ฮูหยินใหญ่วัย 4 หนาว

    ตอนที่44 ราคาไข่มุกขึ้นอยู่กับ สี??? ขนาด????

         กลุ่มพวกเด็กๆ และพวกฮูหยินทั้งหลายที่กำลังช่วยกับเก็บหอยแม่น้ำกันได้สักพักหนึ่งแล้ว กลุ่มพวกบุรุษก็เริ่มทยอยมากันแล้วด้วยเช่นกัน ทีนี้เลยมีหน้าที่ให้พวกท่านช่วยกันแกะเปลือกหอยแม่น้ำออกทันทีเลย 

         ส่วนหน้าที่แกะไข่มุกแม่น้ำออกจากตัวน้อยก็เป็นหน้าที่ของเหล่าบรรดาฮูหยินทั้งหลายนั่นเอง เวลาจะแกะเปลือกหอยแม่น้ำออก ก็มีพวกสตรีคอยกันลุ้นน่าดูเลยกลัวว่าเหล่าบรรดาบุรุษจะหนักมือจนเกินไปนัก อาจจะทำให้ไข่มุกเป็นรอยหรือเสียหายได้น่ะสิ…!!!

         “ค่อยๆ ท่านพี่แกะเปลือกมันช้าๆนะอย่าเจ้าคะ อย่าได้โดนไข่มุกด้านในเชียว!!!”ท่านย่าซุน

         “...............!!!”ท่านปู่ซุน

         “อ๊ะๆ…..ท่านพี่ระวังหน่อยสิเจ้าคะค่อยๆ เดี๋ยวกระทบไข่มุกด้านในได้”ท่านแม่

         “...............!!!”ท่านพ่อ

         “ไอ้หยา…..เปลือกหอยแตกแล้ว!!!”ท่านป้าสะใภ้หม่า

         “................!!!”ท่านลุงหม่า

         “จะแกะได้แล้ว จะได้แล้วจะได้แล้ว ระวังเจ้าค่ะ หยุดก่อนเจ้าค่ะ เอาล่ะค่อยๆแกะเจ้าค่ะท่านพี่!!!”ท่านอาสะใภ้ใหญ่ไป่

         “..............!!!!”ท่านอาใหญ่ไป่

         “ระวังเจ้าค่ะ!!!.....หยุดก่อนเจ้าค่ะ ค่อยๆนะเจ้าคะ!!!....ว๊ายยยเปลือกหอยแกะได้แล้ว..!!!”เสียงเหล่าบรรดาพวกผู้หญิงทั้งหลาย

         “................!!!!”เหล่าบุรุษทั้งหลายแค่แกะเปลือกหอยแม่น้ำก็เกร็งกันยังไม่พอ ยังจะต้องเกร็งเสียงเหล่าบรรดาฮูหยินอีกด้วยนี่น่ะสิ….!!!! เรียกได้ว่าอยากจะหูตึง หูดับกันเลยทีเดียวล่ะในช่วงเวลาแบบนี้

         เมื่อแกะเปลือกหอยแม่น้ำออกแล้ว ทางด้านเหล่าบรรดาสตรี ที่เป็นสาวโสด และบรรดาฮูหยินทั้งหลายก็รับหน้าที่ต่อเลย คือเลาะไข่มุกออกจากเนื้อหอยแม่น้ำ

         “กลุ่มแรกเลาะไข่มุกออก กลุ่มที่สองรับหน้าที่ทำความสะอาดไข่มุก กลุ่มที่สามทำความสะอาดเนื้อหอยแม่น้ำ พร้อมกับตรวจสอบอีกครั้งว่ามีไข่มุกหลงเหลืออยู่หรือไม่ และกลุ่มสุดท้ายตระเตรียมทำอาหารที่นี่กันได้เลย เอาล่ะแยกย้ายทำตามหน้าที่ที่ได้รับกัน”ท่านยายหม่า

         “เจ้าค่ะ…!!!”บรรดาสตรีทั้งสามหมู่บ้านเลี่ยงฯ ก็พากันคึกคักกันมากเลยทีเดียวสำหรับงานนี้

         ไข่มุกเม็ดแล้วเม็ดเล่า หลากหลายสีที่ได้เจอในหอยแม่น้ำแต่ละตัว ค่อยๆวางลงในเปลือกหอยเพื่อเตรียมนำไปทำความสะอาดก่อนใส่บรรจุกล่องไม้ให้เรียบร้อย 

         “ว้าววววว………ไข่มุกหลายสีจริงๆด้วยล่ะน้องเล็ก!!!”พี่สาวเจินจู

         “เจ้าค่ะพี่สาว ไข่มุกสวยๆทั้งนั้นเลยนะเนี่ย มีหลากหลายขนาดอีกด้วยแหะ”ยวี่ยวี่น้อย

         “สวยจังเลย….”พวกเด็กๆ พากันมามุงนั่งดูกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเพื่อดูไข่มุกสวยๆ หลากหลายสีกัน

         “ท่านย่า ท่านยายเจ้าคะ ยวี่ยวี่ช่วยแยกสีไข่มุกให้นะเจ้าคะ จะได้นับกันง่ายๆหน่อย”ยวี่ยวี่น้อย

         “จริงด้วยสินะ แยกสีไข่มุกด้วยก็จะดีกว่า”ท่านยายหม่า

         “เอาตามที่ยวี่ยวี่น้อยว่าเลยนะ ใครอยากจะช่วยให้นั่งเป็นวงกลมให้เรียบร้อยนะเด็กๆ”ท่านย่าซุน

         “เจ้าค่ะ” “ขอรับ”พวกเด็กๆ ต่างพากันยกมืออาสากันหมด พวกท่านเลยต้องจัดระเบียบกันหน่อย และแต่ละกลุ่มยังคงจะต้องมีผู้ใหญ่อย่างพวกท่านคอยดูแลกันด้วย 

        

         เจ้าตัวน้อยยวี่ยวี่ ช่วยแยกสีไข่มุกออกจากกันเพื่อจะได้นับได้อย่างถูกต้องว่าแต่ละสีมีกี่เม็ดกัน เพราะจะได้รู้ว่าสีใดราคาแพงที่สุดด้วยเวลานำออกไปขายที่เมืองใหญ่

         “ไข่มุกสีไหนจะราคาแพงสุดกันนะเนี่ย…????”ยวี่ยวี่น้อย

         “โอ้….ราคาไข่มุกมันขึ้นอยู่กับสีของมันด้วยเหรอน้องเล็ก???”พี่สาวเจินจู

         “มันแน่นอนละพี่สาว ยวี่ยวี่เชื่อว่ามันจะต้องมีสีที่แบบว่าพิเศษสุดๆ หายากสุดๆน่ะ แต่หนึ่งในสีนั้นไม่รู้จะมีในไข่มุกของพวกเราหรือเปล่านี่น่ะสิเจ้าคะ แต่ยวี่ยวี่หวังว่าจะมีหลายๆเม็ดเลยนะ”ยวี่ยวี่น้อย

         “ใช่ๆ…” “หงึก….หงึก….”พี่สาวเจินจู

         “.................???”ท่านย่า ท่านยาย ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้ เองก็พากันครุ่นคิดบ้างเมื่อได้ยินประโยคนี้จากยวี่ยวี่น้อย เพราะพวกท่านเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะเจอไข่มุกหลากหลายสีมากมายขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิตของพวกท่าน 

         ถึงแม้ว่าหมู่บ้านเลี่ยงหลิน จะเก่งกาจทางด้านการค้าขายก็จริง รับรู้ราคา คุณสมบ้ติของสินค้าหลากหลายอย่างที่จะนำไปขายก็ตาม แต่ว่าเกี่ยวกับพวกอัญมณีเครื่องประดับเหล่านี้พวกท่านเองไม่เคยมีประสบการณ์ตรงมาก่อนเลย แต่พวกท่านบรรพบุรุษเคยผ่านมือการค้าขายมาบ้าง แต่ก็นานมากแล้วราคาของพวกมันก็ต้องปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลาอีกด้วย

         ก็เหมือนกับว่าจะต้องได้เริ่มการค้าขายเกี่ยวกับอัญมณีกันใหม่ และก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ๆให้พวกท่านได้เรียนรู้กันอีกด้วย มีแต่ได้กับได้จริงๆนั่นแหละ ไม่ใช่แค่ได้อ่านจากบันทึกจากเหล่าบรรพบุรุษจากรุ่นสู่รุ่นเพียงเท่านั้น

         แต่ในระหว่างที่กำลังครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้เรื่องราคาของไข่มุกขึ้นอยู่กับสีของพวกมันด้วยนั้น เจ้ายวี่ยวี่น้อยเองก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังสักครั้งเดียว เวลาเปิดการสนทนาพูดคุยกับพวกท่านพี่ของนางทีไรแล้วล่ะก็นะ

         “แต่ว่านะพี่สาว ถ้าสีไหนขายได้ราคาถูกเกินไปก็เก็บไว้เล่นเองก็ได้เจ้าค่ะ ไม่ต้องไปขายหรอก”ยวี่ยวี่น้อย

         “...............!!!!”ท่านย่า ท่านยาย ท่านแม่ ท่านอาสะใภ้ ท่านป้าสะใภ้

         “ก่อนอื่นถ้าอยากจะให้รู้แน่ว่าไข่มุกสีไหนแพงไม่แพง ก็แค่นำไข่มุกแต่ละสีเอาไปอย่างละ 2-3 เม็ดไปขายก่อนเจ้าค่ะพี่สาว ทีนี้ก็รู้แล้วล่ะว่าราคาแตกต่างกันกี่ตำลึงน่ะเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

          “อ้าาาา…จริงด้วยสินะน้องเล็กฉลาดที่สุดเลย ต้องนำไข่มุกทุกๆสีไปสอบถามราคาก่อน”พี่สาวเจินจู

          “ใช่ๆเจ้าค่ะ” “หงึก….หงึก…..”ยวี่ยวี่น้อย

         เมื่อแม่นางน้อยยวี่ยวี่ได้พูดแบบนี้ออกมาเท่านั้นล่ะ ท่านย่า ท่านยายทั้งสาม ก็รีบตะโกนเรียกหาท่านปู่ซุน ท่านปู่ไป่ ท่านตาหม่าทันทีทันใดเลย

         “ท่านพี่เจ้าค่ะ ….!!!”ท่านย่า ท่านยาย

         ท่านลุกขึ้นไปตามพวกท่านปู่ ท่านตา เมื่อเจอกันแล้วก็รีบพูดปรึกษาเรื่องการสอบถามราคาไข่มุกกันเลย

         “ยวี่ยวี่น้อย บอกว่าทางพวกเราน่าจะนำไข่มุกแต่ละสีไปสอบถามราคาก่อนเจ้าค่ะ…!!!”ท่านยายหม่า

         “สอบถามราคาจริงด้วยสิ…!!!”ท่านตา ท่านปู่

         “หลานสาวข้านี่ฉลาด และมีหัวการค้าจริงๆสมแล้วที่มีสายเลือดจากตระกูลซุนของข้าอย่างแท้จริง!!! ฮ่า….ฮ่า….”ท่านปู่ซุน

         “นางก็มีสายเลือดของตระกูลหม่าเช่นกัน ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า….”ท่านตาหม่า

          “แต่นางก็มีฐานะลำดับเป็นพี่สะใภ้ของข้าเช่นกัน”ท่านปู่ไป่

         “.......................”ท่านตาหม่า ท่านปู่ซุน

         “เฮ้อออออออ………….”ท่านย่าซุน ท่านย่าไป่ ท่านยายหม่า ถึงกับพากันทอดถอนหายใจออกมากันอย่างยาวๆ และส่ายหน้าไปมาอย่างเบื่อหน่ายกับการโต้เถียงอันไร้สาระของบรรดาเหล่าสามีของพวกท่านกัน

         “ท่านพี่เจ้าค่ะ เลิกเถียงกันได้แล้วรีบจัดคนนำไข่มุกทุกๆสีไปสอบถามราคาก่อนเถอะเจ้าค่ะ”ท่านย่าซุน

         “ใช่ๆ….!!!”ท่านปู่ซุน

         “แต่ว่าไปในเวลานี้จะทันหรือไม่กันเล่าเจ้าคะ เอาไว้ไปวันพรุ่งนี้ก็ได้”ท่านยายหม่า

         “จริงๆแล้วพวกเรามีม้าสำหรับเดินทางมันก็สะดวกขึ้นเยอะ แถมรอบนี้ไม่จำเป็นจะต้องพ่วงเกวียนรถล้อไป แค่ขี่ม้าไปอย่างเดียวก็เพียงพอแล้ว”ท่านตาหม่า

         “เจ้าค่ะ”ท่านย่า ท่านยาย

         “งั้นไปพรุ่งนี้เถิดเจ้าค่ะ”ท่านยายหม่า

         “ได้ๆ…..”ท่านตา ท่านปู่

         “ไข่มุกแม่น้ำที่พวกข้าช่วยกันแกะออกมานี่ มันมีหลากหลายขนาดด้วยนะเจ้าคะท่านพี่ ข้าว่าราคาขนาดของพวกมันก็น่าจะมีส่วนด้วยเจ้าค่ะ”ท่านย่าไป่

          “จริงสินะขนาดของไข่มุกน่าจะสำคัญด้วย”ท่านปู่ไป่

         “ข้าว่าน่าจะคัดแยกขนาดของไข่มุกทุกๆขนาดไปให้ครบด้วยจะสีกว่านะ”ท่านย่าซุน

          “จริง ข้าเห็นด้วยล่ะ”ท่านยายหม่า

         “ฝากพวกเจ้าจัดการคัดเลือกไข่มุกแม่น้ำที่จะนำไปสอบถามราคาเบื้องต้น เดี๋ยวเรื่องคนทางพวกข้าจัดการเองฮูหยิน”ท่านปู่ซุน

         “ได้เจ้าค่ะท่านพี่”ท่านย่าซุน

         ท่านยา ท่านยาย ท่านปู่ ท่านตาทั้ง 6 คน พากันปรึกษาเรื่องไข่มุกแม่น้ำกันเรียบร้อยแล้ว ก็แยกย้ายตระเตรียมการให้พร้อมสำหรับการเดินทางในวันพรุ่งนี้

         กลับมาที่กลุ่มพวกเด็กๆ ที่ตอนนี้เริ่มจะไม่อยู่สุขกันแล้ว เพราะว่าได้กลิ่นหอมๆจากอาหารจานหอยแม่น้ำนั่นเอง ที่ตอนนี้ย้ายครัวมากันที่ริมแม่น้ำกันแล้ว

         “ฟืดดดดด……….ฟืดดดดด……….”

         “ห๊ออมมมมมมม…..หอมจังเลย”ยวี่ยวี่น้อย

         “โคร๊ากกกกกกก….คร๊ากกกกก…..”

         เสียงท้องร้องกันอย่างต่อเนื่องของพวกเด็กๆ ตอนแรกๆก็พากันรุมล้อมสนใจไข่มุกแม่น้ำหลากหลายสีสวยๆกันอยู่หรอก แต่พอพวกกลุ่มบรรดาท่านแม่ๆ ท่านย่าๆ ท่านยายๆ ท่านป้าๆ ท่านน้าๆในหมู่บ้านเลี่ยงฯ เริ่มทำอาหารเท่านั้นแหละ 

         พวกเด็กๆรีบเปลี่ยนเป้าหมายนั่งเฝ้ากันอย่างรวดเร็วเลยทีเดียว เพราะทนกลิ่นหอมๆกันไม่ไหว

         “ท่านน้าคนสวยเจ้าค่ะ เอาหอยแม่น้ำย่างด้วยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย

          “หอยย่าง???”แม่ครัว

          “เจ้าค่ะ เสียงไม้ด้วยก็ได้นะเจ้าคะจะได้หยิบกินง่ายๆเจ้าค่ะ” “หงึก….หงึก….”ยวี่ยวี่น้อย

          “จ้าาาาา………”บรรดาแม่ครัว 

         “ทำน้ำจิ้มด้วยนะเจ้าคะ ท่านน้า ท่านป้าคนสวย”พี่สาวเจินจู

         “ได้เจ้าค่ะ…….”บรรดาแม่ครัว

         “ขอบคุณเจ้าค่ะ….อิ…อิ…อิ….”แม่นางน้อยซุนทั้งสองนาง

         ไม่ใช่แค่ยืนดมกลิ่นอาหาร ยังบอกสิ่งที่ต้องการจะกินอีกด้วย ช่างสมกับเป็นพวกนางจริงๆ เรื่องกินเรื่องใหญ่!!!!

         “ท่านแม่เจ้าคะเอาเนื้อหอยแม่น้ำบางส่วนไปตากแห้งด้วยนะเจ้าคะ จะได้เก็บไว้ทอดกินวันหน้าได้เจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย ที่เดินไปหาท่านแม่ของนางที่กำลังมองดูเนื้อหอยมากมายว่าจะนำไปทำอะไรต่อดี

         “จริงด้วยสินะ ทำไมแม่ลืมไปได้ว่าแปรรูปตากแห้งก็ได้นี่หน่า เจ้าช่างเก่งกาจด้านการกินนักเจ้าตัวน้อยของแม่”ท่านแม่

         “เจ้าค่ะท่านแม่ อิ…อิ…อิ….”ยวี่ยวี่น้อยรับคำชมอย่างเต็มอกเต็มใจมากๆเลย

         “ท่านแม่เจ้าค่ะยำหอยแม่น้ำด้วยนะเจ้าค่ะ ลาบหอยแม่น้ำด้วยเจ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อยเลยสั่งรายการอาหารจานหอยอย่างต่อเนื่องเลยก็ว่าได้

          “ได้จ้ะ ใจเย็นๆนะเจ้าคะรับรองเลยว่าทำทุกๆอย่างที่เจ้าต้องการเลยนะ”ท่านแม่

         “ขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่ เอื๊อกกกกก….”ยวี่ยวี่น้อย

         เมื่อสั่งของกินที่อยากกินเพิ่มเติมเป็นชุดให้ท่านแม่รับรู้แล้ว ก็เดินจากไป แต่ก็ไม่ไกลหรอก พวกนางยังคงปักหลักใกล้ๆที่แม่ครัวทำอาหารกันอยู่ดี

         “ทีนี้ไข่มุกไม่เฝ้ากันแล้ว เฝ้าเนื้อหอยที่จะทำอาหารกันแทนแล้วล่ะเจ้าค่ะ”ท่านแม่

         “ถ้าไม่เฝ้านี่น่ะสิแปลกล่ะน้องสะใภ้ คงจะไม่ใช่หลานสาวของข้าอย่างแน่นอนล่ะนะ”ท่านป้าสะใภ้ซุน

          “จริงเจ้าค่ะท่านพี่สะใภ้”ท่านแม่

         “ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า……”ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้

    *****************

         ไข่มุกแม่น้ำที่แกะได้มีหลากหลายสีมากมายไม่พอ พวกมันยังมีหลากหลายขนาดอีกด้วย ดังนั้นจึงต้องช่วยกันคัดแยกไข่มุกแต่ละสีออกจากกัน และขนาดของพวกมันด้วย หวังว่าราคาไข่มุกแม่น้ำน่าจะเป็นที่พอใจสำหรับทุกๆคนในหมู่บ้านเลี่ยงฯทั้งสามแห่ง

     

    คล้ายกับเรื่องฮูหยินใหญ่วัย 4 หนาว ที่คุณอ่าน