บทที่ 13 องค์หญิงแห่งชิงชิว ไป๋เสี่ยวหรู
ณ ูเาเหลี่ยงเจี้ย
ยอดฝีมือระดับปราชญ์ขั้นหนึ่งในชุดบัณฑิต กำลังไล่ล่าสุนัขจิ้งจอกสีขาวตัวน้อยที่ดูน่ารักตัวหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกน้อยที่กำลังวิ่งหนีมีความรู้สึกสิ้นหวังและไม่ยินยอมอยู่บ้าง
เดิมทีนางคือองค์หญิงแห่งชิงชิว ไป๋เสี่ยวหรู ว่าที่จักรพรรดินีจิ้งจอกของเผ่าจิ้งจอกในอนาคต ตบะบำเพ็ญของนางบรรลุถึงระดับจักรพรรดิขั้นหนึ่ง เรียกได้ว่าสูงส่งและทรงเกียรติอย่างยิ่ง
ต่อมาดินแดนลับเว่ยยางในจงโจวได้เปิดออก เหล่าผู้ยิ่งใหญ่จากขุมกำลังต่าง ๆ มารวมตัวกัน ซึ่งในนั้นมีระดับจักรพรรดิอยู่ถึงสิบกว่าท่าน
รวมถึงมหาจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิต้าเหลียงและจักรวรรดิชื่อเทียนด้วย
ในดินแดนลับนี้ นางได้พบกับมหาจักรพรรดิของทั้งสองจักรวรรดิ เมื่อมหาจักรพรรดิทั้งสองเห็นใบหน้าของนาง ก็ตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นทันที
หลังจากนั้นทั้งสองก็คอยส่งของกำนัลและเอาอกเอาใจอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังยอมทุ่มเทเพื่อนางอย่างมหาศาล
เริ่มจากการทะเลาะเบาะแว้งเล็ก ๆ น้อย ๆ จนกลายเป็าระหว่างจักรวรรดิในท้ายที่สุด จนกระทั่งยอดฝีมือระดับจักรพรรดิของทั้งสองจักรวรรดิล้มตายไปเป็จำนวนมาก พวกเขาจึงได้สติ
แต่ในตอนนั้นมันสายเกินไปแล้ว ยอดฝีมือของจักรวรรดิพวกเขาล้มตายมากเกินไป จึงถูกจักรวรรดิอื่นบุกโจมตีจนแตกพ่าย จบลงด้วยการที่บ้านเมืองล่มสลายและผู้คนล้มตาย
ต่อมาจึงมีข่าวแพร่สะพัดว่า เป็นางที่ล่อลวงมหาจักรพรรดิของทั้งสองจักรวรรดิ กล่าวหาว่านางเป็หญิงงามผู้เป็ภัย นำพาความวิบัติมาสู่บ้านเมืองและราษฎร และจะนำาที่ไม่มีวันสิ้นสุดมาสู่จงโจว
จากนั้นจึงมีจักรวรรดิหนึ่งเป็ผู้นำ พายอดฝีมือจากจักรวรรดิอื่น ๆ ร่วมมือกันไล่ล่าสังหารนาง เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดภัยพิบัติขึ้นอีก
เมื่อเื่ราวบานปลาย แม้แต่ชิงชิวก็ไม่สามารถปกป้องนางได้ ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงหนีเอาชีวิตรอด
เดิมทีนางเป็จิ้งจอกเก้าหาง แต่ตอนนี้เหลือเพียงหางเดียวเท่านั้น ทุกครั้งที่เผชิญกับอันตรายที่ไม่อาจต้านทานได้ นางจะสังเวยหางหนึ่งหาง เพื่อแลกกับความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเพื่อหนีจากการไล่ล่า
นางหนีจากจงโจวมาจนถึงตงโจว แต่ไม่นึกเลยว่าขุมกำลังเ่าั้ยังคงตามล่าไม่ลดละ ตอนนี้นางถูกยอดฝีมือระดับปราชญ์ที่ออกค้นหาพบเข้า พลังที่ได้จากการสังเวยก่อนหน้านี้ก็ใกล้จะหมดลง สำหรับนางที่เหลือหางเดียว การสังเวยอีกครั้งก็เท่ากับการฆ่าตัวตาย
ในที่สุดพลังของนางก็หมดลง ความเร็วลดฮวบลงทันที เพียงสามอึดใจต่อมา นางก็ถูกยอดฝีมือระดับปราชญ์ไล่ตามทัน
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! พลังของเ้าหมดแล้วสินะ! หากจับเ้ากลับไป ฝ่าาจะต้องประทานรางวัลให้อย่างงามแน่นอน"
คิดได้ดังนี้ ยอดฝีมือระดับปราชญ์ก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา
เมื่อเห็นศัตรูค่อย ๆ เข้ามาใกล้ ในดวงตาของไป๋เสี่ยวหรูฉายแววเด็ดเดี่ยว นางยอมตายดีกว่าต้องตกอยู่ในมือของคนผู้นั้น
การล่มสลายของจักรวรรดิต้าเหลียงและชื่อเทียน แม้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนาง แต่หากไม่มีการยุยงของคนผู้นั้น เื่ราวก็คงไม่ดำเนินมาถึงจุดนี้
คิดได้ดังนั้น นางจึงกระโจนเข้าใส่ทันที ยอดฝีมือระดับปราชญ์สะบัดมือวูบหนึ่ง ไป๋เสี่ยวหรูก็ถูกซัดจนกระเด็นไปกระแทกกับลำต้นไม้ด้านหลังแล้วค่อย ๆ ร่วงลงมา
หลังจากโดนโจมตีครั้งนี้ ไป๋เสี่ยวหรูที่มีาแอยู่ก่อนแล้วก็ยิ่งทนไม่ไหว ดวงตาของนางกะพริบถี่ ๆ ดูเหมือนว่ากำลังจะปิดลง
ในตอนนั้นเอง มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "เ้าคือองค์หญิงแห่งชิงชิวหรือ?"
ไป๋เสี่ยวหรูพยายามเงยหน้าขึ้นมอง เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้านาง
"เ้าก็มาจับข้าด้วยหรือ?" เสียงของไป๋เสี่ยวหรูอ่อนแรงมาก แต่กลับไพเราะจับใจราวกับเสียง์
"ข้ามาช่วยเ้า" ฉินเทียนตอบ
ช่วยข้า? ไป๋เสี่ยวหรูไม่ค่อยเชื่อนัก แม้แต่เผ่าชิงชิวซึ่งเป็หนึ่งในสามเผ่าใหญ่ของเผ่าอสูรยังปกป้องนางไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเด็กหนุ่มตรงหน้านี้เลย
ดังนั้นนางจึงสงสัยว่าเด็กหนุ่มคนนี้คงเป็ผู้ที่หลงรักนางอีกคนหนึ่ง ถูกความรักทำให้มืดบอด แต่ตอนนี้นางเป็คนที่กำลังจะตาย
นางไม่อยากเห็นใครต้องมาเสียสละชีวิตเพื่อนางอีก "เ้าไปเถิด! เ้าช่วยข้าไม่ได้แล้ว อย่าเสียสละชีวิตของเ้าไปเปล่า ๆ เลย"
ฉินเทียนได้ยินดังนั้นก็กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า "ข้าบอกว่าช่วยเ้า ข้าก็มีความสามารถพอที่จะช่วยเ้าได้ แต่หลังจากช่วยเ้าแล้ว เ้าต้องตกลงเงื่อนไขของข้าข้อหนึ่ง"
เงื่อนไข? จะให้ข้าเป็ผู้หญิงของเขาหรือ? นั่นมันต่างอะไรกับการถูกจับตัวไปเล่า เมื่อคิดได้ดังนั้นนางจึงปฏิเสธทันที
"ไม่ตกลง" หลังจากพูดสามคำนี้ นางก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปและหลับตาลง
ก่อนที่ฉินเทียนจะได้คิดอะไรต่อ ยอดฝีมือระดับปราชญ์ก็เอ่ยขึ้น "เ้าเด็กโง่มาจากไหนกัน ปากดีไม่เบาเลยนะ"
"เอ๊ะ! เ้าอยู่แค่ระดับจิติญญาเคลื่อนไหว? เ้าเป็หมูหรืออย่างไร?
เหลนของข้าอายุสิบห้าปี ยังมีระดับตบะสูงกว่าเ้าเสียอีก ขยะอย่างเ้าไม่คู่ควรที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้"
ตูม!
ฉินเทียนชกออกไปหนึ่งหมัด ยอดฝีมือระดับปราชญ์ถูกซัดจนถอยหลังกรูดทันที
เขามองหมัดของตนเอง และรู้สึกพอใจในอานุภาพของหมัดนี้ หลังจากมีกายานิรันดร์า เมื่อใช้ทักษะการต่อสู้ อานุภาพก็เพิ่มขึ้นมากจริง ๆ
ด้านยอดฝีมือระดับปราชญ์ที่ถูกซัดถอยไปเริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียด คำเยาะเย้ยไม่สามารถเอ่ยออกมาได้อีก
"เหลนอายุสิบห้า? เช่นนั้นเ้าคงจะอายุหกสิบแล้วกระมัง? อายุขนาดนี้แล้ว มีความสามารถเพียงเท่านี้เองหรือ?" ฉินเทียนเอ่ยเยาะเย้ยกลับ
สีหน้าของยอดฝีมือระดับปราชญ์เปลี่ยนเป็ย่ำแย่ทันที เขาชักกระบี่ยาวออกมา แล้ววาดผ่านอากาศอย่างแรง
ทันใดนั้น คมกระบี่ที่แฝงไปด้วยเจตจำนงกระบี่อันสมบูรณ์แบบ ก็พุ่งเข้าหาฉินเทียนด้วยความเร็วสูง
ฉินเทียนเปิดใช้งานกายานิรันดร์าทันที ทันใดนั้นทั่วทั้งร่างกายก็แผ่กลิ่นอายอันทรงพลังออกมา
ในขณะที่คมกระบี่กำลังจะััตัวฉินเทียน เขาเอียงศีรษะหลบ ก่อนจะเคลื่อนไหวราวกับภาพลวงตา หลบคมกระบี่ที่ยอดฝีมือระดับปราชญ์ฟันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เพียงพริบตาเดียวก็มาถึงข้างกายของยอดฝีมือระดับปราชญ์
ยอดฝีมือระดับปราชญ์ไม่ได้ลนลาน การโจมตีระยะไกลเป็เพียงการหยั่งเชิงเท่านั้น การต่อสู้ระยะประชิดต่างหากที่เป็จุดแข็งของเขา
แต่หลังจากปะทะกัน เขาพบว่ากระบวนท่ากระบี่ของตนไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับฉินเทียนที่เปิดใช้งานกายานิรันดร์าได้เลย
ฉินเทียนเองก็รู้เื่นี้ อาวุธของฝ่ายตรงข้ามเป็เพียงระดับ์ขั้นสุดยอด ไม่มีทางทำลายการป้องกันของเขาได้ หากเป็อาวุธที่สูงขึ้นไปอีกขั้นอย่างอาวุธจักรพรรดิขั้นต่ำ เขาอาจจะมีความกังวลอยู่บ้าง
การต่อสู้หลังจากนั้นจึงกลายเป็เื่ง่าย ฉินเทียนที่เปิดใช้งานกายานิรันดร์ามีพละกำลังมหาศาล ในการโจมตียังแฝงไปด้วยเจตจำนงแห่งการทำลายล้าง สุดท้ายเพื่อเป็การประหยัดเวลา เขาจึงแปลงกายเป็ัทันที
ทันใดนั้น พลังโจมตีก็ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
กรงเล็บจู่หลง!
จู่หลงทะยานฟ้า!
ฉินเทียนใช้ท่าโจมตีประสานนี้อีกครั้ง
ตูม!
ยอดฝีมือระดับปราชญ์ถูกกระแทกลงกับพื้นอย่างแรงจนเกิดเป็หลุม ในตอนนี้เขาอยู่ในสภาพร่อแร่ใกล้ตาย
ฉินเทียนเดินเข้าไปเหยียบซ้ำสองทีเพื่อปลิดชีพให้สิ้นซาก
จากนั้นชายหนุ่มก็อุ้มสุนัขจิ้งจอกน้อยที่หมดสติอยู่บนพื้น พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังทิศทางของคุนหลุน
หลังจากเขาจากไปได้เพียงสามอึดใจ ก็มียอดฝีมือระดับปราชญ์สองท่านปรากฏตัวขึ้นในจุดที่เกิดการต่อสู้ หนึ่งในนั้นมีระดับปราชญ์ขั้นสองอยู่หนึ่งท่านด้วย
เขามองดูศพบนพื้นแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเ็าว่า "ไม่รู้ว่าใครช่างใจกล้าบ้าบิ่น ถึงขั้นกล้ามาตัดหน้าแย่งของจากมือพวกเรา
คนผู้นี้สามารถสังหารระดับปราชญ์ขั้นหนึ่งได้ในเวลาอันสั้น เกรงว่าคงไม่ด้อยไปกว่าข้า
พวกเราไปหาพี่ใหญ่ก่อนเถิด!"
...
อีกด้านหนึ่ง
ฉินเทียนอุ้มไป๋เสี่ยวหรูมุ่งหน้าไปยังสำนักคุนหลุนต่อไป ระหว่างทางกลับ ไป๋เสี่ยวหรูค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ และพบว่าตนเองอยู่ในอ้อมกอดของชายคนหนึ่ง
แม้ว่าเขาจะหล่อเหลา แต่ก็ไม่อาจยอมให้เขามาล่วงเกินตนได้ ดังนั้นนางจึงกัดลงไปที่มือของฉินเทียนด้วยความอับอายและโกรธแค้น
แต่ผลลัพธ์คือนางเกือบจะทำให้ฟันของตัวเองหัก
ตอนนี้ฉินเทียนยังไม่ได้ยกเลิกสถานะกายานิรันดร์า แม้แต่กระบี่ระดับ์ขั้นสุดยอดยังไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้เขาได้ แล้วนับประสาอะไรกับเขี้ยวของจิ้งจอกน้อยที่เหลือหางเพียงหางเดียว
ไป๋เสี่ยวหรูโกรธจนแทบคลั่ง นางผู้เป็ถึงองค์หญิงแห่งชิงชิว ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ กลับถูกชายหนุ่มอุ้มไว้ในอ้อมกอด
นึกถึงตอนนั้น มหาจักรพรรดิระดับจักรพรรดิขั้นสามสองท่านแห่งจักรวรรดิต้าเหลียงและชื่อเทียนยังไม่เคยแตะต้องปลายนิ้วของนางเลยสักนิด
"ปล่อยข้านะ เ้าคนลามก!
ถ้าไม่ปล่อย ข้าจะสู้ตายกับเ้า!"
ฉินเทียนขยี้หัวของไป๋เสี่ยวหรูอย่างแรง "ถ้าไม่ใช่เพราะข้า เ้าคงตายไปแล้ว เงียบ ๆ หน่อย"
ไป๋เสี่ยวหรูดิ้นรนสุดกำลัง เพื่อจะหลุดพ้นจากอ้อมกอดของฉินเทียน แต่ก็ไม่เป็ผล