เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 3 บทที่ 71 จิ้งจอกเก้าหางเทวะอันแข็งแกร่ง

            เมื่อหวังเฉินกดปุ่มยืนยันการหลอมรวมพลังงานของเขาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงพลันแล่นริ้วไปทั่วร่าง

            แต่ในขณะนี้เขากลับไม่สนใจการใช้พลังงานของร่างกายเลยแม้แต่น้อยสายตาจับจ้องไปที่เบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจ

            คลื่นพลังไร้รูปกระทบเข้าใส่ปีศาจจิ้งจอกน้อยทั้งสามตัวในกรงแสงสว่างเริ่มเปล่งประกาย

            แสงนั้นเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุด ปีศาจจิ้งจอกน้อยทั้งสามก็กลายเป็นกลุ่มแสงสีขาวบริสุทธิ์

            วินาทีต่อมาภายใต้สายตาของหวังเฉิน กลุ่มแสงทั้งสามก็พุ่งเข้าชนกันอย่างรุนแรง

            ตูม!

            แสงอันเจิดจ้าปะทุขึ้นในม่านแสงนั้นปรากฏร่างของสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่แปลกประหลาดลอยวนอยู่เบื้องหน้าของหวังเฉิน

            มันลอยอยู่กลางอากาศรายล้อมไปด้วยแสงระยิบระยับ ดูลึกลับและยากจะหยั่งถึง

            ไม่นานนักแสงเหล่านั้นก็ค่อยๆ ถูกสิ่งมีชีวิตนี้ดูดซับเข้าไปในร่างกายเผยให้เห็นรูปลักษณ์ทั้งหมดต่อหน้าหวังเฉินอย่างสมบูรณ์

            ขนาดของมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนักแต่รูปลักษณ์กลับละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น เปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีชมพูลูกพีช และทั่วทั้งร่างเป็นสีขาวนวลปราศจากเสื้อผ้า...

            ใบหน้าของหวังเฉินแดงก่ำด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงลองใช้นิ้วแตะเบาๆ

            หงิง!

            ร่างเล็กสั่นสะท้านดวงตาสีชมพูลูกพีชฉายแวววาวราวกับมีหยดน้ำ ก่อนที่พลังเวทมนตร์เล็กๆ จะปะทุขึ้นทำให้มันกลายร่างเป็นลูกสุนัขจิ้งจอกตัวเล็กน่ารักมีขนปุกปุยพร้อมเก้าหางในพริบตา

            เมื่อกลับสู่ร่างเดิมแล้วเจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะสูญเสียความสามารถในการลอยตัวมันจึงรีบคว้านิ้วของหวังเฉินไว้แน่น ท่าทางดูตกอกตกใจสุดๆ

            หวังเฉินเห็นดังนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้

            เจ้าตัวเล็กนี่ช่างไม่สง่างามเท่าตอนที่ปิงชิงปรากฏตัวเลย!

            “ต่อไปนี้คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดแล้ว!”

            หวังเฉินอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมาตรงหน้าแล้วใช้วิชาควบคุมอสูรทันทีโดยไม่ลังเล

            หงิงๆๆ!

            พลังเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่พวยพุ่งขึ้นในห้องนั่งเล่นก่อตัวเป็นอักขระพันธะศักดิ์สิทธิ์สองดวงระหว่างหวังเฉินกับจิ้งจอกเก้าหางเทวะก่อนจะจมหายเข้าไปในหน้าผากของแต่ละฝ่าย

            วินาทีต่อมา...

            ความรู้สึกผูกพันอันลึกซึ้งพลันผุดขึ้นในใจของหวังเฉิน

            เมื่อลืมตาขึ้นเขาก็เห็นจิ้งจอกเก้าหางเทวะจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ

            ในดวงตานั้นเต็มไปด้วยประกายแสงเจิดจ้าทำให้เขาสับสนไปชั่วขณะ ราวกับมีโลกสีชมพูปรากฏขึ้นตรงหน้า

            ยอดหญิงงามผู้เปลือยเปล่าเดินตรงเข้ามาหาเขาช้าๆ

            “ฮึ่ม!”

            หวังเฉินบีบต้นขาตัวเองอย่างแรงก่อนจะหลุดพ้นจากภวังค์

            “พลังเย้ายวนแข็งแกร่งมากถึงกับทำให้ฉันผู้เป็นเจ้าของเกือบจะตกเป็นเหยื่อ!”

            เมื่อรู้ว่าตัวเองเกือบจะเสียท่าไปเมื่อครู่หวังเฉินก็รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

            โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ตรงนี้ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีหน้าไปพบใครเป็นแน่

            “หงิง หงิง?”

            จิ้งจอกเก้าหางเทวะมองเจ้านายด้วยความสงสัยหางปุกปุยส่ายไปมา พริบตาเดียวก็กลายเป็นยอดหญิงงามตัวน้อยในมือของหวังเฉิน

            ช่างงดงามราวกับมีชีวิตทั้งเหมือนเทพธิดาและปีศาจ กระโดดโลดเต้นไปมา แม้จะตัวเล็กนิดเดียวแต่ก็มีเสน่ห์ดึงดูดใจจนดูเหมือนจะทำลายความสงบสุขของโลกได้เลยทีเดียว

            ใครจะต้านทานไหว?

            หวังเฉินที่เพิ่งฟื้นคืนสติรีบหลบสายตาอย่างรวดเร็ว แล้วดึงผ้าห่มบนโซฟามาคลุมจิ้งจอกเก้าหางเทวะไว้

            “เจ้าตัวเล็ก ต่อไปนี้ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉันห้ามแปลงร่างเป็นแบบนี้ข้างนอกนะ!”

            “หงิง หงิง?”

            จิ้งจอกเก้าหางเทวะในร่างมนุษย์ร้องถามอย่างสงสัยมันดึงผ้าห่มบนตัวอย่างเศร้าสร้อย

            ดูเหมือนจะเสียใจที่เจ้านายไม่ชอบรูปร่างหน้าตาแบบนี้

            ฟุ่บ!

            แสงสว่างวาบเจ้าตัวเล็กก็กลับคืนสู่ร่างปุกปุยอีกครั้ง

            เมื่อเห็นดังนั้นหวังเฉินก็ถอนหายใจโล่งอก

            “ดูเหมือนว่าต่อไปจะต้องเตรียมเสื้อผ้าให้เจ้าตัวเล็กนี่แล้วสิ”

            คิดในใจเขาก็เปิดแผงคุณสมบัติของจิ้งจอกเก้าหางเทวะ

            [สัตว์อสูร: จิ้งจอกเก้าหางเทวะ]

            [ชื่อเล่น: ไม่มี]

            [เพศ: เมีย]

            [อายุ: ยังไม่ครบเดือน (วัยเยาว์)]

            [เลเวล: 1]

            [ระดับ: สัตว์อสูรเทพบรรพกาล]

            [พรสวรรค์: เติบโตไม่สิ้นสุด (SSS)]

            [คุณสมบัติหลัก: พลัง 300; สติปัญญา 1,000; พละกำลัง 300; ความว่องไว 400 (ไม่ได้รับการเสริมพลังจากบัฟ, อุปกรณ์หรือไอเท็มใดๆ)]

            [ทักษะ:

            กายาภาพลวงตา(SSS):ทักษะติดตัว, มีภูมิคุ้มกันต่อทักษะสายเย้ายวนและควบคุมจิตใจทุกชนิด,เมื่อสิ่งมีชีวิตใดๆ โจมตี มันจะลดพลังโจมตีลง 30%

            เนตรสีเลือด(SSS):ทักษะโจมตีเชิงรุก, จิ้งจอกเก้าหางเทวะจะทำการประเมินพลังจิตของสิ่งมีชีวิตที่สบตาด้วยหากคุณสมบัติสติปัญญาต่ำกว่าจิ้งจอกเก้าหางเทวะจะตกอยู่ในสถานะมึนงงเป็นเวลาสิบวินาทีหากคุณสมบัติสติปัญญาต่ำกว่าจิ้งจอกเก้าหางเทวะ 50% จะถูกควบคุมตลอดไป

            มนต์เสน่ห์พันปี(SSS):ทักษะโจมตีเชิงรุก, ปล่อยพลังแห่งเสน่ห์โจมตีศัตรูทั้งหมดในระยะที่กำหนด(หมายเหตุ: ศัตรูใดๆ ที่มีคุณสมบัติสติปัญญาต่ำกว่าจิ้งจอกเก้าหางเทวะและตกอยู่ในอาณาเขตของพลังเสน่ห์ จะตกอยู่ในสถานะบ้าคลั่งและลุ่มหลง!)

            พิบัติเก้าหางล้างโลก(SSS):ทักษะโจมตีเชิงรุก, แปลงร่างเป็นจิ้งจอกเก้าหางเทวะที่แท้จริงเพื่อสร้างความเสียหายมหาศาลแก่ศัตรูในระยะที่กำหนด (หมายเหตุ:ในวัยเยาว์สามารถคงสภาพได้ 5 วินาทีและจะเพิ่มขึ้นตามวงจรการเติบโต)]

            [ความจงรักภักดี: 100]

            [อุปกรณ์: ไม่มี]

            [ข้อมูลเบื้องต้น:จิ้งจอกเก้าหางเทวะคือบรรพบุรุษของจิ้งจอกเก้าหางทั่วจักรวาลมันควบคุมกฎแห่งเสน่ห์กำเนิด และทุกครั้งที่เลื่อนขั้นจะต้องตื่นขึ้นพร้อมกับทักษะพรสวรรค์ระดับ SSS]

            ...

            “เฮือก!”

            หลังจากอ่านคุณสมบัติของจิ้งจอกเก้าหางเทวะหวังเฉินก็สูดลมหายใจเย็นยะเยือกโดยไม่รู้ตัว

            แข็งแกร่ง!

            แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

            คุณสมบัติสติปัญญาที่สูงถึง1,000แต้มหมายความว่าเมื่อจิ้งจอกเก้าหางเทวะใช้ทักษะเนตรสีเลือดและมนต์เสน่ห์พันปีอาชีพที่ไม่ใช่จอมเวทต่ำกว่าการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สาม จะไม่มีใครต้านทานได้เลย

            นอกจากนี้คุณสมบัติอื่นๆของจิ้งจอกเก้าหางเทวะก็ไม่ด้อยกว่า แม้จะเทียบไม่ได้กับปิงชิงแต่ก็ทิ้งห่างสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ไปไกลโข

            “ดีมาก ต่อไปนี้ฉันจะเรียกแกว่า ‘ซูซู’ นะ!”

            หวังเฉินกอดจิ้งจอกเก้าหางเทวะ‘ซูซู’ อย่างพึงพอใจแล้ววางมันลงตรงหน้าปิงชิง

            “พวกเธอสองพี่น้อง ไปทำความคุ้นเคยกันให้ดีนะ”

            “ปิงชิง อย่าแกล้งน้องนะ!”

            เขากำชับปิงชิงแล้วเริ่มตรวจสอบผลที่ได้รับของตัวเอง

            [ชื่อ: หวังเฉิน]

            [อาชีพ: ผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์]

            [เลเวล: 40]

            [พรสวรรค์: ดวงใจแห่งสรรพสัตว์ (SSS), หลอมรวมสัตว์อสูร(เทพ)]

            [ทักษะ: ศาสตร์ควบคุมอสูร (S), ศาสตร์ฟื้นฟูสัตว์อสูร(B), ศาสตร์วิเคราะห์สายเลือด (เทพ), พันธสัญญาอัญเชิญ(B), คมดาบพริบตา (D), วิชาลมวายุคลั่ง(C), บ้าคลั่งกระหายเลือด (B), เสริมพลังสัตว์อสูร(B)]

            [พลัง: 345 + 260 แต้ม]

            [สติปัญญา: 415 + 10 แต้ม]

            [พละกำลัง: 345 + 150 แต้ม]

            [ความว่องไว: 355 + 5 + 170 แต้ม]

            [แต้มคุณสมบัติที่ยังไม่ได้จัดสรร: 0 แต้ม]

            [แต้มทักษะที่ยังไม่ได้จัดสรร: 150 แต้ม]

            ...

            ส่วนใหญ่เป็นการเพิ่มคุณสมบัติหลักการได้รับผลตอบแทน 10% จากจิ้งจอกเก้าหางเทวะทำให้พลังของเขาเพิ่มขึ้น 30 แต้ม พละกำลัง 30 แต้ม และความว่องไว 40 แต้ม

            ส่วนสติปัญญาซึ่งสูงที่สุดก็เพิ่มขึ้น100แต้มโดยตรง

            รวมแล้วเพิ่มขึ้น200แต้ม เทียบเท่ากับการอัปเลเวล 10 เลเวลของผู้เปลี่ยนอาชีพครั้งที่สอง

            หลังจากตรวจสอบผลที่ได้รับดวงตาของหวังเฉินก็ส่องประกายด้วยความตื่นเต้น

            “แบบนี้ การแข่งขันจัดอันดับนักศึกษาใหม่ ฉันก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นแล้วสิ!”

            “ต่อไปก็แค่เก็บตัวฝึกฝน รอการแข่งขันจัดอันดับเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น”

            ในขณะนี้ขณะที่หวังเฉินกำลังตั้งตารอคอย โลกภายนอกก็กำลังวุ่นวายอย่างหนัก!

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน