เย่ซีกับระบบเซียนรับจ้าง

    ตอนที่ 46 สิทธิส่วนบุคคลรู้จักรึเปล่า? (อ่านฟรี 07/05/2567)

    ปลิง (มารโลหิตนภาสีชาด)

    ระดับ : จักรพรรดิ (พัฒนาได้)

    ความสามารถ : ดูดกลืนเลือดเนื้อเพื่อฟื้นฟูร่างกาย(ความคืบหน้า 30%)(พัฒนาร่างได้)

     

    “สถานะกึ่งตายและรอการฟื้นฟูหายไปแล้ว เจ้าใกล้ได้เพื่อนใหม่แล้วล่ะฟิช” ชายหนุ่มกล่าวออกมาหลังจากที่ตรวจสอบเสร็จ

    “ดีเลยนายท่าน แบบนั้นข้าก็จะได้เป็นพี่ใหญ่!เจ้าปลิงนี่เป็นน้องเล็ก”มันกล่าวออกมาด้วยความยินดี

    “แต่ว่า เจ้าควรจะรีบพัฒนาตัวเองจะดีกว่านะเพราะน้องเล็กที่เจ้าว่าระดับปราณสูงกว่าเจ้าซะอีก”ชายหนุ่มกล่าวออกมาทำให้ปลาปากเสียอึ้งไปไม่น้อยมันก็อุตส่าห์นึกว่าที่มันตรวจสอบระดับพลังของปลิงตัวนี้ไม่ได้เป็นเพราะว่ามันยังไม่มีระดับพลังซะอีก!

    “ข้า.. ข้ายอมรับไม่ได้!!” มันส่งเสียงออกมาดังลั่น ก่อนจะนั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นดูเหมือนจะได้รับผลกระทบทางจิตใจพอสมควร

    “เจ้าเป็นอะไร? ป่วยรึ? เอาลาล่าไหม?” ชายหนุ่มเห็นท่าทางของมันก็ไม่เข้าใจเลยยื่นลาล่าให้ แต่มันก็ไม่ยอมรับไป

    “นายท่านใจร้าย! ตู้ม!”มันกล่าวออกมาทั้งน้ำตาก่อนจะกระโดดลงสระน้ำไปซึ่งชายหนุ่มก็ขี้เกียจเกินกว่าจะไปสนใจมัน

    “เหลือเวลาอีกสามวันใช่ไหม ก่อนงานประมูลจะเริ่ม?” ชายหนุ่มหันไปถามหานจุนหมิงที่ยืนยิ้มแห้งอยู่ด้านข้างเจ้านายกับสัตว์เลี้ยงคู่นี้ช่างไม่เหมือนใครเสียจริง

    “ใช่แล้วเถ้าแก่ท่านต้องการให้ข้าช่วยอะไรหรือไม่ ?”ชายกลางคนตอบกลับก่อนจะถามต่อ

    “ไม่มี ข้าขอตัวก่อนถ้าไม่มีธุระอะไรก็อย่ารบกวนเมื่อถึงวันเริ่มงานประมูลเจ้าค่อยมาเรียกข้าก็แล้วกัน”ชายหนุ่มกล่าวออกมา เขาจะใช้เวลาไปกับการฝึกปราณเสียหน่อยต้องรีบซื้อก่อนระบบมันจะขึ้นราคาอีก!

    “ได้เลยเถ้าแก่”หานจุนหมิงกล่าวตอบ

    “เกือบลืมไปเจ้าช่วยหาห้องให้ข้าสักห้องก็แล้วกัน ข้าจะฝึกวิชาในห้อง”ชายหนุ่มนึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่มาที่นี่เขายังไม่มีห้องพักเลย เขาจึงกล่าวออกมา

    “เชิญท่านตามข้ามาได้เลยข้าจะพาท่านไปยังห้องที่ดีที่สุดของโรงเตี๊ยมแห่งนี้”ชายกลางคนกล่าวจบก็ออกเดินนำไป

                ชายหนุ่มเห็นดังนั้นเขาก็เก็บรถเข็นเซียนเข้าไปในแหวนมิติก่อนจะอุ้มโหลใส่ปลิงไปด้วย เดินผ่านวิวทิวทัศน์สวนหย่อมและน้ำตก เข้าไปในตัวอาคารหานจุนหมิงเดินขึ้นบันไดไปเรื่อย ๆ จนถึงชั้นบนสุดก่อนที่จะหยุดลง

    “ที่นี่แหละเถ้าแก่ชั้นบนสุดนี้มีห้องเพียงห้องเดียว วิวดีที่สุด ใหญ่โตที่สุด สิ่งอำนวยความสะดวกครบครันแถมยังได้รับการติดตั้งอาคมรวบรวมลมปราณไว้ทั่วห้องจากช่างฝีมือระดับราชาปราณอีกด้วย!” หานจุนหมิงเปิดประตูเดินนำเข้าไปก่อนจะกล่าวแนะนำห้องแห่งนี้

            แน่นอนมันกว้างพอจะจุคนได้หลายพันคนในห้องเดียวเลยด้วยซ้ำเพราะทั้งชั้นมีห้องนี้เพียงห้องเดียว ตัวห้องตกแต่งด้วยสีน้ำตาลของไม้ธรรมชาติแต่กลิ่นอายที่กระจายตัวออกมาบอกว่าไม้เหล่านี้ไม่ใช่ไม้ธรรมดาอย่างต่ำก็ต้องเป็นวัตถุระดับสูง ข้าวของเครื่องใช้ส่วนใหญ่จะมีสีแดงปนทองเสริมของหรูหราของตัวห้องได้เป็นอย่างดี

    ‘พลังปราณหนาแน่นกว่าห้องทั่วไปจริง ๆอย่างน้อยก็มากกว่าตามป่าที่ข้าเดินทางผ่านมายังเมืองหลวงเกือบสองเท่า’ ชายหนุ่มสำรวจพลังปราณที่อยู่ในห้องก่อนจะอดคิดขึ้นมาไม่ได้

    ‘ถ้ามีความรู้เรื่องพวกนี้ติดไว้ก็คงจะดีแต่ไม่รู้ระบบจะมีอะไรแบบนี้ไหม’ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกสนใจมากขึ้นไปอีก

    [“มี ระบบมีทุกสิ่งที่โฮสจะนึกออก”]เหมือนระบบจะรู้สึกว่าโดนหยามมันเลยส่งเสียงตอบกลับมาหลังจากเงียบหายไปนาน

    [“รู้แล้ว ๆ ถ้ามีก็ช่วยส่งมาให้เลยจะได้ไหม ?”] ชายหนุ่มจึงกล่าวในใจตอบกลับไป

    [“เมื่อถึงเวลาท่านจะได้รับมันเอง”] ระบบตอบกลับมา แน่นอนก็เป็นคำตอบที่ชายหนุ่มคิดไว้

    “เถ้าแก่พอใจกับห้องนี้หรือไม่?” หานจุนหมิงที่เห็นชายหนุ่มนิ่งเงียบจึงกล่าวออกมาเขากลับว่าชายตรงหน้าจะไม่ชอบหรือเปล่าถึงยังไงตอนนี้สัญญาระหว่างพวกเขาทั้งสองคนก็ยังคงอยู่

                แต่ต่อให้ไม่เกี่ยวกับสัญญาในมืออีกฝ่ายเขาก็ต้องการผูกมิตรกับชายหนุ่มตรงหน้าอยู่แล้ว ไม่ว่าจะด้วยระดับพลัง ฝีมือล้วนไม่อาจคาดเดาได้ แถมสินค้าแต่ละอย่างเขาก็เอาไปหลอกขายให้กับบรรดาคนรู้จักทำผลึกได้มาไม่น้อย

    “ข้าพอใจมากถ้าเจ้ามีอะไรให้ข้าช่วยก็บอกกล่าวมาได้เลย”ชายหนุ่มกล่าวยิ้ม ๆ

    “ขอบคุณเถ้าแก่ว่าแต่เถ้าแก่การอะไรอีกหรือไม่ ? เรื่องอาหารให้ข้าจัดเตรียมแบบใด” หานจุนหมิงกล่าวขอบคุณออกมาก่อนจะถามต่อ

    “อาหารไม่ต้อง เจ้าไปได้แล้วอย่าให้ใครมารบกวนจนกว่าจะถึงวันประมูลก็พอ”ชายหนุ่มกล่าวออกมา

    “ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อน” หานจุนหมิงกล่าวจบเขาก็เดินจากไปก่อนจะปิดประตูห้องให้ชายหนุ่ม

    [“ร้านค้าสารพัด”]เมื่ออยู่เพียงลำพังแล้ว ชายหนุ่มจึงเรียกร้านค้าขึ้นมาดู

    “เจอแล้ว! ราคายังเท่าเดิมดีจริง ๆ!” เมื่อเลื่อนหาอยู่นานเขาก็เจอสักทีเลยอดกล่าวออกมาไม่ได้

     

    คัมภีร์บำเพ็ญเซียน จักรวาลก่อเกิด

    ความสามารถ :จำลองการก่อกำเนิดของจักรวาลขึ้นในร่างกาย ใช้เส้นเลือดเป็นเส้นทางช้างเผือกหัวใจแทนดวงอาทิตย์ กระเพาะดั่งหลุมดำสร้างขุมพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเซียนเที่ยงแท้

    ราคา : 100,000ผลึก

    เงื่อนไข : ชื่อเสียง 1,000

     

    [“ซื้อเลย!”] ชายหนุ่มกล่าวกับระบบในใจทำให้ตอนนี้ผลึกของเขาถูกหันไปเรียบร้อยหนึ่งแสนผลึก แต่ก็ยังเหลืออยู่อีกหนึ่งแสนสองหมื่นสามพันหกร้อยผลึกอยู่ดี นับว่าเป็นจำนวนไม่ใช่น้อย

    [“ระบบ ไหนคัมภีร์บำเพ็ญเซียน ของข้าล่ะ ?”] หลังจากที่รื้อค้นแหวนมิติอยู่นานเขาก็ไม่พบกับคัมภีณ์ดังกล่าวสักทีเลยต้องกล่าวถามระบบ

    [“เนื่องจากต้องการประหยัดกระดาษเพื่อลดการทำลายธรรมชาติคัมภีร์บำเพ็ญเซียนจึงถูกส่งมอบให้ในรูปแบบ ความจำแทน ท่านต้องการรับเลยหรือไม่ ?”] ระบบตอบกลับมาด้วยเสียบเรียบดังเคย ทำเอาชายหนุ่มสับสนเล็กน้อยประหยัดกระดาษ?

    [“รับเลย”] เขาตอบกลับทันทีจะมัวรอช้าทำไมกัน

    [“ติ๊ง!ได้รับทักษะบำเพ็ญเซียน จักรวาลก่อเกิด!”] มีเสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

    [“ต้องการเข้าสู่การฝึกสอนเบื้องต้นหรือไม่?”] เมื่อได้ยินสิ่งที่ระบบกล่าวเขาก็มึนงงไปเล็กน้อยแต่ก็นึกขึ้นได้ว่าคงคล้าย ๆ มีคนมาสอนบทเรียนล่ะมั้งแต่ทำไมมันถึงไม่เป็นแบบทักษะอื่น ๆ ที่มอบให้ทันทีแทนเล่า!

    [“ต้องการ!”] คราวนี้เขาตอบกลับด้วยความเซ็งในใจ

                ภาพตรงหน้าค่อยๆ มืดลงไป ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนตัวเขาจะหมดสติ แต่ชั่วขณะต่อมาก็กลับมาปกติเพียงแต่สภาพแวดล้อมที่แต่เดิมเป็นห้องพักสุดหรูหรากลายเป็นห้องสีเทาด้านไร้ซึ่งสิ่งอื่นใด

    “อะไรวะเนี่ย !” เขาได้แต่ตะโกนออกมาเสียงดังระบบมันพาตัวเขามาที่ไหนอีกแล้ว!

                อย่างน้อยก็ต้องถามความสมัครใจก่อนไหม ?

                สิทธิส่วนบุคคลรู้จักรึเปล่า??

     

     

    คล้ายกับเรื่องเย่ซีกับระบบเซียนรับจ้าง ที่คุณอ่าน