(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่69: ตุ๊กตาอาฆาต

“ของชิ้นนี้ก็ไม่เลวข้าขอเก็บไว้พิจารณาก่อน”

เฮรัค เอ่ยพลางชี้ไปที่ดวงตาสีแดงเข้มในโหลแก้ว

เคานต์ฮูเอินพยักหน้าพลางยิ้มประจบ

“ท่านเฮรัคสายตาแหลมคมนักนี่คือดวงตาของเผ่าคูลูตาที่สูญพันธุ์ไปแล้ว”

เขาแอบโล่งใจเพราะดวงตาเหล่านี้แม้จะเคยเป็นที่นิยมในหมู่ขุนนางเมื่อสองร้อยปีก่อนแต่ปัจจุบันรสนิยมเหล่านั้นได้ตายจากไปนานแล้วมูลค่าของมันในตลาดทั่วไปจึงนับว่าไม่ได้สูงส่งอะไรนัก

เฮรัคเดินลึกเข้าไปในคลังสมบัติที่อัดแน่นไปด้วยสมบัติล้ำค่าจนสายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่สร้อยคอเส้นหนึ่งอัญมณีสีน้ำเงินขนาดใหญ่ถูกโอบล้อมด้วยลวดลายดอกไม้ทองคำแกะสลักอย่างวิจิตร

“นั่นคือ หัวใจแห่งมหาสมุทรของราชินีมีลานีผู้เลื่องชื่อครับ”

ฮูเอินรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยเพราะสร้อยเส้นนี้มีมูลค่ามหาศาลเกินกว่าจะประเมินค่าได้

“ของแท้หรือ?”

เฮรัคถามพร้อมกับแผ่กลิ่นอายกดดันออกมา

“ข... ของแท้แน่นอนบิดาของข้าทุ่มเงินมหาศาลเพื่อให้ได้มันมา!”

ฮูเอินตอบพลางเช็ดเหงื่อเฮรัคพยักหน้าอย่างพอใจ เขาตั้งใจจะนำมันไปเป็นของขวัญให้ลิเลียนเพื่อตอบแทนความช่วยเหลือที่ผ่านมา

ขณะที่เดินชมต่อเฮรัคกลับพบสิ่งที่ผิดแผกไปจากทองคำรอบข้างอย่างสิ้นเชิงมันคือตุ๊กตาผ้าสีชมพูธรรมดาตัวหนึ่งที่วางนิ่งอยู่บนกองทองคำแต่มันกลับแผ่ซ่านไปด้วยอนุภาคพลังงานด้านลบที่เข้มข้นจนเขาสัมผัสได้

“เชนหลาน... วิเคราะห์สิ่งนี้”

เฮรัคสั่งการผ่านกระแสจิต

"เริ่มการประเมินผล:ตรวจพบอนุภาคคำสาปเข้มข้นในเส้นใยผ้า มีความเป็นไปได้ 99.1% ว่านี่คือ 'ตุ๊กตาอาฆาต' ซึ่งเป็นวัสดุร่ายคาถาสำหรับเวทคำสาประดับหนึ่ง"

เชนหลาน รายงาน

เฮรัคขมวดคิ้วเคร่งขรึม

“ของชิ้นนี้คือวัสดุชั้นยอดสำหรับพ่อมดระดับทางการ...ท่านได้มันมาจากที่ใด?”

เขาหันไปถามเคานต์ด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

ฮูเอินอึกอัก

“เอ่อ... ตุ๊กตานี้เป็นของอัปมงคลท่านอย่าสนใจมันเลยดีกว่า”

“ข้าถามว่ามันมาจากไหน!”

เฮรัคเค้นเสียงจนบรรยากาศรอบตัวเริ่มสั่นสะเทือนด้วยแรงกดดันจาก พลังเวทมนต์

“จ...โจรคนหนึ่งชื่อโรเบิร์ตนำมาขายให้ เขาเป็นโจรระดับอัศวินชั้นสูงข้าซื้อมันไว้แล้วเก็บลืมในคลังแห่งนี้!”

ฮูเอินรีบสารภาพออกมาหมดเปลือกด้วยความหวาดกลัว

‘โจรระดับอัศวินชั้นสูง...อาจจะเป็นคนเดียวกับที่สะกดรอยตามข้าก่อนหน้านี้’ เฮรัคครุ่นคิดก่อนจะตัดสินใจเลือกสิ่งของทั้งสามชิ้น

“ข้าจะเอาตุ๊กตาตัวนี้สร้อยหัวใจแห่งมหาสมุทร และดวงตาสีแดงเข้ม”

เฮรัคเก็บสมบัติทั้งสามเข้าสู่พื้นที่มิติส่วนตัวทันที

ฮูเอินรีบพยุงร่างที่เพิ่งฟื้นไข้มาปิดประตูคลังสมบัติอย่างเร่งรีบใบหน้าของเขาแดงก่ำจากการออกแรงและหวาดเกรงว่าพ่อมดหนุ่มจะเปลี่ยนใจกวาดสมบัติที่เหลือไป

เฮรัคมองดูภาพนั้นด้วยความขบขันแม้เขาจะอยากได้สมบัติมากกว่านี้แต่เขาก็รู้ดีว่าการล้ำเส้นขุนนางใหญ่ในเขตอิทธิพลของ หนองน้ำอาฟู องค์กรพ่อมดที่ปกครองอาณาจักรนี้ไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดนัก