เสียง "คลิก" ของกระบี่ที่กลับเข้าฝักดังชัดเจนเในความเงียบสงัด
เฉิน ฮ่าวหราน หันหลังให้กับซากอสูรนาคาเขมือบไพรที่แหลกเหลวและส่งกลิ่นคาวเลือดสีเขียวคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เขาไม่ได้แสดงความยินดีใดๆ ออกมา ดวงตาของเขายังคงเยือกเย็นและสงบนิ่งราวกับบ่อน้ำโบราณไร้ระลอกคลื่น
เขาหันไปในทิศทางที่ไม่มีที่มาที่ไป สายตาจับจ้องไปยังป่าบรรพกาลอันไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหน้า... และเริ่มก้าวเดิน...
ก้าวแรก... เหยียบลงบนผืนดินที่ปกคลุมด้วยตะไคร่โบราณอย่างมั่นคง...
แต่ในขณะที่เขากำลังจะยกเท้าเพื่อก้าวที่สอง!
พลัน!
เสียงไร้อารมณ์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในทะเลแห่งจิตใจของเขา!
[ระบบมรดกแห่งซวนหยวน ตรวจพบแหล่งพลังงานธาตุบริสุทธิ์!]
[วิเคราะห์... ทำการเปรียบเทียบข้อมูลกับ "ศิลาห้าธาตุสะกดวิญญาณ"...]
[ผลลัพธ์: พบ "เศษเสี้ยวแห่งธาตุพฤกษา" ที่มีความบริสุทธิ์ 3.7% ซ่อนอยู่ในร่างของเป้าหมายที่ถูกกำจัด!]
!!!
เท้าของเฉิน ฮ่าวหราน ที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้า... หยุดชะงักค้างอยู่กลางอากาศ!
ดวงตาที่เคยสงบนิ่งของเขาเบิกกว้างขึ้นในทันที! ความตกตะลึงระคนกับความยินดีอันแรงกล้าที่ไม่อาจปิดบังได้ปะทุขึ้นมาราวกับพายุอัสนี!
‘เศษเสี้ยวแห่งธาตุพฤกษา! หรือว่า... ศิลาห้าธาตุที่ข้าต้องตามหา... สามารถรวบรวมได้จากอสูรในโลกใบนี้!?’
ความคิดนั้นจุดประกายความหวังอันแรงกล้าขึ้นมาในใจของเฉิน ฮ่าวหราน!
เขาไม่ลังเลอีกต่อไป หันขวับกลับไปยังซากอสูรที่แหลกเหลวทันที แต่คราวนี้สายตาของเขาไม่ได้มองมันเป็นเพียงซากศพที่น่าขยะแขยงอีกต่อไป แต่กลับมองมันเป็น "ขุมทรัพย์" ที่อาจนำทางไปสู่เป้าหมายอันยิ่งใหญ่ของเขา!
เขาเคลื่อนกายเข้าไปใกล้ซากนั้นอย่างระมัดระวัง ใช้ดัชนีกระบี่กรีดเปิดชิ้นส่วนต่างๆ อย่างแผ่วเบา ค้นหาตามตำแหน่งที่ระบบได้แจ้งเตือนไว้
ในที่สุด... เขาก็พบ!
มันไม่ใช่แก่นอสูรทรงกลมอย่างที่เขาคุ้นเคย แต่เป็น "ผลึกไม้สีเขียวมรกต" ขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือที่กำลังเต้นตุบๆ ราวกับมีหัวใจเป็นของตนเอง มันฝังอยู่ลึกเข้าไปใกล้กับตำแหน่งหัวใจของอสูรนาคาที่แหลกเหลวไปแล้ว และที่สำคัญ... พลังงานของมันกำลังค่อยๆ จางลงอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังจะสลายไปพร้อมกับซากศพ!
เฉิน ฮ่าวหราน รีบใช้ปลายกระบี่งัดมันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว! ในวินาทีที่ผลึกไม้นั้นหลุดออกจากร่างของอสูร เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานแห่งพฤกษาอันบริสุทธิ์และเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาที่แผ่ออกมาอย่างเข้มข้น!
บัดนี้... เขาก็ได้ตระหนักถึงกฎเกณฑ์ใหม่ของโลกใบนี้อย่างถ่องแท้: อสูรที่นี่อาจไม่มีแก่นพลังงานให้ดูดซับ แต่บางตัวกลับมี "เศษเสี้ยวแห่งธาตุ" ซ่อนอยู่! และต้องรีบเก็บเกี่ยวมันก่อนที่ซากจะสลายไปอย่างสมบูรณ์!
ในวินาทีที่เฉิน ฮ่าวหราน เก็บเกี่ยวผลึกไม้สีมรกตขึ้นมา กลิ่นอายแห่งพฤกษาอันบริสุทธิ์ ก็ได้รั่วไหลแผ่กระจายออกไปราวกับระลอกคลื่นที่มองไม่เห็น!
สำหรับเขาแล้วมันคือกลิ่นอายแห่งชีวิตและความหวัง... แต่สำหรับสรรพสัตว์อสูรในป่าบรรพกาลแห่งนี้... มันคือกลิ่นอายของ "เหยื่ออันโอชะ" ที่หาได้ยากยิ่ง!
[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบเจตจำนงอันมุ่งร้ายกำลังเคลื่อนที่เข้ามาจากหลายทิศทาง!]
ยังไม่ทันที่เสียงไร้อารมณ์จะสิ้นสุดลง สัญชาตญาณของเฉิน ฮ่าวหราน ก็กรีดร้องเตือนภัยถึงขีดสุด!
เขาแหงนหน้าขึ้นมองยอดไม้ที่สูงเสียดฟ้าซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป... และก็ได้เห็นมัน!
เงาดำหลายสายกำลังเคลื่อนที่ผ่านกิ่งก้านมหึมาด้วยความเร็วที่น่าตกตะลึง พวกมันพุ่งตรงมายังตำแหน่งของเขาอย่างชัดเจน! ฝูงวานรเงาไร้ลักษณ์!
‘กลิ่นอายของผลึกนี่เองที่ดึงดูดพวกมันมา!’ ความคิดแล่นผ่านสมองของเขาราวสายฟ้าฟาด!
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย! รีบเก็บผลึกไม้เข้าสู่แหวนมิติอย่างรวดเร็ว! ในเวลาเดียวกันนั้น เท้าของเขาก็กระทืบลงบนพื้น!
ก้าวย่างประกายอัสนี!
ร่างของเขากลายเป็นประกายสายฟ้าสีดำอีกครั้ง พุ่งทะยานหลบหนีไปในทิศทางตรงกันข้ามกับที่เงาดำเหล่านั้นกำลังมา!
การไล่ล่าดำเนินไปชั่วหนึ่งก้านธูป เฉิน ฮ่าวหราน ล่อฝูงวานรเงามาจนถึงลานว่างใต้ต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่ง ที่ซึ่งมีกิ่งก้านรกทึบน้อยกว่าจุดอื่น เขากระทืบเท้าลงบนกิ่งไม้หนา หยุดร่างที่กำลังพุ่งทะยานอย่างกะทันหัน ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูที่ไล่ตามมา!
"โฮก!"
ฝูงวานรเงาประมาณเจ็ดแปดตัวพุ่งเข้ามาล้อมกรอบเขาไว้ทันที กลิ่นอายพลังระดับ จินตัน 金丹 ปะทุออกมาจากร่างของพวกมันพร้อมกัน!
เฉิน ฮ่าวหราน ยืนนิ่งอยู่ใจกลางวงล้อม ดวงตาของเขาเยือกเย็นไร้ความหวาดหวั่น เขายกมือขึ้นช้าๆ... พลังปราณที่แท้จริงของเขาถูกปลดปล่อยออกมา! กลิ่นอายแห่งผู้ฝึกตนระดับ หยวนอิง 元婴 ที่ทรงพลังและบริสุทธิ์แผ่กดทับลงบนอสูรร้ายทุกตัวในทันที!
เขาไม่รอให้พวกมันได้ตั้งตัว! ร่างของเขากลายเป็นเงาอัสนีพุ่งเข้าปะทะกับฝูงวานร! แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ใช้ออกซึ่งกระบวนท่าที่ยิ่งใหญ่ตระการตา!
ฝ่ามือขวาของเขาแบออก พลังอัสนีบรรพกาลสีดำสนิทควบแน่นขึ้น ก่อนจะสลายกลายเป็น "เส้นใยอัสนี" นับสิบสายที่บางเฉียบและมองเห็นได้ยากยิ่ง! เส้นใยเหล่านี้พุ่งออกไปราวกับอสรพิษอัสนีที่มีชีวิต พันธนาการร่างของวานรเงาสองตัวแรกที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
ยังไม่ทันที่พวกมันจะได้กรีดร้อง เส้นใยอัสนีก็แทรกซึมผ่านเกล็ดหนังของพวกมันเข้าไปในร่าง ชำระล้างพลังชีวิตจากภายในจนสิ้นซาก!
พื้นดินในลานว่างเต็มไปด้วยร่องรอยไหม้เกรียมจากการระเบิดของพลังอัสนี กลิ่นไหม้เกรียมของอากาศธาตุและกลิ่นคาวเลือดของอสูรคลุ้งไปทั่วบริเวณ ซากของวานรเงาสามสี่ตัวนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น...
ในขณะที่การปะทะดำเนินไป!
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
พลัน! เงาร่างสามสายก็พุ่งลงมาจากยอดไม้สูงที่ถูกปกคลุมด้วยม่านหมอก! พวกมันปรากฏกายขึ้นที่ขอบลานว่างนั้นอย่างเงียบกริบราวกับภูตพราย!
พวกเขาเป็นบุรุษหนุ่มหญิงสาวสามคน สวมใส่อาภรณ์สีเขียวเข้มปักด้วยลวดลายเถาวัลย์สีเงินอันเป็นเอกลักษณ์ บ่งบอกชัดเจนว่าเป็นศิษย์จากสำนักอื่นที่ไม่ใช่สถาบันเทียนซวน! ผู้นำกลุ่มเป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาแต่แววตากลับแฝงความ เย่อหยิ่งและเย็นชา กลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของเขา... อยู่ในระดับ หยวนอิงขั้นกลาง เป็นอย่างน้อย!
พวกเขาไม่ได้เข้ามาช่วย... แต่กลับยืนกอดอกมองดูเฉิน ฮ่าวหราน ต่อสู้ด้วยสายตาของผู้ที่กำลังชมละครฉากหนึ่ง
ตูม!
เฉิน ฮ่าวหราน รวบรวมพลังอัสนีไว้ที่ฝ่ามือ ซัดเข้าใส่ร่างของวานรเงาตัวสุดท้ายจนมันระเบิดออก เขาไม่รอช้า พุ่งร่างเข้าไปใช้ดัชนีกระบี่กรีดเปิดซากของมันอย่างรวดเร็ว และดึงเอา "ผลึกไม้" ขนาดเล็กกว่าเดิมออกมาได้อีกหนึ่งชิ้น ก่อนจะเก็บมันเข้าแหวนมิติโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง
เมื่อเห็นว่าทุกอย่างสิ้นสุดลง บุรุษหนุ่มผู้นำกลุ่มนั้นก็ยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา ก้าวเดินออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว และเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงของผู้บัญชาที่คุ้นเคยกับการออกคำสั่ง:
"ฝีมือไม่เลว... ตอนนี้ส่งผลึกพฤกษาที่เจ้าเก็บได้ทั้งหมดมา... บางทีข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้า"
(จบตอนที่ 188)
3.00M
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
