Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

    42 สเทิร์นไลท์

    “ นาย หยุดก่อน! ”


    แอ็กเซลหยุดเท้าแล้วหันกลับไปมองหญิงสาวผู้สวมใส่ชุดเกราะหนัก ภายในน้ำเสียงไม่ได้มีความอาฆาตแอ็กเซลจึงรอฟังสิ่งที่เธอต้องการจะบอก


    “ ระวังคนจากสถาบันสเทิร์นไลท์เอาไว้ด้วย หากเจอพวกมันให้รีบหนี ไม่อย่างนั้นจะเป็นเหมือนพวกเรา ”


    “ เกิดอะไรขึ้น ”


    “ ในระหว่างล่า เราถูกสถาบันนี้ตลบหลังเพราะพวกมันต้องการมอนสเตอร์ การโจมตีจากทางด้านหลังจากแชมเปี้ยนทำให้กลุ่มของเราแตกแยกออกจากกัน พวกมันได้มอนสเตอร์ไปส่วนหนึ่ง แต่กลุ่มของเรากลับถูกมอนสเตอร์ไล่ไปคนละทาง อย่างที่เห็น ผู้หญิงที่นายเจอเป็นหนึ่งในคนที่พลัดหลงออกมา ไม่ใช่แค่กลุ่มของเราที่ถูกเล่นงาน กลุ่มอื่นๆก็ถูกสถาบันนี้เล่นงานเช่นเดียวกัน ”


    “ พวกมันฆ่าคนด้วยไหม ”


    “ เรายังไม่รู้ แต่จากข่าวที่เล่ากันมา ถ้ามีโอกาสสังหารยกกลุ่มได้ พวกมันทำแน่นอน ”


    “ ขอบคุณที่เตือน ”


    แอ็กเซลส่งยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วเริ่มเดินเร็วให้มากยิ่งขึ้น สถาบันสเทิร์นไลท์ที่เขาได้ยินเมื่อครู่เป็นกลุ่มเดียวกันกับที่เข้ามาภายในซากโบราณสถานก่อนเขาไม่กี่นาที  พวกมันคือกลุ่มที่พยายามทำลายสถิติซากโบราณสถานแต่ละแห่ง ดูเหมือนว่าเขาจะต้องยกระดับสถาบันนี้ขึ้นอีกนิดเพื่อเฝ้าระวังเนื่องจากพวกมันดูจะโหดร้ายเกินไป


    กรู่กรู่


    กระบองเพชรน้อยต่อยขาแอ็กเซลหลังจากได้ยินเสียง เขาจึงเปลี่ยนไปย่องเบาเดินตามหาต้นเสียงจนมาเจอเข้ากับห้องแห่งหนึ่งเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ นับดูแล้วมีพวกมันอยู่ราว 20 ตัว แอ็กเซลจึงอัญเชิญมอนสเตอร์ในพันธะสัญญาออกมาทั้งหมดแล้วกระโจนเข้าไปในห้อง ด้วยการซื้อเวลาจากการใช้มอนสเตอร์พันธะทำให้แอ็กเซลที่ใช้สกิลสลิงเกอร์ห้อยโหนไปมาสามารถฆ่าฮ็อบส์ได้โดยที่บางตัวไม่รู้เลยว่ามันจะตาย  ด้วยร่างกายเล็กๆของมันทำให้เขาสามารถตัดคอทิ้งได้ง่าย ภายใต้สกิลที่เปิดใช้ครั้งแล้วครั้งเล่าเพียง 5 นาทีมอนสเตอร์ทั้งหมดก็ตาย


    “ รีบดูดซับ เราจะไปกันต่อ ”


    เวิร์ธรูทระดับ 2 แทงรากลงไปบนร่างของฮ็อบส์เพื่อเลื่อนระดับ สำหรับระดับ 3 ไม่มีการกินสารอาหารใดๆทั้งสิ้นเพราะมันจะเป็นการแย่งมอนสเตอร์พันธะที่ยังเป็นระดับ 2 หลังจากดูดซับสารอาหารเสร็จแล้วแอ็กเซลจึงออกเดินทางอีก ทว่าเขากลับได้ยินเสียงของฮ็อบส์ถี่ขึ้นจึงย่องเบาไปดูพบว่ามีพวกมันอยู่ราว 15 ตัวกำลังนอนกลางวัน แอ็กเซลจึงเข้าไปฆ่าสังหาร เมื่อหาประโยชน์จากพวกมันได้ทั้งหมดแล้วเขาก็เดินทางต่อ


    “ ทำไมรู้สึกได้ว่าจำนวนของพวกมันถี่ขึ้นล่ะ ”


    ความรู้สึกสงสัยเผยบนใบหน้าของแอ็กเซล เขารู้สึกได้ว่ามอนสเตอร์หาได้ง่ายยิ่งขึ้น ทุกๆ 5 นาทีเขาจะเจอพวกมันกลุ่มใหญ่ แม้จะยังไม่พอสร้างสถิติใหม่ แต่มันก็นับว่าเยอะกว่าก่อนหน้าหลายเท่า ในระหว่างที่สงสัยเขาก็เจอพวกมันอีกกลุ่มจึงเข้าไปสังหารจากนั้นก็ปล่อยให้เจ้าตัวน้อยดูดซับพลังงานของมันพลางเงี่ยหูฟังเสียงดังก้องที่ส่งมาตามทางเดินทอดยาวออกไปไกล


    มู่มู่ ฟี่ฟี่


    “ ใช่ เสียงต่อสู้ ”


    เสียงที่ดังมาตามทางเดินมีความถี่ไม่เท่ากัน ทำให้เขารู้ว่าจุดที่เกิดการต่อสู้ไม่ได้มาจากที่เดียวกัน หลายๆจุดข้างหน้าเขาคงจะมีการต่อสู้เกิดขึ้น หมายความว่าฮ็อบส์มีจำนวนเพิ่มขึ้นจนทำให้แชมเปี้ยนไม่ต้องแย่งกัน หลังจากดูดซับสารอาหารหมดไปแล้วแอ็กเซลจึงเริ่มออกวิ่งเพื่อเดินทางไปยังตำแหน่งที่ได้ยินเสียง


    เปล้งเปล้ง เคล้ง ตู้ม!

    “ มันมาแล้ว รีบหลบเร็วเข้า! ”

    “ หนี หนีออกไป มันมีเยอะเกินไปเราต้องหนี! ” 

    “  ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย! ”

    “ ทางฝั่งซ้ายโล่งแล้ว เข้าไปเติมเร็วเข้า! ”


    ยิ่งวิ่งแอ็กเซลก็เริ่มได้ยินเสียงร้องมากขึ้น ไม่ได้มีนักศึกษาเพียง 1 - 2 กลุ่มกำลังต่อสู้กับฮ็อบส์ จากน้ำเสียงสั่งการและเสียงร้องตะโกนเต็มไปด้วยความหวาดวิตก แอ็กเซลสามารถแยกแยะกลุ่มได้ราว 6 กลุ่ม ซึ่งนับว่าเป็นจำนวนที่มากไม่น้อย


    กระทั่งเขาวิ่งมาถึงจุดๆหนึ่งที่มีการต่อสู้บนทางเดิน แอ็กเซลเห็นฮ็อบส์ราว 30 ตัวกำลังรุมโจมตีแชมเปี้ยนส์กลุ่มหนึ่งที่ประกอบไปด้วยนักศึกษาราว 10 คน แต่ละคนกำลังสู้อย่างยากลำบาก ด้วยระดับและอาชีพของนักศึกษาทั้ง 10 ไม่ควรจะถอยหลังเช่นนี้ แอ็กเซลจึงพยายามมองดูให้ละเอียด ก่อนที่เขาจะพบว่ามอนสเตอร์นั้นแปลกไป


    ฮ็อบส์ที่เขาฆ่าอ่อนแอเป็นอย่างมาก เมื่อเปรียบเทียบกับฮ็อบส์ที่กำลังใช้จำนวนที่มากกว่ารุมโจมตีนักศึกษา ต่อให้ร่างกายของพวกมันจะเล็กกว่า กลับไม่แสดงท่าทีว่าจะเสียเปรียบออกมาเลยสักนิดเดียว แอ็กเซลที่เห็นออร่าสีแดงอันน่าหวาดหวั่นปลดปล่อยออกมาจากร่างของฮ็อบส์ เขาจึงบอกให้พิกซี่ใช้สกิลกล่อมกับพวกมัน  เมื่อแสงสีเหลืองทองโปรยเข้าหามอนสเตอร์ทั้ง 30 ความดุร้ายที่แสดงออกมาก็เริ่มลดน้อยลงก่อนที่พลังจะกลับมาเป็นปกติเช่นเดิมจนนักศึกษาไม่ต้องเดินก้าวถอยหลัง


    “ สถานะคลั่งเหรอ เป็นไปได้ด้วยเหรอที่พวกมันจะคลั่งพร้อมกัน ”


    แอ็กเซลเดินหลบมุม เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยว การใช้สกิลของพิกซี่เมื่อครู่เป็นเพียงแค่การทดลองเท่านั้น มันทำให้เขารู้ว่ามอนสเตอร์ตกอยู่ในสภาวะคลั่ง จนกระทั่งการต่อสู้จบลงในอีก 10 นาทีต่อมา นักศึกษาทั้ง 10 ก็ได้หันมองมายังตำแหน่งของแอ็กเซลที่กำลังยืนหลบโดยโผล่หัวออกไปดู เขาจึงต้องออกมาทั้งตัวเพื่อแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่าเขาไม่ได้มาร้าย


    “ เมื่อกี้นายใช้สกิลกับพวกมันใช่ไหม ถ้าใช่ เราขอบคุณนายมาก ”


    “  ขอถามหน่อยได้ไหม เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกมันถึงคลั่ง ”


    “ รีบออกจากที่นี่ก่อนเถอะ ระหว่างทางเดี๋ยวเล่าให้ฟัง ”


    แอ็กเซลก้าวเท้าตามกลุ่มคนที่คิดจะหนีออกไป 


    “ นายรู้จักพวกสเทิร์นไลท์ไหม ” แอ็กเซลพยักหน้ารับ


    “ พวกมันใช้สารกระตุ้นเพื่อให้มอนสเตอร์มารวมตัวกันจะได้ฆ่าง่ายๆ แต่ทว่าซากโบราณสถานกลับมีปรากฎการณ์ประหลาดเกิดขึ้น มอนสเตอร์ได้เพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วจนต้องให้เจ้าหน้าที่เข้ามาจัดการก่อน แต่พวกบ้านี้ดันไม่รู้เรื่องคิดแต่จะทำลายสถิติ ส่งผลให้สารกระตุ้นที่พวกมันใช้ไปปลุกให้มอนสเตอร์ทั้งหมดในส่วนลึกคลั่ง ”


    “ ยานั่นอยู่ได้นานแค่ไหน ”


    “ ราว 3 - 4 ชั่วโมง แต่จากสถานการณ์คงจะออกฤทธิ์นานกว่านั้น ยิ่งมอนสเตอร์รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ พวกมันก็ยิ่งเพิ่มความคลั่งมากขึ้น ตอนนี้ฉันคิดว่ามันน่าจะคลั่งราว 1 วันเต็มๆ เราจำเป็นต้องออกจากที่นี่ ”


    “ งั้นผมขอแยกตัวตรงนี้นะ ทางใครทางมัน ”


    แอ็กเซลวิ่งฉีกเข้าไปในทางแยกที่มาถึง อีกฝ่ายไม่ได้คิดห้ามเพราะพวกเขาได้ตอบแทนที่แอ็กเซลช่วยด้วยการบอกข้อมูลไปทั้งหมด


    หลังจากที่แอ็กเซลสัมผัสได้ว่าเสียงเท้าของคนวิ่งไปไกลแล้ว เขาจึงวิ่งกลับไปทางเดิม การคลั่งของมอนสเตอร์ให้ผลดีกับเขาเช่นเดียวกัน นอกจากเขาจะมีโอกาสสร้างสถิติใหม่ได้แล้ว โอกาสจะเลื่อนระดับไปยัง 3 ดาวก็มีมากเช่นกัน ยิ่งพวกมันรวมกลุ่มใหญ่ เขาก็ยิ่งเพิ่มระดับได้รวดเร็วจากการฆ่าพวกมัน ทันทีที่กลับมาถึงตำแหน่งเดิม แอ็กเซลก็พบว่านักศึกษาที่ต่อสู้ใกล้ๆกระจายกันหนีไปตามเส้นทางที่ตนเองใช้เข้ามา แม้จะยังมีเสียงต่อสู้อยู่ก็ตาม มันกลับเป็นเสียงที่ไกลออกไป 


    แอ็กเซลจึงอัญเชิญเวิร์ธรูทและเถาวัลย์กาฝากออกมาใช้งาน จากนั้นก็พาพวกมันเดินเข้าหาฮ็อบส์ตามทางที่กำลังเดินไปมาเพื่อหาศัตรู


    กรู่!


    น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธส่งออกมาจากฮ็อบส์ เวิร์ธรูทตัวหน้าสุดที่ได้รับคำสั่งให้โจมตีจึงทุบมือลงไปบนพื้นดินเกิดเป็นสายฟ้าพุ่งเป็นเส้นตรงไปตามทางเดินช็อตร่างของฮ็อบส์จนชักกระตุกไปพร้อมๆกัน แต่สถานะคลั่งกลับทำให้พวกมันละเลยความเจ็บปวดและบาดแผลทั่วร่าง แอ็กเซลจึงให้พิกซี่ใช้สกิลกล่อมพวกมันเพื่อลบสถานะคลั่งออกจากนั้นก็พุ่งเข้าหาพวกมันด้วยสกิลเท่าที่มี เจ้าตัวน้อยทั้ง 4 พยายามวิ่งตาม ในระหว่างนี้เองเวิร์ธรูทที่มาถึงต่างก็พยายามช่วยกันทุบฮ็อบส์ ด้วยขนาดของพวกมันเพียงการทุบหนึ่งครั้งก็ตายในทันที


    เลือดสีแดงเริ่มย้อมไปทั่วใบดาบ ในระหว่างวิ่งแอ็กเซลไม่ลืมนำยาฝึกทักษะระดับ 2 ออกมาดื่มเพื่อเพิ่มค่าประสบการณ์เช่นเดียวกัน นอกจากการต่อสู้จริงจะทำให้เขาเชี่ยวชาญสกิลเร็วมากยิ่งขึ้น ยายังมีส่วนช่วยทำให้เลเวลของสกิลเลเวลอัพเร็วยิ่งขึ้นไปอีก 


    ภายใต้สกิลกล่อมของพิกซี่ที่ใช้ออกไปครั้งแล้วครั้งเล่านี้เอง ฮ็อบส์ที่ปรากฎตัวล้วนแล้วหลุดออกจากสถานะคลั่งก่อนที่พวกมันจะถูกฆ่าสังหาร บางตัวถูกตัดคอจากมนุษย์ที่กำลังพุ่งตัวไปมาระหว่างขาของเวิร์ธรูท บางตัวถูกทุบจากแขนขนาดใหญ่ นอกจากนั้นแล้วยังมีตัวที่ถูกเถาวัลย์กาฝากระดับ 3 ยิงทะลุศีรษะจนตาย 


    มู่!


    กระบองเพชรชี้ไปยังจุดที่ยังคงมีเสียงดัง แอ็กเซลเห็นว่ารอบๆไม่มีฮ็อบส์อีกต่อไปเขาจึงรีบเดินทางไปยังจุดที่ได้ยินเสียง ในขณะนั้นเองก็พบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังจะวิ่งผ่านจุดที่เขายืนอยู่ แอ็กเซลจึงเดินหลบลงไปข้างทางปล่อยให้อีกฝ่ายวิ่งผ่าน จากเสื้อผ้าและเครื่องสวมใส่กลุ่มคนที่วิ่งออกไปนั้นมาจากสถาบันสเทิร์นไลท์ เขานึกว่าพวกมันหนีไปแล้วหลังจากใช้สารกระตุ้นกับมอนสเตอร์ ดูเหมือนว่าพวกมันจะพยายามสู้ให้ได้มากที่สุดก่อนจะเลือกหนี


    เพียงแต่ว่าจำนวนคนที่วิ่งผ่านกลับมีเพียง 20 คนเท่านั้น หน้าทางเข้าซากโบราณสถานเขาเห็นพวกมัน 100 คน แอ็กเซลจึงรู้ว่าเสียงต่อสู้ที่กำลังส่งมาตามทางเดิน น่าจะเป็นเสียงสมาชิกที่เหลือ


    แตะแตะแตะ


    เสียงวิ่งลงน้ำหนักไปที่เท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แอ็กเซลจึงหลบทางปล่อยให้กลุ่มคนที่วิ่งมาจากปลายทางผ่านไป ปรากฎว่าพวกมันเป็นคนจากสถาบันสเทิร์นไลท์เช่นเดิม ครั้งนี้มีด้วยกัน 20 คนที่วิ่งออกมา โดยเสื้อผ้าและเครื่องสวมใส่มีรอยฟันมากกว่ากลุ่มก่อนหน้า ทันใดนั้นก็มีคนอีกจำนวนหนึ่งวิ่งเข้ามาใกล้ แอ็กเซลจึงหลบทางก่อนจะพบว่าคนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มสเทิร์นเช่นเดียวกัน พวกมันมีทั้งหมด 20 คน ตามชุดเกราะมีร่องรอยความเสียหายมากกว่ากลุ่มก่อนหน้านั้นอีก


    ภายใต้การวิ่งเข้าไปใกล้ๆจุดที่มีเสียงการต่อสู้ดังมากยิ่งขึ้นนี้เอง แอ็กเซลก็พบเข้ากับเสียงเท้าของคนมากมายกำลังวิ่งมาจากทางด้านหลัง


    กลุ่มคนที่กำลังวิ่งเข้ามาหาไม่ใช่กลุ่มสเทิร์นไลท์ พวกเขาคือนักศึกษาจากสถาบันที่ไม่รู้จัก ทันใดนั้นก็มีเสียงมาจากทางเดินฝั่งซ้ายมือ พวกเขาเป็นนักศึกษาต่างสถาบัน อีกฝ่ายที่เห็นแอ็กเซลยืนขวางทางจึงร้องตะโกนบอกให้เขารีบหนีออกไปจากที่นี่


    ความสงสัยเผยบนใบหน้าของแอ็กเซล เขาอยากรู้ว่าทุกคนกำลังวิ่งหนีอะไรจึงวิ่งตามไปสอบถาม ทว่าคนกลุ่มแรกเลือกจะไม่ตอบ พวกเขาวิ่งผ่านไปในทันทีแอ็กเซลจึงวิ่งไปสอบถามอีกกลุ่มก่อนจะพบความจริงที่น่าตกใจ เมื่อรู้ว่าสถาบันสเทิร์นไลท์ที่วิ่งผ่านเขาไปราว 3 กลุ่ม พวกมันไม่ได้หนีออกจากที่นี่ แต่กำลังวิ่งไปตามทางเดินต่างๆแล้วล่อให้มอนสเตอร์มารวมกัน


    “ถ้าจะทำลายสถิติแค่ล่อพวกมันมารวมตัวกัน 100 ตัวก็พอแล้วหนิ พวกมันดึงมอนสเตอร์มากมายมารวมกันทำไม ? ”.




    คล้ายกับเรื่องEthereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด ที่คุณอ่าน