เทียนได้เดินทางมาตามความทรงจำของราชาปีศาจ ที่นี่เป็นวัดร้างตามความทรงจำ เทียนเดินเข้าไปในเจดีย์ใหญ่ แล้วไปยืนอยู่ตรงกลาง แล้วส่งจิตเข้าไปสัมผัสที่พื้น พรึบ! ค่ายกลเคลื่อนย้ายทำงาน ส่งตัวเทียนมาที่ เจดีย์อีกแห่งหนึ่ง
เทียนเดินออกมา ก็มีพระสงฆ์ชรารูปหนึ่งนั่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ ท่านลืมตามองมา
“ ในที่สุดโยมก็มาซักที อาตมารอมา พันกว่าปีแล้ว” พระสงฆ์ชราเอ่ยเบาเบา
“ หลวงพ่อบอกว่ารอผมมา พันกว่าปีแล้วหรือครับ” เทียนยกมือไหว้ แล้วเอ่ยถาม
“ ถูกต้องแล้ว อาตมาเฝ้ารอ ก็เพื่อจะมอบของสิ่งหนึ่งให้โยมที่ออกมาจากเจดีย์พันปีแห่งนี้ ขอให้โยมมาทางนี้เถอะ” พระสงฆ์ชราให้เทียนเดินตาม
เทียนเดินตามพระรูปนี้ สภาพแวดล้อมโดยรอบที่นี่เงียบสงบ ปราศจากผู้คน
มีสิ่งก่อสร้างแค่เจดีย์พันปี โบสถ์ ศาลา กุฏิอยู่ 4-5 กุฏิเท่านั้น นอกจากนั้นมีสิ่งก่อสร้างเล็ก ๆ อยู่เรียงราย ไปตามกำแพง ไม่รู้คืออะไร พระรูปนี้พาเทียนเดินเข้าไปในโบสถ์ที่ดูกว้างใหญ่ ข้างในมีพระพุทธรูป สีทององค์ใหญ่ ตั้งเป็นพระประธาน
“ หลวงพ่อเป็นอะไรกับพระอาจารย์ธรรมโชติหรือครับ” เทียนลองถามดู เพราะว่าหัวใจอมตะนั้นราชาปีศาจฝากไว้กับท่านธรรมโชติ
“ ท่านเป็นอาจารย์ปู่ของอาตมาเอง อาตมามีนามว่า ธรรมจักร อาจารย์ปู่ ได้ละสังขารไปอยู่แดนไร้สิ้นขอบฟ้าแล้ว แล้วโยมล่ะ” ท่านธรรมจักร กล่าวถาม
“ ผมเป็นหมอชื่อว่าเทียน มีคนผู้หนึ่งให้ผมมารับหัวใจอมตะ ก็เลยมาที่นี่” เทียนบอกไปตามตรง หลวงพ่อพยักหน้า แล้วนั่งลงต่อหน้าพระพุทธรูปองค์ใหญ่ และเรียกให้เทียนมานั่งข้างๆ
เทียนยังติดใจเรื่องแดนไร้สิ้นขอบฟ้า แต่ต้องลงนั่งตามที่หลวงพ่อบอก
หลวงพ่อธรรมจักรก้มลงกราบที่พระพุทธรูปสามครั้ง แล้วนั่งสวดมนต์ เทียนก้มกราบตามแล้วนั่งสมาธิ ส่งจิตไปที่พระพทธรูปองค์ใหญ่เช่นกัน ทันใดนั้นเองเทียนก็ถูกดูดเข้าไปในมิติแห่งหนึ่ง บนแท่นมีกล่องสีทองใบหนึ่ง ท่านธรรมจักรยืนอยู่ด้านหน้า และเอื้อมไปหยิบมาให้เทียน พอเทียนสัมผัส ก็รู้สึกอบอุ่นไปทั่วร่างกาย พอเปิดออกก็เห็น มรกตสีแดงเท่าหัวแม่มืออยู่ข้างใน ดูแล้วคล้ายกับหัวใจของท่านนาคราช เทียนหยิบขึ้นมาแล้วเอาไปแนบที่หน้าอกใกล้กับหัวใจ
มรกตสีแดงก็ไหลเข้าไปในร่างกายเข้าไปหลอมรวมกับหัวใจของเทียน
เทียนนั่งลงเพื่อหลอมรวมหัวใจอมตะให้เข้ากับร่างตัวเอง ซึ่งทำให้ร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลง เส้นลมปราณขยายใหญ่ขึ้น จิตวิญญานสัมผัสได้กว้างขึ้น
พลังเพิ่มขึ้นเป็นมหาเทพระดับกลาง ทันที คราวนี้ถ้าเจอราชินี ชีร่า คงจัดการได้ไม่ต้องเสียเวลานาน เทียนลืมตาขึ้น ตอนนี้กลับมาอยู่ในโบสถ์แล้ว มองไปรอบข้างไม่เห็นใคร
“ โยมตื่นแล้วหรือ” หลวงพ่อธรรมจักรกล่าวทัก
“ นี่ผมใช้เวลาไปเท่าไหร่ครับ” เทียนเอ่ยถาม
“ 30 วัน” หลวงพ่อเอ่ย
“ ฮ้า 30 วันเชียวหรือนี่” เทียนตกใจ พอตั้งสติได้ก็จะขอตัวกลับ
“ โยม ไหนไหนดโยมก็มาดินแดนแถบนี้เป็นครั้งแรก ทำไม่ไปเปิดหูเปิดตาดูบ้างล่ะ” หลวงพ่อแนะนำ
“ จริงซิ เราไม่เคยมาที่นี่มาก่อน ไม่ได้รีบไปไหนนี่” เทียนคิด แล้วพยักหน้ากับหลวงพ่อ
“ อาตมาจะให้เด็กพาไป ส่วนเรื่องที่พัก โยมก็มาพักที่เดียวกับอาตมานี่แหละ” ลวงพ่อแนะนำเสร็จ ก็เรียกลูกศิษย์มา
“ สาธร เจ้าพาหมอเทียนไปชมดูบ้านเมือง เสร็จแล้วก็พากลับมาพักที่กุฏิข้างๆของข้า” หลวงพ่อสั่งการ เด็กหนุ่มชื่อสาธร วัย 16 ปี รีบพยักหน้าแล้วพาเทียนออกไปจากวัดทันที
“ นี่สาธร ที่นี่ใช้สิ่งใด เป็นการแลกเปลี่ยนกับสิ่งของ” เทียนถามเพราะตอนนี้เขามีแต่เหรียญทองเหลืออยู่ อีก 40 กว่าล้านไม่รู้จะใช้ได้ไหม
“ ที่นี่ใช้เหรียญทองแบบนี้ “ สาธรยื่นให้เทียนดู เทียนหยิบดูมันก็คล้ายกันแต่ว่า
ตราที่ประทับไปในเหรียญต่างกัน
“ ถ้ามีทองก้อนแล้วไปร้านแลกเปลี่ยนเหรียญทองก็ได้” สาธรแนะนำ
เทียนนึกได้เลยให้สาธร รอสักครู่ เทียนเข้าไปในมิติ แล้วให้คนแคระหลอม
เหรียญทองที่มี ให้กลายเป็นทองแท่งให้ด้วย พอท่านโตคินรู้ เลยบอกว่า
“ นายท่านพวกเรามีทองแท่งอยู่เกือบ 10 ตัน นายท่านจะเอาไปเท่าไรก็ได้เลย”
ท่านโตคินพูดจบ เทียนก็ตกตะลึง นึกในใจว่าทำไมมีเยอะขนาดนี้ ท่านโตคินเลยพูดต่อ
“ พวกเราชอบขุดถ้ำไว้เป็นที่พักอาศัย บางครั้งเกิดเจอเหมืองทองพวกเราก็ขุดเก็บไว้ แล้วเอามาหลอมเป็นทองแท่ง จากนั้นก็เอามาทำเครื่องประดับและเครื่องใช้ในครัวเรือน “ ท่านโตคินพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ เทียนเลยเอามาใช้ 10 แท่งเผื่อใช้ในเมืองใต้พิภพ
เทียนออกมาจากมิติ แล้วยื่นถุงมิติใส่ทอง 10 แท่ง ให้สาธรไปแลกเหรียญทองเก็บไว้ ไม่น่านสาธรก็มาพร้อมเหรียญทอง 10 ล้านเหรียญทอง เทียนให้สาธรเก็บไว้ 1 ล้านเหรียญทอง ที่เหลือเทียนเก็บไป สร้างความดีใจอย่างสุดชีวิตให้กับสาธร เพราะลำพังเหรียญทอง100 เหรียญยังไม่มีปัญญาเก็บถึงเลย
เทียนอยากไปเดินตลาดดูสินค้าของเมืองใต้พิภพ ว่ามีอะไรบ้าง เดินไปเดินมาก็
มีสินค้าให้เลือกมากมาย ส่วนใหญ่เป็นพวกสมุนไพรต่างๆ ซึ่งในสวนสมุนไพรของเขาก็มีอยู่แล้ว และมีของเครื่องใช้ แปลกๆ หลายชิ้น เทียนซื้อ เครื่องประดับไปฝากแม่และน้องกับเพื่อนๆ ส่วนของกินก็แปลกออกไป แต่ก็ไม่โดดเด่นนัก
เทียนให้สาธรพาไปนั่งร้านอาหาร อยากชิมอาหารเมืองใต้พิภพว่าจะเป็นอย่างไร
ได้มีรถม้าวิ่งมาด้วยความเร็วสูง โดยมีคนขี่ม้านำขบวนอีกกลุ่มใหญ่ ใช้แส้ฟาดไล่
คนที่ขวางอยู่ให้ออกจากถนน
พอใกล้ถึงที่เทียนกับสาธรยืนอยู่ พวกคนขึ่ม้าก็ใช้แส้ฟาดเหมือนเคย เทียนผลักสาธรให้ถอยไป แล้วเขาก็ใช้มือจับแส้ที่ฟาดมา
แล้วดึงให้คนขี่ตกลงมากองกับพื้นตกลงข้างตัวเทียนทันที ขบวนม้าขบวนนี้หยุดทันที เทียนเหยียบไปที่หน้าอกของคนที่นอนอยู่กับพื้น จนกระอักเลือดออกมา
แล้วมองไปที่ ขบวนรถม้ายังไม่ทันเอ่ยอะไร ก็มีแส้ฟาดมาพร้อมกัน 3 เส้น ฟิ้ว ๆ ๆ เทียนใช้รัศมีพลังกระแทกแส้ ทั้งคนและม้าลอยละลิ่วออกไปไกลลิบ
มีทหารถืออาวุธคุมขบวน มาอีก 20 เทียนสะบัดมือทีเดียวต่างก็กระจัดกระจายออกไปจนหมด แล้วขณะนั้นม่านในรถเปิดออกมี คนแต่งชุดดำ และชุดแดงพุ่งหมัดเข้าหาเทียนพร้อมกันทั้งคู่ เทียนปล่อยหมัดพายุออกไปหมัดเดียวแต่พายุแตกออกเป็นสองลูกพุ่งเข้าใสสองคนที่กำลังเข้ามา โครม ! คนชุดดำ และ ชุดแดง
กระเด็นถอยหลังไปชนรถม้าแตกกระจาย เผยให้เห็น ชายหญิง คู่หนึ่งแต่งกายเหมือนคนสูงศักดิ์ นั่งอยู่ ทั้งสองคนมองมาที่ เทียน แล้วรีบพูดทันทีว่า
“ พวกเราต้องขออภัยที่ล่วงเกินท่านผู้สูงส่ง ข้าคือองค์ชายสี่ จากอาณาจักรใต้พิภพแห่งนี้ และนี่คือองค์หญิงแคทรียา น้องสาวข้า " องค์ชายสี่กล่าวอย่างนอบน้อม เทียนถอนหายใจ แล้วบอกว่า
“ โลกนี้ใช่ว่า เกิดในตระกูลสูง แล้วจะยิ่งใหญ่เหนือกว่าคนทุกคน จำไว้ อย่าให้ข้าเจอเรื่องแบบนี้อีก " เทียนพูดเสร็จก็เดินจากไป โดยที่สาธรวิ่งตามอย่างรวดเร็ว
“น้องหญิง ช่วยพี่สี่เรื่องหนึ่ง.. ข้าอยากให้ชายคนนี้มาช่วย ถ้าเขารับปากละก็ การแย่งชิงครั้งนี้พี่มั่นใจว่าชนะแน่” องค์ชายสี่เอ่ยกับน้องสาว
“ข้าจะรีบไปจัดการทันที” องค์หญิงแคทลียารับปากทันที
เทียนมานั่งกินที่ร้านอาหารขึ้นชื่อ ที่สาธรแนะนำ
“ พี่หมอเทียน วันนี้ท่านนี่สุดยอดไปเลย พวกราชวงค์ เป็นอย่างนี้กันทุกคนเลย เวลาขี่ม้าเข้ามาในตลาด ขี่กันอย่างเร็วตลอด มีคนบาดเจ็บทุกครั้งเลย บางคนหลบไม่ทันโดนเหยียบตายไป ก็มี วันนี้พี่หมอเทียน สั่งสอนพวกเขา เท่ากับแก้แค้นให้พวกชาวบ้านได้ ดีจริงๆ เลย” สาธรหัวเราะอย่างชื่นบาน
เทียนกินอาหารแล้วสู้เมืองมนุษย์ไม่ได้ ส่วนเครื่องดื่ม นั้น สุราทิพย์ดีที่สุด
กำลังเพลิดเพลินการชิมอาหารอยู่ ก็ได้เห็นสาวงามเดินมาแล้วขอร่วมโต๊ะด้วย
เทียนก็ไม่ว่าอะไร
“ ท่านผู้สูงส่ง ข้าคือองค์หญิง แคทรียา อยากจะคบท่านเป็นสหายไม่ทราบว่าท่านจะว่าอย่างไร” องค์หญิงกล่าวตรงตรงไม่อ้อมค้อม
“ ข้าไม่ว่าอย่างไรหรอก แต่พวกท่านนี่ไม่โกรธหรือ ที่ข้าทุบตีคนของท่าน” เทียนย้อนถาม
“ ไม่หรอก พวกเขาทำแบบนี้จนเคยชิน โดนลงโทษบ้างก็สมควร” องค์หญิงกล่าวอย่างเข้าใจ
“ ข้าเป็นหมอ ชื่อเทียน ออกเดินทางรักษาคนไปเรื่อยๆ ตอนนี้แวะมา เยี่ยมเยียน
หลวงพ่อธรรมจักร ตอนนี้แค่มาเดินเล่น ข้าอยู่อีกไม่นานก็จะเดินทางต่อแล้ว”
เทียนกล่าวตามจริง
“ ท่านหมอเทียน นี่ท่านเป็นหมอหรือ ข้าไม่เคยเห็นหมอที่พลังยุทธ ระดับนี้มาก่อนเลย ข้าเพียงหวังว่า จะเชิญท่านไปรับทานอาหารที่วังขององค์ชายสี่ หวังว่าท่านจะให้โอกาสเสด็จพี่เลี้ยงอาหารขออภัยในวันนี้” องค์หญิงแคทรียาพูดชวน
“ ถ้าอย่างนั้น ก็ได้ " เทียนอยากรู้เหมือนกันว่าราชวงศ์ของอาณาจักรใต้พิภพจะเป็นอย่างไร