ต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ]

    ตอนที่ 80 ถ้าต้องการจะจัดให้

    ตอนที่ 80 ถ้าต้องการจะจัดให้

    ." เอ่ะ!?!?! " เซเบอร์อุทานออกมาด้วยน้ำเสียงและหน้าตาตกใจ จากนั้นก็เริ่มพูดต่อ " ที่แกพูดเมื่อกี้ข้าจะทำเป็นไม่ได้ยินก็แล้วกัน เพราะงั้นข้าจะให้โอกาศพูดใหม่อีกรอบ "
    หึ! จะให้พูดอีกรอบหรืออีกกี่ร้อยรอบมันก็เหมือนเดิมนั่นแหละ คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้กล้ามาขู่ฉันคนนี้ ถ้าพวกแกต้องการสงครามนักฉันจะเป็นคนจัดให้เอง แล้วเดี๋ยวจะได้รู้กัว่าทำให้ฉันคนนี้โกรธมันจะเป็นยังไง หึหึ!
    " อีกไม่นาน... ไม่สิ! เรียกว่าตอนนี้เลยก็ได้! เพราะผลการกระทำของแกและอค์ชายงี่เงาของแกที่ทำกับหมู่บ้านมิลล์ ...มันทำให้เริ่มสงครามขึ้นมาแล้ว "
    " งั้นก็คงช่วยไม่ได้แล้ว ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ข้าคงหมดเรื่องจะพูดกับคนอย่างแกแล้วเหมือนกัน และก็จงจำเอาไว้ด้วยว่านี่เป็นความเมตตาครั้งสุดท้ายของจักรวรรดิที่มีต่อบารอนชั้นต่ำ "
    พูดจบเซเบอร์มันก็เดินออกจากห้องไปทันที ด้วยท่าทางที่ไม่พอใจที่สามารถสังเกตุเห็นได้อย่างชัดเจน พูดตามตรงตอนนี้ผมอยากจะฆ่ามันไปเลยด้วยซ้ำถ้าไม่ติดตรงที่ต้องรักษาชื่อเสียงเอาไว้ เพราะถ้ามันมีข่าวว่าผมฆ่าทูตที่โดนส่งมาเจรจารับรองเลยว่าในอนาคตไม่มีใครกล้ามาเจรจากับผมแน่ เพราะงั้นยังไงตอนนี้ก็ต้องอดทนเอาไว้
    ระหว่างที่เซเบอร์กำลังจะเดินออกจากประตูไปมันก็พูดขึ้นมา " จริงสิ! " ด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับว่าคิดอะไรบางอย่างออก จากนั้นก็หันหน้ามาทางผมแล้วเริ่มพูดว่า " เตรียมตัวเอาไว้ได้เลย ไม่เกินเย็นพรุ่งนี้กองทัพจักรวรรดินับแสนคน ได้มาประชิดเมืองแห่งนี้แน่นอน "
    จร้าาาาา... จะมากี่แสนก็เชิญมาได้เลย ผมละอยากสวนมันกลับไปแบบนี้แต่ก็ไม่ได้พูดไป แต่ว่า ถึงตอนนี้ผมจะพยามใจเย็นอยู่ก็เถอะถึงยังไงผมก็ไม่ใช่หุ่นยนต์ ตอนนี้ชักเริ่มทนไม่ไหวกับคำพูดของมะนสะแล้วสิ ไม่ลงไม่รอมันแล้ว รำคาญ!!!
    " ไม่ต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้หรอก พวกเราได้เจอกันวันนี้แหละ "
    " หึ! "ปัง!
    หลังจากที่เซเบอร์มันแสดงท่าทางดูถูกผมอย่างเห็นได้ชัดโดย้ำเสียงมันก็เปิดประตูห้องออกไปทันที โดยก่อนปล่อยประตูก็กระแทกมันเหมือนกับคนไม่พอใจอย่างมาก แต่นี่แหละที่ผมต้องการ!
    เอาละ งั้นทางเราเองก็ได้เวลาแล้วเหมือนกัน!
    ############
    ณ ค่ายทหาร
    เบื้องหน้าของผมตอนนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยพวกทหารที่กำลังรอรับคำสั่ง โดยมีสีหน้าที่แสดงออกมาแบบไมพอใจอย่างเห็นได้ชัดสะส่วนใหญ่ จากนั้น
    " เชื่อว่าทุกคนน่าจะพอเข้าใจกันบ้างแล้วกับเรื่องที่มันกำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ "
    ผมเริ่มพูดโดยกวาดสายตามองพวกทหารที่ยืนอยู่
    " เวลานี้อณาเขตของพวกเราชาวอณาจักรกำลังโดนรุกรานจากทหารจักรวรรดิ พวกมันปล้น! ฆ่า! ขายเป็นทาส! กับพวกผู้คนที่อยู่หมู่บ้านมิลล์ และพวกมันคิดว่าพวกเราทำอะไรพวกมันไม่ได้ คิดว่าพวกเราจะยอมให้มันย้ำยี่แบบไม่สู้พวกมัน เพราะงั้นพวกเราต้องแสดงให้มันเห็นว่าการเข้ามารุกรานอณาจักรที่เป็นประเทศของพวกเรามันต้องโดนอะไรบ้าง!!! "
    โอวววโอววววโอวววววว
    หลังพูดจบพวกทหารก็พากันโหร้องออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดังลั้น จากนั้นก็พากันขึ้นรถไฟที่... ไม่ใช่สิ! ต้องเรียกว่าสุดยอดถไฟต่างหาก เรียกว่ารถไฟเสียชื่อมันหมด หลังจากนั้นไม่นานกองทัพนับหมื่นของผมก็เริ่มออกเดินทางด้วย สุดยอดรถไฟ! เพื่อตรงไปยังหมู่บ้านมิลล์ที่ทหารของทางจักรวรรดิปักหลักอยู่ทันที!!!
    ################
    ณ ห้องโถงพระราชาของอณาจักร
    เวลานี้กำลังมีสามคนกำลังยืนมองงกันอยู่ด้วยหน้าตาเคร่งเครียด ซึ่งก็มี ไคเซอร์, ด้อนเต้ย(อครเสนบดี) และราชาของอณาจักร ทั้งสามกำลังยืนมองหน้ากันด้วยสีหน้าไม่ดีนัก และ" ท่านพอข้าได้ยินมาว่ากองทัพของจักรวรรดิกำลังเดินทัพบุกอณาเขตของบารอนไมล์ ใช่ไหมครับ? "ไคเซอร์ก็เริ่มถามด้วยน้ำเสียงสงสัย แต่ความจริงไคเซอร์ก็รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นเรื่องจริง หลังจากที่ไคเซอร์์เริ่มถามราชาก็เบนสายตามาหาเล็กน้อย แล้วก็เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงค่อยๆ " ไม่ใช่กำลัง แต่ตอนนี้น่าเดินทางถึงแล้ว อีกอย่าง เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร? "" ก็ต้องส่งกำลังทหารไปช่วยไงครับ พวกมันเดินทัพเข้ามาถึงสองครั้ง นี่ท่านไม่คิดจะทำอะ- "" ใจเย็นก่อนองค์ชาย! " ระหว่างที่ไคเซอร์กำลังขึ้นเสียงใส่ราชาด้วยความไม่พอใจ ดอนเต้ยผู้ซึ่งยืนฟังเรื่องราวทั้งหมดก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงคล้ายการตะคอกเล็กน้อย แล้วเริ่มพูดต่อ" เรื่องนี้ข้ากับองค์ราชาปรึกษากันเรียบร้อยไปแล้วครับ ว่าพวกเราจะไม่ส่งกองทัพไปช่วยเหลือบารอนไมล์ในการรบครั้งนี้ "ดอนเต้ยทำใบหน้าจริงจังระหว่างพูดไปด้วย แต่พอพูดจบ" ข้าต้องการเหตุผล? "ไคเซอร์ที่ใจเย็นลงก็เริ่มถามออกมา" เหตุผลมีอยู่สองข้อครับ ...ข้อที่ 1 ถ้าเราส่งทหารไปตอนนี้เท่ากับเราประกาศสงครามกับทางจักรวรรดิเต็มรููปแบบ ส่วนข้อที่ 2 ถ้าตามที่พวกเราได้ข้อมูลมาบารอนไมล์ต้องสามารถจัดการกับพวกกองทัพจักรวรรดิได้แน่นอน ถ้ามันเป็นตามที่ทางเราได้ข้อมูลมา.... "' ชิ! ถึงจะฟังดูไร้เหตุผลไปบ้างแต่มันก็เป็นความจริง อีกอย่าง บารอนไมล์ที่มีสุดยอดรถไฟคงไม่แพ้ง่ายๆ หรอก แต่ถ้าเจอกับอาวุธลับของทางจักรวรรดิมันก็ไม่แน่นอนอยู่ดี ' ไคเซอร์คิดในใจ ขณะนั้นเอง ในระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังคุยกันอยู่ก็มีทหารหนึ่งคนวิ่งเข้ามาในห้องโถงด้วยหน้าตาตื่น และเมื่อมาถึงจุดที่ทั้งสามคนยืนอยู่ก็เริ่มพูดว่า....


    คล้ายกับเรื่องต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ] ที่คุณอ่าน