Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่ 111

แยกย้าย

                “นายมาสายนะ.....”หมูหนึ่งในผู้บริหารของกิลด์เรดซีพูดพลางหันไปมองกวีที่กำลังเดินเข้ามาในร้านอาหารกลางเมืองโบลินวันนี้กวีนัดหมูกับหัวหน้ากิลด์เรดซีมาเพื่อตกลงอะไรบางอย่าง แต่เพราะเรื่องของแก้วก็เลยมาช้ากว่าที่คิดเอาไว้

                “เรานัดเอาไว้เที่ยงตรงไม่ใช่เหรอ”กวีว่าพลางเดินเข้าไปในร้านด้วยท่าทีสบายๆตอนนี้ยังเป็นเวลาสิบ 11.50 อยู่เลย

                “นายควรมาก่อนครึ่งชั่วโมงนะนายคิดจะทำให้หัวหน้าฉันรอหรือไง”หมูว่าพลางถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีไม่อยากจะเชื่อ

                “ใช่หัวหน้านายสมควรเป็นคนรอก็ถูกแล้ว”กวีตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตอนนี้กวีถือไพ่เหนือกว่ากิลด์เรดซีอยู่แม้ไม่พอใจแต่หัวหน้ากิลด์เรดซีก็ต้องเกรงใจกวีมากกว่าแถมดูเหมือนหัวหน้ากิลด์เรดซีจะเข้าใจดีเพราะทันทีที่กวีเข้าไปหาที่โต๊ะเขาก็ไม่มีท่าทีจะต่อว่ากวีเลย

                “ได้ยินว่านายติดต่อกับเจ้าเมืองของเมืองโบลินแล้วเรื่องนั้นจริงงั้นเหรอ”ทันทีที่กวีเข้ามานั่งหัวหน้ากิลด์เรดซีก็เอ่ยปากถามออกมาด้วยท่าทีสงสัยเจ้าหมอนี่พอได้ตำแหน่งเจ้าเมืองแล้วก็เริ่มติดต่อกับเมืองอื่นทันทีถ้าเป็นลูกน้องของตนละก็คงต้องให้คำชื่นชมไปแล้วด้วยซ้ำ

                “ถูกแล้วเพราะงั้นก็เลยเรียกพวกคุณมาในวันนี้ไง”กวีว่าพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีเป็นมิตร

                “มีอะไรก็ว่ามากิจกรรมกำลังจะเริ่มแล้วพวกเราต้องเตรียมตัวรับมือกิลด์อื่นๆ”หัวหน้ากิลด์เรดซีว่าพลางมองไปทางกวีด้วยท่าทีไม่ค่อยจะพอใจนักแน่นอนเขายังไม่หายเคืองเจ้าหมอนี่หรอกนะ

                “ใจเย็นๆก่อนแขกอีกคนหนึ่งของเรายังไม่มา”กวีเอนหลังพิงเก้าอี้ก่อนจะหันไปสั่งอาหารกับพนักงานเสิร์ฟโดยไม่สนใจท่าทีงุนงงของหัวหน้ากิลด์เรดซีเลยกวีจะคุยเรื่องอะไรก็ไม่ยอมบอก การไม่รู้แล้วโดนเรียกมาแบบนี้น่าโมโหชะมัด

                “นี่มันเรื่องอะไรกัน”ระหว่างที่กวีสั่งอาหารจนเสร็จชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาที่โต๊ะของกวีก่อนจะมองไปที่หน้าของหัวหน้ากิลด์เรดซี

                “กิลด์เซน......”หัวหน้ากิลด์เรดซีมองไปที่ชายตรงหน้าด้วยท่าทีไม่พอใจหนักกว่าตอนกวีเข้ามาอีกชายตรงหน้าคือหัวหน้ากิลด์เซนหนึ่งในกิลด์นายทุนที่เข้ามาร่วมต่อสู้ในกิจกรรมนี้นั่นเอง

                “ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาร่วมโต๊ะกับกิลด์เรดซีแบบนี้ไอ้หนูถ้าข้อเสนอไม่ถูกใจรับรองว่าฉันจะกลับทันทีเลย”หัวหน้ากิลด์เซนว่าพลางนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับหัวหน้ากิลด์เรดซีท่าทางทั้งสองคนจะไม่ถูกกันสักเท่าไหร่

                “จริงๆแล้วนี่เป็นข้อเสนอจากเจ้าเมืองโบลินต่างหากผมก็แค่คิดว่าพวกคุณทั้งสองคนจะถูกใจ”กวีว่าพลางเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาในหน้าต่างเควสของกวีมีเควสที่ชื่อว่า ช่วยเหลือเพื่อนบ้านซึ่งเป็นเควสที่ได้มาหลังจากเสนอจะเข้าร่วมกิจกรรมในเมืองโบลินนั่นเองซึ่งเควสนี้ไม่จำกัดคนเข้าร่วมและได้รับรางวัลเป็นชื่อเสียงของเมืองโบลิน 200หน่วยทุกคน ซึ่งค่าชื่อเสียงพวกนี้มีค่ามากหากใช้ชีวิตในเมืองโบลินทุกคนในเมืองจะเป็นมิตรขึ้นและยินดีให้ข้อมูลรวมถึงขายสินค้าราคากันเองให้อีกต่างหาก

                “แล้วเงื่อนไขล่ะ”หัวหน้ากิลด์เซนถามพลางมองไปทางกวีนิ่งเจ้าหนูนี่มายื่นข้อเสนอก่อนกิจกรรมเริ่มแบบนี้ต้องมีเป้าหมายเกี่ยวกับกิจกรรมแน่ๆ

                “ไม่ยากครับในกิจกรรมที่จะมาถึงผมอยากให้พวกเราไม่โจมตีกันเองแบบนั้นเป็นไงครับ”กวียื่นข้อเสนอของตนออกไป แต่ทันทีที่ได้ยินหัวหน้ากิลด์ทั้งสองต่างก็แสดงสีหน้าไม่พอใจใส่กันทันที

                “น่าเสียดายถ้าไม่มีกิลด์เรดซีเข้ามาด้วยฉันคงยอมรับข้อตกลงหรอกแต่จะให้ไว้ใจกิลด์เรดซีงั้นเหรอ ไม่มีทาง”หัวหน้ากิลด์เซนว่าพลางมองหัวหน้ากิลด์เรดซีด้วยท่าทีดูถูกเพราะทั้งสองกิลด์เคยมีเรื่องผิดใจกัน หลังจากนั้นก็เลยเอกลงอาณาจักรเดียวกันเพื่อชนกันตลอด

                “ใครกันแน่ที่ไว้ใจไม่ได้กิลด์เซนนั่นล่ะพอตกลงแล้วก็คงหักหลังทันที”หัวหน้ากิลด์เรดซีเองก็ตอบด้วยท่าทีโมโหไม่ต่างกันท่าทางการให้ทั้งสองกิลด์ร่วมมือกันนั้นคงเป็นเรื่องยากน่าดู

                “การตกลงครั้งนี้มันจบตั้งแต่เริ่มแล้ว”หัวหน้ากิลด์เซนพูดจบก็ลุกขึ้นจากโต๊ะก่อนจะเดินออกไปจากร้านด้วยท่าทีปึงปังทันที

                “เสียเวลาจริงๆ กลับ”หัวหน้ากิลด์เรดซีเองก็มีท่าทีขุ่นเคืองไม่แพ้กันทันทีที่หัวหน้ากิลด์เซนเดินจากไปหัวหน้ากิลด์เรดซีเองก็จากไปด้วยเช่นเดียวกันทำให้ภายในห้องอาหารมีแค่กวีเท่านั้นที่ยังนั่งอยู่

                “เอ่อ.....คุณลูกค้าครับไม่ทราบว่ายังจะรับอาหารอยู่หรือเปล่าครับ”พนักงานเสิร์ฟเห็นคนในโต๊ะโวยวายก่อนจะแยกย้ายกันไปหมดก็เลยเข้าไปถามกวีเรื่องอาหารที่สั่ง

                “ไม่เป็นไรครับ เอามาเสิร์ฟเหมือนเดิมได้เลย”กวีตอบพลางนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆกลับเป็นฝ่ายหนักงานเองมากกว่าที่มีสีหน้างุนงง จะว่าไปเมื่อครู่กวีก็สั่งอาหารแค่สำหรับคนเดียวนี่นาอย่างกับคิดเอาไว้แล้วเลยว่าจะเหลือตนเองเพียงคนเดียว

                .

                .              

                .              

                “คิดว่าไง กวีมันไปตกลงกับกิลด์เรดซีกับกิลด์เซนแล้วนะ”หลังจากพวกกวีนัดเจอหัวหน้ากิลด์ทั้งสองไม่นานฝ่ายของกิลด์อัศวินนภาก็เรียกคนของตนเข้ามาร่วมประชุมพร้อมๆกับกิลด์เมฆาทันที

                “ดูเหมือนจะเป็นการตกลงกันที่ไม่ลงรอยเลยนะ”โอมรองหัวหน้ากิลด์อัศวินนภามองวิดีโอที่แอบถ่ายมาได้ด้วยท่าทีจริงจัง ไม่นึกเลยว่ากวีจะไปเข้ากับฝ่ายนายทุนแต่จะว่าแปลกก็ไม่ใช่ กวีเพิ่งกลับมาอำนาจยังไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมตอนนี้กิลด์บูรพาน่าจะมีคนไม่ถึงครึ่งของกิลด์สุริยันจันทราเก่าด้วยซ้ำ จะมาขอเป็นพวกกับฝ่ายพันธมิตรที่แต่เดิมก็สร้างขึ้นเพื่อต่อต้านกิลด์สุริยันจันทราก็ไม่ได้ทางเดียวของกวีตอนนี้คือขอความช่วยเหลือจากฝ่ายนายทุนที่มองเหล่ากิลด์พันธมิตรเป็นศัตรูอยู่แล้ว

                “กิลด์เรดซีกับเซนไม่ถูกกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้วอย่าลืมสิว่าพวกเราเองก็ใช้จุดนี้เอาชนะพวกมันมาแล้วตั้งหลายครั้ง”ไม้ว่าพลางมองภาพในวิดีโออย่างละเอียดเพราะถ่ายจากระยะไกลก็เลยไม่ได้ยินเสียงว่าทั้งสามกิลด์คุยอะไรกัน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสังเกตท่าทางได้อยู่

                กิลด์เรดซีและกิลด์เซนเป็นเหมือนน้ำกับน้ำมันแต่กวีก็ยังสามารถเรียกทั้งสองฝ่ายมาร่วมโต๊ะได้ แบบนี้มันผิดปกติเกินไป

                “เจ้ากวีไม่ใช่คนที่จะนัดเจอคนสำคัญให้เห็นกันง่ายๆแบบนี้แน่หากไม่มีแผนมาก่อนการประชุมนี้ไม่ว่าจะมองยังไงก็เป็นละครลิงชัดๆ”แก้วที่อยู่ในห้องประชุมพูดพลางมองท่าทีของกวีที่กำลังนั่งกินข้าวหลังจากทั้งสองกิลด์จากไปอย่างสบายใจระดับกวีแล้วต้องรู้แน่ๆว่ามีคนแอบถ่ายอยู่

                “จะบอกว่ากวีมันจงใจให้พวกเราเข้าใจผิดว่ากิลด์เรดซีกับกิลด์เซนไม่ยอมรับข้อเสนอแต่พอกิจกรรมเริ่มก็จะกลับลำงั้นสินะ”ไม้ถามพลางเลื่อนเวลาของวิดีโอกลับไปตอนที่เริ่มตกลงกัน

                กวีเหมือนจะเสนออะไรบางอย่างให้ทั้งสองเป็นเรื่องที่น่าสนใจไม่เลวเลยแต่ทันทีทันใดหัวหน้ากิลด์เซนก็เริ่มแสดงท่าทีโมโหแล้วจากไปทันทีส่วนกิลด์เรดซีก็ออกไปอีกทาง ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เป็นการตกลงที่ไม่สำเร็จแน่ๆ

                “เป้าหมายของมันจะต้องเป็นการฆ่ายักษ์แห่งเขากระดูกแน่ๆรางวัลจากบอสกิจกรรมนอกจากจะมีค่าแล้วยังมีโอกาสหาได้น้อยด้วย”โอมหลับตาลงพยายามคิดตามสิ่งที่กวีกำลังคิดนานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ต้องมารับมือแผนของกวีแบบนี้ ไม่เหมือนกับแผนของพวกกิลด์นายทุนพวกนั้นยังอ่านออกง่ายกว่าเป็นไหนๆ

                “นั่นมันก็เป็นเป้าหมายของทุกคนนั่นล่ะพอเวลากิจกรรมเริ่ม คนที่จะเข้าร่วมกิจกรรมก็จะไปล้อมหุบเขากระดูกเอาไว้รอยักษ์แห่งหุบเขากระดูกออกมาเรื่องการฆ่าบอสพวกเราไม่มีปัญหาหรอก ขอแค่รู้ว่ากวีมันจะมาไม้ไหนเท่านั้น”ไม้ตอบพลางเล่นวิดีโอซ้ำแล้วซ้ำอีกเพื่อดูให้ชัดว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

                “ไม่ว่าจะดูยังไงกิลด์เซนกับเรดซีก็ไม่ลงรอยกันจริงๆเจ้าพวกนั้นไม่มีทางมาร่วมมือกันได้หลังจากกวีเข้ามาไม่นานหรอก”ไม้ว่าพลางเล่นตอนหัวหน้ากิลด์ทั้งสองปะทะอารมณ์กันอย่างดุเดือดอีกหลายครั้งตัวไม้เปิดศึกกับกิลด์เรดซีและกิลด์เซนมาหลายครั้ง เรื่องนี่ไม้มั่นใจเลยทีเดียว

                “เรื่องแค่นั้นกวีมันน่าจะรู้ไม่ใช่หรือไงบางทีเจ้านั่นอาจจะหลอกว่าการเจรจาล้มแล้ว แต่พอกิจกรรมเริ่มก็ร่วมมือกันเล่นงานพวกเราหรอกนะ”แก้วตอบก่อนจะเลื่อนภาพวิดีโอไปตอนที่กวีนั่งกินอาหารต่อหลังจากทั้งสองคนจากไปแล้วแทนกวีดูไม่มีท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลยเหมือนทุกอย่างมันเป็นไปตามแผนมาแต่แรกแล้วไม่มีผิด

                “งั้นเราต้องแบ่งแผนออกเป็นสองแผนแผนแรกในกรณีที่พวกมันไม่ได้ร่วมมือกัน แผนที่สองสำหรับเวลาที่พวกมันร่วมมือกัน”ไม้เสนอพลางเริ่มร่างแผนของพวกตนออกมาเพื่อจะให้รัดกุมไม่ว่ากวีจะใช้แผนไหนก็ต้องหาทางรับมือให้ได้

                .

                .              

                .              

                ติ๊ง..

                ระหว่างกวีกำลังนั่งเล่นอยู่ในห้องพักของเมืองโบลินอยู่ๆที่หน้าต่างของกวีก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา

                [ ผู้เล่น เจมส์ ออกจากเรด ]

                [ ผู้เล่น วิน ออกจากเรด ]

                [ ผู้เล่น ไอช่า ออกจากเรด ]

                [ ผู้เล่น เมฆ ออกจากเรด ]

                [ ผู้เล่น น้ำหวาน ออกจากเรด ]

                ข้อความที่เด้งขึ้นมาพร้อมกันทำให้กวียิ้มออกมาบางๆก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างเวลากิจกรรมใกล้เข้ามาแล้ว การต่อสู้กับกิลด์ใหญ่อีกครั้งทำให้กวีรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยเลย