ไรท์ยังไม่ได้แก้คำผิดนะจ๊ะ
#####################################
น้ำภัทร ที่นอนคลุมโปงในเช้าวันนี้ ก็รู้สึกงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะอากาศที่เย็นกว่าปรกติ มือบางก็เอื้อมไปหยิบมือถือข้างเตียงเพื่อมาดูเวลา "อื๊มมมม เกือบจะตี4 เองหรอ แต่จะนอนต่อก็ไม่หลับแล้ว"
เมื่อวางโทรศัพท์มือถือลงไป บิดี้เีเล็กน้อย น้ำภัทรจึงเปิดโคมไฟข้างเตียงพร้อมกับหันไปลูบขนแมวแก่ที่นอนอยู่ข้างหมอนของเธอเบาๆอย่างเคย นึกถึงความฝันแปลกๆเมื่อคืน "ฝันแปลกอีกแล้ว แต่ทำไมความฝันครั้งนี้ถึงตรงกับความฝันที่ป๊ากับม๊าเคยมาหาเลยล่ะ แล้วบอกตรงกันอีกว่าให้เราเตรียมตัวเหมือนกัน แล้วผู้ชายในความฝันคนนั้นเป็ใครกันนะ ทำไมถึงนึกหน้าไม่ออก" น้ำภัทรบ่นพร้อมกับยู่ปากเล็กน้อย ในขณะที่เธอกำลังทบทวนความฝันอยุ่นั่น มืออีกข้างก็หมุนกำไลหยกที่ข้อมือเล่น พร้อมกับนึกทบทวนความฝันใน่ที่เธอจำได้ถึงมิติจิตของเธอ แล้วจากนั้นร่างของเธอก็หายเข้าไปในมิติทันที
"เห้ยยยยยย!!! ไม่ใช่ความฝันจริงๆด้วย????" น้ำภัทร เอ่ยขึ้นขณะมองไปรอบๆมิติ พร้อมสังเกตเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ในมิติจิตของเธอนั้นได้มีเพนเฮาส์ใจกลางเมืองที่เธอเป็เ้าของตั้งอยู่แต่มันไม่ใช่ในรูปแบบตึกลอยฟ้า แต่กลับเป็เหมือนยกแปลนห้องของเธอมาวางบนดิน ข้างนอกมีทางเดิน เชื่อมไปยังน้ำตกขนาดเล็กที่มีน้ำไหลวนไปทั่วรอบๆมิติแล้วมาจบที่สระน้ำ เพนเฮาส์ที่ตอนนี้ดูเหมือนบ้านหลังหนึ่งไปซะแล้ว ซึ่งเท่าที่เธอดู มิติของเธอน่าจะมีขนาดประมาณเกือบๆ2ไร่ เลยทีเดียว ในขณะที่น้ำภัทรกำลังจะเปิดประตูเพนเฮาส์เข้าไปดูข้างใน เธอกลับพบว่าเธอไม่สามารถจะเข้าไปได้ เธอพยายามจะจับลูกบิดประตูแต่ก็เหมือนเธอจับลงไปในอากาศครั้งแล้วครั้งเล่า เธอจึงยอมแพ้แล้วหันไปเดินดูรอบๆมิติแทน
ในขณะที่กำลังเดินไปตามทางน้ำรอบๆมิตินั้น ที่ข้างสระน้ำที่ห่างจากตัวเพนเฮาส์ไปไม่ไกลนัก มีต้นไม้ขึ้นอยู่ข้างสระอย่างเป็ระเบียบ 10 ต้น ซึ่งแค่มองน้ำภัทรก็รู้ได้ทันทีว่านั้นคือต้นน้ำนมที่เป็ผลงานการวิจัยของเธอ ซึ่งทำให้เธอถึงกับวิ่งไปกอดลำต้นร้องให้กันเลยทีเดียว ซึ่งถ้าใครไม่เป็เธอก็คงไม่รู้ว่าเธอได้ทุ่มเท และผูกพันไปกับงานวิจัยชิ้นนี้มากไปแค่ไหน เพราะงานวิจัยชิ้นนี้ทำให้เธอไม่สามารถกลับมาทันดูใจพ่อของเธอในวันสุดท้ายได้ จึงเป็ปมในใจลึกๆของเธอมาโดยตลอด ตอนนี้เมื่อได้เห็นต้นน้ำนมที่สมบูรณ์พร้อม ที่มีั้แ่ ออกดอก ติดช่อ ติดผล เล็ก กลาง จนพร้อมเก็บเกี่ยว จึงทำให้เธออดะเืใจ และพร้อมกับความรู้สึกปลดเปลื้องภาระหน้าที่รับผิดชอบนี้ออกไปพร้อมๆกัน
หลังจากที่สงบสติอารมณ์ได้ เธอเริ่มสำรวจรอบๆต้นน้ำนมของเธอทุกต้น อย่างละเอียด จึงได้พบว่ามีผลที่พร้อมเก็บเกี่ยวอยู่ประมาณ 4ผล เธอจึงเด็ดลงมาพร้อมกันทั้งหมด โดยผลน้ำนมนั้นมีลักษณะผลสุกคล้ายกับลูกพีชสีขาวอมชมพูแต่กลับมีกลิ่นหอมคล้ายกับนมอัลมอนด์ ซึ่งเกิดจากการตัดต่อทางพันธุกรรมพืชนั้นเอง ผลของมันมีขนาดเท่ากำปั้นมือผู้หญิง มีรสหวาน กรอบ อมเปรี้ยวนิดๆมีสารอาหารสูง และสามารถทดแทนการเสียน้ำได้ เพียงแค่กินเพียงหนึ่งชิ้นเล็กๆเท่านั้น แต่สิ่งสำคัญที่สุดกลับไม่ใช่ที่ตัวผล แต่เป็เมล็ดน้ำมันที่อยุ่ข้างในผลน้ำนมชึ่งใน1ผลนั้นจะมีแค่1เมล็ดเท่านั้น เมื่อบีบกระเปาะเมล็ดออกมาจะมีน้ำมันอยู่ประมาณ10หยด ใน1หยดสามารถช่วยฟื้นฟูร่างกายได้อย่างรวดเร็วทันใจ หรือแม้แต่กำจัดพิษ ถ้านำไปทำเป็กษัยยาก็จะสามารถช่วยให้ตัวยามีคุณภาพที่ดีขึ้น ยิ่งถ้านำไปผสมกับของเหลวหรืออาหารต่างๆก็จะช่วยบำรุงร่างกายได้เป็อย่างดี
เมื่อเดินสำรวจจนพอใจแล้ว เธอจึงเดินมานั่งลงตรงที่ขั้นบันไดหินที่ทอดยาวแล้วจมลงไปเป็ขั้นๆที่ข้างสระน้ำ นึกในใจว่าถ้าเอาดอกบัวหลวงมาปลูกตามทางเดินน้ำที่ไหลรอบๆมิติที่นี่ต้องดูสวยขึ้นกว่าเดิมแน่ๆ นั่งถอดถอนใจสักพักพร้อมกับคิดทบทวนเื่ราวที่เกิดขึ้นทุกอย่าง ก็ทำให้น้ำภัทรทำใจได้ว่าเื่ที่เกิดขึ้น คือเื่จริงแล้วเธอกำลังจะจากไปจากโลกใบนี้ไปในเร็วๆนี้ แต่คิดในแง่ดีเธอยังพอมีเวลาเตรียมตัว แล้วที่สำคัญเธอรู้ว่าเธอจะต้องไปเกิดใหม่ที่ไหน นั้นคือข้อได้เปรียบของเธอ หลังจากนั่งทำใจจนสงบได้ เธอก็คิดตกว่าต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยเริ่มจาก "ฉันจะออกไปจากมิตินี้ให้ได้ยังไงก่อนเถอะ....."????????????????????????
หลังจากทดลองมาหลายวิธีในที่สุดน้ำภัทรก็สามารถพบวิธีออกจากมิติได้ นั้นคือการแตะไปที่กำไลแล้ว กำหนดจิตให้ออกจากมิติ เท่านั้นเธอก็สามารถออกมาอยุ่บนที่นอนได้เหมือนเดิมพร้อมกับผลน้ำนมทั้ง4ผล บนตักของเธอ สิ่งที่เธอค้นพบอีกอย่างคือ เวลาที่ต่างกันระหว่างมิติกับโลกภายนอก น้ำภัทรแน่ใจว่าเธอใช้เวลาอย่างน้อยก็2ชั่วโมงในมิติ แต่ว่าเวลาในโลกภายนอกเหมือนจะผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น นั้นทำให้เธอแปลกใจไม่น้อยเลยทีเดียว หลังจากนั้นเธอได้ทดลองนำสิ่งของต่างๆ เข้าๆ ออกๆ ในมิติ โดยเริ่มทดลองจากการนึกถึงครีมทามือที่หายไปเมื่อคืนก่อน หลังจากที่นึก ครีมทามือก็กลับมาอยุ่ที่มือของเธอเหมือนเดิม เธอทดลองกับสิ่งของต่างๆที่อยู่ในห้องซ้ำๆ จนมั่นใจ จากนั้นจึงทดลองกับติ๊ดตี่แมวแก่ของเธอ แต่เธอไม่สามารถนำมันเข้าไปในมิติของเธอได้นั้นทำให้เธอเสียใจไม่น้อยเลย
หลังจากที่ทำความเข้าใจกับวิธีใช้งานมิติแล้ว เธอจึงลุกจากที่นอน ไปอาบน้ำแปรงฟัน แล้วเก็บผลน้ำนมกลับคืนเข้าไปในมิติ 2ผล แล้วจึงตรงไปที่ห้องครัวพร้อมกับผลน้ำนมที่เหลือ เธอทดลองหันผลน้ำนมออกมาเบาๆเพื่อหากระเปาะเมล็ดของมัน เมื่อเจอจึงใช้ปลายมีดค่อยๆแซะมันออก แล้วบีบเมล็ดผลน้ำนมให้น้ำมันของมันหยดลงไปที่ขวดแก้วเล็กๆโดยแบ่งเป็2ขวดเท่าๆกันปิดฝาให้แน่นแล้วเก็บเอาไว้ให้คนที่เธอรักทั้งสองคนบนโลกใบนี้ จากนั้นจึงหันไปหั่นเนื้อผลน้ำนมเป็ชิ้นๆเหมือนผลไม้ทั่วไป นำไปแช่ตู้เย็น แล้วจึงกลับมาทำเข้าต้มทรงเครื่องพร้อมเครื่องเคียง เพื่อเตรียมให้ เฮียดิน พี่สะใภ้ ยัยฟ้า และหลานๆของเธอทานเป็อาหารเช้า ก่อนออกเดินทางไปส่งน้องสาวของเธอกับหลานๆที่สนามบิน
###################################################
ได้เวลาเตรียมความพร้อมก่อนเดินทาง น้ำภัทรจะเจอเื่น่าใอะไรอีกไหมนะ เสียใจจัง ติ๊ดตี่ไม่ได้ไปด้วย รึเปล่านะ?????
357
