ไม่มียังไม่ได้คิด

ฝั่งลินลี่และโรส

"เอาหละนักเรียนทุกคนวันนี้มีเด็กย้ายโรงเรียนมาไหม่นะ เป็นผู้หญิงทั้ง 2 คนเลย"

"เฮ้!!"

พวกเด็กผู้ชายอยู่ๆ ก็ร้องเฮ ขึ้นมากันยกใหญ่

"เงียบ"

ปึงๆๆ

คุณครูใช้ มือทุบโต๊ะและบอกให้เด็กๆทุกคนเงียบ

"เอาหละเข้ามาได้ จ๊ะ"

หลังจากที่ เด็กๆ ทั้งห้องเงียบไป คุณครูก็พูดขึ้น และ ลินลี่ กับโรสก็เดินเข้ามา โดยมีโรสนำอยู่ข้างหน้า

"นะ...น่ารัก!!!!!!!"

พวกเด็กผู้ชายในห้องต่างตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพลียง ทำให้ลินลี่ตกใจจนไปหลบหลังโรส

"แนะนำตัว สิจ๊ะ"

ทั้งห้องเงียบลงทันที อย่างกับนัดกันมา

"ชื่อ โรส ค่ะ สีที่ชอบสีแดง ย้ายมาที่นี้เพราะเหตุผลทางครอบครัวค่ะ"

โรสแนะนำตัวตามบทได้อย่างคล่องแคล่ว

"ลินลี่ตา....เธอแล้วนะ"

โรสเงียบไปครู่นึงเนื่องจากไม่รู้จะเรียกลินลี่ว่าอะไรดี....น้องของมาสเตอร์? เอ่อหรือ.... ???? ถึงแม้จะพูดจบประโยคไปแล้วแต่ โรสยังคงสับสนอยู่เล็กน้อย

"ชะ...ชื่อว่า ลินลี่ ค่ะ.....สีที่ชอ...บ สีขาวค่ะ ย้าย...มานี้..เพราะหะ...เหตุผลเดียวกัน"

ลินลี่ใช้เวลาพูดค่อนข้างนานเนื่องจากตื่นคนอย่างมาก เพราะผู้กล้าไม่เคยพาเธอมาพูดอะไรต่อหน้าคนเยอะๆแบบนี้

"เอ๋ เหตุผลเดียวกันหรอ พวกเธอเป็นพี่น้องกันหรอจ๊ะ"

คุณครูถามขึ้น มาด้วยความสงสัย เพราะทั้งสีตา สีผม หน้าตา ไม่เหมือนเป็นพี่น้องกันเลยสักนิด

"ใช่ค่ะ พวกเราเป็นพี่น้องกัน พ่อแม่ของพวกเราเสียไปแล้ว ตอนนี้คนที่รับหน้าที่ดูแลพวกเราอยู่ คือพี่ชายค่ะ"

โรสพูดตามบทที่ได้จำมา แบบไม่มีผิดผลาดตรงไหนเลย

"เอ๋ ครูขอโทดนะจ๊ะ แล้วพี่ของพวกเธอทำงานอะไรหรอ ตอนนี้อยู่ที่ไหน"

ครูเผลอถามออกมา แบบลืมตัว

"พี่ชายของพวกเราก็ย้ายมา กับพวกเรานี้ละค่ะอยู่ ม.ปลายค่ะ ส่วนงาน หนูไม่รู้ค่ะ"

โรสยังคงพูดตามบทต่อไป โดยปล่อยให้ลินลี่ ยืนนิ่งๆและไม่ได้พูดอะไร

"งั้นแปล ว่าพวกเธอคงลำบากมากเลยสินะ แล้วตอนนี่พวกเธออยู่ที่ไหน อย่างไงบ้างละ"

ครูยังคงถามซักไซร้ต่อไป

"ครูค่ะ.....เรื่องส่วนตัวคะครู พึ่งเจอกันไม่ถึง 10 นาทีจะให้หนูเล่าทุกอย่างเลยหรอค่ะ?"

โรสดูหงุดหงิดนิดๆ นั้นทำให้ครูรู้สึกตัวว่าถามอะไรที่มากเกินไปแล้ว...จึงบอกให้พวกเธอไปนั่งที่ว่างสองที่ ข้างหลัง ห้อง

.

.

.

.

.

.

.

ฝั่งผู้กล้าและแองเจล่า

"ทุกคนวันนี้ อาจารย์มีข่าวดีจะมาบอกทุกคน หละ วันนี้มีนักเรียนไหม่สอง คนพึ่งย้ายโรงเรียนมา"

"ผู้ชาย หรือป่าวค่ะครู / ผู้หญิงหรือป่าวครับครู"

แกนนำของฝ่ายหญิงและชายยกมือและยืนขึ้นพูดพร้อมกัน

"ถูกทั้งคู่จ๊ะ เป็น ชาย หนึ่งและ หญิง หนึ่งจ้าาา บอกเลยหน้าตาดีมากทั้งคู่"

"เฮ้!!!!/เย้!!!!"

เด็กทั้งห้องเรียนร้องออกมาพร้อมกันและตั่งตารอคอยนักเรียนไหม่

"เข้ามาทีละคนนะ จ๊ะ"

ครูพูดขึ้นและ กวักมือเรียก แองเจล่า เธอจึงเดินเข้าให้ไป

"น่ารักโว้ยยยยย"

"มีแฟนยังจ๊ะ"

มีเสียงเอะอะดังมากมายจากฝั่งผู้ชาย

"เงียบ!!"

ครูตะโกนขึ้น และหันมาพูดกับ แองเจล่า 

"แนะนำตัวสิจ๊ะ "

"ชื่อ แองเจล่า สีที่ชอบ สีเขียว อาหารที่ชอบ อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ผัก คนที่ชอบ พี่ชาย ♥ ย้ายมานี้เพราะเหตุผลทางครอบครัว"

หลังจากที่แองเจล่าแนะนำตัวเสร็จทุกเสียงก็เงียบกริบ 

"มีคนที่ชอบอยู่แล้วหรอคร้าบบบบบบ!"

มีผู้ชายคนนึงยืนขึ้นและตะโกน

"ถูกแล้ว "

แองเจล่าตอบกลับไปหน้าตาเฉย ทำให้ผู้ชายคนนั้นถึงกับจุกและซึมไปในทันที ทางครูก็ได้แต่ส่ายหัว และหันไปกวักเรียกผู้กล้าเข้ามา

"เข้ามาได้แล้ว จ๊ะ "

ผู้กล้าเดินเข้ามาในห้อง

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ผู้หญิงในห้องทุกคนกรี๊ดตามกันทั้งหมด ยกเว้นครูคนเดียว ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาดี และรูปร่างที่ดีมาก แม้จะใส่ชุดนักศึกษาอยู่แต่กับเผยให้เห็นกล้ามเนื้ออย่างเห็นได้ชัด 

"เสียงดัง..ไม่ชอบ"

ผู้กล้าพูดขึ้นเบาๆ ทำให้ทั้งห้องเงียบลงทันที ไม่รู้ทำไม

"ชื่อ ของข้- ฉันคือ ยูชะ สีที่ชอบ สี..ฟ้า และ สีดำ ย้ายมาที่นี้ด้วยเหตุผลทางครอบครัว ยินดีที่ได้รู้จัก"

ผู้กล้าพูดเบาๆ ด้วยเสียงเรียบๆ และหน้าตาที่ดูเย็นชา...แต่สิ่งที่ได้รับมาคือ..

"ยูชะ มีคนที่ชอบรึยังค่ะ!!!"

"โอ้ยยย หล่อมากกก"

คนทั้งห้องเสียงดังจนผู้กล้าไม่รู้จะทำยังไง

"เห้อ...."

.

.

.

คาบที่หนึ่ง

คาบแรกเป็นคาบคณิต ผู้กล้าไม่เคยเรียนมาก่อ จึงไม่เข้าใจ และได้แต่คิดว่า .... 'นี้มีภาษาที่ เวทของข้าแปลไม่ได้ด้วยหรือ'

ส่วนทาง แองเจล่านั้น เหมือนจะเคยเจอแบบนี้มาก่อนเลยสบายๆ ไม่ได้รู้สึกว่ามันยากอะไร

ทาง ของลินลี่กับโรสเองก็ไปได้สวยเช่นกันในวิชานี้ เพราะลินลี่เคยมีโปรแกรมสอนให้เรียนรู้อะไรแบบนี้อยู่ ตอนอยู่ในห้องกักกัน ส่วนโรสเพราะเคยปลอมตัวเป็น มนุษย์อยู่ช่วงนึงเลยสบายๆ

.

.

.

.

คาบที่สอง เคมี

?-? มีแต่คำถามเต็มไปหมดในหัวของผู้กล้าในตอนนี้ ... 'นี้อีกภาษาแล้วหรือนี้ ข้าเจอกับอะไรอยู่เนี่ย'  ผู้กล้าไม่เข้าใจเลยสักนิดเดียวไม่เลย

"มันไม่ใช่ภาษา แต่คือความรู้ที่ควรจะรู้ไว้ มันจะทำให้เจ้าเก่งขึ้นอีกนิดหน่อย เดี๋ยวข้าช่วยอธิบายให้ฟังอีกที"

มีเสียงนึงดังขึ้นในหัวผู้กล้า 'นี้เจ้ารู้เรื่องด้วยหรอ จอมมาร'

"แน่นอนข้ารู้ "

จอมมารตอบ นิ่งๆ

'เจ้ารู้ได้อย่างไร'

"...."

จอมมารไม่ตอบ

ส่วนทาง แองเจล่านั้น แม้จะมีมึนอยู่บ้าง แต่ก็พอจะไปได้

.

.

.

.

.

ณ ที่แห่ง นึงในที่ๆ ห่างไกลเกินจะคาดคิด มีเสียงนึงดังขึ้น ในน้ำแข็ง

แคร็ก แกร็ก แกร็ก

มีรอยราวเกิดขึ้นไปทั่วน้ำแข็ง

"มหาเทพ ตนที่เคยผนึกข้าไว้ ได้หายไปถึง สองหมื่นปีแล้ว หวังว่ามันคงจะตายแล้วแล้วนะ ฮะ..ฮ่าๆๆๆ"

เสียงหัวเราะดังสนั่นไปทั่วบริเวณ

.

.

.

.

.

.

.

ปังๆๆๆๆ

เสียงปืนดังขึ้นจาก เคน ตอนนี้เคน กับ เปอร์เซีย กำลังต่อสู้อยู่กับ มนุษย์ถ้ำ ที่ระดับสูงกว่าตัวก่อนอย่างเห็นได้ชัด ...มันตัวใหญ่กว่ามาก ไวกว่า และ แข็งแรงกว่าอย่างเห็นได้ชิด มันแต่งตัวคล้ายกับตัวก่อนหน้า แต่มีชุดเกราะกระดูก ป้องกันตามส่วนต่างๆ ที่สำคัญเช่นหัว ตรงกลางตัว

"แค่ปกติก็ยังสู้ยาก อยู่แล้วนี้ยังจะมีตัวที่ใหญ่ขึ้นอีกหรอฟะ "

เคนพูดขึ้นด้วยอารมที่หลากหลาย

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

คุยกับคนเขียน

"ทำไมตอนนี้สั้นจังครับ"

"อ้อ เรื่องนั้นมันง่ายมากครับ ไรท์แอบโดดงานมาเขียนจ้าา"

หลบตีนหัวหน้าแปปนะ= =