Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่หนึ่งร้อยเก้าการเตรียมตัวก่อนเข้าดันเจี้ยนหอคอย 9

มองในแง่หนึ่งลมปราณไหมฟ้าค่อนข้างจะขัดกับหลักคิดทั่วไปเพราะไม่ได้เพิ่มพลังอย่างตรงไปตรงมาแต่เพิ่มแบบอ้อมๆในด้านของทักษะการเดินลมปราณ

ที่หลังจากเสียพลังปราณที่มีไปจะแลกได้มากับ

การปรับโครงสร้างกระดูกเปลี่ยนกล้ามเนื้อ

เส้นลมปราณแข็งแกร่งขึ้นกล้ามเนื้อกระดูกแข็งแกร่งมากขึ้น จุดตันเถียนกักเก็บลมปราณได้มากขึ้นฯลฯ

และแน่นอนนั่นแลกมากับลมปราณที่เราสะสมได้มาอย่างยากลำบากที่ต้องเสียเวลาหรือเงินทองมากมายในตอนแรก

จะเรียกว่ามันคือการ

ใช้พลังแลกกับทักษะและโครงสร้างร่างกายพื้นฐาน

ก็ว่าได้

เรียกว่าคืออะไรที่สิ้นเปลืองอย่างยิ่งในการใส่ใจกับค่าสถานะพื้นฐานของร่างกายเพราะการฝึกไปตามสภาพนั้นจะคุ้มค่ามากกว่าในการแสวงหาพลังและความแข็งแกร่ง

เพราะยิ่งแข็งแกร่งจะยิ่งแสวงหาข้าวของที่ดีจากคู่ต่อสู้สัตว์อสูร หรือมิติลับค่ายกลที่อันตรายได้มากกว่าเดิม

มองในแง่หนึ่งการเดินลมปราณไหมฟ้าเพื่อแลกมาซึ่งสกิลและโครงสร้างพื้นฐานร่างกายนั้นเรียกว่าสิ้นเปลืองอย่างยิ่ง

ต่อให้คนทั่วไปคิดจะทำก็จะทำเมื่อไม่มีทางเลือกต้องการปรับปรุงร่างกายเพื่อเรียนวิชาบางอย่างที่ต้องการค่าสถานะร่างกายสูงหรือปรับปรุงร่างกายตอนที่พบกับขีดจำกัดในการทะลวงด่านในอนาคต

สำหรับเขาแล้วนั่นคือสิ่งที่เขาต้องการมันคือการจ่ายเงินซื้อยามาเพื่อเดินลมปราณเพิ่มค่าสถานะของร่างกายอย่างเห็นได้ชัดเจน

พอทานยาสร้างฐานเข้าไปรังไหมสีทองส้มก็ยิ่งพันล้อมเข้าร่างกายร่างกายรอบข้างเหมือนมดกัดยิบๆไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย

และในเวลาเดียวกันนั้น

ตำราพยัคฆ์ขาว

ก็ได้แสดงความเก่งกาจน่าอัศจรรย์ของมันที่ขนาดทำให้ตัวร้ายที่ชีพจรหัวใจฉีกขาดและการบาดเจ็บสารพัดมากมายยังหน้าด้านกลับมาต่อสู้กับพระเอกในตอนหลังๆได้ด้วยพลังที่เก่งกาจมากขึ้น

ว่ามนุษย์ธรรมดาโดนกระทืบหนักขนาดนั้นมันไม่ตายก็พิการหรือต้องพักฟื้นรักษาตัวกันยาวนานไปแล้ว

ไม่น่าจะหน้าด้านกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิมได้แต่ก็เป็นไปแล้วด้วยตำราพยัคฆ์ขาวนี้

เสือขาวปรากฏออกมาที่ด้านหลังของผมกัดเข้าที่ต้นคอ

กระดูกสันหลังของผมตั้งตรงขึ้นความเจ็บปวดทั่วร่างโดนแทนที่ด้วยพยัคฆ์ขาวตัวเล็กๆนับไม่ถ้วน

ผมได้รู้ตัวว่าที่ผมเคยแซวว่า

นี่มันวิชาของคนเป็นมาโซคิสม์ชัดๆ

นั้นคือเรื่องจริงอย่างที่สุด