นิทานคีตา กาลครั้งนั้น

        ตอนที่ 33 นภา

        นิทานยิ้มสบาย ๆ ท่ามกลางเสียงเฮและคำชื่นชมจากทหารรอบกาย

        "เอ้า เรื่องสนุกจบแล้วไอ้พวกสวะ จำเพื่อนใหม่ของพวกแกให้ดีล่ะ ไอ้หนูนี่ชื่อนิทาน ส่วนคู่หูเขาชื่อคีตา!" ผู้พันลาลันตาตะโกนก้อง

        เหล่าหน่วยสนามหลายร้อยคนต่างตอบรับอย่างพร้อมเพรียงด้วยเสียงตะโกนอันเลือนลั่น

        "พวกแกแยกย้ายไปฝึกต่อได้แล้ว หน่วยหลักอยู่ก่อน ฉันจะได้จัดถูกว่านิทานควรไปอยู่หน่วยหลักหน่วยไหน" ขณะที่ผู้พันลาลันตาสั่งแยกย้าย นิทานก็พูดขัดคำขึ้น

        "ผมขอทดสอบการต่อสู้ด้วยได้มั้ยครับ" นิทานยิ้มเจ้าเล่ห์ ในแววตาแฝงความรู้สึกสนุกสนานเอาไว้

        นิทานลองคิด ๆ ดูแล้ว แม้เขาจะอยากเก็บพลังของตัวเองไว้ระดับหนึ่ง แต่อย่างที่ผู้พันบอก จะให้ไอ้พวกนี้ยอมรับ ก็ต้องออกแรงกันหน่อย

        แถมถ้าเขาต่อสู้ได้อีกก็มีสิทธิ์ยื่นขอเงินเดือนเพิ่มได้ด้วย! ยังไง ๆ เขาก็ต้องการต่อสู้อยู่แล้ว เป้าหมายหลักของเขาคือการเรียนรู้คำอย่างถ่องแท้และกลายเป็นนักสลัก ยิ่งมีโอกาสสู้มากเท่าไหร่ยิ่งดี

        เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของนิทาน เสียงเฮก็ลั่นดังขึ้นอีกครั้ง เหล่าคนที่แยกย้ายกันไปแล้วเริ่มกลับมาออกันรวมกันอีกครั้ง

        เรื่องสนุกเช่นนี้พวกเขาไม่มีทางพลาด

        "ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ห้าวเป้งเลยนี่หว่า เอาสิ! นภา ออกมา!" ผู้พันลาลันตาหัวเราะดังลั่นก่อนกวักมือไปทางเจ้าหน้าที่หน่วยหลักคนหนึ่ง เมื่อมือข้างนั้นขยับ ชายร่างสูงคนหนึ่งก็ลอยขึ้น ก่อนโดนลากตัวมาอยู่กลางสนามประลอง

        "นี่นภา เป็นหนึ่งในฝ่ายต่อสู้ของหน่วยหลัก ประสบการณ์โชกโชน ความสามารถก็สูง จะมารับหน้าที่ทดสอบนาย"

        ชายตรงหน้ารูปร่างบึกบึน ใบหน้าเกลี้ยงเกลาขาวสะอาด นิทานประเมินดูแล้วนภาสมควรอายุอยู่ในช่วง 30ปลายๆ

        นภาฉีกยิ้มให้นิทาน เขาไม่ถือตัวเลยสักนิด แม้แต่กับคนที่อายุอ่อนกว่าเขามากเขาก็ยังปฏิบัติอย่างเท่าเทียม

        "นิทานใช่มั้ย สุดยอดไปเลยนะตรวจจับได้ขนาดนั้นน่ะ มาเข้าหน่วยที่ 3กับฉันเถอะน่า" นภายิ้มยิงฟันขาว พลางแนะนำตัว

        "ฉันชื่อนภา เป็นผู้เรียนรู้ระดับ 3คำ คำแห่งพลังคือ เสริมพลัง เสริมความเร็ว และ ฟื้นฟู" นภาพูดพลางตบอกตน

        นิทานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำอธิบายอย่างละเอียดของนภา

        "ไม่ต้องห่วงไป ฉันไม่ได้จะอ่อนให้นาย เพียงแต่คำแห่งพลังของฉันมันพื้นฐานสุด ๆ แถมคนทั้งหน่วยพิทักษ์เมืองก็รู้กันหมดแล้ว ปิดไปก็ไม่ได้อะไร อีกอย่าง คำแห่งพลังน่ะ ยิ่งพื้นฐานก็ยิ่งรับมือยาก ถึงนายจะรู้ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปหรอกนะ" นภาพูดอย่างมั่นใจ

        นิทานพยักหน้าเล็กน้อย คำแห่งพลังที่พื้นฐานสุด ๆ เช่นนี้ ถึงรู้ไปก็ไม่ได้ช่วยให้เขาวางแผนอะไรได้มากนัก แต่ก็พอทำให้เขาประเมินได้ว่านภาเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิด

        "สวัสดีครับ ผมนิทาน ส่วนนี่คีตา ขอรบกวนด้วยนะครับ" นิทานทักทายอย่างสุภาพพลางตั้งท่า สองมือกำเป็นหมัด เท้าซ้ายอยู่หน้า เท้าขวาอยู่หลัง มือขวายกขึ้นตั้งการ์ด

        "พิรี้พิไรอยู่ได้ เริ่มได้แล้ว!" ผู้พันลาลันตาตวาด

        สิ้นเสียง นภาร่างปกคลุมด้วยแสงสีอ่อนและแสงสีเทาทับกันทันที ร่างสูงของนภาที่สมส่วนอยู่แล้วเวลานี้พลันดูล่ำขึ้นยิ่งกว่าเดิม

        เสริมพลัง เสริมความเร็ว!

        ร่างของนภาพุ่งเข้าใส่นิทานอย่างไม่รีรอ เงื้อหมัดหนาหนักชกเข้าใส่หน้านิทานเต็มแรง คีตาพลันกระโดดออกด้านข้าง หายไปจากระยะสายตาของนภา

        นิทานที่ตั้งตัวไว้ก่อนแล้วลดน้ำหนักตัวลงพลางดูดตัวเองไปด้านข้างหลบหมัดอย่างคล่องแคล่ว

        เมื่อพ้นระยะหมัดแล้ว นิทานตั้งหลักเตะตวัดขึ้นใส่ใบหน้าของนภา นภาสมเป็นผู้ที่ประสบการณ์การต่อสู้กับมนุษย์โชกโชน เพียงเบี่ยงหน้าเล็กน้อยก็หลบพ้น

        น้ำหนักของลูกเตะนี้รุนแรงกว่าที่นภาคาดไว้ แม้จะหลบพ้นแต่แรงกดดันทำให้นภาเสียสมดุลเล็กน้อย

        คีตาพลันปรากฏขึ้นอีกครั้ง ฟาดกรงเล็บเข้าใส่ นภายังคงไหวตัวทัน เงื้อแขนแกร่งขึ้นรับกรงเล็บของคีตา

        เมื่อนภาจะตั้งหลักนิทานก็โผล่เข้ามาอีกครั้งด้วยความเร็วที่สูงยิ่งกว่าเดิม หมัดตรงซัดใส่หน้าของนภา

        นภาเสยหมัดขึ้นซัดสวนเข้าใส่ลำแขนของนิทาน นิทานม่านตาหดวูบ แบมือที่กำเป็นหมัดออก แรงผลักมหาศาลพลันซัดเข้าหน้าของนภา ร่างแกร่งของนภากระเด็นถอยออกไป

        แม้โดนผลักอย่างกะทันหัน นภายังสามารถพลิกตัวลงพื้นพุ่งเข้าหาโดยไม่เสียจังหวะ ยกขาขึ้นเตะอย่างแรงซัดร่างของนิทานกระเด็นไป คีตาพุ่งตัวเข้ามารับร่างของนิทาน สองแขนของนิทานที่ใช้รับความเสียหายพลันชาด้าน ยกไม่ขึ้นไปทันที

        นิทานละความสนใจพุ่งเข้าใส่นภาด้วยความเร็ว เสริมน้ำหนักที่ขาแล้วจึงเหวี่ยงลูกเตะ

        นภาสีหน้าเรียบเฉย สองแขนยกขึ้นตั้งรับ หากแขนสองข้างพลันหนักขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ นภาที่ไม่อาจยกแขนตั้งการ์ดกระโดดถอยหลังด้วยปฏิกิริยาตอบสนอง

        ร่างของนภาพลันถูกดูดกลับเข้ามาสู่ระยะลูกเตะ ขาของนิทานฟาดเข้าใส่หน้าของนภา ร่างแกร่งเอนเอียงลงจากแรงปะทะอันแข็งแกร่ง

        นภาฝืนก้าวขาเพื่อตั้งหลัก หากขาของนภาพลันหนักอึ้ง นภากัดฟัน เสริมพลังตนด้วยคำแห่งพลัง เสริมพลัง ยกขาอันหนักอึ้งตั้งหลักได้ทันท่วงที

        ไม่เพียงเท่านั้น นภายังเหวี่ยงขาหนักอึ้งของตนซัดเข้าใส่คีตาที่ปรากฏทางด้านหลังของนภา หมายักษ์กระเด็นลอยออกไป มุมปากกระอักเลือดหนัก

        ประสบการณ์การต่อสู้ของนภาฉายออกมาอย่าเด่นชัด แม้ในเวลาที่ตนเสียเปรียบยังสามารถโจมตีสวนกลับไป

        ใบหน้าของนภาที่ถูกลูกเตะเสริมพลังเวลานี้กลับกลายเป็นไร้บาดแผล รอยถากจาง ๆ ก็เริ่มฟื้นฟูด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า

        ฟื้นฟู!

        นภาฉวยโอกาสที่นิทานพุ่งเข้าไปรับคีตา ถอยร่างของตนออกไปตั้งหลักฟื้นฟู

        นภาที่เตรียมออกวิ่งไปอีกครั้งกลับถูกเงาสีดำขนาดใหญ่กระโจนเข้าใส่จากทางด้านหลัง ร่างของคีตาที่พึ่งจะโดนเตะออกไปกลับมาปรากฏตัวข้างหลังเขา!

        ไล่ตาม ลดน้ำหนัก!

        การพุ่งตัวออกไปรับคีตาเป็นเพียงการหลอกล่อ!

        เขี้ยวแหลมยาวเฟื้อยของคีตาเตรียมขย้ำลงที่ไหล่ของนภา

        นภาไม่ตื่นตระหนก เพียงยกแขนขึ้นรับการกัดของคีตา แขนอีกข้างรวมพลังชกไปที่ท้องซัดคีตากระเด็นออกไปอีกครั้ง ขาอีกข้างพลันหมุนตัวเตะซัดนิทานที่เข้ามาเสริมการโจมตีที่แทบไร้รอยต่อ

        นภาสมเป็นแนวหน้าหัวกะทิของหน่วยหลักอย่างแท้จริง ความสามารถในการต่อสู้ที่นภาแสดงให้เห็นเมื่อครู่เหนือล้ำกว่าพวกไพร ฟ้า ไม่รู้เท่าใด

        นิทานและคีตาที่กระเด็นกลับไปกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แขนของนภาที่ไหลโชกด้วยเลือดจากบาดแผลที่คีตาทิ้งไว้เริ่มสมานอย่างเห็นได้ด้วยตาเปล่า

        นิทานขมวดคิ้วเล็กน้อย นภานั้นเป็นนักสู้แนวหน้าที่สมดุลอย่างแท้จริง เน้นเสริมความสามารถทางกายเข้าต่อสู้ระยะประชิด สามารถใช้ร่างกายรับการโจมตีได้ระดับหนึ่งด้วยคำแห่งพลังฟื้นฟูและโจมตีสวนกลับ

        นิทานสามารถจินตนาการได้เลยว่าหากนภาพกอาวุธครบมือเขาคงแพ้ไปแล้ว

        นิทานหงุดหงิดเล็กน้อย เป็นความคิดเขาเองที่จะใช้คำแห่งพลังเพียง 3คำต่อหน้าคนหมู่มาก เขาใช้อาณาเขตของคีตาไปแล้ว แรงดึงดูดก็ใช้ไปแล้ว ไล่ตามสมควรไม่มีใครจับได้ คีตานั้นรวดเร็วอยู่แล้ว การระเบิดความเร็วเช่นนั้นไม่ลำบากเท่าไหร่ที่จะซ่อน

        โดยเฉพาะที่นิทานเป็นผู้ใช้สัตว์อสูร การเสริมพลังสัตว์คู่หูเป็นเรื่องธรรมดา อาจตีว่าเป็นพลังของคีตาเองก็ยังได้ อีกคำที่เขาต้องการใช้เขายังคงชั่งผลดีผลเสียอยู่ หากเขาใช้ทั้งหมดผสานกับคีตา นภาย่อมไม่ใช่ต่อสู้ของเขา แต่กับการประลองแค่นี้เขาไม่คิดเผยความสามารถทั้งหมด

        นภายิ้มกริ่มมองหน้าของนิทานและคีตา ตามความเป็นจริงเขานั้นพอใจมากแล้ว นักตรวจจับที่สามารถยืนแลกกับเขาได้ขนาดนี้นั้นหายาก พูดตามตรงคือนิทานนั้นผ่านการทดสอบอย่างไร้ข้อกังขา

        แต่เขายังสนุกอยู่เลย!

        ผู้พันลาลันตาทางด้านข้างเห็นสีหน้าของนภาก็เดาความคิดได้ทันที ผู้พันลาลันตาไม่ห้ามต่อหรือกล่าวอะไร เพียงยิ้มน้อย ๆ ที่มุมปาก

        นิทานพุ่งเข้าใส่นภาอีกครั้ง คราวนี้ทั้งนิทานและคีตาพุ่งเข้าใส่ด้วยกันตรง ๆ สายตามุ่งมั่น

        นภายิ้มสนุกพลางพุ่งสวนเข้าใส่ แต่เท้าของเขากลับติดแน่นอยู่กับพื้นเพียงข้างเดียว ร่างของเขาที่พุ่งออกพลันเสียหลักทันที

        นภาขยับขาข้างที่ไม่ติดพื้นขึ้นยันข้างหน้าไว้อย่างรวดเร็วผิดวิสัย ประสบการณ์หล่อหลอมให้เขาปรับตัวสร้างสมดุลร่างกายได้อย่างรวดเร็ว!

        ร่างของนิทานที่มาโผล่ตรงหน้าของนภาง้างหมัดสุดแรง แต่นภาที่เตรียมพร้อมเรียบร้อยเพียงโยกหัวหลบพลางต่อยสวนกลับไป

        นิทานดูดตัวหลบอีกครั้งอย่างคล่องแคล่ว คีตาที่อยู่ไม่ห่างกระโจนกัดเข้าใส่นภาอีกครั้ง

        "มุกเดิม ๆ ไม่สนุกนะเฟ้ย" นภาหัวเราะเตรียมชกสวนคีตา ครั้งนี้เขาไม่จำเป็นต้องรับการโจมตีด้วยซ้ำ

        คีตาที่ทำท่าเหมือนจะกัดพลันมุดตัวลงก่อนถึงระยะ ทิ้งการโจมตีไป นภาที่เห็นดังนั้นจึงยิ้มเล็กน้อย หมัดเสริมพลังที่เหวี่ยงออกไปแล้วนั้นเลี้ยวตัววกไปโจมตีนิทานทางด้านข้างที่มาปรากฎใกล้ ๆ เขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ

        "ง่ายไปนะนิทาน โจมตีหลอกแค่นี้ใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก!" นภาหัวเราะร่าขณะที่หมัดหนักซัดเข้าที่ท้องของนิทานเต็ม ๆ จนเขากระอัก

        เวลานั้นเองที่คีตาโผล่ขึ้นมาเล็งไปที่ลำคอเขาอีกครั้ง นภายกแขนอีกข้างเตรียมชกสวนแต่แขนข้างนั้นพลันหนักอึ้ง นภาจึงยกแขนข้างเดิมที่ชกนิทานเพื่อตั้งรับ

        แต่นิทานที่สมควรกระเด็นออกไปกลับติดอยู่ที่แขนของเขา!

        เชื่อมโยง!

        วินาทีที่โดนชก นิทานเชื่อมหมัดของนภาไว้กับท้องของเขา ผนึกการเคลื่อนไหวของแขนข้างนี้ไว้ทันที!

        นภาที่ไม่มีทางเลือกพลันฝืนยกแขนข้างที่หนักอึ้งขึ้นด้วยคำแห่งพลัง เสริมพลัง ยกมากันคีตาอย่างเต็มฝืน

        ก่อนที่คีตาคมเขี้ยวของคีตาจะถึงตัว นิทานที่ตัวติดอยู่กับหมัดพลางเตะไปที่ขาของนภา ขาแกร่งของนภายามโดนเตะกลับราวกับไร้น้ำหนัก ลอยกระเด็นขึ้นจากพื้น พาร่างของนภาล้มคว่ำลงกับพื้นทันที

        คีตาปรากฏอยู่บนร่างของนภา สองเท้าเหยียบลงกลางอกสะกดความเคลื่อนไหว เขี้ยวแหลมคมจ่ออยู่ที่คอหอย

        "จบการประลอง!" เสียงกึกก้องของผู้พันลาลันตาดังขึ้นท่ามกลางเสียงโห่ร้องของทหารนับร้อย