บอดี้การ์ด โค่นนรก ถล่มสวรรค์

ในตอนเช้า หยางเทียน เอ่ยถามเ๱ื่๵๹บ้านเก่า ว่าถูกยึดไปได้อย่างไร

“ ทางลุงฉวนบอกว่า ถ้าจะช่วยพี่ ต้องใช้เงิน 5 แสนเหรียญ ดังนั้น แม่จึงเอาโฉนดบ้านไปให้ ลุงฉวน เพื่อให้ได้เงินมา แต่สุดท้ายเงินที่ได้มาก็มอบให้ลุงฉวนไป แต่ก็ช่วยพี่ไม่ได้ แถมบ้านยังถูกลุงฉวนยึดไปอีกด้วย แต่ฉันสงสัยว่า ลุงฉวนจะหลอกพวกเรา ไม่ได้เอาเงินไปจ้างทนาย เพราะวันที่ขึ้นศาล ทนายผู้นั้นเป็๞ทนายที่ทางรัฐจัดหามาให้  ฉันเคยไปขอร้องลุงฉวนขอบ้านคืน แต่ถูกไล่กลับมา”

“ พาพี่ไปที่บ้านของเราก่อน”  หยางเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ  แม่ที่ได้ยินก็ส่งเสียงเตือนว่า

“ อย่าไปเลย ลุงฉวนเขามีพวกเยอะ จะเป็๞อันตรายได้”

“ ไม่ต้องห่วง ของที่เป็๲ของเรา ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์เอาไปได้ ผมไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบครอบครัวของเราได้อีก”

เด็กน้อย เสี่ยวหลานเดินเตาะแตะมาหา ถิงถิง แล้วยกมือให้อุ้ม แล้วพูดอ้อแอ้ว่า

“ ไปเที่ยว ไปเที่ยว”

“ ไม่ได้  แม่มีธุระ ต้องพาลุงไปข้างนอก  เดี๋ยวแม่จะซื้อ ไอติมมาฝากนะ”

“ ติม ติม กินติม” เด็กน้อยไร้เดียงสา เอาของกินมาล่อก็น้ำลายไหลออกมาทันที

ถิงถิง ต้องใช้ผ้าเช็ดปากของเสี่ยวหลาน

“ เดี๋ยวรอ ป้าเช็งมาก่อน แล้วค่อยไปกัน”  ป้าเช็งเป็๲ผู้ที่คอยดูแลแม่ กับ เสี่ยวหลานเวลาที่ ถิงถิงต้องไปทำงาน

“ ว่าไงจ๊ะ เสี่ยวหลาน” ป้าเช็งเดินมาแล้วส่งเสียงมาก่อน

เสี่ยวหลานให้ป้าเช็งอุ้มไปมา พอเห็นหยางเทียนก็สงสัย

“ นี่พี่ชายของฉันเอง พี่จางเทียน”

“ อ๋อ นึกได้แล้ว ดีแล้ว มาเสียที ถิงถิงลำบากมามากแล้ว เธอกลับมาจะได้ช่วย ถิงถิงสักที”

“ ครับ ผมไม่ปล่อยให้ทุกคนลำบากอีกแล้ว”

ทั้งสองเดินออกมาจากบ้านได้หน่อยเดียว หยางเทียนสงสารน้อง เลยบอกว่า

“ ขี่หลังพี่ใหญ่ดีกว่า บ้านเรามันไปอีกไกลไหม ต้องเรียกเท๊กซี่หรือเปล่า”

“ พี่ใหญ่ บ้านเราอยู่อีกซอยหนึ่ง เดินตรงนี้ก็ทะลุได้แล้ว พี่นี่ช่างหลงลืมจริงๆ”

หยางเทียน ไม่ได้ลืม แต่จำไม่ได้สักอย่าง หากว่าไม่มีภาพฝัน กับ ประวัติที่ให้มาแม้แต้หน้าแม่กับน้อง ก็ยังคงจำไม่ได้อยู่ดี

“ ถึงแล้ว นี่ไงบ้านของเรา”

หยางเทียนมองบ้านที่มีขนาดกว้างใหญ่ระดับหนึ่ง ไม่น่าจะมีมูลค่า เพียง 5 แสนเหรียญ ที่ดินไม่น้อยกว่าครึ่งไร่ ตัวบ้านก็สร้างด้วยวัสดุชั้นดี แสดงว่า พ่อของจางเทียน ตอนสร้างใช้เงินไม่น้อยแน่  หยางเทียนเปิดประตูเข้าไป ไม่กดสัญญาณด้วย 

“ เฮ้ย.. พวกแกเป็๲ใครวะ เข้ามาบ้านของคนอื่นได้ยังไง” มีวัยรุ่นอยู่ เก้าคน เป็๲ชาย 6 คน หญิงสามคน ทั้งหมดเหมือนกำลังปาร์ตี้กันอยู่

“ พี่ต้าเหว่ย”

“ อ๋อ  ถิงถิง นี่เอง พี่ไม่ได้ไปเที่ยวหา ถึงกับคิดถึงมาหาพี่ถึงนี้เลยหรือจ๊ะ”

“ ไสหัวออกจากบ้านหลังนี้ไปให้หมด” หยางเทียนข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ อย่างเต็มที่ ยังไม่อยากทำร้ายใคร

“ อ๋อ เด็กเอ็นคนนี้ใช้ไหม หน้าตาดีนี่ วันนี้พวกเราซื้อเวลาเธอสักวันหนึ่ง มาชงเหล้าคิดเท่าไรจ๊ะ”  ชายหนุ่มเพื่อนของต้าเหว่ย เอ่ยออกมาพร้อมเสียงหัวเราะ ทุกคนพลอยหัวเราะเยาะตามไปด้วย ถิงถิง ถึงกับหน้าซีด ก้าวมาหลบด้านหลังของหยางเทียน

หยางเทียนก็ไม่อาจทนได้แล้ว จึงเคลื่อนไหว ด้วยความเร็ว ตบปากของมันไป1 ที  เพี้ยะ !!   กรามของมันโย้ ไปตามแรงมือ ใบหน้าผิดรูป ฟันหลุดกระเด็น ลงไปนอนชักสองที  ก็สลบไป

“ มั่วสุมกันกินเหล้ากันแต่เช้า  คนดีๆ ที่ไหนเขาทำกันเล่า พวกผู้หญิง ออกจากบ้านนี้ไปให้หมด”  หยางเทียนเอ่ยจบ พวกผู้ชายที่เหลือ อีกห้าคนยังตกตะลึง คว้าขวด ชามข้ามขว้างใส่หยางเทียน แม้แต่ผู้หญิงอีกสามคนก็ไม่เชื่อฟัง หยางเทียนใช้เท้า ถีบเสยเข้าปลายคางคนแรก กรามล่างหัก ลงไปนอนดิ้นพล่าน แล้วหลบสิ่งของที่ขว้างมา แล้วใช้เท้าฟาดปาก ร่วงไปทีเดียวสองคน แล้วก็เข่าล่อยใส่จมูกอีกคน ลงไปกองเช่นเดียวกัน

ส่วน ต้าเหว่ย ถูกจับแขน แล้วเหวี่ยงใส่สาวสามคน ที่พยายาขว้างสิ่งของใส่หยางเทียน เปรี้ยง เท้าของต้าเหว่ย ฟาดเข้าที่ใบหน้าของสามสาว สลบไปพร้อมกันทั้งหมด

“ เฮ้ย แกเป็๲ใครกันวะเนี่ย?”

“ นี่แกจำฉันไม่ได้จริงๆ ?”

“ จาง... เทียน นี่แกยังไม่ตายอีกหรือนี่?”

“ อยากให้ฉันตายมากเลยใช่ไหม”

หยางเทียนหักข้อมือ ต้าเหว่ย เสียงดัง เป๊าะ !!   อ๊ากกกก !!

“ ปล่อยนะเว้ย หากพ่อฉันรู้ว่าแกบุกเข้ามาละก็ แกได้ตายทั้งแม่และน้องของแกแน่”

“ อย่างนั้นเหรอ แกรีบโทรหาพ่อของแกเลย บอกว่าฉันรออยู่ที่นี่ หากไม่มา ฉันจะหักมือแกอีกข้าง เร็ว”

“ แกได้เจอดีแน่”  ต้าเหล่ยรีบโทรบอก พ่อของมันทันที

“ พ่อไอ้จางเทียนมันกลับมาแล้ว รีบมาด้วยมันหักแขนฉันไปข้างแล้ว โอ๊ย !”

หยางเทียนเตะเข้าลำตัวมันอีกที ด้วยความหมั่นไส้ 

“ พี่ใหญ่ ลุงฉวนมีพรรคพวกเป็๲มือปืนรับจ้างด้วยนะ พี่ใหญ่จะรับมือได้ไหม”

“ ไม่ว่าพวกมันเป็๞ใคร หากมารังแกแม่กับน้องของพี่ มันต้องเจอบทเรียนที่สาสม”

หยางเทียน มองสามสาวที่ สลบเหมือด อย่างสลดใจ แล้วราดน้ำใส่ทั้งสามคน จนตื่นขึ้นมา ทั้งสามมองหน้าหยางเทียนเหมือนจะกินเ๣ื๵๪กินเนื้อ พยายามเข้าไปดูแฟนของพวกเธอ แต่เห็นสภาพนอนกรามโย้ เ๣ื๵๪ไหลนองไปทั่วพื้นก็ถอยกรูดไม่กล้าเข้าไปดู

“ ฉันไม่รู้จักพวกเธอทั้งสามคน ฉันไม่อยากทำร้ายใครหากว่าพวกเธอดื้อรั้นไม่ไป ฉันก็คง จะตบพวกเธอให้ฟันหักจนหมดปาก แบบพวกมัน”

หยางเทียนเดินเข้าหาทั้ง   สามสาวเห็นแบบนี้ก็รีบวิ่งออกจากบ้านไปไม่สน ผู้ชายของพวกเธอที่นอนร้องโอดโอย ครวญครางอยู่กับพื้น

ไม่นานนัก ลุงฉวนก็พามือปืนรับจ้าง มากันสิบคน ทุกคนพกมีด พกปืนกันครบ

“ จางเทียน แกมาทำอะไรที่บ้านของฉัน”

“ ลุงฉวน พูดผิดพูดใหม่ บ้านหลังนี้เป็๞ของใครกันแน่”

“ แม่แกยืมเงินฉันไป แล้วก็ ใช้บ้านหลังนี้เป็๲ประกันเอาไว้ ไม่มีเงินมาคืนก็ต้องถูกยึดเป็๲ของฉัน แล้วแกยังหน้าด้านมาทวงคืน อยากมีปัญหากับฉันใช่ไหม”

“ ไหนเล่าเงิน แม่บอกว่าลุงฉวนจะให้เงินไปช่วยผม เงินไม่ได้สักบาท ทนายที่ว่าความก็เป็๞ของรัฐ ลุงเอาเงินไปให้ใคร ไหนบอกมาซิ”

“ แม่แกเซ็นไปแล้ว ฉันมีสัญญากู้เงินถูกต้องเรียบร้อย ส่วนเ๱ื่๵๹ช่วยแกนั้นฉันไม่ได้ช่วยจริงๆนั่นแหละ แกจะทำไม ”

“ ชั่วช้า จริงๆ” หยางเทียน ใช้เท้ากระทืบไปที่ขาของ ต้าเหว่ย พล็อค !!  อ๊ากกกก !! กระดูกหน้าแข้ง โผล่ออกมาน่ากลัวยิ่งนัก

“ แก นี่ แกกล้า?”

เวลานี้ทั้งมีด ปืน  เตรียมจู่โจมใส่หยางเทียนแบบไม่ยั้งแล้ว เพียงรอคำสั่งจากลุงฉวน

“ ไปเอาโฉนดบ้านหลังนี้มาคืน แล้วผมจะปล่อย ลูกของลุงไป  อ้อ..ค่าเช่าบ้านหลังนี้อีก  สามล้านเหรียญด้วยนะ”

“ แก นี่ บังอาจมากไปแล้ว นี่แกจะปล้นฉันใช่ไหม”

“ แล้วที่ลุง ทำกับแม่ผมล่ะ ไม่เรียกว่าปล้นแล้วเรียกว่าอะไร”

หยางเทียนดึงร่างของ ใช้เท้าเหยียบไปที่ซี่โครงของ ต้าเหว่ย แล้วขยี้เบาๆ อ๊ากๆๆๆๆๆ 

“ พอ ๆ ฉันจะให้คนไปเอามาให้เดี่ยวนี้ อย่าทำอะไรต้าเหว่ยเลย”

ลุงฉวนหันไปบอกลูกน้องสองคน ให้รีบไป เอาโฉนดบ้านและเงินสดมาอย่างเร็วด่วน

“ ฉันมีเงินสดแค่ 1 ล้านเหรียญ ส่วนที่เหลือ ฉันจะเขียนเป็๲เช็คให้ละกัน”

“ ไม่มีปัญหา”

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง ลูกน้องที่ไปก็กลับมา มีโฉนดที่ดิน และกระเป๋าเงินสดจริงๆด้วย แต่ว่า หยางเทียน๼ั๬๶ั๼ได้ว่า มีบางอย่างผิดปกติ พอลุงฉวน เดินเข้ามาแล้ววางกระเป๋าเงิน และ โฉนดที่ดิน  ก็มีเสียงปืนไรเฟิล สไนเปอร์ ยิงออกมาจากบนตึกหลังหนึ่งห่างไม่เกิน 100 เมตร เป้าหมายคือ หน้าผากหยางเทียน เปรี้ยง !!

 หยางเทียนจับตัว ถิงถิง ก้มหลบไปทางด้านหลังเสา แล้วยิงสวนไปโดยไม่ต้องเล็ง เปรี้ยง !!  อ๊ากกกก !!  มือปืนถูกยิงผ่านกล้องทะลุตา  ตายคาที่

จากนั้น ก็มี๠๱ะ๼ุ๲ปืนของพวกลุงฉวน ระดมยิงใส่หยางเทียนไม่ยั้ง แล้วลุงฉวนก็มาลากต้าเหว่ยออกไป หยางเทียน ใช้ปืนยิงสวนออกไป บ้าง ลูก๠๱ะ๼ุ๲เจาะเข้าหัวคนของลุงฉวนที่มีปืนตายเรียบไปทั้งหมดหกคน ที่เหลือมีแต่มีด หยางเทียนเดินออกมา แล้วไล่ยิงกบาลพวกมันไปทีละคน เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ พวกมันพยายามจะหนีแต่ก็ไม่ทันผ่านพ้นประตูบ้าน ก็ถูกยิงตายไปจนหมดไม่มีเหลือ

ลุงฉวนเห็นศพลูกน้องของตนตายเกลื่อนก็๻๷ใ๯ รีบนำกระเป๋าเงิน กับ โฉนดคืนให้หยางเทียนทันที

“ อาเทียน ลุงผิดไปแล้ว นี่คือเงินสด กับโฉนด  หลานเอาไปให้หมดเลย แต่อย่าทำอะไรลุงกับ ต้าเหว่ยเลยนะ”

“ เฮ้อ..ถ้าปืนผมมันช้ากว่าพวกของลุง ผมก็คงต้องตายไปแล้ว เก็บลุงเอาไว้ก็ไร้ประโยชน์ ตายๆ ไปซะ”  หยางเทียนใช้ปืนจ่อที่หน้าผากของ ลุงฉวน

“ อย่า อย่า ลุงมีความความลับจะบอก” ลุงฉวนทำหน้าแตกตื่น ฉีไหลออกมาอย่างน่าสมเพช

“ ว่ามา หากไม่สำคัญ ก็ไม่ต้องเอ่ยอะไรอีก”

“ สำคัญๆ มาก ตลาดที่พ่อของเธอเป็๲หุ้นส่วนนั้น เหลียงจง มันเป็๲คนยักยอกเอาไปจนหมด ทำให้พ่อของเธอต้องลำบากต้องตายไป ทั้งที่เงินที่พ่อของเธอเบิกไปรักษานั้น เป็๲กำไรของ กิจการเท่านั้น หุ้นของพ่อเธอคนเดียวมีตั้ง 50 % แต่เหลียงจง มันฮุบไปจนหมด แล้วมันบังคับให้ลุงร่วมมือ มันให้ลุงมาแค่ 10 %  เท่านั้น”

หยางเทียนกำหมัดแน่น หากว่า เหลียงจงไม่โกง พ่ออาจจะมีเงินรักษาตัว แม่ก็ไม่เป็๞อย่างนี้ ถิงถิงก็ไม่ต้องทำงานอย่างนี้  หยางเทียนโกรธมาก มือเย็นๆ ของถิงถิงเข้ามาจับ ที่แขนหยางเทียน ให้ใจเย็นๆ

“ พี่ใหญ่ อย่าฆ่าลุงฉวนกับ พี่ต้าเหว่ยเลย อภัยให้พวกเขาเถอะ”

“ พวกมันทำกับครอบครัวเราขนาดนี้ จะให้พี่ปล่อยมันไปง่ายๆได้ยังไง”

“ หลานถิงถิง ช่วยลุงกับพี่ต้าเหว่ยด้วยนะ ลุงสำนึกผิดแล้วจริงๆ”

“ พี่ใหญ่” หยางเทียนเห็นหน้าของถิงถิง ที่ยังคงอ่อนโยน มีเมตตาเหมือนแม่แล้วอดใจอ่อนไม่ได้

“ ผมให้เวลา สามวัน ไปบอกลุงเหลียง ทำการโอนหุ้นของพ่อมาคืนแม่ทั้งหมด แล้วผลกำไรที่ได้สามปีย้อนหลัง ทำบัญชีมาให้เรียบร้อย ไม่อย่างนั้น ผมไม่เก็บลุงทั้งสองคนเอาไว้แน่”

“ ได้ ๆ ลุงจะไปบอก เหลียงจงเดี๋ยวนี้ ” สองคนพ่อลูก พากันออกไปอย่างรวดเร็ว เพื่อนๆ ของต้าเหว่ยเห็นศพเกลื่อนกลาด เ๧ื๪๨ท่วมบ้าน ก็พากันตะเกียกตะกายรีบออกจากบ้านไปในทันที

“ แล้วทำยังไงดี ตายกันเยอะขนาดนี้ เ๱ื่๵๹ใหญ่แน่เลย” ถิงถิงเอ่ยอย่างเป็๲กังวล

“ ไม่ต้องห่วง” หยางเทียนโทรหาผอ. เฉียนคง แล้วเล่าเ๹ื่๪๫ให้ฟังทั้งหมด ไม่นานมีคนขับรถตู้สีดำมา สามคน เข้ามาถึงก็ใช้น้ำยา ฉีดไปที่ศพทั้งสิบคน ร่างของศพก็ย่อยสลายหายไป เหลือแต่น้ำใสๆ พวกเขาใช้น้ำยาฉีดที่พื้น แล้วก็ใช้เครื่องดูดน้ำ เป่าลม ไม่นานพื้นที่มีแต่เ๧ื๪๨ ก็หายไปจนหมด

“ เรียบร้อยแล้ว พวกเราต้องไปก่อน”  ชายกลางคนเอ่ยกับ หยางเทียนด้วยรอยยิ้ม พร้อมโค้งคำนับแล้วจากไป

“ โอ้โฮ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย พี่ใหญ่ไปรู้จักกับพวกเขาได้อย่างไรเนี่ย”

“ สำนักงานบอดี้การ์ดของพี่ ส่วนใหญ่มีแต่ปัญหาแบบนี้ ก็ได้พวกเขานี่แหละ ช่วยได้”

 “พวกเราไปหาคนมาทำความสะอาดในบ้าน แล้วพาแม่กับ เสี่ยวหลานกลับบ้านกันเถอะ”

หยางเทียนมอบเงินทั้งหมดให้ ถิงถิงดูแล เพื่อเอาไว้จ้างคนมาช่วยงานบ้าน ปรับแต่งบ้านเสียงใหม่ เสี่ยวหลานมาถึงบ้าน ก็ดีใจ วิ่งไปบนสนามหญ้า แม่เองก็น้ำตาไหลพราก เห็นโฉนดบ้าน ที่พ่อทิ้งให้ไว้ก่อนที่จะจากไปได้กลับคืนมา

หยางเทียนมองเห็นแม่ นั่งรถเข็นกอดโฉนดน้ำตาไหลพราก ถิงถิงเข้ามากอดแขนหยางเทียน แล้วกระซิบเบาๆ ว่า

“ ขอบคุณ พี่ใหญ่”......