บทที่ 9 สร้างแรงบันดาลใจ + ขายความน่าสงสาร = การเก็บเกี่ยวคะแนนอย่างล้นหลาม
เมื่อเวลาผ่านไป การวัดน้ำแข็งก็สิ้นสุดลง
ฮั่วอวี๋มองค่าบนแท่งวัดและถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ตั้งอยู่ใกล้ขั้วโลกมากที่สุด ในส่วนลึกของขั้วโลกเหนือ น้ำแข็งจะค่อนข้างหนา ตอนนี้ไม่จำเป็ต้องกังวลเกี่ยวกับความเสี่ยงที่น้ำแข็งจะแตกเลย
มีสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากมายที่อยู่ใกล้วงกลมอาร์กติก น้ำแข็งแถบนั้นบางมากจนไม่ปลอดภัย
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งที่ประจำการอยู่ในสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์เ่าั้ต้องหวาดกลัวทุกวัน ตอนนี้พวกเขาหลายคนอพยพออกไปแล้ว
แม้แต่ตอนหลับ พวกเขาก็ยังต้องกังวลว่าน้ำแข็งใต้เท้าจะแตกกะทันหันจนตนเองต้องตกลงสู่น้ำทะเลที่หนาวเย็นไปพร้อมกับสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์หรือไม่
“โชคดี ไม่มีความผิดปกติอะไรกับชั้นน้ำแข็ง" ชายหนุ่มยิ้มให้กล้อง
ทันใดนั้น สีหน้าของฮั่วอวี๋ก็เปลี่ยนไป เขาเอ่ย “ทดสอบความรู้แบบเร่งด่วน ทวีปขั้วโลกเหนือมีพื้นที่ขนาดใหญ่แค่ไหน?"
แถบข้อความภายในห้องถ่ายทอดสดลดลงครึ่งหนึ่งทันที
พื้นที่ของทวีปขั้วโลกเหนือ? พวกเราเองก็ไม่เคยรู้เหมือนกัน
เอ่อ นี่มัน...
- มันจบแล้ว ไม่ใช่ว่านี่คือจุดบอดทางความรู้ของฉันหรอกเหรอ?
- ฉันจำได้ว่าเคยเรียนในวิชาภูมิศาสตร์ มันน่าจะมากกว่า 20 ล้านตารางกิโลเมตรนะ!
- ให้ตายเถอะ ทั้ง ๆ ที่ดูการถ่ายทอดสดอยู่ แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกสุ่มถามโดยครูที่โรงเรียนเลย?
หลังจากผ่านไปไม่นาน ฮั่วอวี๋ก็เอ่ยขึ้น “หมดเวลา คำตอบคือศูนย์!"
“ไม่มีผืนดินอยู่ในขั้วโลกเหนือ มันเป็เพียงมหาสมุทรที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง - มหาสมุทรอาร์กติก"
"กล่าวคือ" ชายหนุ่มเหยียบลงบนน้ำแข็งใต้เท้า “ใต้เท้าของผมตอนนี้ นอกจากหิมะและน้ำแข็งแล้วคือน้ำทะเล"
“แน่นอน อาจมีเกาะกระจายตัวอยู่ในน้ำแข็ง การจะบอกว่าไม่มีผืนดินเลยคงไม่ถูกนัก”
“สิ่งที่ผม้าจะพูดคือเมื่อโลกร้อนขึ้นและก้อนน้ำแข็งทั้งหมดที่อยู่ใต้เท้าของผมละลาย เราจะได้รับผลกระทบอย่างใหญ่หลวง”
"นักวิทยาศาสตร์ขององค์กรผู้พิทักษ์น้ำแข็งเชื่อว่าหากน้ำแข็งในขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ละลายหมด ระดับน้ำทะเลทั่วโลกจะเพิ่มสูงขึ้นถึง 66 เมตรหรือมากกว่านั้น"
"ระดับน้ำทะเลที่เพิ่มขึ้นจะเข้าท่วมเมืองมากมายและเปลี่ยนแปลงแนวชายฝั่งของโลกอย่างสิ้นเชิง"
ฮั่วอวี๋มองไปกว้าง ๆ “เมื่อถึงเวลานั้น เมืองชายฝั่งส่วนใหญ่ของจีนจะจมอยู่ใต้มหาสมุทร และประเทศญี่ปุ่นที่มีชีวิตอันงดงามก็เป็ไปได้ที่จะกลายเป็เมืองใต้น้ำ เหลือเพียงประวัติศาสตร์!"
"ดังนั้น" ฮั่วอวี๋ดึงแท่งวัดที่เจาะอยู่ในน้ำแข็งออกมา "มันคือความรับผิดชอบของเราทุกคนที่จะต้องปกป้องสิ่งแวดล้อม!"
- ฉันอ่านข่าวเกี่ยวกับปรากฏการณ์เรือนกระจกและภาวะโลกร้อนทุกวัน มันร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ?
- ฉันอาศัยอยู่ที่เมืองริมฝั่ง ไม่ใช่ว่า...
- ตอนนี้เรายังปลอดภัย มีผู้พิทักษ์น้ำแข็งจำนวนมากอย่างเ้าของห้องที่คอยแบกรับภาระแทนเรา!
- ขอบคุณเ้าของห้อง ขอบคุณผู้พิทักษ์น้ำแข็ง!
เมื่อมองดูแถบข้อความชื่นชมที่ปรากฏขึ้น ความรู้สึกของชายหนุ่มก็ซับซ้อนเป็อย่างมาก
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งถูกกล่าวว่าทำหน้าที่ปกป้องขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ แต่ในความเป็จริงแล้ว พวกเขาเพียงมีบทบาทในการเฝ้าสังเกตและป้องกันเท่านั้น
ภาวะโลกร้อนเป็ปัญหาเกี่ยวกับระบบนิเวศน์ของทั้งโลก ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยผู้พิทักษ์น้ำแข็งเพียงลำพัง
อย่างไรก็ตาม เมื่อฮั่วอวี๋เห็นคะแนนการรับรู้เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เขาก็อารมณ์ดีขึ้น
แม้ว่าผู้พิทักษ์น้ำแข็งจะไม่สามารถหยุดภาวะโลกร้อนได้ แต่เขามีความสามารถ
ตราบใดที่เขาได้รับคะแนนการรับรู้ อัปเกรดระบบ และปลดล็อกรางวัลมากกว่านี้ เขาอาจทำได้
ราวกับสายตาว่างเปล่าของฮั่วอวี๋ได้เดินทางผ่านกล้องไปถึงเหล่าผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดผ่านทางสายสัญญาณ
ขณะนี้เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดได้กลายเป็ต้นไม้ใบหญ้าในสายตาของเขา
พวกคุณจะโทษผมไม่ได้นะ เพื่อที่จะแก้ไขปัญหาภาวะโลกร้อน ผมต้องสร้างแรงบันดาลใจให้กับพวกคุณทุกวัน
เขาถือแท่งวัดเอาไว้ภายในมือและเดินกลับไปยังสถานีหน้าด่าน
“สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ตั้งอยู่ภายในพื้นที่ที่ห่างไกลมาก และการที่ไม่มีคนมาประจำการเป็เวลานานก็ทำให้หน้าด่านเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง"
“เพราะมันอยู่ห่างไกลจากสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ การเติมเสบียงจึงเป็ปัญหาเช่นกัน"
“แน่นอน พวกเราจำเป็ต้องทำไปทีละขั้นตอน สำหรับตอนนี้ เราจำเป็จะต้องซ่อมแซมหน้าด่านเสียก่อน”
การซูมออกของกล้องทำให้เห็นภาพรวมของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249
อย่างที่เขากล่าว อาคารของสถานีด่านหน้าดูทรุดโทรม และแผ่นป้ายเหล็กที่อยู่ด้านหน้าก็มีสนิมขึ้นแล้ว
พื้นที่โดยรอบถูกปกคลุมด้วยสีขาวสะอาด มีเพียงสถานีหน้าด่านที่ทรุดโทรมและธงสีแดงที่ไม่เข้าพวกตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางสายลมเย็นะเื
“ทุกคนดูที่โกดังนั่นสิ" ฮั่วอวี๋ชี้ไปยังโกดังที่ทรุดโทรมในระยะไกล
“โกดังนี้ยังไม่ได้รับการซ่อมแซม มันไม่สามารถต้านพายุหิมะได้เลย ดังนั้นจึงเก็บได้แค่พวกของที่ไม่สำคัญเท่านั้น"
ฮั่วอวี๋ชี้ไปยังสโนว์โมบิลอีกครั้ง “สโนว์โมบิลคันนั้นได้รับการสนับสนุนจากสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์แห่งอื่น ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะปล่อยให้พวกเขาเอามันกลับไปดีไหม"
"ไม่มีโรงจอดที่สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ผมทำได้แค่ปูผ้ากันลมเท่านั้น แต่สโนว์โมบิลจำเป็จะต้องได้รับการซ่อมบำรุง หากไม่มีผนังที่คอยกันลมและหิมะก็จะกลายเป็กองเศษเหล็กในอีกไม่ช้าก็เร็ว"
“อ้อ เมื่อคืนนี้ ผมได้ยินเสียงหอนของหมาป่าดังมากจากรอบ ๆ สถานีหน้าด่านด้วย ผมเดาว่ามันคือฝูงหมาป่าเมื่อวาน"
“เสี่ยวอวี๋คือลูกของหมาป่าจ่าฝูงตัวเก่า ผมเดาว่าฝูงหมาป่าฝูงนี้เองก็มีเจตนาที่ไม่ดีเช่นกัน”
เมื่อเห็นชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดก็รีบพูดปลอบเขาทันที
- ปรากฏว่าเ้าของห้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่อันตรายมาก!
- มันอันตรายจริง ๆ คุณสามารถจุดไฟได้ไหม ไม่ใช่ว่าพวกสัตว์จะกลัวไฟหรอกเหรอ?
- คุณนำก้อนน้ำแข็งมาใช้สร้างเป็กำแพงได้ เหมือนกับโจโฉในสามก๊กไง
- นั่นฟังดูดีทีเดียว บ้านของชาวเอสกิโมเองก็ทำขึ้นจากน้ำแข็งไม่ใช่เหรอ?
- ฮือ ฉันรู้สึกสงสารเ้าของห้องจัง
ฮั่วอวี๋มองแถบข้อความและยิ้ม “พวกคุณพูดถูก แต่วิธีนี้ไม่เหมาะที่จะใช้กับสถานีหน้าด่าน 249 "
“ความสำคัญของการจัดตั้งสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์นั้นไม่ใช่แค่เพื่อติดตามและรวบรวมข้อมูล แต่ยังเพื่อให้ความช่วยเหลือและที่พักพิงแก่ผู้ที่ประสบความทุกข์ยากในขั้วโลกเหนือด้วย”
“อย่างที่ทุกคนรู้ ขั้วโลกเหนือนั้นเต็มไปด้วยน้ำแข็ง หากคุณมองน้ำแข็งมากเกินไป อาจทำให้เกิดอาการตาพร่าจากแสงสะท้อนได้"
“หากผมปิดล้อมสถานที่แห่งนี้ด้วยกำแพงน้ำแข็งสูง เมื่อมีคนเดือดร้อนผ่านทางมา พวกเขาอาจจะไม่ทันสังเกตเห็นที่นี่เพราะไม่ใส่ใจ และอาจสูญเสียโอกาสรอดชีวิตไป"
“แต่หากสร้างกำแพงต่ำเกินไปก็จะสูญเสียความสามารถในการป้องกัน เพราะอย่างไรแล้ว ระยะการะโของหมาป่าอาร์กติกก็ไม่ธรรมดาเลย"
"สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผมไม่สามารถทำเื่ใหญ่แบบนั้นได้ด้วยตัวคนเดียว..."
เหล่าผู้ชมที่อยู่ภายในห้องถ่ายทอดสดเงียบไป
พวกเขามีน้ำใจที่จะเสนอคำแนะนำให้กับฮั่วอวี๋ แต่ตอนนี้กลับตระหนักได้ว่าตัวเองไม่สามารถช่วยคนที่อยู่อีกด้านหนึ่งได้เลย
ในขณะเดียวกัน ฮั่วอวี๋ก็ทำการตรวจสอบคะแนนการรับรู้ที่เพิ่มขึ้นในระบบ ชายหนุ่มพยายามอย่างมากเพื่อห้ามไม่ให้มุมปากของตัวเองยกขึ้น
[คะแนนการรับรู้ปัจจุบัน: 113871 คะแนน]
คะแนนการรับรู้เพิ่มขึ้นมากกว่าหมื่นคะแนน!
ฮ่า ๆ ๆ ๆ เยี่ยมยอด
อันดับแรกคือต้องสร้างแรงบันดาลใจ จากนั้นจึงขายความน่าสงสาร และเก็บเกี่ยวคะแนนอย่างล้นหลาม!
ทำไมถึงไม่สร้างกำแพงหิมะ? ก็เพราะว่ามันมีระบบการป้องกันที่ดีกว่าอยู่ในร้านค้าของระบบไงล่ะ
แม้ว่าโกดังจะดูทรุดโทรม แต่ในความเป็จริง มันมีประตูอยู่ถึงสองชั้นและข้าวของที่อยู่ภายในก็เกลื่อนกลาดไปหมด ครั้งล่าสุดที่เขาลองปิดประตู เขาต้องใช้แรงอย่างมาก!
ส่วนสโนว์โมบิล ใครมันจะไปคืน!
แม้ว่าเขาจะยังไม่มีโรงรถในตอนนี้ แต่บางทีหลังจากที่เขากลับไปให้อาหารเสี่ยวอวี๋จนเ้าตัวเล็กอารมณ์ดี มันอาจจะสั่งให้ระบบส่งบ้านมาให้เขาก็เป็ได้
เขาช่างเป็คนที่ฉลาดจริง ๆ!