เธอเป็นเพื่อนเซ็กส์ของฉัน

ตอนนี้คงไกลเกินไปที่จะขอให้เธอมา และอีกอย่าง

 ช่วงนี้อายะกำลังเจอปัญหาที่ไม่เกี่ยวกับการสอบอยู่

 โค้ชชมรมว่ายน้ำชายของอาจารย์ที่ปรึกษากำลังกลายเป็นปัญหา

โยชิโนะ ซาโตโกะ ซึ่งเป็นตัวแทนของนักเรียน

และเลขานุการสภานักเรียน ต่างก็รู้เรื่องนี้ดี

ในยุคโซเชียลมีเดียปัจจุบัน

 เรื่องอื้อฉาวในโรงเรียนอาจลุกลาม

กลายเป็นเรื่องอื้อฉาวระดับชาติได้อย่างรวดเร็ว

หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นจริง

 ชื่อเสียงของโรงเรียนอาจเสียหายอย่างรุนแรง

 และนักเรียนอาจได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

 อาจทำให้ชมรมว่ายน้ำถูกพักการแข่งขันหรือถอนตัวจากการแข่งขันได้

 การล่วงละเมิดทางเพศเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ แต่ต้องเปิดเผยให้ชัดเจน

ดูเหมือนว่าอาจารย์ที่ปรึกษาคนดังกล่าวจะรู้เรื่องนี้ดี

และกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

 เขาลวนลามเฉพาะนักเรียนที่ไม่สามารถขัดขืนครูต่อหน้าได้เท่านั้น

อายะดูเหมือนจะกำลังร่วมมือกับที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำหญิง

เพื่อแก้ไขปัญหานี้ แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก

จนถึงตอนนี้ อายะยังไม่ได้บอกเรื่องนี้

กับโยชิโนะ ซาโตโกะ หรือโฮไร ฮารุกะ

เธอคงไม่อยากให้เพื่อนๆ ต้องเล่าเรื่องที่ไม่น่าฟังให้ฟัง

แม้แต่โยชิโนะ ซาโตโกะ ก็ยังลังเลที่จะขอความช่วยเหลือจากอายะ

เมื่อรู้ว่าถ้าโทรหาอายะ เธอจะต้องรีบวิ่งมาหาทุกเมื่อ

 ยิ่งทำให้พวกเธอ​รู้สึกมากขึ้นว่าต้องพยายามอย่างเต็มที่

ในที่สุด ซาโตโกะ ก็ตัดสินใจไปที่บ้านคาสึกะพร้อมกับฮารุกะ 

วันนั้นเอง พวกเธอ​คงเสียใจที่ทำผิดพลาดร้ายแรงเช่นนี้

"สวัสดี พวกเธอสองคน ยินดีต้อนรับเข้าบ้าน"

เมื่อคาสึกะทักทาย โยชิโนะ ซาโตโกะ

ก็รู้สึกตกใจเล็กน้อยกับรอยยิ้มไร้เดียงสาของเขา

พวกเธอ​คาดว่าเขาจะแสดงท่าทีเป็นศัตรูหรือระแวงมากขึ้น

ต่อการมาถึงอย่างกะทันหันของพวกเธอ​

แต่สีหน้าของคาสึกะยังคงเหมือนเดิมกับตอนที่เจอกันที่โรงเรียน

"ขอโทษที่แวะมาโดยไม่ได้คาดคิดนะ คาสึกะคุง"

"ถ้าพวกเรา​รู้ ฉันก็คงไม่ทำอะไรให้นายรำคาญหรอก"

เขาหัวเราะติดตลก คงรู้ตัวว่าโยชิโนะ ซาโตโกะสงสัยเขาอยู่

โยชิโนะ ซาโตโกะรู้สึกอาย จึงโค้งคำนับแล้วพูดว่า "ขอโทษที่รบกวนนะ"

"ตอนนี้ขึ้นไปชั้นบนหน่อยได้ไหม

 พาฮารุกะหรือประธานนักเรียนไปห้องด้วย"

"โอเค เข้าใจแล้ว"

คาสึกะเรียกชื่อฮารุกะแบบสบายๆ

 และฮารุกะก็รับคำราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ ซาโตโกะอดขมวดคิ้วไม่ได้

นี่หมายความว่าทั้งคู่กำลังคบกันอยู่จริงๆ หรืออะไรทำนองนั้นหรือเปล่านะ?

ด้วยความคิดเหล่านี้

 ซาโตโกะ จึงเข้าไปในห้องของคาสึกะที่ชั้นสอง

 ห้องดูสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อย

 ซาโตโกะ ถอนหายใจออกมาอย่างไม่ใส่ใจนัก

เมื่อเปรียบเทียบตัวเองกับน้องชายจอมรกของพวกเธอ​

โต๊ะกลมตั้งอยู่กลางห้อง มีเบาะรองนั่งสามใบวางเรียงกัน

 สองใบวางเรียงกัน อีกใบวางอยู่อีกฝั่งหนึ่งของโต๊ะ

 บนโต๊ะมีสมุดบันทึกและหนังสืออ้างอิงวางเรียงรายอยู่

 ซึ่งคาสึกะน่าจะใช้มาจนเมื่อไม่นานมานี้

"...ฮารุกะซัง คาสึกะคุงเริ่มเรียกชื่อเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? 

ที่โรงเรียน เธอชื่อ 'โฮไรซัง' ใช่มั้ย?"

"อ่า ฮ่าๆ มีหลายเรื่องเกิดขึ้น..."

"ฉันเดาว่านายจะเล่าอะไรให้ฉันฟังอีก

เกี่ยวกับเรื่องนั้นตั้งแต่ตอนนี้เลยไหม?"

"ค่ะ คงอย่างนั้น"

ขณะที่ทั้งสองยืนคุยกันอยู่ คาสึกะก็เดินเข้ามาในห้อง

พร้อมถือถาด ถ้วยชาร้อนๆ และจานคุกกี้วางอยู่บนถาด

"ขอโทษที่ให้รอนานนะ แต่ทำไมพวกเธอสองคนยังยืนอยู่ล่ะ? เชิญนั่งลง"

ขณะที่คาสึกะพูดอยู่นั้น

 คาสึกะก็วางถาดลงบนโต๊ะกลมและนั่งลงบนเบาะรองนั่ง

 ซึ่งเป็นหนึ่งในสองเบาะรองนั่งที่วางเรียงกัน

อีกสองคนก็ยืนไม่ไหวเช่นกัน ซาโตโกะ วางกระเป๋านักเรียนลงบนพรม

และนั่งตัวตรงบนเบาะรองนั่งหันหน้าไปทางคาสึกะ

สุดท้าย ฮารุกะก็ลงเอยด้วยการนั่งบนเบาะรองนั่งข้างๆ คาสึกะ

คาสึกะวางถ้วยชาไว้ตรงหน้าซาโตโกะ ซึ่งดูประหม่า แล้วยื่นให้พวกเธอ

"เป็นชาสำเร็จรูปค่ะ แต่ก็อร่อยใช้ได้"

"ขอบคุณมากค่ะ"

ซาโตโกะขอบคุณเขา แต่ไม่ได้ดื่มทันที

จากนั้น ราวกับอ่านใจซาโตโกะได้ 

 คาสึกะก็หัวเราะอย่างมีความสุข

"เธอคงจะลังเลอยู่บ้างไหมถ้าจู่ๆ

 จะไปดื่มชาที่บ้านของผู้ชายที่เพิ่งไปเยี่ยมเป็นครั้งแรก

 โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเธอสงสัยว่า

มีความสัมพันธ์กับโฮไร ฮารุกะ"

"เอ่อ..."

"ประธานนักเรียนที่คุยกับฉันผ่านทางฮารุฮารุกะ ที่โรงเรียน จู่ๆ

 ก็มาที่บ้านฉัน แบบนี้ก็น่าจะมาเพื่อสิ่งนี้สินะ"

เมื่อถูกถาม โยชิโนะ ซาโตโกะ

ก็ตัดสินใจว่าไม่มีประโยชน์ที่จะปฏิเสธตรงนี้

 และพยักหน้าอย่างเฉียบขาดพลางมองกลับไปที่ดวงตาของคาสึกะ

คาสึกะหัวเราะในลำคอ

"เอาล่ะ ข้ามการแนะนำตัวไปและเริ่มกันเลยดีกว่า 

อย่างที่ฉันบอกไป ฉันไม่ได้ทำอะไรที่น่าอายถ้าคนอื่นรู้"

"หมายความว่ายังไงที่บอกว่าเริ่ม..."

คาสึกะหันไปหาฮารุฮารุกะ ที่นั่งอยู่ข้างๆ

 ราวกับจะขัดจังหวะคำถามของซาโตโกะ

"ฮารุฮารุกะ ถอดมันออกสิ"

"...เอ่อ ต่อหน้าซัคจังน่ะเหรอ"

"ถูกต้อง ฮารุฮารุกะคงรู้ตัวแล้วว่าปิดบังเรื่องนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

 เธอจึงตัดสินใจพาประธานนักเรียนมาด้วย"

หลังจากการสนทนาจบลง ฮารุฮารุกะก็ลุกขึ้นยืนราวกับยอมแพ้

 แล้วเริ่มแกะกระดุมเสื้อตรงนั้น

ซาโตโกะ จ้องมองทั้งคู่ด้วยความตกใจอยู่ครู่หนึ่ง

 ก่อนจะตั้งสติได้และเปล่งเสียงออกมา

"อะ...ทำอะไรอยู่ ฮารุฮารุกะ!"

แทนที่จะกรีดร้อง โยชิโนะ ซาโตโกะ

  กลับลุกขึ้นยืนและวิ่งไปหาฮารุฮารุกะ 

จับมือฮารุฮารุกะไว้ขณะที่พยายามปลดกระดุมเสื้อ

"ซาโตโกะ เอ่อ เอ่อ..."

"หยุดนะ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอไม่ควรทำแบบนั้น"

ซาโตโกะ ดึงฮารุฮารุกะไว้ จ้องมองคาสึกะอย่างดุดัน

จากนั้นทั้งคู่ก็หันไปหาคาสึกะด้วยน้ำเสียงต่ำและโกรธจัด

"...นี่เธอทำอะไรกับฮารุฮารุกะเนี่ย?"

"เธอทำอะไรลงไป? ทีนี้ เธอคิดว่าเธอทำอะไรลงไป?"

"อย่าแกล้งโง่สิ! ฮารุฮารุกะไม่ยอมถอดเสื้อผ้าให้ใครง่ายๆ

 เธอกำลังกดดัน​ฮารุกะ ลงด้วยความอ่อนแอบางอย่างใช่มั้ย!?"

โยชิโนะ ซาโตโกะตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธ

 แต่คาสึกะกลับตอบโต้พวกเขาอย่างใจเย็น

"ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นนะ

 สิ่งเดียวที่ฉันทำกับฮารุกะคือชวนเธอมามีอะไรกับฉัน"

"อะไรนะ?!"

ใบหน้าของซาโตโกะแดงก่ำขึ้น

 ราวกับไม่คาดคิดว่าจะได้รับคำตอบที่ชัดเจนเช่นนี้

คาสึกะพูดต่อพลางพูดกับโยชิโนะ ซาโตโกะ

"ฉันคิดไว้แล้ว แต่ประธานนักเรียนนี่ไร้เดียงสาจริงๆ

 เธอเป็นสาวบริสุทธิ์เหมือนฮารุฮารุกะเหรอ?"

"ไม่ต้องตอบหรอก—เดี๋ยวก่อน!? 

เหมือนกับฮารุฮารุกะงั้นเหรอ? เธอรู้ได้ยังไง... ไม่มีทาง!?"

"อย่างที่เธอคิด ฮารุฮารุกะกับฉันเคยมีอะไรกันมาหลายครั้งแล้ว

 เราสนิทกันมากพอที่ถ้าฉันขอให้เธอถอดเสื้อผ้า

 เธอก็จะถอดโดยไม่ลังเล"

"เธอ!"

ด้วยใบหน้าที่เดือดดาล ซาโตโกะคว้ามือฮารุฮารุกะ

และพยายามจะเดินออกไป

"ไปกันเถอะ ฮารุฮารุกะ! อยู่ที่นี่ต่อ อันตราย!"

ซาโตะโกะ ก้าวออกจากห้องไป

 ฉันคิดว่าคาสึกะจะขวางทาง แต่เขาก็ยังคงนั่งอยู่

ดังนั้น ไม่น่าจะมีอะไรมาขัดขวางฮารุฮารุกะ

 และ​โยชิโนะ ซาโตโกะ ไม่ให้ออกจากห้องไป

อย่างไรก็ตาม...

"ขอโทษนะ ซาจิ!"

เมื่อพูดจบ ฮารุฮารุกะก็สะบัดมือของซาโตโกะออกไป

 ซาโตโกะก็หยุดชะงัก ก่อนจะหันกลับมามองเธออย่างรวดเร็ว

"ฮะ-ฮารุฮารุกะ...?"

"ขอโทษนะ ฉันยังไม่กลับบ้าน..."

เมื่อพูดจบ ฮารุฮารุกะก็ถอดเสื้อผ้าต่อจากที่ค้างไว้

 เธอถอดเสื้อและกระโปรงลง

 เผยให้เห็นเสื้อชั้นในสีขาวและกางเกงในลายจุดสีดำ

โยชิโนะ ซาโตโกะ หยุดฮารุฮารุกะไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

 แต่ความตกใจจากการแกว่งไกวอันทรงพลัง

ของฮารุฮารุกะทำให้เธอตัวแข็งทื่อและนิ่งไป

"ฮารุฮารุกะซัง... ทำไม..."

"ฉันคงต้องอธิบายแล้วล่ะ"

คาสึกะพูดจบก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

 เดินตามหลังฮารุฮารุกะที่ตอนนี้สวมชุดชั้นในอยู่

 แล้วโอบกอดเธอจากด้านหลัง

จากนั้น ราวกับกำลังอวดโฉมให้โยชิโนะ ซาโตโกะดู

 เขาก็เริ่มลูบไล้หัวนมของเธอผ่านเสื้อชั้นใน

 และลูบไล้ช่องคลอดของเธอผ่านกางเกงขาสั้น

"อืมมม♡ อ่า♡ อ่า♡ อ่า ถึงแม้ซาจิจะมองอยู่ก็ตาม... อ่า♡"

มันเป็นเสียงหวานละมุนที่โยชิโนะ ซาโตโกะ ไม่เคยได้ยินมาก่อน

 แต่ไม่ใช่แค่เสียงของเธอเท่านั้นที่ละลายหายไป

 ใบหน้าและลำคอของฮารุฮารุกะแดงก่ำ

 เธอส่ายหัวไปมาราวกับต่อต้านความสุขที่ผุดขึ้นมา

 ใบหน้าของเธอก็เป็นอีกสิ่งที่โยชิโนะ ซาโตโกะ ไม่เคยเห็นมาก่อนเช่นกัน