ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

"อิ๋ง!"
ในป่าที่หนาทึบนั้น ถังฮวนกระโดดไปข้างหน้า
ตอนนี้ถังฮวนร่างเกือบจะเปลือยเปล่าทว่ามีความแข็งแกร่งเต็มที่ เสื้อผ้าแหว่งวิ่น ขาดหลุดลุ่ยเพราะการต่อสู่กับฝูงหมาป่าเศษเสื้อที่เหลือถูกผูกโยงไปยังหัวไหล่เพื่อปกปิดจุดสำคัญ สำหรับกระบี่เพลิงเมฆานั้น ถังฮวนใช้หวายอ่อนผูกมันไว้แน่น และสะพายไว้ที่ด้านหลัง
ถึงจะวิ่งในป่ามาเกือบจะสองเค่อแล้ว หัวใจของถังฮวนยังคงเต้นอย่างสม่ำเสมอเป็นจังหวะตอนนี้ไม่ใช่แค่ชีพจรเพียงเส้นเดียวที่ถูกทะลวง แต่เป็นชีพจรเส้นที่เจ็ดและเส้นที่แปดแม้ว่าตอนนี้ชีพจรจะยังไม่ได้ขยายใหญ่ขึ้น แต่พลังลมปราณกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ถังฮวนยังคงรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อเมื่อมองย้อนกลับไป ของเหลวสีทองจากหงอนแหลมของเสี่ยวเป่าช่างน่าอัศจรรย์ นี่เป็นพลังของ สัตว์อสูรวิญญาณที่แท้แน่นอนมิน่าเล่าพวกหมาป่านั้นถึงได้จับจ้องจะกินมันลงไป
“อิ๋ง!"ทันใดนั้นเสี่ยวเป่า ที่นั่งอยู่บนไหล่ซ้ายก็ร้องอย่างเริงร่า ชี้กรงเล็บไปข้างหน้า
เมื่อมองไปยังทิศทางที่มันชี้ไป หน้าผาสูงชันกว่าร้อยเมตรก็ปรากฏแก่สายตา ถังฮวนรีบวิ่งทะยานไปตามเส้นทางนั้นและทันทีที่วิ่งไปถึงหน้าผา เสี่ยวเป่าก็ไถลออกจากไหล่ถังฮวน แล้วกระโดดไปยังก้อนหินใกล้หน้าผา ใช้กรงเล็บของมันเกาะหน้าผาที่ปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำ
ทันใดนั้น สิ่งที่ทำให้ถังฮวนต้องตกตะลึงก็ปรากฏขึ้น ตะไคร่น้ำขนาดใหญ่ถูกเปิดออกราวกับผ้าม่าน เผยให้เห็นหลุมลึกราว ๆ หนึ่งเมตร
"นี่ นี่มัน……"ถังฮวนอุทานประหลาดใจ
มันง่ายยิ่งนักที่จะซ่อนจุดเล็กๆ นี้ไว้ ถ้ำต้นไม้ถูกเปลือกไม้ปกปิดไว้ไม่ให้เป็นที่สังเกตมาก่อน มันดูน่าตื่นเต้นจนต้องร้องตะโกน ยังดีที่เล็ดรอดสายตาของเจ้าหมาป่าตัวจ่าฝูงนั้นได้ เพราะถ้ำที่ถูกตะไคร่น้ำคลุมไว้นี้ได้กลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับสิ่งแวดล้อมรอบตัวใครเล่าจะนึกได้ว่า มีถ้ำภายใต้ตะไคร่น้ำที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้
“อิ๋ง อิ๋ง…..”เสี่ยวเป่าชี้กรงเล็บไปที่ถังฮวนอย่างตื่นเต้น ถังฮวนเดินไปสองก้าวแล้วเกาะม่านตะไคร่น้ำไว้ ส่วนเสี่ยวเป่านั้นกระโดดเข้าไปในโพรงล่วงหน้าแล้ว
ถ้ำนี้สูงราวหนึ่งเมตร กว้างราวห้าเมตร ถังฮวนนั้นสูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซ็นติเมตร แต่ยังคงคลานเข้าไปได้
หลังจากที่ตะไคร่น้ำเบาบางลง พบว่าถ้ำนั้นมีสีดำ แต่ร่างสีน้ำเงินนั้นเป็นเหมือนไฟสัญญาณส่องให้เห็นทาง มันผงกหัวเล็กน้อยแล้ววิ่งนำหน้าไปส่วนแมวน้อยอย่างถังฮวนทำได้เพียงค่อย ๆ คลานตามไปช้า ๆ ด้านหลัง
สิ่งแรกที่ได้เห็น หลังจากเข้าไปลึกกว่า สิบเมตรคือ ด้านบนสุดของเนินเบื้องหลังด้านบนสุดของเนินนั้น คล้ายดั่งมีประกายแสงจำนวนมาก
“อิ๋ง!” ทันทีที่ เสี่ยวเป่าไปถึงยอดเนิน มันก็ร้องเสียงดังพร้อมหดร่างเล็ก ๆ เป็นก้อนกลม
ศีรษะถังฮวนชนกับผนังถ้ำไปสองสามครั้ง ได้แต่ยิ้มขำตัวเองและมองลงไปยังเบื้องล่าง เห็นก้นถ้ำหินอยู่ราว ๆ สิบเมตรลึกลงไปจากเนิน แสงสว่างเจิดจ้าส่งแสงกว้างออกไปราวสองเมตร แสงนั้นเจิดจ้าจนแทบจะจ้องดูตรง ๆ ไม่ได้
ถึงตอนนี้ เสี่ยวเป่ากำลังนอนอยู่ตรงกลางหมู่แสงสีเหล่านั้น
“อัญมณี!”ถังฮวนตะโกนด้วยความตื่นเต้น ลมหายใจกระชั้นถี่ ประกายแสงสว่างเหล่านี้เปล่งออกมาจากอัญมณีรูปร่างแตกต่างกัน
หินอ่อนเมฆาอัคคี และทับทิม อัญมณีเงาพระจันทร์ และหินเงาจันทร์หิมะ หินสีเหลืองเปล่งประกาย หินแดฟโฟดิลสีน้ำเงินหินเมอร์ลินสีดำ หินสายฟ้าสีม่วง ที่เหลือล้วนเป็นอัญมณีชั้นต่ำ กองรวมกันอยู่หลายสิบชนิดที่ปลายถ้ำไม่เพียงแต่มีสีสันที่แตกต่าง ทว่ายังคล้ายมีลมหายใจหลากหลายที่มีลักษณะแตกต่างกันซึ่งมีทั้งเย็น ร้อน รุนแรง หรือแผ่วเบาอีกด้วย
“ที่เห็นมีจำนวนหลายร้อยเลยทีเดียว นี่เป็นขุมทรัพย์มหาศาลเลยนะเนี่ย!”
ตาของถังฮวนเปล่งประกาย คาดไม่ถึงว่าเจ้าตัวเล็กนี้จะร่ำรวยถึงเพียงนี้ มันเป็นผู้รวบรวมอัญมณีเลอค่านี่เอง!

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 33 ขุมทรัพย์? (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 33 ขุมทรัพย์? (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้