋ยวนี้! รูปแบบการแข่งคือ 'ตะลุมบอน' แบ่งกลุ่มละ 100 คน ผู้ที่ยืนหยัดเหลือรอด 10 คนสุดท้ายของแต่ละกลุ่ม จะได้เข้ารอบต่อไป!"

"เริ่มจับฉลากได้!"