ข้านี่แหละคือจอมมาร

ยูจินฮาในตอนนี้ได้สิ่งที่เขาต้องการเป็นที่เรียบร้อย เขาไม่คิดว่าการมาสำรวจศูนย์การค้ากลางของฮันเตอร์นั้น เขาจะมาพบกับสิ่งที่เขาต้องการแบบนี้

เขาในตอนนี้ต้องการจะไปหาที่เงียบๆเพื่อดื่มด่ำไปกับเหล้าโปรดของเขา และใช้ประโยชน์จากมันให้ถึงที่สุด น่าเสียดายที่เหล้าบัวหิมะที่เขาได้มาผ่านการบ่มที่ไม่ถูกต้อง

ไม่อย่างนั้นเขาคงสามารถแก้ไขปัญหาที่ร่างกายของเขาเจออยู่ได้ในทันที

เขาที่กำลังจะออกไปจากร้านนั้น 

จุงกิก็หยุดเขาไว้ก่อน ดูเหมือนว่าจุงกินั้นมีอะไรบางอย่างต้องการจะพูดคุยกับเขา

"เดี๋ยวก่อน!"

ยูจินฮามองไปที่จุงกิ เขาสงสัยว่าจุงกินั้นต้องการอะไรจากเขา

"ฉันไม่คืนเหล้าพวกนี้ให้หรอกนะ"

ยูจินฮาพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งๆ ทว่าแค่มองดูก็รู้แล้วว่าเขาไม่มีวันคืนของที่เขาได้มา

จุงกิส่ายหัวก่อนที่จะพูดขึ้น

"ไม่ๆ ของให้แล้วฉันไม่เอาคืน แต่ว่าที่หยุดไว้ก่อนก็เพราะว่าต้องการจะให้สิ่งนี้ นี่เบอร์โทรของฉัน ถ้าต้องการเหล้าแบบนี้อีกละก็ โทรมาบอกได้เลยจะลดให้เป็นพิเศษ แล้วก็ฉันจะเริ่มบ่มเหล้าหิมะตามสูตรที่ได้มา มันอาจจะใช้เวลานานหน่อย ทว่าตระกูลของฉันมีวิธีบ่มเหล้าแบบพิเศษที่จะทำให้เหล้านั้นบ่มเร็วขึ้น"

ยูจินฮาพยักหน้าก่อนที่จะยิ้มออกมา เขารู้ว่าการบ่มเหล้าที่จุงกิพูดถึงอยู่เป็นยังไง

"สูตรบ่มเหล้าของโนลซูลซินะ"

ได้ยินที่ยูจินฮาพูด จุงกิได้แต่พยักหน้า เขานั้นไม่สงสัยแล้วว่ายูจินฮานั้นรู้เกี่ยวกับมันได้ยังไง เขาจะต้องได้ความรู้มาจากวัดนั้นเหมือนกันแน่ๆ

"เข้าใจละ ไว้เหล้าเหล่านี้หมดก่อนแล้วฉันจะติดต่อมาใหม่"

จุงกิพยักหน้า เขาถอนหายใจออกมา เขาในตอนนี้ได้ขายเหล้าให้กับเยาวชนไป เขารู้อยู่แล้วว่ายูจินฮานั้นต้องการจะดื่มมันเอง 

ทว่า เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ ยูจินฮานั้นไม่ได้ดูเหมือนเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยสักนิด

อันที่จริงเขาเหมือนกับคนมีอายุมากกว่าจุงกิเสียอีก

‘ถ้าเป็นเขาคงไม่เป็นไร’

จุงกิหลังจากนั้นก็กลับเข้าไปในร้านเพื่อทำงานของเขาต่อ

"จริงด้วยซิ ตาลุงแก่คงจะมาซ่อมประตูให้แล้ว หวังว่าคงจะไม่สร้างปัญหาให้กับลูกค้าของเราหรอกนะ"

ยูจินฮาเดินตรงไปยังทางออกของร้านเหล้าไป ในตอนนี้มีช่างมาซ่อมประตูอยู่ 

ดูเหมือนว่าไฟฟ้าจะลัดวงจรจริงๆ และไม่ใช่เป็นเพราะว่าจุงกินั้นวางกับดักเอาไว้

ยูจินฮาที่กำลังจะเดินออกไปจากร้าน เขาหลี่ตาลง เขาได้กลิ่นเลือดมาจากช่างซ่อมประตู ยูจินฮามองไปที่ช่างซ่อมประตู เขานั้นถึงจะมีกลิ่นเลือดติดอยู่ แต่ยูจินฮาไม่รู้สึกถึงความรุนแรงจากในตัวของเขา

ดูเหมือนว่าเขานั้นจะผ่านการฆ่าฟันมามากจนมีกลิ่นเลือด ทว่าตอนนี้เขาสงบและไม่ได้คิดที่จะหาเรื่องหรือฆ่าใคร

ช่างซ่อมประตูมองไปที่ยูจินฮา ทั้งสองสบตากัน

ช่างซ่อมประตูเมื่อเห็นแววตาของยูจินฮาแล้ว เขาก็พูดขึ้น

"ไม่ต้องห่วงเจ้าหนู ฉันไม่ได้คิดที่จะมาสร้างปัญหาอะไรแถมนี้ ตอนนี้ฉันนะเป็นแค่คนซ่อมประตูทั่วๆไปเท่านั้น ถึงแม้ว่าฝีมือด้านการซ่อมของฉันจะไม่ดีเท่าไหร่ก็เถอะ หวังว่าเธอคงไม่ถูกกับดักของฉันเขาหรอกใช่ไหม"

ยูจินฮายักคิ้วขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนที่จะส่ายหัว สรุปแล้วที่เขาคิดว่ามันเป็นกับดักมันคือกับดักจริงๆ

"คราวนี้สัญญาว่ามันจะเป็นประตูปกติ"

ช่างซ่อมประตูซ่อมประตูเสร็จเขาก็เดินไปในร้านเหล้า

"เหล้านั่นหนะ เหมาะกับเธอจริงๆเจ้าหนู แต่ว่ากินมันระวังๆหน่อยละ"

ช่างซ่อมประตูพูดจบ เขาก็หายตัวไป ยูจินฮามองไม่เห็นการเคลื่อนไหวของเขา

ยูจินฮาในตอนนี้ได้แต่ถอนหายใจออกมา ความเร็วแค่นั้นหากเป็นปกติเขาไม่ต้องใช้ตาก็มองเห็นได้

"ร่างกายนี้มันจะอ่อนแอเกินไปแล้ว แค่ระดับอาจารย์ยังจับการเคลื่อนไหวไม่ได้อีก"

ยูจินฮาส่ายหัวก่อนที่จะเดินจากไป เขานั้นต้องรีบฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ ทว่าก่อนที่เขาจะทำแบบนั้นได้ เขาจะต้องปรับสภาพร่างกายของเขาให้เหมาะแก่การฝึกเสียก่อน

ภายในร้านเหล้า

ช่างซ่อมประตูนั้นเดินไปหาจุงกิ เขาดูเหมือนจะรู้จักกับจุงกิเป็นการส่วนตัว

"วันนี้ดูเหมือนว่าแกจะมีลูกค้าน่าสนใจมาอุดหนุนนะ จุงกิ"

จุงกิมองไปที่ช่างซ่อมประตูก่อนที่จะถอนหายใจออกมา

"น่าสนใจถือว่าเป็นคำที่ไม่เหมาะเท่าไหร่นัก เรียกว่าคาดไม่ถึงจะดีกว่า"

"เกิดอะไรขึ้น เจ้าหนูเท่าที่ดูแล้วเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ยอดเยี่ยม แต่ไม่ถึงกับจะใช้คำว่าคาดไม่ถึง"

จุงกิเช็ดแก้วอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดขึ้น

"เขา…รู้จักโนลซูล"

ช่างซ่อมประตูยักคิ้วขึ้นมา มีไม่มากนักที่จะยังคงรู้จักโนลซูล แล้วเท่าที่ฟังๆดู เด็กหนุ่มนั้นรู้จักโนลซูล ไม่ใช่ร้านเหล้าโนลซูล

"เล่ารายละเอียดทั้งหมดมา อย่าให้เหลือแม้แต่นิดเดียว"

จุงกิพยักหน้าและเริ่มที่จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับช่างซ่อมประตูได้ฟัง เขาที่ได้ฟังที่จุงกิพูดแล้ว เขาก็หยิบมือถือขึ้นมาก่อนที่จะโทรไปหาใครบางคน

"ช่วยสืบข้อมูลของเด็กหนุ่มคนหนึ่งให้ฉันหน่อย ด่วยที่สุดเท่าที่จะทำได้"

ช่างซ่อมประตูหลังจากนั้นก็ดื่มเหล้าในขณะที่รอข้อมูลจากคนของเขา