Reborn go oh เป็นชาวไร่และราชัน ณ ต่างโลก

ท่านแม่ของชิงชิง ทำการตรวจค้นตัว พิสูจน์เสื้อ ผ้า หน้า ผม ..เห็นดูเรียบร้อยดี ไม่ยับยู่ยี่ ก็โล่งใจเล็กน้อย ดันชิงชิงไปแอบทางด้านหลัง แล้วแสดงแสนยานุภาพความเป็นมารดาออกมาอย่างเต็มที่ “ไม่ทราบว่าท่านหัวหน้าหน่วยสติยังดีอยู่หรือไม่! จึงได้ลักพาตัว! อุ้มลูกสาวของข้าขึ้นเขาไป ..ข้ากำลังรออยู่ว่า หากท่านไม่กลับลงมาอธิบายเหตุผลดีๆ ในอีกไม่กี่อึดใจนี้! ข้าจะร้องเรียนต่อทางหน่วยทางผู้นำตระกูล ให้ตามไปลากคอท่านลงมาจากเขา! .. เอาล่ะ! ท่านหัวหน้าหน่วยช่วยอธิบายเหตุผลที่ยายเฒ่าแก่ผู้นี้จะไม่ลงไม้ลงมือกับท่านซะหน่อยซิ!..”

ภาพจาก www.pinterest.com/leafiyip/_saved/

โออ.. ความกดดันเช่นนี้ .. อืม ความผิดฐานพรากผู้เยาว์มาเต็มตั้งแต่ฟื้นมาใช้ชีวิตใหม่นี่ นี่เป็นประสบการณ์ที่คล้ายจะกระทำความผิดรุนแรงเป็นคราวแรกจริงๆ ไร้ข้อแก้ตัวที่เหมาะสมใดๆตอนนี้คงต้องอาศัยแต่ลูกแถดีๆ ให้หลุดพ้นสถานการณ์นี้ไปก่อนล่ะนะ

ภาพจาก www.pinterest.com/leafiyip/_saved/

ผมสังเกตรอบๆ นอกจากคนที่คุ้นเคยนี้ ไม่เห็นคน2คู่(คู่ของซุนจี,ไคน่าน) แต่มีชาวบ้านมาทำทีท่ารอชมรอฟังราวๆ30คนอยู่บริเวณรอบๆ ทุกคนดูมีมารยาทดี ไม่รวมตัวกันหนาแน่นกระทำตัวเป็นไทยมุงหรือจีนมุง .. ทุกคนดูคล้ายยืน นั่ง สนทนาเรื่องอื่นเบาๆ หันใบหน้าไปทางอื่นบ้างและอยู่อย่างเว้นระยะห่างจากพวกผม.. ฉะนั้น ผมกับชิงชิงถึงได้เดินเข้ามาในวงล้อมหลวมๆนี่ได้อย่างสบาย.. แต่ความอยากจะสอดรู้สอดเห็นเรื่องผู้อื่นนั้นเปล่งประกายในแววตาชัดเจนมาก! เลยนะท่าน..

ยังไม่ทันเรียบเรียงคำดีไซซีก็กล่าวขึ้น “ใช่แล้ว ท่านผู้ยิ่งใหญ่คงมีคำอธิบายที่ดีมากอยู่ใช่หรือไม่! จึงกล้าทิ้งข้าและน้องเจียวิน อุ้มน้องสาวที่น่ารักคนนี้ วิ่งขึ้นเขาไป! .. แม้น้องเจียวินบอกว่าเชื่อใจเจ้า ไม่ส่งสัญญาณเสียงแหวนเรียก ..แต่ข้าว่านางใกล้จะได้หักแหวนของใครบางคนทิ้งแล้วละนะ!”

อา.. แม่สาวน้อย เจ้าก็อย่างเพิ่มโยนหินลงบ่อ (ทับถม) นักซิ

ผมประสานมือ“ข้าต้องขออภัยท่านแม่ของน้องชิงชิง เป็นอย่างยิ่งเนื่องจากข้าได้พบกับชิงชิงกะทันหัน และเกิดพลังบางอย่างที่ดึงดูดระหว่างเรา2คน เราจึงต้องการเวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังสักพัก เพื่อใช้ความใกล้ชิด ปรับความเข้าใจ และสื่อสารความเข้ากันให้ได้ดีขึ้น”

เอ๊ะ!.. คำอธิบายก็คล้ายจะดูดี .. แต่ทำไมไม่รู้สึกแปลกๆนะ เหมือนคำกับประโยคมันจะพาให้เข้าใจ2แง่3ง่าม ยังไงไม่รู้

ภาพจาก www.pinterest.com/leafiyip/_saved/

แล้วผมก็เห็นแม่ของชิงชิงไซซี และเจียวิน ทำท่าทางน่ากลัวยิ่งขึ้นคล้ายๆจะมีควันพุ่งออกมาจากหูจากจมูก เขี้ยวก็คล้ายกำลังจะงอกจากปาก สงสัยผมจะเกิดภาพหลอน! คิดมากเกินไป ..ส่วนชิงชิงทำเป็นยิ้มๆ ท่าทางดูว่าผมจะหน้าแตกหรือไม่? ..จนผมต้องรีบกลืนน้ำลายอีก1อึก กล่าวให้ตรงประเด็นขึ้น

“ตอนนี้ข้าได้พบแล้วว่าชิงชิง ได้รับพลังจากปู่ไทร เช่นเดียวกับข้า”

แม่ของชิงชิงไซซี และเจียวิน ชะงักไป บรรยากาศกลับมาเย็นลงมา.. ดีขึ้นแล้ว

ผมค่อยหาจังหวะกล่าวต่อ “พลังของชิงชิงจะมีประโยชน์กับตระกูลตงฟางอย่างมากข้าจึงต้องการพาชิงชิงไปพบท่านผู้นำตอนนี้”

แม่ของชิงชิงทำท่าทางลุกลี้ลุกลนคล้ายทำอะไรไม่ถูก คิดอะไรไม่ออก

ชิงชิงมองสักพัก ก็จับมือมารดา พลางกล่าวเสียงสดใส “ท่านแม่ ท่านเองก็รู้ว่าในคืนที่ฟ้าผ่าท่านปู่ไทรข้าก็เป็นไข้หนักถึง2วันเต็ม แล้วเมื่อข้าฟื้นขึ้นท่านก็เห็นว่าข้าแทบจะเปลี่ยนเป็นคนละคน .. ท่านแม่เข้าใจแล้วใช่หรือไม่ว่าข้าได้รับพลังจากท่านปู่ไทรมา”