ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 84: คลื่นใต้น้ำและสุสานมังกรอสนี

ยอดเขาเทพอสนีที่เคยงดงามและเปี่ยมด้วยพลังปราณ... บัดนี้กลับเต็มไปด้วยซากปรักหักพังและกลิ่นอายแห่งความตาย

เหล่าศิษย์กำลังเร่งมือเก็บกวาดซากศพของเหล่านักฆ่าและซ่อมแซมความเสียหายเบื้องต้น บรรยากาศทั่วทั้งสำนักเมฆาครามเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความตึงเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ณ ใจกลางของซากตำหนัก...

เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงและมหาผู้อาวุโสสูงสุดยืนมองความเสียหายด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม การที่ศัตรูระดับสูงสองคนสามารถบุกเข้ามาถึงใจกลางสำนักและหลบหนีไปได้นั้น... ถือเป็นความล้มเหลวด้านความปลอดภัยที่ร้ายแรงที่สุดในรอบหลายร้อยปี

"พวกมันต้องมีหนอนบ่อนไส้" มหาผู้อาวุโสกล่าวเสียงเย็นชา "การเลือกจังหวะที่หลินฟานเพิ่งจะทะลวงขั้นและอยู่ในสภาพที่เปราะบางที่สุดนั้น... มันแม่นยำเกินไป"

"ข้าจะเริ่มการสืบสวนภายในอย่างลับๆ ทันที" เจ้าสำนักตอบรับ "ไม่ว่ามันจะเป็นใคร... ข้าจะกระชากตัวมันออกมาลงทัณฑ์ให้ได้!"

ผู้อาวุโสหลี่รีบเข้าไปดูอาการของหลินฟาน แม้เขาจะได้รับบาดเจ็บและใช้พลังไปอย่างมหาศาล แต่ด้วยกายาที่แข็งแกร่งและโอสถชั้นเลิศ เขาก็เริ่มฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก การประชุมฉุกเฉินระดับสูงสุดก็ได้ถูกจัดขึ้นในห้องโถงลับของเจ้าสำนัก มีเพียงผู้ที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดเท่านั้นที่เข้าร่วม... เจ้าสำนัก, มหาผู้อาวุโสสูงสุด, ผู้อาวุโสหลี่, และ... หลินฟาน

"ยุคแห่งความสงบสุขได้จบลงแล้ว" มหาผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวเปิดประเด็น "การกระทำในครั้งนี้ของบัลลังก์เงา... คือการประกาศสงครามกับสำนักเมฆาครามของเราอย่างเป็นทางการ พวกมันจะต้องไม่หยุดจนกว่าหลินฟานจะตาย... หรือจนกว่าสำนักของเราจะถูกทำลาย"

"เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้" เจ้าสำนักกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "ข้าได้สั่งให้ยกระดับการป้องกันทั้งหมดขึ้นสู่ระดับสูงสุดแล้ว การเข้าออกสำนักทั้งหมดจะถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด"

"การตั้งรับเพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ" มหาผู้อาวุโสแย้งขึ้น "นั่นเป็นการป้องกันแบบตั้งรับ มังกรที่แท้จริงต้องโบยบินท่ามกลางพายุ... ไม่ใช่หลบซ่อนอยู่ในถ้ำ"

สายตาของท่านหันมาจับจ้องที่หลินฟาน

"หลินฟาน... เจ้าคือหัวใจของพายุลูกนี้ เจ้าต้องแข็งแกร่งขึ้น... แข็งแกร่งขึ้นให้เร็วยิ่งกว่าที่ศัตรูจะคาดคิด การเก็บตัวฝึกฝนอยู่ในสำนักนั้นปลอดภัยก็จริง... แต่การเติบโตที่แท้จริงนั้นอยู่ในวิกฤตและอันตรายที่อยู่นอกสำนัก"

เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงเข้าใจในความหมายของมหาผู้อาวุโสทันที เขาพยักหน้าเห็นด้วย

"มีสถานที่แห่งหนึ่ง..." เจ้าสำนักกล่าวพลางมองไปที่หลินฟาน "ดินแดนโบราณสถาน... 'สุสานมังกรอสนี' มันคือสุสานของมังกรอสุนีบาตบรรพกาลที่ทรงพลังตนหนึ่ง และจะเปิดออกเพียงครั้งเดียวในทุกๆ หนึ่งร้อยปี"

"ตามบันทึกโบราณของสำนัก... อีกหกเดือนข้างหน้า... คือเวลาที่มันจะเปิดออกอีกครั้ง"

"มันตั้งอยู่ใจกลาง 'ทะเลวายุไร้สิ้นสุด' ซึ่งเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยพายุสายฟ้าที่รุนแรงและอันตรายอย่างยิ่ง แต่ในขณะเดียวกัน... มันก็คือโอกาสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับผู้ฝึกตนสายฟ้าอย่างเจ้า!"

แววตาของเจ้าสำนักทอประกายแห่งความหวัง "บัลลังก์เงาจะต้องไม่คาดคิดแน่ว่าเจ้าจะกล้าเดินทางไปยังสถานที่ที่อันตรายถึงเพียงนั้น! นี่คือโอกาสที่เจ้าจะพลิกสถานการณ์! เพื่อค้นหาวาสนาครั้งใหม่และยกระดับพลังของเจ้าให้ก้าวกระโดดไปอีกขั้น!"

หลินฟานที่รับฟังมาโดยตลอด... ดวงตาของเขาพลันลุกโชนขึ้นด้วยประกายแสง!

สุสานมังกรอสนี! ทะเลวายุไร้สิ้นสุด!

นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ! เขาได้มาถึงจุดที่ทรัพยากรธรรมดาไม่สามารถช่วยให้เขาก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วอีกต่อไปแล้ว เขาต้องการ "วาสนา" ที่ยิ่งใหญ่กว่านี้!

การรอคอยให้ศัตรูบุกมาหาไม่ใช่หนทางของเขา...

การออกไปเผชิญหน้ากับพายุ... และกลืนกินพายุนั้นให้กลายเป็นพลังของตัวเอง... นั่นต่างหากคือวิถีของหลินฟาน!

"ข้าจะไป" เขากล่าวสั้นๆ แต่หนักแน่น
การผจญภัยครั้งใหม่... สู่ดินแดนแห่งสายฟ้าและมังกร... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!