เริ่มระบบเงินไม่จํากัด ฉันซื้อเกาะต่างประเทศด้วยเงินนับแสนล้าน!

“หมิงป๋าย เกิดวันที่ 31 เดือน 7 ปี…”

“ชอบกินปิ้งย่าง”

“ซุนหยวน เกิดวันที่ 6 เดือน 5 ปี…”

“เกลียดไส้กรอก”

“ปังเจิ้น เกิดวันที่ 24 เดือน 12 ปี…”

“ดูดบุหรี่วันละไม่เกินสามมวน”

“เจียงหยา…”

“...”

โดยไม่รอช้า ไต๋จุนหยิบยกความชื่นชอบส่วนตัวหรือนิสัยส่วนบุคคลขึ้นมา

หมิงป๋าย,ซุนหยวน,ปังเจิ้น,เจียงหยา

ทั้งสามคนต่างฟังอย่างเหลือเชื่อ

นี่ไม่ใช่สิ่งที่มีเพียงอดีตเจ้านายของพวกเขาเท่านั้นที่รู้เหรอ?

หรือว่ากษัตริย์แมรี่ฮาร์ดได้ไปสืบเรื่องราวของพวกเขามา?

เท่านั้นล่ะ-

ทุกคนส่ายหัวปฏิเสธความคิดนี้

กษัตริย์แมรี่ฮาร์ดจะลงทุนทําแบบนั้นไปเพื่ออะไร?

ดังนั้นความจริงและคําตอบจึงมีเพียงหนึ่งเดียว

นั่นคือกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดเป็นท่านประธานไต๋ของพวกเขาจริงๆ!

แต่

นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง?

คนๆหนึ่งสามารถเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ในเวลาไม่กี่วัน?

เกรงว่าต่อให้เป็นพระเจ้าก็คงจะทําแบบนั้นไม่ได้!

แค่นั้นแหละ-

ไต๋จุนเดินมานั่งที่โต๊ะแล้วพูดด้วยท่าทีที่ทุกคนคุ้นเคยว่า

“มานั่ง”

“แล้วเชิญดื่มตามที่พวกคุณต้องการ”

“กาแฟ,ชา สามารถบริการตัวเองได้!”

วินาทีต่อมาหมิงป๋ายและคนอื่นๆที่ยากจะยอมรับในสถานการณ์ก็ไม่สามารถทําอะไรได้นอกจากเดินไปนั่ง

แต่พวกเขาก็ไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร

เพียงแค่พวกเขารู้สึกแปลกๆและเต็มไปด้วยความเงียบกันทุกคน

ชายหนุ่มคนนี้ กษัตริย์แมรี่ฮาร์ด…

เป็นท่านประธานไต๋ อดีตเจ้านายของพวกเขาจริงๆเหรอ?

“ท่านประธานไต๋ นั่นคุณจริงๆเหรอ?”

หมิงป๋ายตัดสินใจถามในที่สุด

เขาสงสัยมานานแล้วว่าทําไมตอนรับชมผ่านสื่อเขาและคนอื่นๆถึงได้รู้สึกคุ้นเคยเสียงของกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดนัก

เจียงหยาและคนอื่นๆก็เงี่ยหูฟังรอคําตอบเช่นกัน

ทั้งหมดนั้นมีความคิดแบบเดียวกับหมิงป๋าย

นั่นคือพวกเขาแค่ต้องการคํายืนยันจากชายหนุ่มอีกครั้ง

“ใช่ ฉันประธานไต๋”

“อดีตเจ้านายของพวกคุณ”

“พอใจรึยัง?”

ได้ยิน

ไต๋จุนก็พยักหน้ายืนยันโดยไม่ต้องรอให้มีคําถามใดๆเพิ่ม

บูม!

หมิงป๋ายและคนอื่นๆที่ได้รับคําตอบก็พลันเต็มไปด้วยความรู้สึกอัศจรรย์ใจ

เป็นท่านประธานไต๋ของพวกเขาจริงๆ

แต่การกลับมาครั้งนี้นั้นน่าตกตะลึงเกินไป

พวกเขาจึงทําได้เพียงสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่แล้วค่อยๆพ่นมันออกมา

ก่อนจะยิ้มเหมือนกันทุกคนว่า

“ท่านประธานฉันไม่คิดเลยจริงๆว่ากษัตริย์แมรี่ฮาร์ดจะกลายเป็นคุณ!”

“นั่นสิ หรือว่าการล้มละลายเองก็เป็นหนึ่งในแผนของคุณด้วยโหมดธรรมดาน่ะ…”

“ว่าแต่ครั้งนี้ท่านประธานเรียกพวกเรามามีอะไรเหรอ เพราะด้วยตัวตนของคุณมันก็ไม่น่าจะมีเรื่องอะไรที่พวกเราสามารถช่วยได้?”

“...”

ในสายตาของพวกเขา

ตอนนี้ประธานไต๋คนก่อนได้ถูกแทนที่ด้วยตัวตนที่ทรงพลัง

อย่างกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดไปแล้ว

เช่นนี้ยังมีอะไรที่คนระดับนี้ทําไม่ได้อีก?

“ก็ไม่มีอะไรมาก”

“ที่ฉันเรียกทุกคนมาก็เพราะฉันจะยื่นโอกาสให้”

“โอกาสในการเปลี่ยนแปลงชีวิตระดับที่พวกคุณจะต้องตกใจว่าไง สนใจไหม?”

ฟังทุกคน

ไต๋จุนก็ยักไหล่

มองไปยังพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

“โอกาส?” หมิงป๋ายและทุกคนเลิกคิ้ว

ใครในที่นี้ล้วนไม่เข้าใจบ้างว่าโอกาสที่กษัตริย์แมรี่ฮาร์ดนั้นมอบให้ไม่ใช่โอกาสธรรมดาสามัญ?

บูม!

โดยไม่ต้องคิดพวกเขารีบพยักหน้าพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า

“พวกเราจะไม่สนใจได้ยังไง?”

“อืม งั้นก็ดี!”

ไต๋จุนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ก่อนจะหยิบบัตรเครดิตวงเงินไม่จํากัด

เป็นจํานวนสี่ใบ ยื่นมันออกไปแล้ววางลงบนโต๊ะ

หมิงป๋ายและทุกคนที่เห็นก็เบิกตากว้างอย่างตกใจ

หรือจะเป็นไปอย่างที่พวกเขาคิด…

การตอบแทนบุญคุณที่เหมือนกับนิยายในตํานาน?

บูม!

ทันใดนั้นนํ้าลายของพวกเขาก็สาดกระจายออกมา!

“ท่านประธาน เราจะรับมันไว้ได้ยังไง?”

“ใช่ เราไม่ได้ช่วยอะไรคุณเลยมีแต่คุณที่เป็นฝ่ายช่วยเรา!”

“นั่นสิ ผมว่าแบบนี้มันไม่ถูกต้องนะ…”

“...”

อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาอันกอปรด้วยผมและนัยน์ตาหลากสีสัน

เพียงส่ายหัวเบาๆว่า

“พวกคุณจะปฏิเสธไปให้ได้อะไรในเมื่อฉันต้องการให้?”

“ทั้งนี้ไม่ใช่พวกคุณเองเหรอที่ตกลงรับโอกาสจากฉันเมื่อครู่น่ะ?”

“หรือต้องการที่จะกลับคําอย่างกระทันหัน?”

“เอ่อ…” หมิงป๋ายและคนอื่นๆพูดไม่ออกในทันที

พวกเขาล้วนคาดไม่ถึงว่าท่านประธานของพวกเขาจะย้อนกลับพวกเขามาแบบนี้

แล้วตอนนี้จะให้พวกทําอะไรได้นอกจากรับมัน?

เฮ้อ

ทุกคนถอนหายใจแล้วหยิบบัตรเครดิตวงเงินไม่จํากัด กลับไปคนละใบ

โดยที่ไม่กล้าถามด้วยซํ้า ว่าภายในบัตรมีเงินอยู่เท่าไหร่

เพราะ

พวกเขารู้ดีว่าท่านประธานของพวกเขาจะต้องทําให้พวกเขาตกใจอย่างแน่นอน

แล้วแบบนั้นมันจะดีได้อย่างไร?

รับก็รับ อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ต้องเสี่ยงหัวใจวาย…

ต่อมา-

ไต๋จุนได้เข้าเรื่องอย่างเป็นทางการ

ซึ่งนั่นก็คือการดึงหมิงป๋ายและคนอื่นๆมาทํางานในบริษัทของเล่น

โดยที่เขาได้อธิบายคร่าวๆว่าของเล่นจะเกี่ยวกับเกมการ์ด

และทุกคนสามารถรอดูอนิเมะที่เขาจะส่งไปให้ได้เท่านั้น

นอกจากนี้แล้วเขายังได้ทิ้งท้ายไว้อีกด้วยว่าทุกอย่างในอนิเมะจะเป็นความจริง

แน่นอนว่าหมิงป๋ายและคนอื่นๆแม้จะสงสัยก็ทําได้เพียงฝืนไม่ให้ถามออกไป

แล้วบอกลากับท่านประธานของพวกเขาเพื่อแยกย้ายกันกลับไปตามบ้านของแต่ละคน

ท้ายที่สุดแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกเขาในวันนี้ มันก็เหมือนกับนิยาย

ที่น่าตกตะลึงและมหัศจรรย์เป็นอย่างมาก

และบางที

พวกเขาก็อาจจะนอนไม่หลับในคืนนี้ก็ได้

…

วันต่อมา

ไต๋จุนทํากิจวัตรประจําวันเช่นเคย

นั่นคือการจําลองและจบลงด้วยผลลัพธ์ที่ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง

เขาจึงได้ไปทานอาหารเช้าร่วมกับทุกคน

ก่อนจะกลับมาคุยกับเอ็ดเวิร์ดเป็นการส่วนตัวว่า

“เอ็ดเวิร์ด”

“นายจงไปซื้อลอตเตอรี่มาจําไว้ว่าทั้งหมดต้องรวมกันแล้วมีมูลค่ารางวัลคือหนึ่งพันล้านหยวน”

“และที่สําคัญคือพวกมันต้องเป็นหมายเลขเดียวกันเข้าใจไหม?”

“...” เอ็ดเวิร์ด

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจ

แต่

งง!

เขางงและเหมือนกับคนโง่ที่ตอนนี้ได้แต่สับสนว่าคนรวยระดับเจ้านายต้องการที่จะทําแบบนี้ไปเพื่ออะไร?

โดยเฉพาะการซื้อลอตเตอรี่หมายเลขเดียวกันให้มีมูลค่ารางวัลรวมหนึ่งพันล้านหยวน…

นี่เป็นเรื่องบ้าบอแบบไหนกัน?

น่าเสียดายที่เขาได้แค่คิดไม่กล้าตะโกนมันออกไป

ไม่อย่างนั้นคงได้รู้แน่ว่าชะตากรรมชีวิตของเขาจะเป็นเช่นไร…

“ตกลงครับ ผมจะรีบไปแล้วก็รีบมา!”

เขารีบพยักหน้าพร้อมกับตบหน้าอกอย่างมั่นใจเหมือนกับทุกที

แล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

เวลานี้ ไต๋จุนเลยยิ้มกว้าง

ก่อนที่จะจับคางครุ่นคิดว่า

“ด้วยเงินจํานวนมากขนาดนี้พวกนั้นก็คงที่จะมาใช่ไหม?”

ใช่

พวกคนที่อยู่ในรายชื่อประหารในที่สาธารณะของเขา

ไต๋จุนน่ะ!