เวลาต่อมา...
“เชิญค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
กอหญ้าพาคนไข้ชายเดินเข้ามาในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ในนั้นมีเก้าอี้นวมสบายๆไว้สำหรับนั่ง ทีวีขนาดใหญ่ติดไว้บนผนังสำหรับกดเลือกวีดิโอกระตุ้นตัณหา แต่ดูเหมือนชายวัยกลางคนจะไม่้าทีวีเท่าไหร่ ขอแค่มีหมอสาวอยู่ใกลๆ้ ไอ้แท่งเนื้อในกางเกงก็พร้อมประทุของเหลวออกมาแล้ว!
“เสร็จแล้วกดปุ่มตรงนี้นะคะ”
“ครับ”
“ห้องเก็บเสียงอย่างดี รับรองว่าไม่มีใครนะยินค่ะ”
“ค…ครับคุณหมอ”
สายตาและน้ำเสียงหวานๆทำให้คนไข้หน้าแดงจัด หลังจากที่ประตูเลื่อนปิด ชายร่างสูงก็รีบปลดกางเกงลงทันที ลำเอ็นแท่งใหญ่ดีดเด้งออกมาด้วยความแข็งขืน มันไม่ได้แข็งเต็มกำลังแบบนี้มานานเป็ปีแล้ว แต่พอชายวัยกลางคนจะนั่งเก้าอี้นวมช่วยตัวเองเพื่อเอาน้ำเชื้อไปให้คุณหมอสาว เสียงโทรศัพท์จากภรรยาขี้วีนก็โทรมาถามด้วยน้ำเสียงก้าวร้าวและพ่นคำด่าใส่ไม่หยุด
หลังจากที่รับสายได้ไม่นาน ลำเอ็นที่เคยแข็งตั้งก็หดกลับหมดอารมณ์ทันที
ชายฉกรรจ์พยายามปลุกเร้าอารมณ์ของตัวเองขึ้นมาใหม่อีกครั้ง วีดิโอโป๊ในหน้าจอทีวีไม่อาจช่วยให้อารมณ์กลัดมันกลับคืนมาได้ เสียงวีนโวยวายของภรรยายังคงหลอนในหัวไม่หาย จากที่คิดว่าจะใช้เวลาเพียงสั้นๆ กระปุกที่เตรียมจะพุ่งน้ำกามลงไปนั้นกลับยังไม่มีของเหลวใดๆเติมลงไปเสียที
……….
“นานจัง…”
กอหญ้ามือเท้าคางพร้อมกับสั่นขารอในห้องส่วนตัว
เธอมองลงไปยังลิ้นชักของตัวเองเพื่อหวังจะหยิบแท่งสิลิโคนขึ้นมาใช้งานฆ่าเวลาอีกครั้ง เพราะตอนนี้รูตัณหามันหลั่งน้ำรักออกมาเยิ้มง่ามเหนียวแคมไปหมด ริมฝีปากอวบอิ่มกัดแน่นด้วยความอดทน หมอสาวอยากจะปลดเปลื้องอารมณ์อัดอั้นออกไปจากตัว แต่ก็กลัวว่าจะถูกขัดจังหวะจนความ้าทางเพศพุ่งสูงขึ้นอีก!
“หรือว่าจะอายจนหนีกลับไปแล้ว”
นี่ไม่ใช่คนไข้คนแรกที่ทำเช่นนั้น ปกติเวลาคุณหมอสาวยื่นกระปุกเก็บน้ำเชื้อให้ คนไข้มักจะบ่ายเบี่ยงหรือไม่ก็หาทางหนีออกไปดื้อๆ เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นไปตามทางเดิน เนื่องด้วยเป็โรงพยาบาลเอกชนเลยทำให้ไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่านเท่าที่ควร ทางเดินสู่ห้องตรวจเก็บน้ำเชื้อว่างเปล่า
เมื่อคุณหมอสาวมาถึงหมายเลขประตูห้องที่เคยแนะนำ มือเรียวก็เลื่อนม่านประตูออกโดยไม่ได้คิดอะไร
ครืดดด...
“อ๊ะ!?”
“คุณหมอ!”
“ขอโทษค่ะ หมอนึกว่าคนไข้ออกไปแล้ว”
“ย…ยังครับ”
“แล้ว…ทำไมไม่ล็อคประตูล่ะคะ”
ชายร่างสูงลืมไปเสียสนิทว่าต้องล็อคประตู น้ำเสียงและเต้านมใต้เสื้อของใครบางคนทำให้เกิดอารมณ์จนอยากรีบสำเร็จความใคร่ให้ตัวเอง ดวงตากลมโตของกอหญ้าจ้องมองไปยังหว่างขาที่มีมือกุมเอาไว้ เมื่อสักครู่นี้เธอเห็นผัวชาวบ้านสาวว่าวด้วยความรุนแรงต่อหน้าต่อตา เล่นเอาง่ามขาที่เคยถ่างประกบเบียดถูไถกันโดยทันที!
“คนไข้…ใช้เวลานานกว่าที่หมอคิดนะคะ”
“ขอโทษครับ มัน…มันไม่…”
“….”
คุณหมอสาวรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไร เธอใช้จังหวะที่ระเบียงทางเดินไม่มีใครบุกทะลุเข้าไปด้านในและเลื่อนปิดประตูล็อคกลอน มือเรียวล้วงเข้าไปหยิบถุงมือยางออกมาสวมใส่หนึ่งข้าง จากนั้นจึงเข้าไปใกล้ๆร่างที่กำลังพยายามปกปิดของลับของตัวเองอย่างแแ่
“ให้หมอช่วยนะคะ”
“จ…จะดีหรอครับหมอ”
“ไม่ต้องอายหรอกค่ะ…เื่นี้เป็เื่ปกติ หมอตรวจให้คนไข้แบบนี้ทุกคน”
“ถ…ถ้าอย่างนั้น”
มือหนาค่อยๆถอนออกมาจากกลางเป้า จากนั้นใบหน้าของคุณหมอสาวก็แดงระเรื่อ ดวงตากลมโตจ้องมองอวัยวะเพศสีคล้ำแท่งอวบที่ห้อยย้อยลงมาพร้อมกับพวงไข่แฝด น้ำสวาทที่พยายามเบียดเสียดและขมิบเก็บเอาไว้เริ่มมีของเหลวหลั่งไหลออกมาตามน่องขา
กอหญ้าค่อยๆโน้มตัวเข้าไปใกล้ชายฉกรรจ์ จากนั้นมีเรียวข้างที่สวมถุงมือยางก็จับเอ็นอุ่นของผัวชาวบ้านกระฉอกขึ้นลง ราวกับจับสากโขลกตำน้ำพริกจนครกเกือบแตก!