กำเนิดจอมราชัน

เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมง ทุกอย่างราวกับจ้าวนรกเข้ามายึดครองโลก ทุกสิ่งทุกอย่างครึ่งของทวีปกลางถูกทำลายไปหมดทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นตึกรามบ้านช่อง ผู้คนที่อยู่อาศัย ด้วยสถานการณ์แบบนี้ต่อให้เทพเซียนออกมาช่วยก็ไม่อาจต่อกรหัวหน้ากองกำลังอสูรได้

ทั้งกองทัพ และบุคคลสำคัญของศูนย์กลางแห่งสวรรค์ ได้ถูกจัดการไปทีละคน ไม่ว่าจะเป็นจ้าวสำนักนายพรานพฤกษา กองกำลังจันทราโลหิต ขุนนางขั้นสูง หรือแม้กระทั่งองค์ชายชินเจี้ยนต่างก็โดนชายปริศนาฆ่าอย่างน่าเวทนา

ณ บัดนี้จางเซียนได้มายืนอยู่หน้าประตูสีทองลายมังกรของพระราชวังในปราสาทที่ถูกสร้างเข้าไปอีกที นับว่าเป็นการสร้างที่แลดูโง่หรือเพราะต้องการความปลอดภัยก็ไม่อาจรู้ได้ ชายหนุ่มตอนนี้เสื้อผ้าขาดริ้วไม่เหลือแม้แต่ชิ้นผ้าที่ดี

เขาเบิกเนตรมรกตมองลอดเข้าไปพบกับชายแก่ 2 คน คนนึงเป็นกษัตริย์ชินเจี้ยนไม่ผิดแน่ที่กำลังก้าวข้ามไปยังอาณาจักรมนุษย์ระดับ 2 ส่วนชายแก่อีกคนนั้นแลดูมีกลิ่นอายคล้ายกับถังหยังฉาไม่มีผิด เขาคนนี้น่าจะมีอายุมากกว่ากษัตริย์องค์นี้หลายเท่าตัว

นั้นบ่งบอกว่าต้องเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมดอย่างเห็นได้ชัด พลังของทั้งสองนั้นไม่ได้แตกต่าง และใกล้เคียงกันเลยสักนิด แต่มันเท่ากันเลยต่างหาก

กษัตริย์ชินเจี้ยนอาณาจักรมนุษย์ ระดับ 1 ขั้นสูง ขณะที่ชายแก่ลึกลับคนนั้นก็อยู่ระดับเดียวไม่ต่างกัน ยกเว้นเพียงกลิ่นอายที่แปลกประหลาด ราวกับชายแก่ปริศนาคนนั้นมีความลับที่ปิดกั้นไว้อยู่

"หือ? " ภายในตาสีเขียว เขามองเห็นออร่าบางอย่างใต้ร่างกษัตริย์ชินเจี้ยน มันเป็นทางลงไปชั้นใต้ดินบางอย่าง พร้อมกับภายในนั้นมีประตูปริศนาโดยประกอบด้วยค่ายกลบางอย่าง ซึ่งเขาเข้าใจเพียงว่ามันน่าจะพาไปไหนสักอย่างที่ไม่ใช่โลกนี้

หรือว่าจะเป็น...

"โลกชั้นกลาง" เพื่อป้องกันใครเข้าออก จำเป็นต้องสร้างพระราชวังที่แข็งแกร่งปิดทางเอาไว้เพื่อไม่ให้ใครรับรู้ นับว่าเป็นกระทำที่อาจจะฉลาดขึ้นมาบ้าง

"ต่างกันเกินไป" จางเซียนกล่าวอย่างผิดหวัง พลังของอีกฝ่ายมากมายเกินกว่าที่เขาจะรับไว้ แม้ชายหนุ่มจะมีพลังถึงโลหิตเงินระดับ 3 ขั้นสูง ที่พร้อมก้าวเข้าสู่อาณาจักรลมปราณใหม่ แต่เขาไม่มีเวลามากกว่านี้แล้ว ด้วยเวลาที่กษัตริย์ชินเจี้ยนเข้าขอบเขตใหม่อยู่นั้น เขาต้องกำจัดมันให้ได้

แต่ปัญหามันคือชายแก่อีกคนต่างหาก

พรึบ!

ในเวลานั้นเองจางเซียนก็หยิบเนื้อบางอย่างออกมา พริบตานั้นเองเสียงสัตว์อสูรจำนวนมากก็ดึงขึ้นไล่กระทืบเท้าเข้ามาจางเซียน แม้เขาไม่อาจตัวต่อตัวกับชายแก่ทั้ง 2 ได้ เขาย่อมต้องมีเครื่องทุ่นแรง นี้ยังไม่รวมทรัพย์สมบัติที่ขโมยมาหลังจากทำลายเมืองไปถึงครึ่งด้วย

"แล้วเราจะดูกัน..." บูม!

พริบตาประตูก็ระเบิดออก พร้อมเนื้อบางอย่างถูกโยนออกไปจนกระแทกหน้ากษัตริย์ชินเจี้ยนจนลมปราณขาดช่วง

ปัง! อ้าก...

ในเวลาเข้าขอบเขตใหม่ หากเกิดปราณบางอย่างทำลายร่างกาย

ย่อมทำให้พลังอีกฝ่ายลดลงอย่างรวดเร็ว

***

ทางด้านถังฮังเฮา (ชายแก่ที่อยู่กับกษัตริย์ชินเจี้ยน)

เมื่อเห็นประตูระเบิด พร้อมกับเนื้ออสูรอาณาจักรอสูรระดับ 1 กระแทกหน้าลูกศิษย์ของเขา เขาก็แทบจะหงายท้องทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก มันได้ใช้ลมปราณล้อมรอบบริเวณกว่า 20 กิโลเมตรแล้ว แต่กลับไม่พบกลิ่นอายสิ่งมีชีวิตไหนเลย ยกเว้นสัตว์อสูร

แม้กำลังจะออกไปจัดการ เพื่อปกป้องลูกศิษย์ แต่ใครจะคิดเล่าอยู่ดีๆ ประตูก็ระเบิด เนื้อปริศนาที่เคลือบพลังปราณโลหิตเงินระดับ 3 ขั้นสูง บวกกับยาพิษบางอย่างที่พร้อมฆ่ากระแทกใส่หน้าศิษย์รักของมัน

ปัง! อ้าก....

"มารดาแกเถอะ! " ชายแก่พุ่งตัวโอนถ่ายพลังปราณใส่กษัตริย์ชินเจี้ยน เพื่อไม่ให้พลังถูกบันทอน แต่ใครจะนึกละว่าเนื้อนั้นเข้ามาในช่วงที่สำคัญที่สุด!

พริบตาร่างกษัตริย์ที่แข็งแกร่งเท่าเขากลับกระจอกขึ้นในพริบตา

"อาณาจักรมนุษย์ระดับ 1 ขั้นต่ำเนี่ยนะ! " ถังฮังเฮาตกตะลึง พลังแบบนี้ต้องใช้เวลากว่า 20 ปีถึงจะได้มากขนาดนี้ และดูเหมือนตอนนี้คนที่จะเป็นตัวเชื่อมไปยังโลกชั้นกลาง กลับต้องกลายเป็นขยะในพริบตา แต่แล้วแทนที่ชายแก่จะเสียใจ เขาพบว่าตัวเองโชคดีเสียเหลือเกินที่มาอยู่ที่นี่

ชายแก่หันไปมองเนื้อบางอย่าง ละพลังออกจากอีกฝ่าย

'ไม่ผิดแน่ นี้คือเนื้อของอาณาจักรอสูรระดับ 1 ขั้นสูง หรือเทียบเท่ากับอาณาจักรมนุษย์ระดับ 2 ขั้นสูง!! ' หากมันได้กินเข้าไป มันคงสามารถก้าวข้ามเป็นระดับ 2 ในพริบตา

นี้สิ! สวรรค์เห็นใจคนชั่วอย่างข้า

"วะฮ่าๆ ๆ ๆ นรกไม่ต้อนรับข้าซะแล้ว" ผลัวะ! ถังฮังเฮาเตะซี่โครงโดนจุดสำคัญของกษัตริย์ชินเจี้ยน จนพลังแปรปรวน ชายแก่ปริศนาไม่รอช้าดูดลมปราณที่รั่วไหลของกษัตริย์มาเป็นของตัวเอง

เพียงชั่วอึดใจทั้งเสียงอสูรที่เข้าใกล้ กับกษัตริย์ที่ไร้ประโยชน์

"ม่าย!! ไม่ๆ ๆ ๆ พลังข้า พลังข้า....อ้าก~ " ชินเจี้ยนตะโกนออกมาอย่างเจ็บปวด เมื่อรู้ว่าพลังของตนนั้นเหลือเพียงขอบเขตโลหิตเงินระดับ 3 ขั้นกลางเท่านั้น นี้คือความเสียหายที่ต่อให้ต้องตายก็ไม่อาจยอมรับได้!

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ศิษย์เอ๊ย...เจ้าเป็นคนดียิ่งนัก วะฮ่าๆ ๆ หากไม่ได้เจ้า ข้าคงไม่ได้เนื้ออสูรแบบนี้"

ทันใดนั้นชายแก่ก็แข็งค้าง

'เหตุใดมันเนื้อที่พิเศษแบบนี้ถึงอยู่ที่นี่ได้....' เมื่อคิดได้เช่นนี้ก็สะบัดหน้าไร้ความกังวล

'สัตว์อสูรจำนวนมากเข้าศูนย์กลางแห่งสวรรค์เข้ามาทำลายไปกว่าครึ่งเมือง ตราประทับบนร่างจ้าวสำนักนายพราน และหัวหน้ากองกำลังจันทรา รวมไปถึงลูกชายไอ้สวะราชานี้ก็หายไป นั้นบ่งบอกว่าทั้งสามตายแล้ว และที่ในระยะ 10 กิโลเมตรไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใด แต่กลับมีเนื้อนี้พุ่งเข้ามา ทั้งยังแข็งแกร่งขนาดนี้ต่อให้คนกันเองก็ไม่อาจฆ่ามันได้'

งั้นแสดงว่า...

"วะฮ่าๆ ๆ ๆ พวกมันฆ่ากันเองสินะ ก๊ากๆ ๆ ๆ แสดงว่าต้องมีเนื้อชิ้นโตมากกว่านี้แน่นอน ข้าชักอดใจไม่ไหวซะแล้วสิ...." ถังฮังเฮาทำหน้าเคลิ้มพุ่งตัวออกไปทิ้งไว้เพียงกษัตริย์ชินเจี้ยนที่นอนซบความสิ้นหวัง

ขณะนั้นเองก็ปรากฏเสียงเท้าใครดังขึ้นด้านหน้า

เสียงเท้านี้มันจะไม่มีวันลืม แม้กระทั่งกลิ่นอายของมัน

"เฮ่! ว่าไงองค์ราชา...เหตุไฉนเทพเซียนอย่างท่านที่พลิกฟ้า ทะลายสวรรค์ถึงได้มานอนซบความน่าสมเพชแบบนี้ละ" จางเซียนพูดขึ้นคลี่ยิ้มเบาๆ เดินเข้าไปด้วยผ้าคลุมสีดำใหม่ปกปิดกลิ่นอายอย่างที่ทำกับถังฮังเฮา

ดีที่อีกฝ่ายมีพลังแค่จับกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตแต่น่าเสียดายที่เขามีเนตรมรกตจึงลบล้างพวกมันไปหมดแล้ว , ในขณะนั้นเองชายแก่ก็เงยหน้าขึ้นอย่างว่างเปล่า ทำให้จางเซียนแสระยิ้มเดินไปลูบหัวอย่างอ่อนโยน พร้อมกรีดยิ้มราวปีศาจ พูดเบาๆ ว่า

"ข้าจะมอบโอสถนี้ให้เจ้าไปล้างแค้น พร้อมกับทักษะลับนี้ ต่อให้พระเจ้า เทพสวรรค์ นรกก็ไม่อาจต่อกรเจ้าได้ หากเจ้ารอด เจ้าจะได้เข้าสู่โลกชนชั้นกลางสร้างตำนานต่อไป แต่หากเจ้าแพ้..." ชายหนุ่มโยนยาสีดำพร้อมดาบสีแดงให้

"เจ้าก็ตาย..." ฟู่!

ชั่วพริบตาร่างจางเซียนก็หายไป

กษัตริย์ชินเจี้ยนประกายความหวังทันที มันยกตัวขึ้นก่อนจะกำดาบสีแดงที่ด้ามจับสีดำ ทั่วทั้งตัวดาบสลักด้วยรูปปีศาจมากมาย กลิ่นอายของดาบนี้นั้นราวกับนรกบนดินเลยก็ว่าได้ เสียงโหยหวนคนตายดังมาไม่ขาดสายเมื่อสัมผัสอาวุธชิ้นดี

ส่วนพลังจากโอสถสีดำนั้นรุนแรง น่ากลัว และดุดัน ภายในประกอบไปด้วยพลังที่เข้มข้นพอที่จะสังหารพระเจ้าได้ ทันใดนั้นชายแก่ผู้ตกอับก็ลุกขึ้นยืน แววตาของมันนั้นประกายความอำมหิต กำดาบแน่นจนตัวสั่นราวกับแผ่นดินไหว

"ต่อให้ข้ากลายเป็นปีศาจ"

ชายแก่กลืนยาสีดำลงไป

"ข้าก็จะลากมันไปตายกับข้าด้วย!! " บูม!

พริบตาทั่วทั้งฟ้าก็กลายเป็นสีดำพร้อมปราณราชันที่ปรากฏ กษัตริย์ชินเจี้ยนถูกพลังปริศนาเข้าแซงพริบตาบาดแผล และเนื้อกาย ภายในจิตใจ ห่วงวิญญาณก็แข็งแกร่งกว่าเดิม 1,000 เท่า

"กรรรจ์! ท่านอาจารย์...เรามาฆ่ากันเถอะ" ชายแก่แยกเขี้ยวออกมาพุ่งตัวออกไป

บูม! บึมๆ ๆ ๆ ๆ