อสูรล้างสวรรค์

       ใบหน้าของชิงฟางเหรินและผู้อาวุโสทั้งสามเปลี่ยนไปทันที ชิงฟางเหริน หันไปตบหน้าศิษย์ทั้งสองคนละครั้งก่อนจะหันกลับมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เปรี๊ย!"

เปรี๊ย!”

          ศิษย์ทั้งสองอาเจียนเป็นเลือด ลอยออกไปชนคานไม้ที่ลานหน้าบ้าน และได้รับบาดเจ็บสาหัส

        ชิงฟางเหริน ขอคาราวะซู่กั๋วกง !” ชิงฟางชิงเหรินเหลือบมองโจวเย่ทักทายและผู้อาวุโสทั้งสามก็คำนับด้วยความเคารพเช่นกัน

         ข้าได้ลงโทษพวกเขาทางวินัยแล้วและหวังว่าซู่กั๋วกง จะยกโทษให้พวกเขาด้วย!” ชิงฟางเหรินพูดอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าเขากลัวตัวตนของโจวเย่มาก

             แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าโจวเย่ ฆ่าฮ่าวหลิน แต่ในขณะนี้พวกเขาไม่มีเจตนาที่จะแก้แค้น และพวกเขาไม่กล้าพูดถึงเรื่องนี้ เว้นแต่ว่านิกายโลหิต จะไม่กลัวการถูกทำลาย

          โจวเย่พูดอย่างเฉยเมย ท่านเจ้านิกายฟางเหริน ไม่จำเป็นต้องสุภาพ เชิญท่านนั่งก่อน"

            เมื่อเห็นทัศนคติของ ชิงฟางชิงเหริน เย่ซิงและหยานเซียงก็โล่งใจเช่นกัน อย่างน้อยความขัดแย้งก็ได้ลดลง

           ขอบคุณซู่กั๋วกง !" ชิงฟางเหริน ขอบคุณด้วยความเคารพ

             เขา... เขา!” ศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสทั้งสองคนสับสนอย่างสิ้นเชิง จ้องมองไปที่โจวเย่ด้วยดวงตาเบิกกว้างอย่างหวาดกลัว

            ศิษย์ทั้งสองไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มที่สังหารฮ่าวหลิน จะเป็นปรมาจารย์เย่ที่มีชื่อเสียงในดินแดนทิศใต้ และตอนนี้เขายังเป็นซู่กั๋วกงแล้ว!

           โจวเย่โบกมือของเขา และยาทั้งสองก็บินออกไปและพูดเบา ๆ "ผู้มาเยี่ยมเป็นแขก เพียงแค่นั่งลงหลังจากกินยา"

            ขอบคุณ...ขอบคุณซู่กั๋วกง !" ทั้งสองรีบลุกขึ้นและคำนับ

              บรรยากาศของผู้ชมค่อนข้างตึงเครียดและเงียบ ฉากที่มีชีวิตชีวาดั้งเดิมเงียบลงเนื่องจากการมาถึงของชิงฟางเหริน 

             เมื่อเห็นบรรยากาศที่น่าอึดอัดใจ โจวเย่ จึงวางตะเกียบลง และทุกคนก็วางมันลงเช่นกัน

                ทุกคนกลัวข้าเหรอ?” โจวเย่ถามเบาๆ ไม่ดัง แต่ทุกคนในสวนหลังบ้านอันเงียบสงบสามารถได้ยินได้อย่างชัดเจน

            ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และพวกเขาก็กังวลเล็กน้อย

          โจวเย่กล่าวอีกครั้ง "จริงๆ แล้ว ข้าพูดไม่เก่ง ข้าไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ทั่วไป ท่านไม่จำเป็นต้องกลัวตัวตนของข้า ตราบใดที่ท่านไม่เป็นศัตรูกับข้า ข้าจะไม่แตะต้องพวกท่าน ถึงข้าจะอายุไม่ถึงสิบเจ็ดปี แต่ข้าก็มีความสามารถพอที่จะทำ!”

              ผู้มีอำนาจหลายคนได้ยินคำเตือนของโจวเย่ถึงพวกเขาแล้ว 

            และประโยคสุดท้ายคือการอธิบายให้ทุกคนฟังว่า ความสามารถของโจวเย่ไม่ได้เล็กไปกว่าใครเลยรวมถึงนิกายนภาสวรรค์ด้วย!

             อย่าพูดถึงขุมกำลังที่น่ากลัวหรือกองกำลังขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังโจวเย่ เพียงแค่อาศัยสถานะของเขาในฐานะปรมาจารย์นักปรับแต่งอาวุธระดับที่หก เขาก็สามารถขอให้จักรวรรดิทำสิ่งต่าง ๆ ให้เขาได้ตลอดเวลา

             ซู่กั๋วกงจริงจังแล้ว ข้าจะกล้าเป็นศัตรูกับซู่กั๋วกงได้ยังไงล่ะ นี่มันไม่เท่ากับเป็นศัตรูของจักรวรรดิหรอกเหรอ?” ชิงฟางเหรินยิ้ม และเป็นคนแรกที่ชี้แจงจุดยืนของเขา

           เรื่องของโจวเย่และฮ่าวหลิน ไม่ว่าใครจะถูกหรือผิด ในตอนนี้ชิงฟางเหริน ไม่ได้สนใจอีกต่อไป

           พี่ใหญ่เย่ อย่าเชื่อเรื่องไร้สาระของพวกเขา ใครจะรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ ” เถียนซีเว่ยกระซิบ

โจวเย่ พยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร

                เหนือสิ่งอื่นใด มั่นใจได้เลยว่าใครก็ตามที่กล้าเป็นศัตรูกับซู่กั๋วกง ข้าจะไม่ละเว้นเขา!" แม่ทัพหนานเจียงตะโกน ออร่าแห่งความเผด็จการระเบิดออกมา ลมหายใจที่เต็มไปด้วยโลหิตสงคราม ทำให้ผู้คนตกใจกลัว

           สำหรับแม่ทัพหนานเจียง โจวเย่ มั่นใจได้ 100% ว่าหนานเจียงจะไม่เป็นศัตรูกับเขาอย่างแน่นอน

            เกรงว่าความหมายของคำพูดซู่กั๋วกงนั้นไม่ง่ายขนาดนั้น เขาต้องการทำอะไรกันแน่?” หวังเจียงหลิว แอบเดาว่าโจวเย่มีความหมายอื่นนอกเหนือจากคำเตือน

            ความทะเยอทะยานของปรมาจารย์เย่นั้นไม่เล็กเลย ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เขาก็บรรลุความสำเร็จอันน่าทึ่งเช่นนี้ นับว่าน่าทึ่งมากจริงๆ หวังเจิ้นซงแอบพูดในใจ แต่เขาไม่กล้าพูดอะไร 

           แน่นอนว่า หวังเจียงหลิวและหวังเจิ้นซง ไม่เคยคิดที่จะเป็นศัตรูกับอัจฉริยะที่น่ากลัวเช่นนี้

             ในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่ หวังเจียงหลิว รู้ดีถึงความน่ากลัวของโจวเย่ดีที่สุด

              ผู้มีอำนาจหลายคนต่างไม่มีการคัดค้าน และโจวเย่ไม่ได้พูดอะไรมาก และเปลี่ยนไวน์เป็นชาเพื่อดื่มอวยพรให้ทุกคนทันที

          หลังจากงานเลี้ยง ภายนอกดูกลมกลืนกันมาก แต่สิ่งที่ทุกคนคิดในใจนั้นไม่มีใครรู้

          และโจวเย่รู้อยู่ในใจว่าคนเหล่านี้ กลัวฐานะของเขา ไม่ได้กลัวความแข็งแกร่งของเขา

            อันที่จริง โจวเย่ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีผู้มีอำนาจมากมายมาในวันนี้ และบังเอิญทำให้เขามีโอกาสเตือนทุกคน

          ในตอนท้ายของงานเลี้ยง กองกำลังทั้งเล็กและใหญ่ก็แยกย้ายกันไป เถียนซาน ส่งแขกออกไปทีละคน แต่คนของนิกายนภาสวรรค์ และ หยานเซียง เย่ซิงยังคงอยู่

           ปรมาจารย์เย่มีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่ เกรงว่าเขาต้องการครองดินแดนทิศใต้ ! 

            กองกำลังเบื้องหลังปรมาจารย์เย่นั้นน่ากลัวเกินไป เราไม่สามารถทำให้เขาเคืองได้ เราต้องไม่รุกรานเขา 

           เด็กเหม็นนั่นแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาต้้องการให้กองกำลังหลักทั้งหมดในดินแดนทิศใต้ยอมจำนน! เขาเป็นเพียงอาณาจักรคุรุยุทธ์เล็ก ๆ เขาต้องการยึดครองดินแดนทิศใต้เหรอ? ดูเหมือนว่าข้าจะต้องหาโอกาสฆ่าเขาอย่างเงียบ ๆ ! โดยไม่ให้มีใครรู้ 

              ซู่กั๋วกง ได้รับการสนับสนุนจากจักรวรรดิและถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพ มันแสดงให้เห็นว่าจักรวรรดิให้ความสำคัญกับเขามาก และเราไม่สามารถเป็นศัตรูได้!”

          ในบรรดากองกำลังหลักที่แยกย้ายกันไป ดูเหมือนว่าหลายคนคงเดาความตั้งใจของโจวเย่ได้ แต่พวกเขาไม่กล้าพูดต่อหน้าโจวเย่ 

           ส่งคนไปจับตามองปรมาจารย์เย่! และกำจัดเขาซะถ้ามีโอกาส!” ผู้มีอำนาจคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ด้วยสายตาที่ดุร้ายและอาฆาตพยาบาท

            หลังจากที่ชิงฟางเหริน และผู้อาวุโสทั้งสามกลับจากตระกูลเถียน สีหน้าของพวกเขาก็มืดมน และเห็นได้ชัดว่าพวกเขาเดาความตั้งใจของโจวเย่ได้

            โจวเย่สังหารฮ่าวหลิน ศิษย์อัจฉริยะของนิกายโลหิต และตอนนี้เขากำลังต้องการครอบครองดินแดนทิศใต้ เป็นเรื่องแปลกหากชิงฟางเหริน จะไม่โกรธ

          ท่านเจ้านิกาย ท่านจะใช้วิธีการใดตอบโต้ดี? ปรมาจารย์เย่ แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาต้องการยึดครองดินแดนทางใต้ทั้งหมด” ผู้อาวุโสคนหนึ่งถามอย่างเคร่งขรึม