หลังจากสวี่หยุนเข้ามาในป่านั้นได้สำเร็จก็เหมือนหลุดออกมาจากมิติพิศวง..สวี่หยุนหันไปมองข้างหลังก็ตกตะลึงไปในทันทีเมื่อพบว่ามันเป็นป่าทั้งหมด..
"..ที่ข้าวิ่งมาเป็นทางราบเรียบมิใช่รึ..?" สวี่หยุนนิ่งอึ้งไปเล็กน้อยก่อนที่เขาจะใช้เหยียบวารีท่องนภาโดดขึ้นไปบนฟ้าในทันที..
บึ้ม!!
เสียงพื้นดินแตกกระจายเพราะอุ้งมือของพยัคฆ์สีครามดังขึ้นมาในทันทีที่สวี่หยุนกระโดดขึ้นไปบนฟ้า..
"ไอตัวบัดซบ!! ข้ายังไม่ได้แตะต้องลูกเจ้าแม้แต่น้อย! แต่เจ้ากลับไล่ล่าสังหารข้าขนาดนี้!!" สวี่หยุนสบทด่าทอออกมาพร้อมกับโทสะที่พุ่งขึ้นสูงลิ่ว..สวี่หยุนขยับเท้ากลางอากาศทำให้แท่นเหยียบนํ้าปรากฏขึ้น..สวี่หยุนเหยียบแท่นเหยียบนํ้ากลางอากาศได้ 3-4 ก้าวก็ทำให้เขามาถึงยอดของต้นไม้หนึ่งต้นได้ในที่สุด..แต่สวี่หยุนเหยียบที่ยอดของต้นไม้ได้แค่ไม่ถึงสองอึดใจต้นไม้ก็เริ่มสั่นสะท้านก่อนที่จะหักลงเพราะพยัคฆ์สีคราม..สวี่หยุนเองก็ใช้เหยียบวารีท่องนภาพุ่งไปยังยอดไม้อีกต้นในทันที..สวี่หยุนและพยัคฆ์สีคราม'เล่น'กันเช่นนี้อีก 1 เค่อสวี่หยุนก็เริ่มหมดความอดทนแล้ว..
"เฮ้ยไอลูกแมวน้อย!! พวกเรามาพักก่อนดีหรือไม่!? เจ้าไม่มีทางสังหารข้าได้..ข้าเองก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้เช่นกัน!!" สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยก่อนจะกระโดดขึ้นกลางอากาศอีกครั้งและต้นไม้ที่เขาเคยยืนอยู่ก็หักโค่นลงอีกครั้ง..พยัคฆ์สีครามเหมือนจะเข้าใจคำพูดของสวี่หยุนทำให้สีหน้าของมันเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะกลับมาโกรธเกรี๊ยวอีกครั้งและไล่ตามสวี่หยุนต่อไป..
"ไอลูกแมวบัดซบนี่!! อีกหนึ่งชั่วยามพระอาทิตย์ก็จะตกแล้ว! ข้าจะกลับไปหาเสี่ยวโหยวไม่ทันแล้วไอลูกแมวบัดซบ!!" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจก่อนจะกระโดดขึ้นกลางอากาศอีกครั้ง..เมื่อเห็นว่าพยัคฆ์สีครามไม่ได้มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยหรือจะยอมแพ้แม้แต่น้อยสวี่หยุนก็กัดฟันแน่นในทันทีก่อนจะมุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆ..
เวลาผ่านไป 2 เค่อสวี่หยุนก็พบเห็นธาราขนาดใหญ่ที่กั้นระหว่างป่าหมื่นอสูรชั้นนอกและป่าหมื่นอสูรในที่สุด..สวี่หยุนมีสีหน้าดีใจเล็กน้อยก่อนจะพุ่งตรงไปที่ธาราขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว..เมื่อถึงต้นไม้ต้นสุดท้ายที่ใกล้ริมนํ้ามากที่สุดสวี่หยุนก็กระโดดออกไปทางธาราขนาดใหญ่อย่างไม่ลังเล..พยัคฆ์สีครามเองก็กระโดดลงไปในธาราขนาดใหญ่เช่นกันก่อนที่มันจะว่ายนํ้าอย่างทุลักทุเลมายังสวี่หยุนที่กำลังวิ่งอยู่บนนํ้าด้วยเหยียบวารีท่องนภา..
"ฮึ่ม!! ข้าเองก็คิดอยู่แล้วว่าแกต้องตามข้ามาแน่ๆ!" สวี่หยุนแค่นออกมาก่อนจะกล่าวขึ้นหลังจากหันมามองพยัคฆ์สีครามที่กำลังว่ายนํ้าอยู่ด้วยสภาพที่ดูน่าอนาถเป็นอย่างยิ่งแต่สภาพเช่นนั้นช่างแตกต่างกับสีหน้าของพยัคฆ์สีครามที่มีแต่ความต้องการสังหารสวี่หยุนอย่างเข้มข้น..
เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียวทั้งสวี่หยุนและพยัคฆ์สีครามก็มาอยู่กลางธาราขนาดใหญ่แล้ว..เมื่อสวี่หยุนมั่นใจบางอย่างแล้วเขาก็หันตัวกลับมามองพยัคฆ์สีครามด้วยสายตาปรปักษ์อย่างยิ่ง..สวี่หยุนไม่กล่าวอะไรออกมาก่อนจะยกมือซ้ายขึ้นมาและปลดปล่อยลมปราณธาตุวารีจำนวนมากออกไป..ชั่วครู่เดียวนํ้าจำนวนมหาศาลก็ค่อยๆลอยขึ้นมาและเปลี่ยนเป็นลูกแก้วนํ้ายักษ์หลายสิบลูก..สวี่หยุนยกมือขวาขึ้นมาก่อนจะส่งลมปราณธาตุอัคคีที่มีจำนวนน้อยเป็นอย่างยิ่งหากเทียบกับลมปราณธาตุวารี..หลังจากสวี่หยุนยกมือขวาขึ้นมาก็มีเปลวไฟขนาดไม่ใหญ่มากมาเต้นรำอยู่หน้าสวี่หยุน..สวี่หยุนค่อยๆแบ่งเปลวไฟทั้งหมดตามจำนวนลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์ที่มีอยู่ก่อนที่เขาจะส่งเปลวไฟเข้าไปผสานกับลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์นั้น..
เวลาผ่านไปสิบอึดใจพยัคฆ์สีครามที่ความเร็วลดลงเป็นอย่างมากเพราะการเคลื่อนไหวบนนํ้าไม่ได้ราบรื่นเหมือนสวี่หยุนก็เริ่มเข้าใกล้ในระยะ 100 จ้างในที่สุด..ผ่านไปอีกห้าอึดใจพยัคฆ์สีครามก็อยู่ห่างจากสวี่หยุนเพียง 50 จ้างเพียงเท่านั้น..ผ่านไปอีกสี่อึดใจพยัคฆ์สีครามก็อยู่ห่างจากสวี่หยุนเพียงแค่ 2 จ้าง..ในขณะที่พยัคฆ์สีครามกำลังจากใช้ปากของตนขยํ้าสวี่หยุนลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์สิบกว่าลูกก็รวมตัวกับเปลวไฟของสวี่หยุนเสร็จสิ้น..
สวี่หยุนใช้เหยียบวารีท่องนภากระโดดหลบคมเขี้ยวของพยัคฆ์สีครามไปได้อย่างหวุดหวิดก่อนจะพลิกตัวกลางอากาศมายืนอยู่บนนํ้าอีกครั้งอย่างมั่นคง..
"ไว้เจอกันใหม่ไอลูกแมวบัดซบ!!" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างยิ่งก่อนจะสะบัดมือทั้งสองข้างลงทำให้ลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์สิบกว่าลูกที่มีเปลวไฟจากลมปราณธาตุอัคคีเต้นรำไปมาอยู่ภายในพุ่งไปหาพยัคฆ์สีครามอย่างรวดเร็ว..สวี่หยุนใช้หลักการเดียวกับลูกแก้ววารีอัคคีแต่เขาแค่หยิบยืมธาตุวารีในธาราขนาดใหญ่นี้พร้อมกับใช้ลมปราณธาตุอัคคีสร้างเปลวไฟกักเก็บไว้ในลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์..มันไม่ใช่การผสานกันระหว่างธาตุวารีและธาตุอัคคีเหมือนลูกแก้ววารีอัคคีที่เกิดจากลมปราณธาตุผสานของสวี่หยุน..หากให้กล่าวโดยง่ายทั้งหมดก็แค่การใช้ลมปราณธาตุวารีและลมปราณธาตุอัคคีเป็นตัวหุ้มธาตุวารีและธาตุอัคคีภายใน..ถึงแม้การทำเช่นนี้จะทำให้สวี่หยุนไม่สามารถควบคุมธาตุอัคคีและธาตุวารีภายในลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์ได้..แต่ในสถานกาณ์แบบนี้สวี่หยุนเองก็ไม่ได้ต้องการที่จะควบคุมธาตุวารีและธาตุอัคคีภายในลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์นั้น..
บึ้ม!! บึ้ม!! บึ้ม!! บึ้ม..
เสียงระเบิดสิบกว่าครั้งดังขึ้นมาก่อนที่พยัคฆ์สีครามจะลอยออกจากธาราขนาดใหญ่และไปตกอยู่ที่ริมฝั่งเหมือนตอนแรกที่พยัคฆ์สีครามยังไม่ได้เริ่มทำการว่ายนํ้ามา..ถึงพยัคฆ์สีครามจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแต่ก็ทำให้มันต้องกระเด็นกลับไปที่ริมฝั่งอีกครั้งก็นับว่าตรงกับความต้องการของสวี่หยุนแล้ว..สวี่หยุนอาศัยธาตุวารีและธาตุอัคคีภายในลูกแก้วนํ้าขนาดยักษ์ที่แตกกระจายออกกระทันหันทำให้เกิดระเบิดขึ้นมาเพราะธาตุตรงข้ามทั้งสองธาตุที่ไหลออกมาต่างก็พยายามทำลายซึ่งกันและกันทำให้อากาศโดยรอบเกิดการระเบิดขึ้น..
สวี่หยุนหันมาส่งสายตาปรปักษ์ให้อีกครั้งก่อนจะมุ่งหน้าไปยังอีกฝั่งในทันที..เวลาผ่านไปเพียงเล็กน้อยสวี่หยุนก็มาถึงฝั่งของป่าหมื่นอสูรชั้นในได้ในที่สุด..แต่เมื่อสวี่หยุนหันกลับไปมองพยัคฆ์สีครามเขาก็ตกตะลึงในทันที..มันพยายามว่ายนํ้าตามมาอีกครั้ง!
"ฮึ่ม!! ไอตัวบัดซบ!" สวี่หยุนสบถด่าออกมาก่อนจะมุ่งหน้าเข้าไปในป่าหมื่นอสูรชั้นในทันที..เวลาผ่านไปอีก 2 เค่อทำให้เหลือเวลาเพียงแค่ครึ่งชั่วยามก่อนที่พระอาทิตย์จะตกลง..พยัคฆ์สีครามขึ้นมาบนฝั่งได้สำเร็จก่อนจะตามร่องรอยลมปราณของสวี่หยุนไปในทันที..
"ฮะฮะ..เสี่ยวโหยว..ข้าคงกลับไปหาเสี่ยวโหยวไม่ได้ภายในวันนี้แล้วล่ะ.." สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มแห้งเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ตามหลังเขามาจากสถานที่ห่างไกล..
"..มันตามข้ามาด้วยอะไรกัน? กลิ่นหรือ? อืม..ไม่น่าเป็นไปได้..ถ้าเช่นนั้น..ลมปราณล่ะ?" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความงุนงงก่อนจะสังหารสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นกลางที่พุ่งเข้าใส่เขา..หลังจากอยู่ในป่าหมื่นอสูรชั้นในได้ 2 เค่อสวี่หยุนก็พอจะรู้ระดับของสัตว์อสูรในที่แห่งนี้แล้ว..สัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นกลางพบเจอได้ง่ายเป็นอย่างยิ่ง..สำหรับสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นสูงสวี่หยุนก็พบพวกมันบ้างเช่นกันแต่เขาก็หลีกเลี่ยงมาโดยตลอด..
หลังจากผ่านการครุ่นคิดไปสักพักสวี่หยุนก็กัดฟันแน่นราวกับตัดสินใจบางอย่างได้พร้อมกับสำรวจรอบๆตนเองในรัศมี 100 จ้างอย่างรวดเร็ว..หลังจากมั่นใจว่าไม่มีสัตว์อสูรตัวใดอยู่แล้วสวี่หยุนก็ผนึกทะเลปราณของตนเองในทันที..สวี่หยุนเจ็บปวดตามร่างกายของตนเองและรู้สึกว่าร่างกายของตนเองหนักขึ้นจนใกล้กลายเป็นอ่อนแอปวกเปียกพร้อมกับเรี่ยวแรงที่หายไปอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นเหนื่อยล้าอย่างมากในที่สุด..สวี่หยุนกัดฟันแน่นอีกครั้งเพื่อระงับอาการเจ็บปวดจากการขาดลมปราณมาเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกาย..สวี่หยุนค่อยๆก้าวเดินอย่างช้าๆไปที่พุ่มไม้พุ่มหนึ่งพร้อมกับหยิบเอาใบไม้มาขยี้และป้ายตามตัวของตนเองทำให้กลิ่นของสวี่หยุนในตอนนี้คล้ายใบไม้เป็นอย่างยิ่ง..เมื่อสวี่หยุนมั่นใจแล้วเขาก็นั่งลงในพุ่มไม้เพื่อทำการหลบซ่อน..
ถึงแม้ความจริงแล้วร่างกายของสวี่หยุนแค่ผนึกทะเลปราณของตนเองจนเหลือพื้นฐานการฝึกตนเพียงแค่ขั้น 3 ของรวบรวมลมปราณร่างกายของเขาก็จะไม่ปล่อยลมปราณส่วนเกินออกมาแล้ว..แต่สวี่หยุนไม่ได้รู้เรื่องนี้แม้แต่น้อยทำให้เขาเลือกที่จะผนึกทะเลปราณของตนเองทั้งหมด..หากเป็นผู้ฝึกตนปกติคงจะสลบเพราะความเหนื่อยล้าไปแล้วหากโดนปิดทะเลปราณทั้งหมด..แต่ก็นับว่าเป็นโชคดีของสวี่หยุนที่พอจะฝึกฝนร่างกายของตนเองมาบ้างในตอนอยู่ที่จุดศูนย์กลางของแดนเทพบวกกับความมุ่งมั่นของสวี่หยุนทำให้เขายังไม่สลบไป..
"ไอลูกแมวบัดซบนี่ทำข้าลำบากจริงๆในวันนี้..ข้าต้องกลับไปให้ทันวันพรุ่งนี้..ข้าจะพลาดงานประมูลไม่ได้เด็กขาด!" สวี่หยุนก่นด่าพยัคฆ์สีครามออกมาด้วยโทสะก่อนจะเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นในการกลับเมืองเซี่ยหลงอย่างรวดเร็ว..ไม่รู้ว่าวันนี้เขาได้ด่าทอพยัคฆ์สีครามไปเท่าไหร่แล้ว..แต่บางทีพยัคฆ์สีครามก็อาจจะด่าทอสวี่หยุนด้วยภาษาพยัคฆ์อยู่ในใจมากกว่าที่สวี่หยุนด่าทอมันก็เป็นได้..
เวลาผ่านไปสักพักในที่สุดพยัคฆ์สีครามก็มาถึงจุดที่ใกล้กับจุดที่สวี่หยุนหลบอยู่..พยัคฆ์สีครามมีสีหน้างุนงงเพราะลมปราณของสวี่หยุนที่ขาดหายไป..พยัคฆ์สีครามเริ่มมองไปรอบๆและเดินหาร่องรอยของสวี่หยุนอย่างช้าๆ..
ผ่านไปห้าสิบอึดใจพยัคฆ์สีครามก็ยังเดินวรอยู่รอบๆแถวนั้นทำให้สวี่หยุนก่นด่าทอพยัคฆ์สีครามขึ้นในใจอย่างหนัก..ผ่านไปอีกสิบอึดใจจู่สวี่หยุนก็ได้ยินเสียงพุ่มหญ้าแหวกออกมาบ้านหลังของเขา..สวี่หยุนหันไปมองอย่างรวดเร็วก่อนจะพบกับผู้ฝึกตนสองคนที่ใส่ชุดศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาอยู่..
"นั่นมันแกนั่นเองติงสวี่หยุน!! ข้าบอกแล้วว่าข้าเห็นมันข้ามแม่นํ้ามายังป่าหมื่นอสูรชั้นในแห่งนี้!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่มีพื้นฐานการฝึกตนอยู่ที่ขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณกล่าวขึ้นด้วยความตกตะลึง..
"..ชู่ว ชู่ว.." สวี่เองก็มีสีหน้าตกตะลึงเช่นกันก่อนจะทำท่าทีให้ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาเหล่านั้นเงียบลง..
"เฮอะ!! เห็นมันสังหารผู้ฝึกตนขั้น 7 ของรวบรวมลมปราณจากหอโอสถสวรรค์ได้นึกว่าจะมีสมองมากกว่านี้..แต่มันกลับเลือกที่จะข้ามแม่นํ้านั้นมายังป่าหมื่นอสูรชั้นในแบบนี้นับว่ามันโง่เง่ายิ่งนัก!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่มีพื้นฐานการฝึกตนอยู่ที่ครึ่งก้าวก่อเมล็ดลมปราณกล่าวออกมาอย่างหยิ่งยโส..เมื่อสวี่หยุนได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดขาวในทันที..
"เห้ย..เงียบๆหน่อยสิวะ..อยากตายหรืออย่างไร?" สวี่หยุนกล่าวเสียงเบาออกมาอย่างกระวนกระวาย..
"เจ้าเห็นหรือไม่? มันก็แค่ขยะที่เกรงกลัวความตายเพียงเท่านั้น! การที่มันเลือกข้ามแม่นํ้ามายังป่าหมื่นอสูรชั้นในแห่งนี้ก็นับว่ามันโง่งมเป็นอย่างยิ่ง! ข้าไม่สามารถเข้าไปในป่าชั้นนอกของป่าหมื่นอสูรได้เพราะข้าเป็นครึ่งก้าวก่อเมล็ลมปราณแล้ว..แต่ใครจะคิดว่าขยะที่คุณหนูหลินเฝ่ยสั่งให้มากำจัดจะโง่เง่าได้ขนาดนี้!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาครึ่งก้าวก่อเมล็ดลมปราณกล่าวดูถูกสวี่หยุนออกมาราวกับกำลังมองขยะอยู่..ครึ่งก้าวก่อเมล็ดลมปราณสามารถเรียกอีกชื่อก็คือขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณระดับสูงสุดอีกแค่เพียงนิดเดียวก็จะสามารถข้ามไปยังก่อเมล็ดลมปราณได้แล้ว..สวี่หยุนได้ยินที่ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาครึ่งก้าวก่อเมล็ดลมปราณกล่าวออกมาก็สีหน้าขาวซีดหนักกว่าเก่าในทันทีก่อนจะหันไปมองพยัคฆ์สีครามที่มีสีหน้าสงสัยและกำลังจะก้าวเดินเข้ามา..
"..ข้าบอกให้เงียบก็เงียบเข้าใจหรือไม่..!? หรือพวกเจ้าโง่งมเกินไปจนยากที่จะเข้าใจ!?" สวี่หยุนบันดาลโทสะกล่าวเหมือนจะตะโกนออกมาแต่กลับเป็นนํ้าเสียงบางเบาอย่างยิ่ง..
"ฮ่าฮ่าฮ่า!! เจ้ากล้าขู่หวงซวนถานที่เป็นอันดับสองของสำนักกระบี่ล่องนภาหรือ!? เจ้ามันไม่ดูตนเองเลยแม้แต่น้อย!! ขั้น 5 ของรวบรวมลมปราณอันตํ่าต้อยจะมาพูดดูถูกครึ่งก้าวก่อเมล็ดลมปราณอย่างศิษย์พี่ซวนถานได้เช่นไร!?" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาอีกคนกล่าวเยาะเย้ยสวี่หยุนออกมาก่อนจะแสยะยิ้มดูถูกไปทางสวี่หยุนเพราะนึกว่าสีหน้าขาวซีดของสวี่หยุนเป็นเพราะหวาดกลัวหวงซวนถาน..สวี่หยุนได้ยินดังนั้นก็เสียวสันหลังในทันทีก่อนจะหันกลับไปมองพยัคฆ์สีคราม..เมื่อสวี่หยุนมองเห็นพยัคฆ์สีครามกำลังเดินมาทางที่ตนเองหลบอยู่เขาก็กัดฟันแน่นในทันที...
"ฮื่ม!! วันนี้มันจะดวงซวยอะไรขนาดนี้!" สวี่หยุนปวดศีรษะเป็นอย่างยิ่งก่อนจะตะโกนออกมาพร้อมกับปลดผนึกทะเลปราณออกและหายลับเข้าไปในป่าทันที..
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2.45M
