EP 14 ทำพิธีเรียกผีร้าย
ห้าทุ่มสี่สิบห้านาทีของคืนวันต่อมา อาจารย์คงและชายหญิงทั้งสามได้นั่งอยู่ในวงล้อมสายสิญจน์ที่ได้ผูกกับเสารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ได้จัดวางไว้ในห้องโถงใหญ่ของชั้นสอง โดยที่อาจารย์คงก็ได้นั่งหันหน้าออกไปทางหน้าต่างที่เปิดออกจนกว้าง และตรงหน้าของอาจารย์คงก็ยังมีอุปกรณ์สำหรับทำพิธีไสยศาสต์หลายอย่างตั้งวางอยู่ ซึ่งรวมทั้งสมุดวาดเขียนอาถรรพ์เ้าปัญหาที่อาจารย์คงได้นำมาวางไว้บนพานข้างหน้าด้วย
"พวกเ้าทั้งสาม..." อาจารย์คงลืมตาขึ้นพูด หลังจากที่ได้นั่งบริกรรมคาถาบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง "พิธีกรรมในการทำลายสมุดวาดเขียนเล่มนี้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว..."
คนทั้งสามที่นั่งอยู่เื้ัต่างก็กระเถิบตัวเข้ามาใกล้ๆอาจารย์คงอีกเล็กน้อยด้วยอาการที่ตื่นเต้นกันทุกคน และสายตาของคนทั้งสามนั้นต่างก็มองไปยังสมุดอาถรรพ์กันอย่างไม่วางตา
"ลำดับแรก ข้าจะเรียกเ้าิญญาแห่งความพยาบาทนั้นออกมา" อาจารย์คงกล่าวขึ้นอีก "หากว่าพวกเ้าทั้งสามได้มองเห็นิญญานั้นปรากฏขึ้นแล้ว ก็ขออย่าได้มีความตระหนกใอะไรจนเกินไป และอย่าได้ลุกออกจากวงล้อมของสายสิญจน์นี่โดยเด็ดขาดล่ะ พวกเ้าคงเข้าใจที่ข้าบอกกันดีแล้วนะ...?"
"ครับ/ค่ะ" ทั้งสามรับคำพร้อมๆกัน ขณะที่อาจารย์คงก็หันหน้ากลับไปยังสมุดวาดเขียนด้วยรอยยิ้มที่มุมปากโดยที่ทั้งสามก็ไม่ทันจะสังเกตุเห็น
แล้วอาจารย์คงก็ได้หลับตาและบริกรรมคาถาอีกครู่หนึ่ง ก่อนที่สายลมภายนอกหน้าต่างจะเริ่มพัดแรงขึ้นเรื่อยๆจนมีเสียงกิ่งไม้ที่อยู่รอบๆบ้านหักดังเปรี๊ยะๆในเวลาราวเที่ยงคืนพอดี
และหลังจากที่สายลมได้พัดกรรโชกจนดังอื้ออึงอยู่ไม่กี่นาที ก็ค่อยๆปรากฏกลุ่มควันที่เป็หมอกขาวๆขึ้นที่เบื้องหน้าของอาจารย์คง จากนั้นกลุ่มหมอกขาวนั้นก็ค่อยๆรวมตัวกันจนเป็เงาร่างของอะไรบางอย่างที่ดูคล้ายๆกับรูปร่างของคนผอมโซที่ห่มผ้าขี้ริ้วขาดวิ่นสีขาวขุ่นขึ้นมาจางๆ
ชายหญิงทั้งสามที่นั่งอยู่หลังอาจารย์คงตอนนี้ต่างก็มีอาการราวกับจะขนลุกขนชันขึ้นมากันทั้งหมด แล้วต่างก็เขยิบเข้ามาเบียดร่างชิดกันอย่างไม่รู้ตัว
เงาร่างจางๆนั้นยังคงมีลักษณะเป็กลุ่มหมอกขาวที่ยังมองไม่ได้ชัดเจนเต็มตา อีกทั้งหน้าตาของร่างนั้น ก็ยังดูไม่ชัดว่ามีหน้าตาเป็แบบไหนกันแน่ ก่อนที่มันจะส่งเสียงหัวเราะอันน่าขนลุกออกมา
"เหอๆๆๆ..."
คนทั้งสามสะดุ้งกับเสียงนั้นทันที แล้วเมขลากับครูชัยรัตน์ต่างก็เข้าสวมกอดกันอย่างไม่รู้ตัว พร้อมๆกับอ้าปากค้างราวกับอยากจะอุทานอะไรออกมา แต่ก็กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
"แกเป็คราย....?" เสียงถามอันแหบเครือที่ฟังไม่ออกว่าเป็เสียงของชายหรือหญิงกันแน่ดังออกมาจากร่างที่เป็หมอกขาวนั้น
อาจารย์คงหยุดการบริกรรมคาถาลงทันที แล้วลืมตามองร่างหมอกขาวนั้นด้วยดวงตาที่ดุดัน
"ข้ารึ ? ข้าก็คืออาจารย์คง เกจิไสยศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่จะมาทำลายอาถรรพ์ของสมุดวาดเขียนเล่มนี้ที่เกิดจากฤทธิ์เน่าๆของเ้ายังไงล่ะเ้าผีร้าย...!"
เสียงตอบของอาจารย์คงดังออกมาชัดเจน จนร่างกลุ่มหมอกนั้นเหมือนจะผงะไปเล็กน้อย แต่แล้วมันก็กลับเคลื่อนเข้ามาใกล้กว่าเดิม โดยตอนนี้มันก็เข้ามาอยู่จนชิดกับพานที่ใช้วางสมุดวาดเขียน
และเมื่อมันเข้ามาอยู่ในระยะใกล้ขนาดนี้ คนทั้งหมดที่อยู่ในวงล้อมสายสิญจน์ก็ค่อยๆมองเห็นใบหน้าของมันที่ยังคงเป็กลุ่มหมอกวูบๆวาบๆชัดขึ้นกว่าเดิม และถ้ามองดูดีๆแล้ว ก็เหมือนมันกำลังแสยะยิ้มออกมาอย่างน่าเกลียด
"อาจารย์คง ? อ้อ... ที่แท้ก็หมอผีสินะ เกจงเกจิอะไรกัน ข้าว่าเ้าก็คงจะไม่ต่างอะไรกับหมอผีกำมะลอที่ข้าเคยเจอมาแล้วซะมากกว่าล่ะมั้ง ? เหอๆๆๆ..." เ้าผีกลุ่มหมอกลากเสียงหัวเราะอย่างหยันๆ
"บังอาจดูถูกข้ารึ ?!" เสียงอาจารย์คงดังอย่างมีโทสะ พลางก็ควักบางอย่างออกมา และเหวี่ยงใส่ร่างเ้าผีหมอกทันที !
"กรี๊ดดดด...!!"
เ้าผีหมอกร้องลั่น เมื่อสิ่งที่ถูกเหวี่ยงออกมาจากมือของอาจารย์คงนั้นกระทบกับร่างหมอกของมัน
"นี่มัน... อะไรกันๆ โอยๆ ทำไมมันเจ็บอย่างงี้ล่ะ...?" เ้าผีหมอกบิดตัวไปมาราวกับจะเ็ปเหลือกำลัง
แล้วร่างที่ดูเป็สายหมอกนั้นก็ค่อยๆชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และที่แท้มันก็เป็ปิศาจผมยาวที่มีใบหน้าเหี่ยวย่นและมีเบ้าตาอันกลวงโบ๋จนมองไม่เห็นลูกตาทั้งสองข้าง ส่วนชุดที่มันใส่นั้นก็เป็ชุดคลุมยาวสีขาวอันขมุกขมอมและขาดวิ่นราวผ้าขี้ริ้ว และบัดนี้มันก็ถึงกับทรุดร่างตรงหน้าพานที่ใส่สมุดวาดเขียน พลางก็ทำท่าหอบอย่างเหนื่อยอ่อน
"หึ... แค่โดนข้าวสารเสกของข้าแค่นี้ก็แทบจะหมดฤทธิ์แล้วรึ ?" อาจารย์คงยิ้มย่องขึ้นมาด้วยดวงตาที่เป็ประกาย "ยังจะคิดว่าข้าเป็หมอผีกำมะลออีกหรือเปล่าล่ะเ้าผีร้าย ?"
"จะ... เ้า... เ้าอย่าทำอะไรข้าอีกเลยนะ แล้ว... แล้วเ้า้าอะไรจากข้ารึ เ้าเกจิ เอ๊ย... ท่านอาจารย์คง....?" เสียงของเ้าผีอ่อนลงไป
อาจารย์คงชี้หน้ามันทันที "ข้ามีคำถามบางอย่างอยากจะถามเ้าสักเล็กน้อย บางทีถ้าเ้าตอบข้ามาดีๆ ข้าเองก็อาจจะไม่ทำให้เ้าเ็ปอะไรอีก และบางทีข้าเองก็อาจจะปล่อยให้เ้าไปตามทางของเ้า แต่เ้าเองก็ต้องถอนอาถรรพ์ทั้งหมดออกไปจากสมุดวาดเขียนเล่มนี้เสียก่อนด้วย...!"
เ้าผีเงยหน้าขึ้นมองอาจารย์คงทันที "คำถาม... ? คำถามอะไรรึท่านอาจารย์ ?"
อาจารย์คงชี้นิ้วลงไปที่สมุดวาดเขียนทันที
"ภาพวาดในสมุดวาดเขียนเล่มนี้ นอกจากมีภาพวาดของเด็กสามคนที่ได้เสียชีวิตไปแล้วนั้น ก็ยังมีภาพวาดของผู้ใหญ่อีกสี่ภาพใช่หรือไม่ ตอบข้ามา...?"
เ้าผีอึ้งไปชั่วครู่ "ใช่แล้ว ท่านอาจารย์ อีกสี่ภาพนั้นเป็ภาพของผู้ใหญ่"
"สามในสี่ภาพนั้น คือภาพของคนทั้งสามที่อยู่ข้างหลังนี่ใช่ไหม ?"
เ้าผีมองผ่านอาจารย์คงไปที่คนทั้งสามที่ยังคงนั่งอ้าปากค้างกันราวถูกสตั๊ฟ
แล้วเ้าผีก็พยักหน้าให้กับอาจารย์คง "ใช่แล้วอาจารย์ สามในสี่ภาพนั้นก็คือภาพวาดของคนทั้งสามนี่เอง"
อาจารย์คงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ดีมาก คราวนี้ข้าอยากจะรู้ว่า อีกภาพที่เหลือนั้น เป็ภาพของใครกันรึ...?"
คราวนี้สีหน้าของเ้าผีกลับดูบิดเบี้ยวเหยเกจนเกือบจะไม่เป็ทรงหน้า
"ข้า... ข้าบอก... ท่านไม่ได้ ข้า... ถูกบางอย่างควบคุมไว้อยู่ ถ้าข้าบอก... ร่างของข้าอาจจะสลายไปทันที..." เ้าผีตอบอย่างติดๆขัดๆ ราวกับจะเกิดความเครียดหรือความกลัวขึ้นมาอย่างมากมาย
แล้วอาจารย์คงก็พยักหน้าอย่างช้าๆ "เอาล่ะ... ข้าคงจะบีบคั้นเ้าให้บอกไม่ได้สินะ งั้นข้าขอเปลี่ยนคำถามที่น่าจะทำให้เ้าเลี่ยงจากการร่างสูญสลายไปได้..."
เ้าผีแทบจะกราบอาจารย์คง "คำ... คำถามของท่านคือ...?"
อาจารย์คงหันขวับกลับไปที่ชายหญิงทั้งสามที่ยังนั่งอ้าปากค้าง จนทั้งสามแทบจะสะดุ้งขึ้นมาพร้อมๆกัน
"เ้าผีเน่า เ้าบอกข้าหน่อยสิ ว่าในคนทั้งสามนี้ มีคนหนึ่งที่รู้จักคนที่อยู่ในภาพวาดอีกใบหนึ่งเป็อย่างดี และมันเองก็ยังอุตส่าห์ไปทำงานสกปรกให้คนๆนั้นอีกต่างหากใช่หรือไม่...?!"
คราวนี้ หนึ่งในสามคนถึงกับมีสีหน้าที่ซีดเผือดกว่าคนอื่นๆ
เ้าผีพยักหน้าให้อาจารย์คงอย่างช้าๆ แล้วก็ชี้นิ้วออกไป
นิ้วนั้นกลับชี้ไปที่ นายเม้ง ที่ทั้งกำลังหน้าซีดเผือดและตาเหลือกอยู่ในขณะนี้
"อะ... อะ... อาจารย์... ผะ... ผมไม่..." นายเม้งถึงกับติดอ่างขณะที่กำลังจะอธิบายบางอย่าง
และแค่ปฏิกิริยาเพียงแค่นี้ของนายเม้ง ก็เพียงพอที่จะทำให้อาจารย์คงบรรลุถึงข้อเท็จจริงบางอย่าง เหมือนอย่างที่เขาได้สันนิษฐานเอาไว้ก่อนหน้านี้
และอาจารย์คงหรือแท้ที่จริงก็คือ'เมฆา'จำแลงปลอมตัวมา ก็ยังได้แอบหันไปขยิบตาให้กับเ้าผีที่ยังยกนิ้วชี้ค้างอยู่ที่นายเม้ง
และแม้แต่เ้าผีเองก็ยังอุตส่าห์ยิ้มเล็กๆอยู่ที่มุมปากของมัน
ผีร้ายหรือิญญาพยาบาท ไฉนถึงดูไม่ค่อยมีฤทธิเดชหรือดูน่ากลัวพอที่จะเป็อาถรรพ์ต้องสาปของสมุดวาดเขียนได้...?
บางที เร็วๆนี้เมฆาอาจจะสาธยายเื่นี้ให้ใครสักคนฟังก็ได้ แต่ที่แน่ๆตอนนี้ชายหญิงทั้งสามต่างก็ยังไม่ได้ตระหนักหรือเข้าใจแผนการบางอย่างของเมฆา
โดยเฉพาะนายเม้ง ที่ตอนนี้ก็กำลังจะคายชื่อของใครบางคนออกมาในขณะนี้แล้ว...!
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
2K
