ฝันอีกแล้ว! เซ็กซี่เดินนำอยู่ข้างหน้า ฝีเท้าเบาหวิวสมเป็แมว แม้จะดูตุ๊ต๊ะด้วยหุ่นที่หนักถึง 41.5 ปอนด์ ขนาดพอๆกับลูกหมาตัวย่อมๆเลย ทีเดียว บนหลังเราทั้งคู่มีเป้สีน้ำตาลลายการ์ฟิลด์สีส้มกำลังอ้าปากหาวดูดาวบนท้องฟ้า เป้หลังสองใบต่างกันเพียงขนาด แต่รูปทรงและลวดลายเหมือนเป็เป้คู่รักยังไงยังงั้น
อลันเดินตามเซ็กซี่ไปตามทางเล็กๆในป่าที่เริ่มกว้างออกจนถึงลานหินแห่งหนึ่งริมหน้าผาสูง เดซี่เล็กๆ2-3 กอขดตัวอยู่กลางซอกหินอย่างอัตคัดแต่ยังอุตส่าห์ชูดอกขาวสวยให้เห็น เกสรสีเหลืองทองดูเข้มแข็งและมั่นใจในตัวเองอย่างยิ่งยวด... 'ถ้ามีใครเอามงกุฎดอกเดซี่มาให้...ฉันคงรีบสวมมันอย่างไม่รอช้า...' อลันคิด ทันใดนั้น! เดซี่กอน้อยก็สลัดดอกร้อยตัวเรียงบนลำต้นเล็กๆของมันเป็แถวยาวแล้วม้วนตัวสอดเข้ากันเป็วงกลมก่อนจะลอยละลิ่วเข้ามาครอบบนศีรษะอลันอย่างพอดิบพอดี...
"ฝันหวานอยู่ล่ะสิ ทำลายธรรมชาตินะนั่นน่ะ" เซ็กซี่พูดอย่างขำๆ สะบัดตัวทิ้งเป้หลังลงพื้นแล้วนอนหงายสี่ขาบนพรมผืนหญ้าอย่างสบายใจ เผยให้เห็นลายเพชรสีขาวใจกลางอกที่อุดมไปด้วยขนสีน้ำตาลเข้ม นุ่มนิ่มน่ากอดเหมือนกับ...
"No... no... ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาหมีนะอลัน" เซ็กซี่พูดดักคอจนสติที่กำลังเตลิดของอลันถูกดึงกลับเข้าที่
"อืม...sorry... ลมมันเย็นจนฉันเคลิ้มน่ะ ยังนึกว่าฝันไปเสียอีก แล้วเราจะฝึกกันตรงนี้น่ะเหรอ" อลันถามพลางวางเป้ลงพิงหินกลมมนสีแปลกตา พยายามสลัดหัวไล่จินตนาการที่มักจะพรั่งพรูเข้ามาจนควบคุมไม่ได้เมื่ออยู่ใน่ผ่อนคลายเช่นนี้
"ช่ายยย...ปลอดผู้คน ต้นไม้เยอะ และอาจเจอเหตุไม่คาดคิด" เซ็กซี่ลากเสียงยาว หางสั้นๆกระดิกไปมาอย่างสบายอารมณ์
"แล้วเราจะเริ่มจากอะไรก่อนล่ะ" อลันถาม ไม่แปลกใจกับคำพูดของเซ็กซี่นัก 'แมวมีเซ็นส์' นั่นล่ะคือความสามารถของเขา ใช่...'เขา' ก็เซ็กซี่น่ะเป็แมวตัวผู้นี่นา
"เอาต้นเล็กๆก่อนดีกว่า จะได้ไม่น่ากลัวนัก okay? " เซ็กซี่อ้าปากหาวกว้างๆก่อนลุกยืนแล้วะโขึ้นไปนั่งบนก้อนหินใหญ่อย่างว่องไวต่างจากหุ่นอ้วนท้วนที่เป็
"ได้...งั้นก็...งูแล้วกัน" อลันมองกลับลงไปยังกอเดซี่ที่เพิ่งได้ดอกคืนไป ลำต้นและก้านเขียวๆเปลี่ยนเป็ลำตัวงูทั้งเล็กและใหญ่หลายสิบตัว ดวงตาสีเหลืองทองนับสิบคู่จ้องมองเขาอย่างงงๆ ยังมีวงลายกลีบเดซี่เหลืออยู่จนอลันชักทึ่งในฝีมือศิลปะของตัวเอง
"ยัง...ยัง...อัล...นี่ไม่ใช่งูการ์ตูนนะ" แมวหนุ่มพูดพลางยกขาหน้าข้างขวาขึ้นเลียเหมือนนายแบบรูปงามที่กำลังโพสต์ท่าอยู่หน้ากล้อง
"ถ้างั้นก็...รวมร่างสินะ" อลันเริ่มนึกถึงหนังสือที่เคยอ่าน งูหลายสิบตัวรวมหัวใจไว้ด้วยกันเพื่อฉก...กัด...และดึงอำนาจลึกลับจากจิติญญาของเหยื่อ...ถึงตอนนี้งูเดซี่ตัวเล็กๆเริ่มกลืนกินกันเองจนร่างขยายใหญ่ขึ้น ตาสีอำพันเจิดจ้าและเต็มไปด้วยแรงปรารถนา มันอยากกัดเขา อยากได้ จิติญญาและพลังเช่นนั้น...จากเขา แล้วงูตัวยาวราว9 ฟุตก็เลื้อยเข้ามาอย่างช้าๆ ลิ้นสองแฉกของมันแลบเข้าออกพร้อมส่งเสียงฟ่อเบาๆ ดวงตาที่เป็ประกายวาววามดูลึกล้ำราวกับมีอำนาจสะกด...
"อัลลล!!!"
*******************************
แฟนตาซีแรกในชีวิต
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
4K
![END หลงคนเถื่อน [ เมริน ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1606305330_51117683.webp)