ครองโลกด้วยระบบผู้จัดการ

พักเรื่องวังวนมิติ ซึ่งตอนนี้คือสำนักสมดุลแห่งดวงดาว ไว้ก่อน

คู่มือพลังแห่งดวงดาวขั้นกลาง ราล์ฟส่งความคิดเข้าไปเปิดดู ซึมซับและเรียนรู้

นี่เป็นการได้รู้ถึง

การใช้พลังไฟที่มากมายหลายเส้นหลายแบบ

พลังน้ำแข็งในการสร้าง โจมตีหรือป้องกัน

ใช้ลม อากาศปรับเปลี่ยนสิ่งต่างๆ

ใช้น้ำเป็นเส้นสายอย่างน่าเหลือเชื่อ

พลังที่เรียกพื้นดินขึ้นมาเป็นเครื่องมือทั้งการสร้างและทำลาย

สายฟ้าโจมตีหลากหลายรูปแบบ

การรักษาอาการบาดเจ็บผ่านพลังดวงดาว

ม่านบาเรียที่ระดับป้องกันคนได้เป็นสิบ

นี่มัน เกินกว่าพลังของมนุษย์ไปมากมาย!

และเป็นการใช้พลังในรูปแบบที่เหนือกว่าระดับเหนือมนุษย์ที่เขาได้รับมาตอนแรกไม่รู้กี่เท่า

"ตอนนี้ นายมีพลังดวงดาวในระดับกลาง การใช้พลังรูปแบบในคู่มือพลังแห่งดวงดาวชั้นกลางก็จะออกมาเท่าที่พลังระดับห้าทำได้ แต่เมื่อพลังดวงดาวของนายพัฒนาขึ้น การใช้ออกไปแม้จะเป็นในรูปแบบเดิมแต่ความรุนแรงของพลังจะมากขึ้น แรงขึ้น"

จูนนี่บอกเขา

ฉันต้องหมั่นใช้คูปองดวงดาวไปดวงดาวเหล่านั้นเพื่อฝึกฝนทุกวัน อาจเลือกที่อันตรายน้อยลงหน่อย ราล์ฟบอกตัวเอง

มีข้อความมาบอกว่า ฐานลับ 'เชิญ' เขาให้เข้าประชุมระดับสูงบางเรื่อง เด็กหนุ่มตอบรับ

หน้าจอใหญ่ในออฟฟิศของเขา เปิดขึ้น ท่านเอ็ดมันด์เหนือมนุษย์แห่งกำแพงคราม นั่งอยู่บนเก้าอี้ออนไลน์เข้ามาโดยไม่รู้ว่าจากที่ไหน อีกรูปเป็นห้องประชุมกว้างใหญ่บนโต๊ะที่นั่งอยู่คือ ผู้การลอว์ฟา และจาค็อบ

ราล์ฟลุกยืนขึ้นโค้งตัวทำความเคารพทั้งสามคน ผู้การลอว์ฟา และ จาค็อบลุกขึ้นโค้งคำนับตอบ ท่านเอ็ดมันด์ผงกหัวทักทาย

"สวัสดีราล์ฟ ไม่ต้องเสียเวลาทักทายกันมากนะ จาค็อบเริ่มได้เลย"

"ครับท่านเอ็ดมันด์ เอิ่ม .. คุณราล์ฟ ล่าสุดฝ่ายสอดแนมของเราแจ้งมาว่าที่รัฐเทยิดา พบกองกำลังของมนุษย์ผลึก ที่มีมนุษย์ผลึกน้ำตาล และมนุษย์ผลึกสีแดง รวมกันแล้วไม่ต่ำกว่า 15 คน

การปฏิบัติการกวาดล้างมนุษย์ผลึกครั้งแรกของเรานี้ นี่คือที่แรกที่คุณราล์ฟจะนำทีมไป ทีมเริ่มทยอยไปกันเพื่อไม่ให้มนุษย์ผลึกรู้ตัว เมื่อคุณราล์ฟไปถึงก็เริ่มได้เลยครับ"

"รับทราบครับ คุณจาค็อบ"

จากนั้นพวกเขาคุยกันเรื่องอีวาน มาโย ว่าท่านเอ็ดมันด์ก็ไม่สามารถหาวิธีสอบสวนคนร้ายนี้ได้ กระทั่งปลุกขึ้นมาก็ยังทำไม่ได้ ตั้งแต่ถูกจับกลับมาฆาตกรเหนือมนุษย์นี้ก็เหมือนเต่าจำศีลกระทั่งหัวใจก็ยังเต้นเบามาก สุดท้ายอาจต้องส่งให้ทางศูนย์วิจัยฐานลับ วิเคราะห์หาวิธีด้วยเครื่องมือล้ำสมัยต่างๆ

ท่านเอ็ดมันด์กล่าวขอบใจราล์ฟที่มาเป็นผู้นำในการไล่ล่ามนุษย์ผลึก จากนั้นก็ออฟไลน์จากไป

แล้วทั้งสามก็กลับมาคุยอย่างกันเองมากขึ้น จาค็อบนัดหมายราล์ฟกับทีมที่จะไปที่เทยิดา

"ราล์ฟ ตอนนี้หัวหน้ากองของเรา และนักสู้ระดับ 6 ฝึกอยู่ที่จิล่อนเธอคงรู้แล้ว เราอยากให้เธอช่วยสักเล็กน้อย"

ผู้การลอว์ฟาเอ่ย จากนั้นเขาก็ขอความร่วมมืออีกอย่างจากราล์ฟซึ่งเด็กหนุ่มก็ตอบรับเป็นอย่างดี

❝❝❝

ค่ายฝึกที่จิล่อนของกำแพงครามซ่อนอยู่ในแนวป่า ใกล้กับแม่น้ำวูท้อท ตอนนี้หัวหน้ากอง 9 คน และนักสู้ระดับ 6 เกือบ 40 คนของกำแพงคราม กำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในแม่น้ำ

ทั้งหมดต้องต่อสู้กันเองในแม่น้ำ ทุกคนมีป้ายคล้องคออยู่ การต่อสู้ในน้ำนี้ผู้ที่ได้ป้ายคล้องคอของคนอื่นโดยตัวเองไม่ได้ถูกช่วงชิงไปก็ถือว่าผ่านขึ้นฝั่งไปรอการฝึกต่อไปได้ ในแม่น้ำวูท้อทที่เชี่ยวกรากหากคนปกติต่อสู้กันคงได้จมน้ำ เพราะกระทั่งการจะพยุงตัวไว้ยังยากอย่าว่าแต่ต้องต่อสู้กัน แต่นี่คือนักสู้ระดับ 6 ของกองกำลังพิเศษย่อมไม่ธรรมดา

ลิซ และคนของกองรัฐโอค่อน แทบทั้งหมดเป็นกลุ่มที่เข้มแข็ง ไม่นานก็ชิงป้ายจากคนอื่นมาได้หมด ผู้ที่เสียป้ายไปจะต้องมารับการฝึกหนักในตอนเย็นอีกครั้ง

ผู้รับการฝึกตั้งแถวรอคำสั่งต่อไป ครูฝึกที่เป็นนักสู้ระดับ 8 สองคนยืนอยู่หน้าแถว อีกคนอยู่ข้างหลัง คนที่ยืนหน้าสุดเดินขึ้นมา

"ตอนนี้วาซีเลียของเราต้องปะทะกับมนุษย์ผลึกทั่วประเทศ วันนี้ทางฐานลับจึงได้เชิญท่านผู้หนึ่ง มาแนะนำเราเป็นพิเศษเกี่ยวกับการเผชิญมนุษย์ผลึก ท่านเป็นผู้ที่มีประสบการณ์กำจัดมนุษย์ผลึกมาแล้วไม่ต่ำกว่า 30 ราย! "

เมื่อได้ยินถึงท่อนนี้นักสู้ทั้งหมดต่างฮือฮากัน มีเจ้าหน้าที่ของกำแพงครามที่ปราบมนุษย์ผลึกมากขนาดนี้ด้วยหรือนี่ ลิซครุ่นคิดเธอสงสัย นอกจากแฟนเธอยังมีใครฆ่าพวกนี้ได้มากกว่าเขาอีกหรือไง แอนนาเบลรู้สึกคุ้นๆ

"ขอเชิญท่านรองผู้บังคับการพิเศษกองกำลังกำแพงคราม ราล์ฟ มิททริลคอส ครับ! "

ไม่ทันที่ทุกคนจะได้ทันตั้งตัว ลมพัดมาวูบหนึ่ง

"ฟุบ! "

ร่างเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาล คิ้วเข้ม หน้าตาหล่อเหลาในชุดเสื้อแขนสั้นสีเทา กางเกงขายาวสีดำ พุ่งมาปรากฏอย่างรวดเร็ว

ชื่อเสียงราล์ฟที่ดังมานานตั้งแต่ได้คะแนนเต็มตอนทดสอบเข้ากองกำลังกำแพงคราม ผลงานการต่อสู้กับมนุษย์ผลึกที่ทุกคนในกองกำลังได้ยินมาตลอด จนถึงล่าสุดข้อความจากฐานลับที่แจ้งว่า เขาเป็นรองผู้บังคับการพิเศษ ที่กำลังจะไปปราบปรามมนุษย์ผลึกทั่วประเทศ

ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องเหล่านี้ใบหน้าที่ยังเป็นเด็กหนุ่มแต่กำลังมาสอนเรื่องการเผชิญกับมนุษย์ผลึก คงทำให้นักสู้ระดับ 6 และหัวหน้ากองที่อยู่ในแถวอาจบ่นออกมาและไม่ยอมรับก็ได้

ลิซ มองหน้าเด็กหนุ่มแล้วทำหน้าเชิดใส่เขา หมั่นไส้เขาที่จะมาแล้วแกล้งไม่บอกเธอก่อน ราล์ฟยิ้มละไมมองแฟนสาวจากนั้นหันไปมองแอนนาเบลที่สายตาทอประกายความรักส่งมา พยักหน้าให้เบเนดิด และมาเรีย มองข้ามมาร์ตินที่ทำหน้าเฉยชาไป

หัวหน้ากองบางคนส่ายหน้าแบบไม่ยอมรับ เขาทำเป็นมองไม่เห็น

"สวัสดีครับ ผมราล์ฟ มิททริลคอส วันนี้ผมจะมา แนะนำเรื่องการต่อสู้กับมนุษย์ผลึกสีแดง และมนุษย์ผลึกสีน้ำตาล! เชื่อว่าไม่ต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของเจ้าหน้าที่ที่ยืนอยู่ที่นี่คงได้เผชิญกับมนุษย์ผลึกกันมาแล้ว ผม.."

"ใช่แล้วครับ ท่านรองฯ ใครๆ ก็เผชิญกับมนุษย์ผลึกกันมาหมดแล้วนะ! "

ออกัสตินหัวหน้ากองคนหนึ่งดูถูกราล์ฟอยู่ในใจว่าก็แค่เด็กที่ฝึกได้ระดับ 8 คนหนึ่งที่ตามพวกผู้ใหญ่ไปฆ่ามนุษย์ผลึก เอ่ยแทรกกลางขณะราล์ฟกำลังแนะนำ เพื่อนข้างๆ ก็หัวเราะเยาะตาม มองราล์ฟแบบเหยียดๆ

ครูฝึกอีกสองคนก็คิดว่ารองผู้บังคับการพิเศษราล์ฟดูเด็กขนาดนี้คนไม่ยอมรับก็ไม่แปลก ครูฝึกคนแรกที่แนะนำคิ้วขมวดกำลังจะเอ่ยตักเตือน

ร่างเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลหายวูบจากหน้าแถว ไปยืนประจันหน้ากับออกัสตินอย่างใกล้แทบจมูกชนกัน จนอีกฝ่ายผงะ เพื่อนข้างๆ ที่เมื่อกี้หัวเราะเยาะก็พากันมองสบตากัน ลิซกับแอนนาเบล ที่รู้จักราล์ฟดี รู้ว่าออกัสตินหาเรื่องซะแล้ว

"คุณดูท่าทางจะเชี่ยวชาญกับมนุษย์ผลึก สินะ"

ออกัสตินที่ตกใจเมื่อกี้เพราะไม่ทันตั้งตัว หัวหน้ากองคนนี้ก็เป็นนักสู้ระดับ 6 ที่หยิ่งผยองคนหนึ่ง มองตาราล์ฟอย่างท้าทาย ยิ้มเยาะบอก

"ก็พอตัวครับ ผมเคยสู้กับมันมาบ้าง ใครๆ ก็เคยมั้ง"

"ดีเลย ผมกำลังหาผู้ช่วยอยู่ คุณเห็นกล่องใบนั้นไหมครับ ช่วยเปิดมันหน่อย"

ราล์ฟชี้ไปที่กล่องสีเทาแข็งแรงที่อยู่ริมน้ำไกลออกไปประมาณ 30 เมตร ที่ทั้งครูฝึกและคนอื่นๆ ก็ไม่รู้ว่ากล่องอันนี้มาวางตั้งแต่เมื่อไหร่

"เอ่อ .. กล่องนั่นมีอะไรเหรอ"

ออกัสตินรู้สึกลางไม่ดีบางอย่าง ครูฝึกทั้งสามมองหน้ากัน ลิซเองก็คิดว่า นั่นคงไม่ใช่ว่าเขา...

"ก็แค่สิ่งประกอบการสาธิตน่ะ คุณช่วยไปยืนรอใกล้ๆ กล่องนั้น สักพักผมจะบอกให้เปิดก็เปิดเลย"

ทั้งหมดเริ่มรู้สึกว่า กล่องนั้นต้องมีอะไรที่ไม่ธรรมดาแน่ แอนนาเบล มาเรียและเบเนดิดก็เป็นพวกที่รู้ว่า ราล์ฟคือระดับเหนือมนุษย์แล้วต่างคิดว่า ในกล่องคงไม่ใช่อย่างที่พวกเธอคิดหรอกนะ

เสียงราล์ฟกล่าว

"เป็นเรื่องยากที่เราจะสังหาร! มนุษย์ผลึกแดงด้วยปืนธรรมดา นอกเสียจากปืนไรเฟิลความเร็วสูงหรือเซฟแอล1 ที่พวกคุณรู้จักกันดี"

ตอนนี้ปืนเซฟแอล1 ของเขา เป็นที่รู้จักกันทั้งประเทศ มีผลในการต่อสู้กับมนุษย์ผลึกอย่างมากมาย ยอดสั่งผลิตจากกำแพงครามมากขึ้น และกองกำลังอื่นๆ ก็กำลังส่งคนมาเจรจากับราล์ฟขอสั่งซื้อ

ปืนนี้ตั้งชื่อย่อจากชื่อของเธอ ลิซจึงมีประกายตาอ่อนลง แต่ก็ยังรักษาท่าทางปั้นปึ่งใส่เขา

"การเตะ ต่อย ตี โดยกำลังตั้งแต่นักสู้ระดับ 7 ลงมา จะไม่อาจสร้างการบาดเจ็บเสียหายแก่มนุษย์ผลึกแดงได้ กระสุนปืนธรรมดาก็ยิงไม่เข้า

แต่จากการทดลองของผมหลายสิบหน แม้ยิงไม่เข้าแต่หากเรายิงตรงจุด ด้วยปืนธรรมดาห้านัดขึ้นไป ก็จะส่งผลให้มนุษย์ผลึกแดงออกอาการชะงักไปนานพอที่เราจะจัดการอย่างอื่น จนถึงสังหารได้"

ราล์ฟบอก เขาขอยืมปืนธรรมดาจากครูฝึกที่อยู่ใกล้ออกมา จากนั้นมองไปที่ออกัสตินที่ยืนใกล้กล่องนั้น ครูฝึกคนที่อยู่หน้าสุดเอ่ยออกมา

"เอ่อ ท่านรองฯ ในกล่องนั่นคงไม่ใช่ ..! "

"คุณ คนนั้นเปิดกล่องเลย! "

ราล์ฟตะโกนบอกออกัสติน ทุกคนใจเต้นรัว ออกัสตินที่ลังเลเหงื่อตกแต่ก็ไม่เชื่อว่า ในกล่องนั้นจะเป็นอย่างที่ทุกคนคิดกัดฟันปลดล็อกสามอันที่กล่องนั้น

กล่องเปิดออก ข้างในคือ ร่างมนุษย์ผลึกแดง คนหนึ่ง!

ออกัสตินตกใจถอยหลังไปจนล้ม หลายคนที่เขารู้จักตายเพราะมนุษย์ผลึกแดง แล้วตอนนี้ตัวเองเป็นคนเปิดให้ศัตรูที่โหดร้ายนี่ออกมาตรงนี้

ครูฝึกและนักสู้ทั้งหมดก็ต่างผงะไปด้วยความตกใจ ต่างร้องออกมา

"นั่น มนุษย์ผลึก! "

มนุษย์ผลึกแดงที่เพิ่งถูกปล่อยออกมา งุนงงชั่วครู่เดียว เมื่อเห็นมนุษย์มากมายที่เป็นศัตรูอยู่ไม่ไกล แต่เห็นออกัสตินอยู่ใกล้ๆ ก็พุ่งเข้าหาทันที

ออกัสตินที่ผวาล้มอยู่ย่อมไม่อาจจะป้องกันตัวได้

"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง! "

ปืนในมือราล์ฟยิงเข้าที่หน้าผากตรงผลึกแดงนั้นทั้งห้านัดอย่างแม่นยำไม่ผิดไปแม้แต่นิดเดียว มนุษย์ผลึกนั้นหน้าหงายกระเด็นไปตามแรงปืน นอนนิ่งเหมือนจะลุกไม่ขึ้น

ออกัสตินที่ขวัญหนีดีฝ่อถอยมารวมกับนักสู้คนอื่นแล้ว รู้สึกเสียหน้าอย่างมากมายกับท่าทางหวั่นกลัวของตัวเองแต่ก็โล่งอกที่ตัวเองถอยมาพ้นได้ ครูฝึกทั้งสามกำลังไปล้อมมนุษย์ผลึกแดงนั้นอย่างเคร่งเครียด

"จุดที่ทำให้มนุษย์ผลึกแดงถูกยิงด้วยปืนธรรมดาแล้ว ชะงักงันเหมือนช็อก คือตรงผลึกที่หน้าผาก แต่คุณต้องยิงโดนตรงนั้นซ้ำทั้งห้านัด"

ราล์ฟยังคงบรรยายเสียงราบเรียบราวกับว่า การยิงมนุษย์ผลึกแดง คือ การยิงไก่ป่าหรือยิงนกบนต้นไม้ ลิซแฟนของเขาเหลือบตามองบนอยากจะกระโดดกัดคอเด็กหนุ่มอย่างที่จอร์จเคยบอกจริงๆ

"พวกคุณเข้าไปใกล้ต้องระวัง มันไม่ได้ตาย"

ราล์ฟบอก

ครูฝึกที่กำลังเดินไปล้อมใกล้ๆ ถอยออกมา นี่ท่านรองผู้บังคับการพิเศษราล์ฟไม่คิดจะบอกพวกเขาก่อนเลยหรอว่า จะมีการสาธิตที่น่าหวาดเสียวขนาดนี้

เด็กหนุ่มพุ่งตัววูบไปยืนใกล้ ด้านขวาของมนุษย์ผลึก

"อีกจุดคือ ในรูหู เมื่อยิงเข้าไปจะทำให้มนุษย์ผลึกแดงช็อก หยุดการเคลื่อนไหวไปสักพักได้"

เขาบรรยายต่อ แล้วตอนนี้มนุษย์ผลึกก็ได้ทุเลาอาการช็อกจากการถูกยิงก่อนหน้านี้ กระโดดเข้าไปหาราล์ฟเพราะเห็นชัดแล้วว่า เด็กหนุ่มนี่แหละที่เป็นคนจับมันมา

ทุกคนต้องหัวใจเต้นแรงอีกครั้ง จนเมื่อมนุษย์ผลึกโถมมาใกล้ๆ ราล์ฟขยับวูบไปด้านข้าง

"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง! "

ห้านัดเข้าไปในรูหูของมนุษย์ผลึกแดง แม่นยำเป๊ะเหมือนเมื่อครู่นี้ ร่างมนุษย์ผลึกล้มไปทางซ้ายเลือดสีเทาออกหู นอนแน่นิ่งเหมือนจะไม่ได้แค่ช็อก แต่อาจตายไปแล้ว

ราล์ฟจับแขนมนุษย์ผลึกลากไปเก็บไว้ในกล่อง แล้วปิดล็อกสามชั้นอีกครั้ง

ตอนนี้ทุกคนค่อยๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่เว้นแม้แต่ลิซและพวกอีกสี่คนที่แม้รู้ว่าเด็กหนุ่มคือเหนือมนุษย์แต่การเอามนุษย์ผลึกที่เป็นศัตรูแม้แต่นักสู้พลังระดับ 8 ก็ไม่ง่ายที่จะกำราบได้ มาสาธิตการจัดการให้ดูก็เป็นเรื่องที่น่าหวาดหวั่นมาก

"น่าจะยังไม่ตายนะครับ มีใครต้องการทดสอบการยิงมนุษย์ผลึกไหม รอสักพักให้ฟื้นตัวผมจะเปิดให้ ออกมา"

ทุกคนมองหน้ากัน เดี๋ยวนะ นี่ท่านรองผู้บังคับการพิเศษยังจะไม่เลิกอีกเหรอ

ผู้ฝึกสอนคนหนึ่งทนไม่ไหวต้องบอกออกมา

"ท่านรองผู้บังคับการพิเศษราล์ฟครับ .. ผมคิดว่า ท่านแนะนำพวกเขาด้วยคำพูดก็น่าจะเข้าใจกันได้อย่างดีแล้วนะครับ ไม่ต้องให้เขาทดลองยิงตัวจริงก็ได้ครับ"

ราล์ฟก็ไม่ได้ดึงดันจะให้ทดลอง เขาแนะนำเรื่องการจัดการมนุษย์ผลึก ย้ำว่าเป็นการจัดการมนุษย์ผลึกสีแดงส่วนมนุษย์ผลึกสีน้ำตาลนั้นคนละเรื่องเลยนั่นอาจจะเทียบเท่าการเจอกับนักสู้ระดับ 9

เมื่อบรรยายเสร็จเขาก็จะเดินทางกลับ พวกหัวหน้ากอง และนักสู้ระดับ 6 คน พวกเขาโค้งด้วยความเต็มใจทำความเคารพรองผู้บังคับการพิเศษคนนี้ จากการที่เห็นเขาปราบมนุษย์ผลึกแดงราวกับผู้ใหญ่จัดการเด็ก

มาร์ตินนึกในใจว่า แม้ตัวเองจะไม่ชอบราล์ฟและสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของเด็กหนุ่มกับลิซ แต่ก็จะไม่มีวันแสดงตัวเป็นศัตรูด้วยเป็นอันขาด

เมื่อเสร็จการฝึกของวันนี้ ลิซเดินหนีหนุ่มๆ หลายคนที่มักมาชวนคุยก้อร่อก้อติกหญิงสาวเป็นประจำ กำลังไปห้องน้ำเธอก็โดนร่างหนึ่งมาโฉบตัวไป

"วูบ! "

หัวหน้ากองสาวถูกราล์ฟกอดอุ้มวาร์ปมาที่โซฟา ในห้องคอนโดเมืองเอิร์น รัฐโอค่อนแล้ว

---------------------