ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศสดชื่นกำลังดี ขบวนรถม้าขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนขบวนมายังจวนท่านแม่ทัพซีซวน สองข้างทางเต็มไปด้วยผู้คนที่ต่างมาชมบารมีองค์รัชทายาทผู้สง่างามเขาสวมใส่ชุดสีแดงสดปักด้วยไหมสีทองอร่ามลายันั่งอยู่บนหลังม้าสีดำคู่ใจทุกคนต่างชื่นชมตลอดทั้งเส้นทาง เมื่อถึงจวนท่านแม่ทัพ เหล่าบรรดาคนในจวนต่างคุกเข่าทำความเคารพตลอดแนวจนถึงห้องโถงกลางจวน
“ถวายบังคมองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ”
ท่านแม่ทัพซีซวนพร้อมด้วยฮูหยินหนิงเฉิง คุกเข่าลงตรงหน้าเขา
“ลุกขึ้นเถิดข้ามารับตัวเ้าสาวตามพระบัญชาของเสด็จพ่อ”
“หม่อมฉันจะให้คนไปตามเดี๋ยวนี้แหละพะย่ะค่ะเชิญองค์ชายประทับทางด้านใน”
“ไม่ล่ะ ข้าจะยืนรอตรงนี้”
แม่ทัพซีซวนเมื่อได้ยินดังนั้นก็รีบให้คนไปตามลูกสาวของตนทันทีเดี๋ยวก็จะไม่ทันฤกษ์ต้องรีบเดินทางเข้าวังอีก
“คุณหนู นายท่านให้คนมาตามแล้วบอกว่าองค์รัชทายาทมาถึงแล้วนะเ้าคะ”
เข่อซิงนางแต่งตัวเสร็จนานแล้ว แต่แค่ดึงเวลาไว้ก่อนก็เท่านั้น
“รู้แล้ว เอาผ้ามาคลุมหน้าข้า”
เข่อซิงในชุดสีแดงสดปักลายัเดียวกับองค์รัชทายาทขับผิวออร่าของเธอยิ่งนักใบหน้าถูกแต่งด้วยประทินโฉมอ่อนๆ ริมฝีปากทาด้วยสีแดงสดยิ่งทำให้เธอดูสวยงามโดยแท้
ลี่ถังประคองเข่อซิงมาถึงที่ห้องโถงกลางจวน
“ถวายบังคมองค์รัชทายาทเพคะ” เข่อซิงย่อตัวลงทำความเคารพ
“จะไปได้รึยัง”
เมื่อเห็นเข่อซิงเดินออกมาก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดทำไมข้าต้องแต่งงานกับเ้าด้วยในใจยิ่งเปี่ยมด้วยความเกลียดชัง
“เชิญพ่ะย่ะค่ะ”
แม่ทัพซีซวนเมื่อได้ยินน้ำเสียงขององค์รัชทายาทก็รีบตัดบทส่งลูกสาวของตนขึ้นเกี้ยวไปเขากังวลใจเป็ห่วงบุตรสาวของตนเป็อย่างมากคนสองคนที่เกลียดชังเช่นนี้จะใช้ชีวิตร่วมกันได้แบบไหน
“เดี๋ยวพ่อกับแม่ของเ้าก็ตามไปอยู่ด้านหลังขบวนนะเ้าไม่ต้องกังวล”
แม่ทัพซีซวนกระซิบบอกลูกสาวของตน ขบวนรถม้าเคลื่อนออกจากจวนแม่ทัพซีซวนมุ่งตรงเข้าวังเช่นเดิมสองข้างทางยังเต็มไปด้วยผู้คนที่ต่างมาเฝ้าดูบารมีขององค์รัชทายาทอย่างมากล้นเมื่อถึงวัง เฟยเทียนทหารคนสนิทขององค์รัชทยาทเดินมาจับม้าให้เขาก้าวลงอย่างสง่างาม
“องค์ชาย ท่านต้องไปรับคุณหนูลงจากเกี้ยวพร้อมกับประคองนางเข้าภายในวังด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ”
เฟยเทียนกระซิบข้างหูขององค์รัชทายาท เมื่อเขาได้ยินคิ้วขมวดทันทีทำไมเขาต้องทำเช่นนั้นใบหน้าเขายังไม่อยากจะมองจะให้ไปถูกเนื้อต้องตัวอีกไม่มีทางเป็แน่
“ทำไมข้าต้องทำ”
ใบหน้าที่นิ่งเ็า น้ำเสียงที่แข็งกระด้างทำให้เฟยเทียนไม่กล้าเอ่ยอันใดอีก
“ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ ใครอยากให้พระองค์ประคองกันลี่ถังเ้าเข้ามาประคองข้า”
เข่อซิงได้ยินทุกอย่างจึงพูดทะลุเกี้ยวออกมาอย่างจงใจให้เขาได้ยิน
“ดี”
สิ้นสุดคำสั้น จางิ่ก็สะบัดอาภรณ์เดินนำเข้าไปก่อน
“คุณหนูเชิญเ้าค่ะ”
ลี่ถังเข้าไปประคองเข่อซิงลงจากเกี้ยวเดินตามองค์รัชทายาทเข้าไปภายในวังเมื่อมาถึงท้องพระโรงขุนนางต่างอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแม่ทัพซีซวนพร้อมฮูหยินหนิงก็มาถึงพร้อมๆ กับเข่อซิง
ฟางซินเมื่อเห็นองค์รัชทายาทในชุดแต่งงานสีแดงสดใบหน้าก็หม่องเศร้า ดวงตาแดงกล่ำในใจนางเ็ปแต่คงทำอะไรไม่ได้แล้วแต่ถ้าหากมีความเป็ไปได้เพียงสักนิดจะให้ข้าเป็ชายารองข้าก็ยอมนางรีบข่มอารมณ์เอาไว้ก่อนที่ใครจะเห็นเข้า
ขันทีกล่าวให้บ่าวสาวเดินมาตรงหน้าฮ่องเต้และฮ่องเฮาทั้งคู่มีใบหน้าที่ยิ้มแย้มเปี่ยมด้วยความสุขยิ่ง ที่ลูกชายของตนจะได้แต่งงานเมื่อได้ฤกษ์ พิธีการก็ได้เริ่มขึ้น ทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน
“คำนับฟ้าดิน”
“คำนับบิดามารดา”
“คำนับกันและกัน”
“เชิญองค์รัชทายาทและพระชายาดื่มเหล้ามงคลพ่ะย่ะค่ะ”
นางกำนัลนำเหล้ามงคลมาถวายให้ ทั้งคู่รับแก้วเหล้ามาคนละหนึ่งแก้วฮ่องเต้และฮองเฮาต่างจ้องมองพร้อมกับลุ้นไปพร้อมๆ กันอยากให้ทั้งคู่รีบๆดื่มแล้วส่งตัวเข้าหอ จางิ่อย่าโทษข้ากับแม่เ้าเลยที่ทำเช่นนี้ข้าสองคนแค่อยากมีหลานพร้อมผู้สืบทอดบัลลังก์ต่อจากเ้าไวๆ
เขานึกย้อนไปก่อนหน้านี้สั่งให้ขันทีนำยาเสน่ห์ทิพย์จันทราใส่ลงไปในเหล้ามงคลฤทธิ์ไม่ร้ายแรงถึงชีวิตเพียงแต่ทำให้เืในกายพุ่งพล่านเกิดความ้าเื่สวาทหนึ่งเดือนจะกำเริบหนึ่งครั้ง ในเมื่อพวกเ้าไม่พอใจกันข้าคิดแล้วว่าเ้าสองคนคงไม่ยินยอมร่วมหอกันเป็แน่งั้นก็ให้ข้าเป็ผู้กำหนดโชคชะตาของเ้าอีกครั้งเถิด
จางิ่และเข่อซิงกระดกแก้วเหล้าเข้าปากพร้อมเพียงกันฮ่องเต้และฮองเฮายิ้มอย่างพอใจต่างก็มองหน้ากันแผนการสำเร็จไปด้วยดีและง่ายดายเขาพอใจเป็อย่างมาก
“เสร็จพิธี”
สิ้นสุดเสียงขันที ฮ่องเต้ยืนขึ้นพร้อมกับกล่าวอวยพรให้กับทั้งสอง
“ดี! ข้าขอให้เ้าทั้งสองครองคู่กัน ตราบนานเท่านาน”
“ขอบพระทัยเสด็จพ่อ”/“ขอบพระทัยฝ่าา”
องค์รัชทายาทถูกขุนนางเชิญไปดื่มเหล้ามงคลส่วนเข่อซิงถูกนำตัวมาอยู่ที่ห้องหอภายในตำหนักขององค์รัชทายาทนางมองผ่านผ้าคลุมสีแดงก็ไม่เห็นมีใครเข้ามาจึงดึงผ้าคลุมออกด้วยความหงุดหงิด
“ทำไมรู้สึกมึนหัวข้าดื่มเหล้าไปแค่แก้วเดียวเอง”
มือบอบบางเคลื่อนไปััที่หัวของตัวเองแล้วนวดเบาๆนางสะบัดหน้าหลายต่อหลายครั้งก็ยังไม่หาย นี้มันเกิดอะไรขึ้นหรือว่าจะถูกวางยา