นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ชายป่าด้านทิศใต้ ของเมืองทาซิทฮิลล์ ชายหนุ่มทั้งสองเดินผ่านกลุ่มผู้คนที่เก็บเลเวลกันมากมาย กลางทุ่งหญ้าไปยังเขตที่อยู่ของนายกระเทียมหลังพงหญ้าสูง ระหว่างทาง เคออสเล่าเรื่องที่เขาต้องใช้วิธีการแปลกๆเก็บเกี่ยวยอดอ่อนของพวกกระเทียมให้กับค็องได้ฟัง ซึ่งเรื่องเควสเกี่ยวกับมอนสเตอร์นายกระเทียมนี้ ค็องเองก็ยังไม่เคยได้รับเควสมา เขาจึงไม่มีข้อมูลที่จะบอกกับเพื่อนได้ แม้ว่าวิธีการของชายหนุ่มผมยาวจะดูบ้าระห่ำเกินไป แต่เขาก็จะช่วยซัพพอร์ตให้ด้วยความเต็มใจ“ตอนนี้นายได้ของเควสมาเท่าไรแล้วล่ะ?” ชายหัวเกรียนถามชายผมยาว“ตอนนี้ก็ได้มา 19 ชิ้น เหลืออีก 31 ชิ้นถึงจะครบละนะ ถึงฉันจะตัดยอดของพวกมันมาเยอะกว่านี้ก็จริง แต่ก็เป็นของอีกตัวหนึ่งที่หน้าตาคล้ายกัน เพราะไม่มีเวลาดูต้องคอยหลบท่าพุ่งชนของพวกมันตลอด” เคออสตอบไปตามตรง“อืม...ถ้างั้นขอดูไอเทมทั้งสองแบบได้ไหมเผื่อจะมีจุดสังเกตอะไรบ้าง” ค็องกล่าวขอดูของเพื่อตรวจสอบความแตกต่างที่เพื่อนบอกว่ามันเหมือนกันมากจนแยกไม่ออกว่ามันเป็นยังไง“อะ นี่” ชายหนุ่มผมยาวก็ยื่นไอเทมให้เพื่อน เมื่อค็องรับยอดอ่อนทั้งสองชนิดมาดู เขาก็เปิดตำราที่แวนเฮลซิ่งให้มาสำหรับทำเควส ถึงแม้ตำราจะบอกถึงความแตกต่างอันเล็กน้อยเขาก็แยกมันด้วยตาเปล่าไม่ออกอยู่ดี แต่ตำราอาวุธนี้ก็มีการอธิบายถึงคุณสมบัติของวัตถุดิบในการสร้างอาวุธนั้นๆเอาไว้ด้วย ซึ่งปรากฏว่าถึงของที่ได้มาผิดก็ยังเป็นวัตถุดิบที่ใช้งานอื่นได้ด้วยเช่นกัน“เคออสนายดูตรงนี้สิ มันบอกว่ายอดอ่อนนางกระเทียมใช้ทำยา เพื่อลดค่าสถานะแวมไพร์หญิงโดยเฉพาะด้วย ถึงแม้ว่าเควสนี้จะไม่ต้องการมัน แต่อาจจะได้ใช้ในเควสต่อๆไปก็ได้ อย่าเอาทิ้งก่อนล่ะ” นักประดิษฐ์หนุ่มเตือนเพื่อน“อ้าว อย่างนั้นเหรอ!ฉันเกือบจะเอาไปขายแล้วนะเนี่ย โชคดีที่นายบอกก่อน อย่างงั้นตอนนี้ก็คงต้องกินแกลบไปก่อนสินะ เงินเกมนี้มันหายากจริงๆ” เคออสบ่นออกมา“เอาน่า ที่จริงนายเก็บพวกของป่า เห็ด หรือสมุนไพรไปทำอาหารเองก็ได้นะ จะได้ประหยัดแถมยังขายได้ด้วย เสียดายที่นายกระเทียมเก่งเกินไปไม่อย่างนั้นคงจะได้วัตถุดิบดีๆมาแน่” ค็องยังคงแนะนำสิ่งดีๆให้กับเพื่อนใหม่“อูย...พูดถึงเห็ดแล้วก็ยังสยองเห็ดหัวเราะไม่หายเลย ถ้านายโดนไปละก็หลอนไปจนตายแน่นอนนะจะบอกให้” ชายหนุ่มทำหน้าสยอง เมื่อนึกถึงการหัวเราะไม่หยุดหลายชั่วโมง แถมยังโดนครูฝึกบังคับให้ซ้อมฟันหุ่นไม้ไม่หยุดอีก ไม่นานชายหนุ่มทั้งสองก็มาถึงพงหญ้าสูง พวกเขาค่อยๆเดินแหวกหญ้าเข้าไปจนพบกับทุ่งหญ้ากว้างจรดหน้าผา ซึ่งก็พบเพียงแต่ต้นกระเทียมออกดอกชูช่ออยู่มากมายกลางทุ่ง แต่ไม่พบว่ามีมอนสเตอร์เดินเพ่นพ่านเลยสักตัว พวกเขาจึงเริ่มใช้ระบบสร้างParty เพื่อรวมกลุ่มแบ่งค่าประสบการณ์กัน“เพลเยอร์ ค็อง (ทีมเฉพาะกิจ) เพลเยอร์ เคออส (ทีมเฉพาะกิจ) เหมือนกับตำรวจหน่วยสืบสวนพิเศษเลย เท่ห์จริงๆ” ชายหนุ่มผมยาวกล่าวชื่นชมการตั้งชื่อปาร์ตี้ของเพื่อน ที่ตั้งมางั้นๆไม่ได้คิดอะไรมาก“ฮะๆ นายชอบงั้นเหรอ เป็นคนง่ายๆดีจังเลยนะ แต่ว่าตอนนี้พวกเราไปทำเควสกันก่อนเถอะ” แม้ว่าเคออสจะไม่เข้าใจสิ่งที่ชายหัวเกรียนกล่าว แต่ก็รีบเดินหน้าไปทำเควสตามที่วางแผนเอาไว้ทันที เคออสโทรจิตติดต่อกับราเวน่าให้เธอบินสำรวจพื้นที่โดยรอบตามเหมือนเดิม แม้ว่าทั้งสองแทบจะไม่ได้คุยกันมาตั้งแต่เมื่อวาน แต่ราเวน่าก็ยังคอยบินวนเวียน และจับตาดูคู่พันธสัญญาของเธอเสมอ รวมทั้งเคออสก็ยังหมั่นตรวจสอบที่อยู่ของเธอเรื่อยๆเช่นกัน สรุปก็คือทั้งสองหายงอนกันแล้วนั่นเอง ชายหนุ่มชุดดำ ผมดำยาวสลวยเดินไปยังสุดของเหวอีกครั้ง แล้วก็หันหน้ากลับเข้ามา ถอดเสื้อผ้าเก่าที่เขาได้มาจากทหารเพียงชุดเดียวออก พร้อมกับสร้อยคอปกปิดพลังเพื่อเตรียมตัวจู่โจม ส่วนค็องก็รออยู่ตรงพงหญ้าสูงเช่นเดิม พร้อมกับเตรียมยารักษาไว้ให้กับเคออสหลังจากผ่านการอาบน้ำกรดอย่างดุเดือดมาอีกทีหนึ่ง เคออสราดน้ำยาป้องกันกรดตั้งแต่หัวจรดเท้า ตอนนี้เขามีเพียงกางเกงในสีขาวที่ระบบไม่อนุญาตให้ถอดได้กับกระเป๋าคาดเอวเลเวล1ของระบบที่ไม่มีวันพัง และรองเท้าผ้าขาดๆคู่เดิมปกปิดร่างกายอยู่ เสื้อผ้าเก่าๆนั้นไม่มีค่าความทนทานหรือพลังป้องกันใดๆ ยาจกหนุ่มไม่อยากเสี่ยงจึงต้องแก้ผ้าสู้ไปทั้งแบบนี้“เอาล่ะนะ ช...” เคออสชูดาบเดธแฟงค์ขึ้นกำลังจะใช้สกิลก็มีเสียงขัดขึ้นก่อน‘อุบาทว์!’ เสียงเหยียดๆของสตรีผู้หนึ่งดังเข้ามาในหัวของชายหนุ่ม‘ราเวน่า! เธออย่าทำให้ฉันเสียสมาธิสิ’ ชายหนุ่มผมยาวตอบกลับอีกาสาวผ่านโทรจิตอย่างเซ็งๆ‘ก็สารรูปเจ้ามันทุเรศลูกตาข้ายิ่งนัก ข้าก็ไม่อาจหาคำอื่นมาบรรยายตัวเจ้าได้แล้วในเวลานี้’ ราเวน่ากล่าวเสียดสีชายหนุ่ม และน้ำเสียงของเธอฟังดูค่อนข้างสะใจมากอีกด้วย“ถ้ามันทุเรศนักก็ไม่ต้องมองเซ่! เอาตาไปมองพวกกระเทียมนั่นให้ดีก็แล้วกัน อย่าให้มันโจมตีฉันได้ล่ะ” ท่าทางประหลาดที่ชี้ขึ้นไปบ่นกับนกบนท้องฟ้าของเคออสนั้น ทำให้ค็องประหลาดใจกับเพื่อนใหม่ไม่น้อย แต่ก็พอจะยอมรับความเพี้ยนนี้ได้จากการคุยกันมาตั้งแต่เมื่อวาน“อุบาทว์!” อีกาสาวตอบกลับสั้นๆ พร้อมกับสายตามองเหยียด แล้วก็บินโฉบไปอีกด้านหนึ่งเพื่อสังเกตการณ์ต่อ“ฝากไว้ก่อนเถอะ! Change Shadow!” เคออสตะโกนออกมาเพื่อสลัดความขุ่นเคืองใจ แล้วก็ใช้สกิลก่อนที่จะพุ่งไปโจมตีเป้าหมายที่ใกล้ที่สุดทันที การจู่โจมอย่างมุ่งมั่นตั้งใจเพื่อไม่ให้พลาดท่า เสียหน้าให้ยัยอีกาสาวต้องทับถมเขาอีก เคออสฟันยอดอ่อนกระเทียมด้วยหนึ่งดาบ และต่อด้วยอีกมือหนึ่งคว้าไอเทมนั้นไว้อย่างแม่นยำ จากนั้นก็แตะไปที่กระเป๋าคาดเอวเพื่อเก็บไอเทมเข้าไปอัตโนมัติ ความรวดเร็ว และแม่นยำ ทั้งการโจมตี คว้าจับ หลบหลีกไม่มีพลาดแม้สักครั้งเดียว ซึ่งครั้งนี้เคออสทำได้ดีกว่ารอบแรกที่มาคนเดียวเป็นอย่างมาก ในสายตาของค็องนักดาบร่างเปลือยตรงหน้านั้นมีทักษะฝีมือที่สูงอย่างกับพวกนักกีฬาอีสปอร์ตในคลิปจากอินเทอร์เน็ตที่เขาเคยดูเลยทีเดียว ในความคิดของเคออสตอนนี้ กลับมีสมาธิแน่วแน่อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้ชายหนุ่มจะไม่รู้ตัวแต่เขาก็รู้สึกได้ว่าทุกๆดาบที่เขาฟันไปนั้น ได้เพิ่มแม่นยำเฉียบคมมากขึ้นๆ แถมยังรู้สึกอีกว่าภาพต่างๆรอบตัวช้าลงอย่างมาก มากกว่าการใช้ Change Shadow ในทุกครั้งที่ผ่านมา แต่สมาธิที่แน่วแน่ของเขาก็ต้องถูกขัดจังหวะ ด้วยน้ำกรดที่มีฤทธิ์เป็นพิษลดเลือดกระเด็นมาโดนตัวเขามากกว่าปกติ จากท่าฟันที่เฉือนเนื้อกระเทียมเข้าไปค่อนข้างลึกด้วยความเฉียบคมที่มากขึ้นกว่าเดิม แม้ว่าจะเคลือบด้วยน้ำยากันกรดที่ป้องกันสถานะติดพิษได้ แต่ชายหนุ่มก็รู้สึกเจ็บปวดอยู่ดี“บัดซบ!ไอ้กระเทียมเอ๊ย!” เคออสตะโกนออกมาระบายความเจ็บของตน พร้อมกับหลบการพุ่งชนของเจ้ากระเทียมกลายพันธุ์ที่ถูกตัดยอดออกไป แม้เขาจะเสียจังหวะเล็กน้อยแต่ก็ยังหลบการพุ่งโจมตีของกระเทียมอีกสิบกว่าตัวด้านหลังที่ทั้งพุ่งตัว ทั้งพ่นน้ำกรดใส่ได้อย่างไม่มีปัญหา แต่...“เคออส! ไม่ต้องเก็บต่อแล้ว หนีออกมาก่อน” ชายหัวเกรียนรีบตะโกนบอกเพื่อนร่วมปาร์ตี้ทันทีที่เห็นว่าเคออสวิ่งไปผิดทาง 10 นาทีต่อมาด้านนอกเขตพงหญ้าสูงเคออสนั่งพักดื่มยาฟื้นพลัง และเช็คค่าสถานะร่างกายของตัวเอง ส่วนค็องก็ล้างแผลส่วนที่โดนกรดกัดให้กับเพื่อน“นี่ค็อง มันไม่มีวิธีการที่ง่ายกว่านี้แล้วเหรอในการป้องกันทั้งกรด ทั้งพิษตอนใส่เสื้อผ้าน่ะ?” ชายผมยาวถามอย่างเซ็งๆ“มันก็มีอยู่หรอก ถ้านายมีเงินซื้อยาที่ดีกว่านี้แหละนะ” ชายหัวเกรียนตอบออกมาอย่างช่วยไม่ได้“เฮ้อ นี่สินะที่เขาบอกว่า ความจนมันน่ากลัว” เคออสถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 19

นิยายแนะนำ

นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 19

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้