(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่123: จะอยู่…หรือจะจากไป

“รายงานสถานะร่างกาย:

พละกำลัง 8.0(+2.8)(+2.3)(+2.1)

ความว่องไว 7.1(+1.7)(+1.2)(+2.0)

ความทนทาน 8.8(+3.4)(+3.5)

พลังจิต 18.6”

“คำนวณค่าสถานะรวม:พละกำลัง 15.2

ความว่องไว 12.0

ความทนทาน 15.7...ระบบ ชิปพันธุกรรม ทำงานปกติ”

เชนหลาน รายงานข้อมูลชุดตัวเลขที่น่าพรั่นพรึงขึ้นในมโนสำนึกของเฮรัค

เฮรัคมองดูผลลัพธ์นั้นด้วยความพึงพอใจหากเขาปลดปล่อย พลังเวทมนต์ เพื่อเสริมแกร่งร่างกายจนครบทุกบทพละกำลังของเขาจะพุ่งทะยานจนเหนือกว่าศิษย์พ่อมดชั้นสามทุกคนอย่างเทียบไม่ติด

หลังจากเตรียมแบบจำลองคาถาจนสมบูรณ์เขาก็กลับไปใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ทั้งการทำสมาธิและการเรียนรู้จนกระทั่งครึ่งเดือนผ่านไป ศิลาสื่อสารในมือก็สั่นสะเทือนพร้อมข้อความจาก แลร์รี่

“มาพบข้าข้ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับเจ้า”

เฮรัคเร่งรุดไปยังหอคอยปรุงยาของแลร์รี่ทันทีเมื่อไปถึง พ่อมดเฒ่าไม่ได้อ้อมค้อม แต่เอ่ยถามด้วยสายตาจริงจัง“เกี่ยวกับการเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการของเจ้า... เจ้าวางแผนอนาคตไว้บ้างหรือยัง?”

“หมายถึงแผนอะไรหรือครับ?” เฮรัคสงสัย

แลร์รี่จิบกาแฟก่อนจะเอ่ยช้าๆ“จะอยู่ต่อที่ป่าแสงจันทร์... หรือจะจากไป?”

คำถามนี้ทำให้เฮรัคชะงักไปทันทีเขารู้ดีว่าเมื่อก้าวขึ้นเป็นพ่อมดทางการสัญญาเดิมที่ทำไว้ตอนเป็นศิษย์จะสิ้นสุดลงหากเขาต้องการอยู่ที่นี่ต่อเพื่อเข้าถึงทรัพยากรและวัสดุร่ายเวทอันล้ำค่าเขาต้องเซ็นสัญญาฉบับใหม่ที่ผูกมัดยิ่งกว่าเดิม

“หากข้าอยู่ต่อ... ข้อผูกมัดคืออะไร?”เฮรัคถามอย่างตรงไปตรงมา

“หนึ่งร้อยปี” แลร์รี่ตอบเรียบๆ

“เจ้าต้องรับใช้ป่าแสงจันทร์อย่างน้อยหนึ่งร้อยปีนี่คือมาตรฐานขององค์กรส่วนใหญ่ เพราะพวกเขาต้องลงทุนกับทรัพยากรในการบ่มเพาะเจ้าไปมหาศาล”

สำหรับคนทั่วไปหนึ่งร้อยปีอาจดูคุ้มค่ากับการแลกมาซึ่งความมั่นคงและ พลังเวทมนต์ ที่กล้าแกร่ง

แต่สำหรับเฮรัคที่มี เชนหลาน คอยเร่งความเร็วในการฝึกฝนการถูกจองจำอยู่ในสถานที่แห่งเดียวนานนับศตวรรษคือการฆ่าตัวตายทางการศึกษาชัดๆและที่สำคัญที่สุดเขาไม่ต้องการให้ชีวิตและความตายของตนไปขึ้นอยู่กับพันธนาการของใคร

“ท่านแลร์รี่ ข้าคงไม่เลือกอยู่ต่อ”เฮรัคตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

แลร์รี่พยักหน้าอย่างไม่ประหลาดใจ

“ข้าคิดไว้แล้ว ป่าแสงจันทร์เสนอจะมอบ 'ยาเวทโบราณ' และ 'ยาอแมนด้า'ให้เจ้าฟรีหากเจ้าตกลงแต่นั่นคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนที่มีหินเวทเก็บไว้อย่างเจ้า”

แลร์รี่ยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยมเขาไม่ได้เปิดเผยความมั่งคั่งของลูกศิษย์ให้องค์กรรู้และเสนอจะจัดหายาเหล่านั้นให้เฮรัคเองในราคามิตรภาพ 1,200หินเวทเพื่อให้เฮรัคได้ครอบครองทรัพยากรโดยไม่ต้องติดค้างพันธสัญญาเลือดกับใคร

“ขอบคุณมากครับ ท่านแลร์รี่!”

“ข้าจะบอกทางเบื้องบนว่าเจ้ายังตัดสินใจไม่ได้เพื่อดึงเวลาให้เจ้าจนกว่าจะถึงวันเลื่อนขั้น” แลร์รี่กล่าวทิ้งท้ายด้วยความหวังดี

หลังจากแยกจากแลร์รี่เฮรัคเริ่มวางแผนการเดินทางออกจากป่าแสงจันทร์แห่งนี้ทว่าในขณะที่เขากำลังคิดหาเส้นทาง ข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้นในหินยันต์สื่อสารมันมาจาก เบสซี่ สหายที่รอดตายจากสงคราม

“คุยกันหน่อยได้ไหม?ข้าบาดเจ็บจนเคลื่อนไหวลำบาก เจ้าพอจะมาหาข้าที่บ้านได้หรือไม่?ข้าอยู่โซน K เลขที่ 16 เขตป่าเหนือไม่ไกลจากที่พักของเจ้านัก”

เฮรัคมองข้อความนั้นด้วยความรู้สึกซับซ้อนเขาเก็บศิลาสื่อสารลงและมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เบสซี่พำนักอยู่ทันทีโดยหารู้ไม่ว่าการพบกันครั้งนี้อาจนำไปสู่ข้อมูลบางอย่างที่เขาคาดไม่ถึง