ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ดวงตาของถังฮ่าวหรี่ลงเล็กน้อยหลังจากสำรวจโกดังขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบทางชีวภาพมากมายตรงหน้าแล้วก็เอ่ยถามออกมา

        “ที่นี่คือ…”

        “ที่นี่เป็นโรงงานผลิตวัตถุดิบของบริษัทเราในอดีต!”ซือถูซือฮั่นตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

        “หลังจากวันสิ้นโลกมาเยือนที่นี่ก็ถูกทิ้งร้างไป นอกจากพนักงานเก่าแก่บางคนแล้วก็ไม่มีใครรู้ว่ายังมีลิฟต์ขนของที่เชื่อมต่อไปยังชั้นใต้ดินนี้”

        “จูเฟิงนายลงไปพาคนอื่นขึ้นมาให้หมด!” ถังฮ่าวหันไปเอ่ยกับจูเฟิง ก่อนจะหันกลับมามองซือถูซือฮั่นและอีกสามคนด้วยสายตาเย็นชา

        “ถ้าไม่อยากตายพวกนายสี่คนก็ทำตัวดีๆ ล่ะ!”

        ซือถูซือฮั่นมองถังฮ่าวพร้อมกับเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม

        “วางใจเถอะพวกเราจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี!”

        จากนั้นเขาก็หันไปหาผู้รอดชีวิตอีกสามคนก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

        “พวกนายก็ต้องร่วมมือกันด้วยถ้าเกิดความผิดพลาดอะไรขึ้น ถึงหัวหน้าถังจะไม่ตำหนิ แต่ฉันก็จะฆ่าพวกนายเอง!”

        “วางใจเถอะท่านผู้นำพวกเราจะไม่หนีไปไหนแน่นอน!” ผู้วิวัฒนาการชุดดำทั้งสามคนตอบด้วยเนื้อตัวสั่นเทา

        หลังจากนั้นอีกไม่กี่นาทีโอวหยางมี่มี่ เชียนซือหยวน และคนอื่นๆ ก็ขึ้นมาจนครบ!

        ทุกคนเดินมาที่ประตูและมองออกไปด้านนอก!

        ทันใดนั้นสีหน้าของหลายคนก็เปลี่ยนไป!

        เพราะภายใต้แสงจันทร์สีเลือดที่สาดส่องลงมาพวกเขามองเห็นชายชุดดำหลายคนกำลังถืออาวุธนานาชนิดและกำลังค้นหาอะไรบางอย่างอยู่สิ่งสำคัญที่สุดคือข้างๆ ชายชุดดำเหล่านี้ยังมีซอมบี้สุนัขกลายพันธุ์อีกหลายตัว

        “กรร...”มีเสียงคำรามต่ำดังมาจากซอมบี้สุนัขกลายพันธุ์เหล่านี้เวลานี้ก็มีหลายตัวกำลังดมกลิ่นบางอย่างและเดินตรงมายังโรงงานขนาดใหญ่ที่ถังฮ่าวและคนอื่นๆ ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังยังมีชายชุดดำที่ติดอาวุธครบมือตามมาเป็นขบวน

        “เสี่ยวฮ่าวพวกเราจะสู้กับพวกมัน...” เชียนซือหยวนกำปืนไรเฟิลในมือแน่น

        “ใจเย็นๆ!”ถังฮ่าวยิ้มบาง ก่อนจะหันไปมองซือถูซือฮั่นและอีกสามคนและเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        “ในบรรดาคนพวกนี้พวกนายสนิทกับใครมากที่สุด?”

        สิ้นเสียงชายชุดดำทางซ้ายก็ยกมือขึ้น

        สิบวินาทีต่อมาจูเฟิงและคนอื่นๆ ก็เปิดประตูออกถังฮ่าวเองก็ปล่อยเถาวัลย์หนาสองเส้นออกมาจากมือซ้ายเข้าพันรอบคอของซือถูซือฮั่นและชายชุดดำที่ยกมือขึ้นเมื่อครู่ส่วนมือขวาของเขาก็ถือกระบองเหล็กหนามขนาดใหญ่ที่ดูน่ากลัวเอาไว้จากนั้นทั้งสามคนก็เดินออกไป!

        เชียนซือหยวนและคนอื่นๆที่อยู่ด้านหลังต่างก็เล็งปืนไปที่ด้านนอก หากอีกฝ่ายเปิดฉากยิงพวกเขาก็จะยิงตอบโต้ทันทีและเวลานี้ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าโอวหยางมี่มี่ได้หายตัวไปแล้ว

        ...

        “หมาโง่จะเห่าอะไรนักหนา!” แม้ว่าตอนอยู่ต่อหน้าถังฮ่าวจะทำตัวว่าง่ายแต่เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้สุนัขกลายพันธุ์หลายตัวกับชายชุดดำที่ติดอาวุธครบมือกว่าสามสิบคนที่รุมล้อมเข้ามาแล้วเชอหมิงอวี่ก็แสดงด้านที่แข็งกร้าวออกมาเป็นครั้งแรก

        แม้เขาจะเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ4 และไม่ใช่หนึ่งในห้าผู้นำของฐานที่มั่นก็ตาม แต่เขาก็เป็นถึงหัวหน้าหน่วยรบ

        ยิ่งไปกว่านั้นในบรรดาหน่วยรบทั้งสามหน่วยตรงหน้ายังมีสองหน่วยที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขา!

        “ยังไม่รีบไปลากหมาโง่พวกนี้ออกไปอีก!”เชอหมิงอวี่ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด!

        “หัวหน้า!”ชายชุดดำหลายคนพอเห็นเชอหมิงอวี่แล้วก็อุทานออกมา จากนั้นก็มีเสียงขึ้นไกปืนดังขึ้นเป็นระยะเวลานี้ก็มีปืนหลายกระบอกเล็งไปที่ถังฮ่าวกันอย่างพร้อมเพรียง

        “รีบปล่อยหัวหน้าของพวกเราเดี๋ยวนี้ไม่งั้นพวกเรายิงแน่!”

        ถังฮ่าวยิ้มบางก่อนที่เถาวัลย์ที่อยู่ทางซ้ายมือจะรัดแน่นขึ้นเล็กน้อย

        “แค่กๆ!”ซือถูซือฮั่นและเชอหมิงอวี่ถูกรัดจนกลอกตาไปมา!

        เมื่อถังฮ่าวคลายมือออกเล็กน้อยเชอหมิงอวี่ก็ตะโกนด่าทันที

        “เจ้าพวกโง่!พวกแกอยากให้ฉันและหัวหน้าตายหรือไง รีบวางปืนลงเดี๋ยวนี้!”

        “เชอหมิงอวี่นายกำลังสั่งให้ใครวางปืนน่ะ!” เสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นก่อนจะมีกลุ่มคนเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว และผู้นำกลุ่มนี้ก็เป็นชายร่างกำยำล่ำสัน

        เฉิงเซียงจวินเป็นหนึ่งในห้าผู้นำของฐานที่มั่นบงกชทมิฬเขาเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 5 หากพูดถึงความแข็งแกร่งแล้ว เขาก็เป็นรองแค่ซือถูซือฮั่นเท่านั้น

        “อาเฉิงรีบบอกให้คนของนายถอยไปให้หมด ให้พวกเขากลับไปซะ!” ซือถูซือฮั่นเอ่ยขึ้น

        “ท่านผู้นำนี่ท่าน...” เฉิงเซียงจวินถึงกับหน้าถอดสี ก่อนจะตวัดดวงตาคมมองถังฮ่าวอย่างดุดัน

        “ไอ้หนุ่มรีบปล่อยหัวหน้าของฉันเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นฉันจะหักกระดูกทุกซี่ในตัวนาย!”

        ดูท่าซือถูซือฮั่นจะเป็นถึงผู้นำของฐานที่มั่นบงกชทมิฬจริงๆเช่นนั้นเรื่องนี้ก็จัดการง่ายขึ้นแล้ว!

        ถังฮ่าวยกยิ้มมุมปากน้อยๆ

        “ซือถูนายเป็นถึงผู้นำ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีลูกน้องคนไหนยอมฟังคำสั่งเลยนะ!”

        พอได้ยินคำพูดของถังฮ่าวแล้วใบหน้าของซือถูซือฮั่นก็แปรเปลี่ยนไป ก่อนจะตวาดเสียงดังออกมา

        “ต้าเฉิง!นายไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง? รีบสั่งให้คนอื่นๆถอยออกไปเดี๋ยวนี้!”

        “พี่ซือถูพวกเราเองก็อยากถอย แต่ต้องแน่ใจก่อนว่าพี่กับพวกเราที่เหลือจะปลอดภัยก่อน!”เสียงหนึ่งดังขึ้น เวลานี้ฉางซิงเย่และอู๋ซินต่างพาลูกน้องสองกลุ่มเดินเข้ามาสมทบ

        “พี่ชายท่านนี้เรามาทำข้อตกลงกันดีกว่าไหม พวกเราปล่อยพวกคุณไปก็ได้แต่มีข้อแม้ว่าพวกคุณต้องปล่อยตัวคนของพวกเราด้วยและต้องให้คำมั่นสัญญาว่าหลังจากที่ออกไปจากที่นี่แล้วจะไม่ย่างกรายกลับมาที่นี่อีก” ฉางซิงเย่มองถังฮ่าวแล้วเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ

        “หากอยากจะทำข้อตกลงก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาให้เห็นก่อนสิ” ถังฮ่าวพูดอย่างไม่ใส่ใจ

        “ถอยทัพ!”ฉางซิงเย่เอ่ยสั่งเสียงเย็นอย่างไม่ลังเล

        ยกเว้นกลุ่มของเฉิงเซียงจวินแล้วกลุ่มอื่นๆ ล้วนถอยกลับไปหมด!

        “ต้าเฉิงนายยังไม่สั่งให้คนของนายถอยอีกหรือ” ซือถูซือฮั่นตวาดถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        สีหน้าของเฉิงเซียงจวินแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะโบกมือแล้วพาลูกน้องถอยออกไป

        เชียนซือหยวนจูเฟิงและคนอื่นๆ คุมตัวคนชุดดำอีกสองคนและนักวิจัยอีกสามคนออกมาช้าๆ

        “ไม่ต้องห่วงรีบไปก่อนเถอะ” ถังฮ่าวพูดอย่างไม่ใส่ใจ

        “ไป!”เชียนซือหยวนมองถังฮ่าวอย่างแน่วแน่ ก่อนจะหันไปพูดกับจูเฟิงและคนอื่นๆด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ พวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของถังฮ่าวและโอวหยางมี่มี่กับตาดังนั้นการที่พวกเขารั้งอยู่ต่อก็มีแต่จะกลายเป็นภาระให้กับทั้งสองคน!

        ฉางซิงเย่และคนอื่นๆก็ให้ความร่วมมืออย่างดี พวกเขายังเปิดประตูฐานที่มั่นให้เชียนซือหยวนและคนอื่นๆออกไปด้วย!

        “พวกเราปล่อยตัวคนของพวกคุณไปแล้วตอนนี้ถึงตาที่คุณต้องรักษาสัญญา และปล่อยตัวคนของพวกเราได้แล้ว”

        “ไม่เลวจนถึงตอนนี้ พวกนายก็ยังถือว่ารักษาสัญญาดีทางที่ดีอย่าได้คิดเล่นตุกติกและไล่ฆ่าพวกเขาดีกว่า หาไม่แล้วฉันจะทำลายฐานที่มั่นแห่งนี้ให้ราบเป็นหน้ากลองอย่างไม่ลังเล!”ถังฮ่าวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เพียงแค่สะบัดมือซ้ายเบาๆเถาวัลย์ที่พันธนาการรอบคอของซือถูซือฮั่นและเชอหมิงอวี่ก็คลายออก

        “โอหังนักคิดว่านายจะทำอย่างนั้นได้รึ!” เฉิงเซียงจวินโกรธจนหน้าแดงก่ำ

        “ต้าเฉิง!”ยังไม่ทันที่เฉิงเซียงจวินจะก้าวเท้าออกไป ซือถูซือฮั่นก็เอ่ยเสียงเย็นขึ้นขัดก่อนเพราะเขาเป็นคนที่รู้ถึงความแข็งแกร่งของถังฮ่าวดีกว่าใคร

        “แล้วพบกันใหม่”ถังฮ่าวยิ้มบางก่อนจะหันหลังเดินจากไป!

        ซือถูซือฮั่นฉางซิงเย่ อู๋ซิน และคนอื่นๆ ต่างก็จ้องมองตามร่างที่ค่อยๆเลือนหายไปด้วยแววตาซับซ้อน ทว่ากลับไม่มีใครกล้าลงมือสักคน!

        แม้ว่าเฉิงเซียงจวินจะไม่ยอมแต่ทุกครั้งที่เขากำลังจะขยับตัว ก็จะถูกสายตาดุดันของซือถูซือฮั่นหยุดไว้เสียก่อน!

        เมื่อร่างของถังฮ่าวเดินมาถึงประตูทางเข้า

        ทันใดนั้นร่างสูงใหญ่ของเฉิงเซียงจวินก็ชะงักเพราะเวลานี้มีมีดสั้นที่คมกริบจ่ออยู่ที่ลำคอของเขาโอวหยางมี่มี่ได้ปรากฏตัวขึ้นราวกับภูตผีก่อนที่เสียงใสที่เย็นเยียบจะดังก้องไปทั่วความมืด

        “ขอบใจหัวหน้าของนายเสียเถอะถ้าไม่ใช่เพราะเขา ตอนนี้หัวนายคงกลิ้งหลุดจากบ่าไปแล้ว!”

        “มี่มี่ไปกันเถอะ” ถังฮ่าวที่อยู่หน้าประตูหันกลับมาตะโกนเรียก

        “ค่ะ”โอวหยางมี่มี่ขานรับก่อนที่ร่างของเธอจะหายวับไปในความมืดอีกครั้งราวกับเป็นวิญญาณ!

        เมื่อเห็นภาพนี้แล้วผู้คนของฐานที่มั่นบงกชทมิฬต่างก็รู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ