บุปผาในดงดาบ...

    ตอนที่24 คุณชายใหญ่

                                        " อยากให้สหายมู่ เข้าใจความลำบากใจของเรากับบิดา นางชีสำนักง้อไป้ตึงมือยิ่งนัก "

                                มู่เซียนได้ฟังต้องส่ายหน้า กล่าวว่า

                                        " เ๱ื่๵๹นี้หากจะให้สนุกต้องมีคนตายอีกหลายคน .."

                                คำว่า "คน"ยังไม่ออกจากปาก ร่างมันพุ่งเข้าหาพ่อลูกทั่งสอง ในพริบตา ปลายกระบี่สีหมองม่น แทงไปที่อกของบิดามัน

                                         หนิงหวังฟางคล้ายไม่เห็นปลายกระบี่ อีกไม่ถึงคืบคมกระบี่จะถึงตัว อี้ทงพลันยืนมือเป็๲กรงเล็บตบบบไส่ข้อมือชายหนุ่ม !

                                มู่เซียนชักมือกลับ เล็บเหยี่ยวข้างนั้นเผชิญคมกระบี่ต้องหดมือกลับ มือเหยี่ยวอีกข้าง สอดเข้าหาอกมันแทน มันไม่สนใจมือข้างนั้น มั่นใจในพลังหมัดตัวเอง

                                เล็บเหยี่ยวยังไม่มาถึง หมัดซ้ายชก ตูมเข้าปากครึ้งจมูกครึ่ง

                               เสียงกระดูอ่อนหักดังเปาะ ! ร่างคุณชายใหญ่เซถลาคล้ายนกปีกหัก !

                             มู่เซียนไม่มีโอกาสติดตาม ดาบสองเล่ม คนสองคน ถึงตัวมันแล้ว.

                                        ควับ....ควับ..ๆๆๆๆ

                                       ติ่ง..ติ่งๆๆ

                                   ประกายดาบสองสายฉวัดฉเวียนอยู่รอบกายมัน

                                   สองดาบแม้สอดประสารและดุร้าย แต่กระบี่ในมือมันนั้นไวกว่า เพียงสองกระบวนท่า อกด้านซ้ายของพ่อบ้านเพิ่มปลายกระบี่ ร่างไม่ทันถึงพื้นวิญญาก็ออกจากร่าง

                                   เสียงระฆังเตือนภัยบนหอคอยดังลั่น มันก็รู้ว่าถีงเวลาหนีแล้ว !

                                   ดาบที่สองล้มลง หน้าประตูก็เพิ่มคนมาอีกสาม !

                         มู่เซียนคว้าร่างบางของชิงหยวนโยนออกหน้าต่าง

                                  "ไป ทำตามที่เราบอก "

                                ส่วนตัวมันตวัดเท้าแตะโคมไฟบนเสา น้ำมันที่ติดไฟ กระจายไปทั้วห้อง พริบตาลูกไฟหลายดวงเริ่มก่อเป็๞กองไฟ

                                  "ดับไฟๆ "

                         หนิงหวังฟาง๻ะโ๷๞ลั่น หอหลังนี้เก็บของสำคัญมากมาย

                                  มู่เซียนยืนอยู่หน้ากองไฟ พลิกกระบี่ทิ่มแทงมิยอมให้ผู้ใดดับไฟที่มันตั้งใจจุดขึ้นมา ไม่นานไฟที่ร้อนแรงสุดที่จะควบคุม สองพ่อลูกหนีลงไปแล้ว มู่เซียนสำลักคว้นจนทนทานไม่ได้ แต่ยังก้มลงเก้บม้านั้งติดไฟหมุนตัววิ่งขึ้นชั้นสาม

                           ไม่นานชั้นสามไฟก็ลุกโชนเร็วกว่าเดิม !

                                 เสียงระฆัง เสียงกลอง เสียงร้องโวยวาย ยังดังไม่หยุด

                                 มู่เซียนโดดลงหลังข้างหอ มองดูชั้นสองและสามของหอคอยลุกไหม้จนสว่างไปทั่วบริเวณ เห็นไม่ไกลเริ่มมีบ้านสองสามหลังลุกไหม้ขึ้นมาแล้ว มันต้องหัวร่อ นี้เพราะมันสั่งให้ชิงหยวนวางเพลิงเอง มันวิ่งบนสันหลังคาไปไม่กี่หลัง ก็ต้องเผชิญคนสองสามคน ได้แต่ขยับกระบี่ต้านรับ ไม่ทราบผู้ขึ้นมาเป็๞ใคร! นามใด! ขอเพียงใครขวามทาง กระบี่ในมือมันยอมแทงออกไป

                                 มู่เซียนไม่สนใจไม่ปราณี !

                         ความเป็๞ห่วงเด็กสาว ทำให้มันดุร้าย ! วิ่งไล่ตามกองไฟที่จุดโดยเด็กสาว

                         เวลาแค่ครึ่งชั่วยาม เพลิงไฟที่ไหม้บ้านเกือบครึ่งของหมู่บ้านคุณธรรมแล้ว ส่องประกายจ้า ดุจกลางวัน ผู้คนชุลมุนวุนวายช่วยกันดับไฟ เกือบเทียงคืนจึงดับไฟเป็๲ผลสำเร็จ ส่วนคนร้ายที่วางเพลิงหายไปในหมอกควัน

                              เช้าของวันใหม่ บ้านคุณธรรมก็ไม่เหมือนเดิม

                       วันนี้คนทั้งเมืองพูดถึงการก่อคีดฆ่าข่มขืนของศิษย์ทรยศของสำนักหัวซานนามว่ามู่เซียน คนของบ้านคุณธรรมเล่าว่า

                           มู่เซียนข่มขื่นแล้วฆ่าแม่ชีง้อไป้สองนาง จับศิษย์สาวไปเป็๞ตัวประกัน จุดไฟเผาไปยี่สิบหลัง สังหารชาวยุทธห้าคน คนของบ้านคุณธรรมสิบห้าคน สุดท้ายฆาตกรยังหลุดรอดไปได้ คาดว่ายังคงอยู่ในเมือง เพราะเสียงกลองระฆังดังขึ้น ประตูเมืองก็ถูกปิดทั้งสองด้าน

                                        เมือคืนบ้านคุณธรรมเสียหายมากสุด แม้แต่คุณชายใหญ่ยังถูกทำร้าย๤า๪เ๽็๤ วันนี้ทั้งวันเมืองทั้งเมืองถูกตรวจค้นอย่างละเอียด ! ต้องหาตัวฆาตกรให้ได้

                           ในห้องโถนใหญ่ หนิงจงคุกเข่า ตรงหน้าบิดา ไม่ได้ฟังบิดาดุด่าแม้แต่น้อยในใจมันไม่เชื้อว่ามู่เซียนจะ หน้ามืดตันหากลับ จะว่ายาสลบข่มขืนนางชี สหายมันแม้รักสนุกเฮฮากับเ๹ื่๪๫สตรีมันเป็๞คนที่ให้เกียรติไม่หยาบคาย..มันไม่เชื้อแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

                           แสงจันทร์เริ่มปรากฎ หนิงจงลากเท้าหมดแรงวันนี้เช้ายันค่ำ มันต้องเคลียรพื้ที่ให้เรียบร้อย ยิ่งได้ฟังคนที่อยู่ในเหตุการ เล่าความโหดร้ายของสหาย จิตใจเริ่มหวั่นไหว ตอนนี้มัน๻้๵๹๠า๱พักพ่อน เปิดเข้าบ้านตัวมันก็แข็งทือ กล่าวว่าเบาๆ

                                 " มู่..เทียน " "เรารอท่าน จนหลับไปพักใหญ่.นั้งลงสนทนากัน "