คุณแม่ของนที คือ วารี เป็หญิงกลางคนวัยเกษียนเช้าๆ แบบนี้ จะออกไปข้างนอก ภารกิจคือไปตลาด และเล่นโยคะก่อนจะกลับเข้ามา่สายๆ
รับอรุณ ตื่นแต่เช้าวันนี้เธอมีอาการแปลกๆ หน้ายังแดงไม่หาย เพราะเห็นเทพบุตรจำแลงจากร่างชูการ์ไกลเดอร์เป็หนุ่มหล่อเมื่อคืน ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็ไปได้
เธอมองขึ้นไปที่ห้องชั้นสองเช้าวันนี้เธอต้องทำความรู้จักกับเขา เพราะหน้าและรูปร่างของเขา หล่อเหลาและมีดาเมจแรงยิ่งกว่าพระเอกเกาหลีที่เธอชื่นชอบตั้งหลายคน
“หุ่นเขาก็สุดยอด”เธอหลับตาพริ้ม “เป็ลมไปทำไม ถ้าไม่อย่างนั้นก็ขอเขามาเลี้ยงจะได้นอนกอดเขาทั้งคืนแล้วยัยโง่เอ๊ย” เธอต่อว่าเขาในใจ
ก่อนที่ นที จะเดินงัวเงียลงมาคนเดียว
เธอหันหลังไปปอกผลไม้ มะละกอ สับปะรด แตงโมหลังจากเทน้ำเต้าหู้อุ่นๆ เอาไว้สองถ้วยแล้ว
นทีเห็นถ้วยน้ำเต้าหู้รีบคว้าไปดื่มรับอรุณหั่นผลไม้เสร็จพอดี หันมาด้วยความใ ร้องไห้น้องชายวางลงเดี๋ยวนี้
“ของนายถุงนี้ไปแกะเอง”
“อ้าว แล้วนี่ของใครพี่ไม่ได้เทให้ผมเหรอ”
“ปกติฉันเทให้มั๊ยล่ะ”รับอรุณจิกตาอย่างดุ ประมาณพี่สาวที่ชอบข่ม ก่อนจะแย่งเอาถ้วยน้ำเต้าหู้คืนยื่นถุงที่ยังไม่ได้แกะให้
“แล้วพี่เทให้ใคร อย่าบอกนะว่า…”
“ใช่ฉันเทให้กับพ่อเทพบุตรจำแลงคนนั้น ชูการ์ไกลเดอร์”
“เห็นเขาครั้งเดียวก็ทอดสะพานขนาดนี้เลยเหรอเป็สาวเป็แส้ มันไม่งามนะครับ”
“เื่ของฉัน แกจะทำไมนี่ฉันยังจะอยากตกลงกับแกเลย ว่าอยากซื้อต่อ แกไม่ได้รักสัตว์อยู่แล้วนี่ชูการ์หนุ่มตัวนี้ ฉันเลี้ยงเอง”
“พี่รับอรุณ เบาๆ หน่อยยังไงเขาก็เป็สัตว์นะ เทพบ่ง เทพบุตรอะไรกัน เหลวไหลทั้งเพ”
“สัตว์อะไรกลายร่างได้ไม่เห็นนิทานหรือเื่เล่าชาติอื่นๆ เหรอ อย่างนางพญางูขาว งูเขียว เฮ่งเจียบำเพ็ญเพียรตั้งกี่ปี กว่าจะเป็มนุษย์ได้ หลัวชูการ์ของฉันเขาก็ต้องไม่ใช่สัตว์เดรัจฉานธรรมดา จะต้องเปี่ยมไปด้วยบุญญาหรือไม่ก็ใจเป็กุศลถึงได้สามารถกลายร่างเป็คนได้หล่อเหลาขนาดนี้” เธอพูดอย่างทึ่ง
“พูดถึงคนทั้งหลายที่ขี้เหร่อย่างนายน่าจะกลายร่างเป็สัตว์แทนนะ อายเขา” ก่อนแสดงความคิดเห็นออกมาน่าทึ่งกว่า
“ไม่เคยมองผมดีเลยนะพี่น่ะ”
“ก็นายมีอะไรดีๆให้มองบ้างล่ะ พวกประหลาด แอนตี้สังคม วันๆ เก็บตัว ไม่สุงสิงกับใครถ้าจะมีเื่ดีของนายที่ฉันเคยเจอก็เื่นี้เื่เดียว”
“เื่อะไร”
“ที่นำพา เทพบุตรชูการ์ฯมาไว้ที่บ้าน” รับอรุณพูดพร้อมยิ้มกริ่ม
“นี่พี่คิดอะไรกับสัตว์เลี้ยงผมปะนี่”
“อย่าเรียกเขาว่าสัตว์เดี๋ยวตบปากเลย เขาเป็ภูต เป็เทวดา เป็อีกระดับหนึ่งที่เหนือจากสัตว์ทั่วไปจ๊ะไม่อย่างนั้นคงไม่ได้กลายร่างเป็คน”
“เื่มันยาวพี่แต่อย่าสรุปไปเอง”
“แล้วเื่มันเป็ยังไงเล่าให้ฉันฟังหน่อย ฉันจะได้ต่อเื่กับหลัวชูก้าร์ได้ถูก”
“บุกหนักจริงนะเดี๋ยวเทพบุตร เดี๋ยวหลัวชูก้าร์ฯ แค่เห็นของเขาหน่อยเดียว”
“ไม่หน่อยนะ”รับอรุณเถียงขาดใจ ก่อนจะเอามือปิดปากเพราะหลุดความคิดของตัวเองไป
“อยากรู้ก็ถามเขาเองเลยไปถามสิ เขานอนอยู่ที่ห้องผมน่ะ ผมยังไม่ได้ให้ใส่อะไรด้วย”
“จริงเหรอ??” รับอรุณ ตื่นเต้น สำรวจตัวเองหน้าผม ก่อนจะคว้าถ้วยน้ำเต้าหู้และจานผลไม้ที่เตรียมไว้ให้เขา ปรี่ขึ้นไป
“ประเดี๋ยวก่อน”น้องชายคว้าคอเสื้อของเธอไว้
“ผมพูดเล่นพี่จะเข้าไปในห้องนอนส่วนตัวของผมได้ยังไง”
“ทำไมจะไม่ได้เราพี่น้องกัน”
“แต่ที่นอนแก้ผ้าอยู่ในนั้นไม่ใช่ผมนะ”
“ช่วยไม่ได้ฉันไม่รู้มาก่อนนี่” เธอสะบัดตัวออกจากเขา แล้วจะสิ่งไป
น้องชายไม่ยอมคว้าแขนอีกข้างเอาไว้“ก็ผมบอกอยู่นี่แล้วไง ทำไมถึงยังไม่รู้”
“ฉันความจำสั้น!”รับอรุณจะไปหาหนุ่มชูการ์ให้ได้
“พี่ครับสัตว์ตัวนั้นมันก็เป็ตัวผู้นะ”
“เอ๊ะบอกว่าเขาไม่ใช่สัตว์”
“จะเป็อะไรก็แล้วแต่พี่เข้าห้องผมไม่ได้ เดี๋ยวผมไปตามให้เขามาคุยกับพี่แล้วกัน อย่าห่วงเลยความจริงแล้ว คนที่มันควรจะเจอบนโลกนี้ ควรจะเป็พี่มากกว่าด้วยซ้ำ” น้องชายบอกทำให้พี่สาวตื่นเต้น
“จริงเหรอนายก็คิดอย่างนั้นฉันมั๊ย?” รับอรุณดีใจยกใหญ่
น้องชายพยักหน้าก่อนมองพี่สาวที่เขินหน้าแดงไปแล้ว เพราะมีความหวังจะสานสัมพันธ์กับเทพบุตรชูการ์“เพราะอะไรรู้มั๊ยที่ทำให้ผมคิดอย่างนั้น เพราะพี่มีสิ่งที่เขา้า”
รับอรุณตาโต คิดว่า คงเป็ความสาวความสวย ความน่ารักของเรานี่เอง
“เพราะฉะนั้น ไปเตรียมอาหารเช้ารอที่โต๊ะเลยเดี๋ยวผมไปพาเขาลงมาให้ แต่ช่วยเตรียมสามที่นะ เผื่อผมบ้าง! เห็นหัวผมด้วย”นทีกล่าวกับอรุณ
เธอเต็มใจอย่างยิ่งเตรียมไว้ทุกอย่างเพื่อสร้างความประทับใจ
ที่ห้องของเลียบนทีแสงแดดยามเช้ากำลังสาดเข้ามา ทำให้ทั่วทั้งห้องสว่างไสว สำหรับสิ่งมีชีวิตปกติแสงแดดยามเช้าทำให้ตื่นตัว สายตาส่วนใหญ่จะแพ้แสงและนอนต่อไม่ได้
แต่สำหรับ ชูการ์ไกลเดอร์มันชอบนอนกลางวันและตื่นกลางคืน เวลานี้จึงหลับใหลอย่างมีความสุข
เลียบนทีเห็นเ้าชูการ์ฯกำลังหลับสบายอยู่ที่ใต้เตียงเขา จึงเอาผ้าสีดำมาคลุมตัว แกล้งให้มนุษย์คิดว่าเป็เวลากลางคืนคลุมไปไม่นานมนุษย์ชูการ์ก็เบิกโพลงตาใส
“นี่ค่ำอีกแล้วเหรอเวลาโลกมนุษย์นี้ทำไมไวจัง”
เลียบนทีกลั้นหัวเราะไม่อยู่ก่อนเลิกผ้าคลุมขึ้นให้รับแสงแรก
แววตาของชูการ์เปลี่ยนเป็หงอย ง่วงอ่อนแรง เมื่อเห็นแสงสว่าง
“นายควรรู้ว่านี่เป็เวลาพักผ่อนของผมอย่าล้อผมเล่น เดี๋ยวผมไม่แข็งแรง ไปตามหินศักดิ์สิทธิ์กลับไปยังโลกของผมไม่ได้”แล้วมนุษย์ชูการ์ก็ล้มตัวลงนอนต่อ ท่าคุดคู้
“ตามใจ ถ้านายจะมานอนไม่ได้มาทำภารกิจ เพราะเราคิดว่า จะพานายไปเจอกับคนที่ช่วยนายตามหาของได้”
มนุษย์ชูการ์ฯ ขมวดคิ้วเข้ม แสงยามเช้านี่มันทำให้เขาหลับดีเหลือเกินไม่สนใจว่าของอะไร
“ชักช้า ไม่ทันการณ์หินอูลูรูก็ถูกทำลายเป็เสี่ยงๆ ไป ก็แค่นั้นเอง” เลียบนทีพูดทิ้งท้าย
มนุษย์ชูการ์ฯ ถึงใตื่น
“เชิญนายนอนต่อไปได้เลยไม่กวนแล้ว” นทียิ้มมุมปาก เพราะคิดว่าเดี๋ยวเขาวิ่งตามลงมาแน่
จังหวะที่เขาหันหลังเปิดประตูมนุษย์ชูการ์วิ่งมาเกาะบนหลังในทันที
“นายทำอะไรของนาย”
“ผมตื่นแล้วไปตามหาหินอูลูรูกัน ไปสิครับไป” เขากอดนทีแน่นขึ้น สองแขนเกี่ยวคอสองขาเกี่ยวลำตัว ปานกับกำลังควบมนุษย์
“นายไม่ใช่ชูการ์ตัวเล็กๆแล้วนะ นายเป็คน มีแขนมีขาเหมือนกับเรา นายก็เดินของนายเองดิวะ” นทีดุชูการ์
เขาหน้าหงอยทันที โดดลงมาจากตัวเขา“ผมก็แค่อยากเล่นกับเ้าของ คุณเป็เ้าของชีวิตผมคนใหม่นี่นา ผมนึกว่าเราจะคุยดีๆ กันได้” ก่อนเดินคอตกลงไป
“ชิ หลอกใช้อะดิจะให้ช่วยตามหาหินใช่มั๊ยล่ะ ผมไม่ใจอ่อนหรอก” นทีพูดตามหลังชูการ์ที่เดินคอตกลงไป
การเดินลงมาอย่างสิ้นหวังปลายจมูกของเขา ัักับกลิ่นอาหารหลายๆ อย่าง ที่นี่คืออะไรทำไมให้ความรู้สึกเหมือนเขาได้กลับมาอยู่ในป่าฯ
ชานนอกบ้าน รับอรุณตั้งโต๊ะอาหารริมสวนบนโต๊ะมีนานาอาหาร ทั้งถ้วยผสมซีลีแล็กวางไว้ น้ำผึ้ง กล้วยสุก แตงกวา
“ของโปรดผมทั้งนั้นเลย”มนุษย์ชูการ์วิ่งไปหยิบแตงกวาก่อนเพื่อน แทะเอาแต่เมล็ด ปากของเขา ขบขึ้นขบลงไม่ได้เป็ไปในลักษณะเคี้ยว
“คุณมีฟันกรามแล้วสามารถบดอาหารได้มากกว่านี้ เพื่ออรรถรสค่ะ” รับอรุณ ค่อยๆ เดินออกมาแสดงตัว
พร้อมกับน้ำเต้าหู้ที่นำกลับไปอุ่นยื่นให้
“อะไรครับ หอมจัง”
“น้ำถั่วเหลือง เรียกน้ำเต้าหู้ เอาไว้จิบชื่นใจ”
นทีเดินลงมาเห็นพี่สาวรับแขกให้เรียบร้อย ดีกว่าต้อนรับเ้าบ้านอย่างเขาอีก
“่นี้เป็น้ำผึ้งกับกล้วยไปก่อน หลังจากนี้จะมี องุ่น แตงโม แอปเปิล กล้วย กีวี่ ค่ะดีมั๊ยคะ”
“โอ้โห พี่สาวของนที ไม่ต่างกับนางฟ้าเลยครับ”
“คุณก็พูดเกินไปค่ะ”
“ผมอยู่ในห้องมาสองคืนเหมือนอยู่ในนรกเลย นทีให้ผมกินแต่มะละกอกับช็อกโกแลต แถมให้ผมอยู่แต่ในกรงด้วยไม่ปล่อยให้เป็อิสระแบบนี้ ดูสิ ในบ้านนี้ก็มีต้นไม้ตั้งหลายต้น”เขาพูดราวกับเห็นต้นไม้เป็ทองคำ
“แค่นี้ผมก็อยู่ได้แล้ว”มนุษย์ชูการฯ เดินไปที่ต้นไม้ เจอหนอนกระดึ๊บๆ ก่อนจะลองคว้ามากิน
“อี๋ นั่นมันหนอนนะเว้ย”
“ใช่ครับปกติก็ไม่กินหรอก แต่หนอนโลกมนุษย์ มันอวบอิ่ม ยิ้มให้ผมดี กินซะเลย”
“นายฆ่ามันตาย”
“ผมให้มันมาเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตผมมากกว่า คุณเองก็ทำได้ ลองดูมั๊ยล่ะครับ”เขาจับหนอนปาใส่
นทีเกลียดหนอนที่สุดถึงกับะโจากโต๊ะชี้หน้าว่า “ขืนนายไร้มารยาทแบบนี้ ผมจะจับเอาไว้ในกรงเหมือนเดิม”
“รูปร่างเขาสูงใหญ่กว่าแกอีกจะเอาไปขังได้ยังไง อีกอย่าง ห้ามทำอะไรพ่อเทพบุตรของฉัน” รับอรุณสั่งการพร้อมหัวเราะคิกๆ กับความหล่อ พฤติกรรมแปลกๆก็น่ารัก
“ขอบคุณครับ ในที่สุดฟ้าก็เมตตา ให้ผมได้เจอกับนางฟ้าอย่างคุณ ผมขออะไรหน่อยได้มั๊ยครับ”
“ได้สิคะ รับอรุณยินดีทำตามอย่างเต็มใจค่ะ”
“ผมแค่ขอแสดงความขอบคุณ”มนุษย์ชูการ์หน้าหล่อเดินตรงไปที่หญิงสาวเวอร์จิ้น มองหน้าเธอเกาะทั้งสองไหล่ของเธอ ก่อนยื่นหน้าไปใกล้ ปลายจมูกและริมฝีปากชิดเกือบถึงกกหูแล้วตวัดลิ้นเลียที่ติ่งหูของรับอรุณ
สร้างความรู้สึกวาร์ปจากใจ
“ขอบคุณนะครับนางฟ้าของผม” เขาบอกกับเธออีก ทำเธอแทบคลั่ง
“นี่นายทำอะไรของนายนั่นพี่สาวฉันนะเว้ย มนุษย์ผู้ชายเขาไม่ทำอย่างนี้กับมนุษย์ผู้หญิงนอกเสียจากว่าเป็แฟนกัน” นทีดุชูการ์ให้เข้าใจ
“อ้าวเหรอถ้าอย่างนั้นก็เป็แฟน” เขาตอบทันที แล้วหันไปมองรับอรุณ
“เป็แฟนกับผมได้มั๊ยครับ”ชูการ์หันหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตร ดวงหน้าสว่าง ใบหน้าเรียว จมูกโด่งเป็สันคิวหนาดำ ริมฝีปากสีชมพู่แก้มขบกรามให้เห็นเป็มัดกล้ามเนื้อที่ กระพุ้งแก้ม เพิ่มเสน่ห์เย้ายวนชวนหลงน่าเอ็นดู
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ รับอรุณสัญญาจะดูแลคุณให้ดีที่สุดเลย” รับอรุณแทบะโเต้นด้วยความดีใจ
“เดี๋ยวๆ พี่ นายคนนี้เขาไม่เหมือนพวกเรานะเขาเป็สัตว์ ใช่มนุษย์ ที่สำคัญเขามาจากโลกอื่น ทั้งสองคนรักกันไม่ได้หรอก”
“รักแท้จะเอาชนะทุกอย่างฉันจะพิสูจน์ให้ดู”
“ดีครับผมก็เชื่อในอานุภาพของความรัก” เขาตอบ ทำให้หญิงสาวอายม้วนต้วนเข้าไปอีก
“ตกลงนายมาตามหาหินอูลูรูเพื่อโลกของนายหรือตามหารักแท้เพื่อตัวเอง”
“ผมก็ตามหาทั้งสองอย่างแต่ขึ้นอยู่กับว่าเจอสิ่งไหนก่อน” เขามองหน้านที
แต่รับอรุณเขินใหญ่ ไปตีมือ ปิดตาตัวเองแต่แล้วก็ดันถ่างนิ้วไว้ห่างๆ ให้เห็นหน้าชายหนุ่มชัดๆ (เขินท่าไหน?)
“หน้าตาเหมือนป๋อจ้านแต่ท่าทางเหมือนกงยู นี่ฉันถูกหวยหลัวเหรอนี่ ขอบคุณ์อย่าให้เป็แค่ฝันไปนะคะ จะไม่ตื่นเล้ยยยยยยยย”
นทีเห็นอาการของพี่สาว ทนไม่ไหวไปกระชากแขนของชูการ์หนุ่มออกมาคุยที่ด้านในเป็การส่วนตัว
“นายทำอะไรลงไปนายก็เห็นว่าพี่สาวฉันอายขนาดไหนแล้ว”
“ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยผมก็แค่แสดงความรู้สึกรัก เธอดูแลผม เป็ห่วงผม แล้วเธอก็เป็พี่สาวคุณเธอไม่ต่างอะไรกับเ้าของชีวิตผมคนหนึ่ง ผมดีใจที่ได้รับความรักจากเธอ”
“แต่ตอนนี้นายไม่ใช่สัตว์ตัวเล็กๆตาแป๋วๆ แล้ว” นทีตวาดใส่ชายหนุ่ม
“นายทั้งหล่อ ทั้งล่ำผู้หญิงที่ไหนจะอดใจไหว”
“อ้อ ผมเข้าใจแล้ว แล้วผมทำอย่างนั้นกับผู้ชายอย่างคุณได้มั๊ยครับ”
ชูการ์ที่ท่าทางเหมือนกงยูถามพร้อมช้อนสายตาซื่อๆ
นทีไม่ได้ตอบ เขาลองทำเหมือนกันเอาตัวเข้าไป คว้าที่ไหล่ทั้งสองข้าง ก่อนยื่นหน้าเอาจมูกและริมฝีปากไปชิดซอกหูตวัดลิ้นปืดไปที่ติ่งหู
“ไม่ได้ๆ เหมือนกันห้ามทำอย่างนี้อีก อี๋ ไอ้สกปรก”
“จับผมอาบน้ำจิ”
“ฮ๊า! ไอ้บ้าผมไม่มีวันทำอย่างนั้นหรอก”
“ไม่เป็ไร นายไม่ทำพี่ทำเอง” รับอรุณแทรกเข้ามา เพราะเห็นว่าทั้งสองคุยกันนานแล้ว
“เรายังคุยกันไม่จบพี่ช่วยไปรอที่อื่นก่อน”
“รออะไรอีกอาหารเช้าเย็นหมดแล้ว คุยกันที่โต๊ะต่อก็ได้”
“ผมขอเวลาเดี๋ยวเดียว นะๆถือว่าผมขอร้อง” นทีบอกให้พี่สาวไปทางอื่นก่อน แต่เหมือนเธอไม่ฟัง
นทีสีหน้าลำบากใจ มองหน้ามนุษย์ชูการ์เขาเห็นคิ้วของนทีย่นเหมือนจะผูกโบว์ แสดงสีหน้าเครียด ไม่สุขใจ
“ได้โปรดเถอะครับ นางฟ้า”มนุษย์ชูการ์ฯ ส่งสายตาอ้อนวอน รับอรุณถึงยอมทำตาม
แต่นั่นยิ่งทำให้เลียบนทีเครียดไปใหญ่
“ฟังนะตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว นายเป็มนุษย์ ต้องเริ่มใช้ชีวิตอย่างมนุษย์อย่างน้อยก็ใช้ไปจนกว่านายจะทำภารกิจของนายได้สำเร็จ”
“ผมก็กำลังเป็มนุษย์อยู่นี่ไง”
“ผมหมายถึงเื่ส่วนตัวเื่ความสัมพันธ์ ก่อนจะให้ผมช่วย นายต้องรับปากกับผมก่อนว่า จะไม่ยุ่งอะไรกับพี่สาวผมไม่คิด ไม่ทำอะไรเกินเลย”
มนุษย์ชูการ์เบ้ปาก จ้องหน้าเลียบนทีก่อนย่นคิ้วบ้าง แล้วยอมพยักหน้า
“เพื่อเป็การตัดไฟแต่ต้นลมคุณกับผมคนละสปีชี่ส์ อยู่กันคนละโลก ไม่มีทางที่จะไปกันได้อยู่แล้วผมตกลงจะช่วยคุณ ช่วยโลก แต่ขอคุณข้อเดียว เราจะได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติ”
“ขอไม่ให้ยุ่งไม่ให้มีอะไรกับพี่นาย” มนุษย์ชูการ์รู้ทัน พูดแบบหัวเราะ
“ใช่ ขำอะไรผมแค่ไม่อยากเห็นเธอเสียใจผิดหวัง อีกอย่างผมก็ไม่อยากมีหลานเป็ชูการ์ไกลเดอร์ด้วย ผมไม่รักสัตว์”
“ระวัง เกลียดอะไรจะได้อย่างนั้น” เขาขู่
“ผมกำลังระวังเื่นั้นแหละแต่ระวังให้พี่สาว ถ้านายไม่รับปาก เชิญนายออกจากบ้าน ไปหาคนอื่นให้ช่วยได้เลย”
“ทิ้งกันดื้อๆอย่างนี้เลยเหรอ อย่าลืมสิ ถ้าผมหายไป แสนอักษรจะว่ายังไงแผนตีสนิทพิชิตใจก็ต้องล่มไม่เป็ท่า คุณเองก็ต้องพึ่งผมเหมือนกันแหละน๊า”
“ไม่ยักรู้ชูการ์ไกลเดอร์มีสมองไว้ต่อรองด้วย”
“คุณบอกเองว่าผมควรทำตัวอย่างมนุษย์ได้แล้ว อย่าห่วงเลย เื่พี่สาวคุณต่อไปผมจะระวังให้มากกว่านี้” เทพบุตรชูการ์ยิ้มหวานใส่ก่อนรับปาก
นทีอึ้งๆ เพราะยิ้มของเขาทำให้ชายผู้ไม่รักสัตว์ หวั่นไหวอยู่บ้างเล็กน้อย
“และอย่าเข้าใจผิดไปมากผมเพิ่งเป็มนุษย์ กำลังหาพวก หาทีม เพราะการงานทุกอย่างเราไม่สามารถทำให้สำเร็จคนเดียวได้ พี่สาวคุณเป็กุญแจสำคัญที่จะทำให้เรารู้ว่าหินอูลูรูอยู่ที่ไหนผมจึงมอบใจให้เธอ เพราะอยากได้เธอเป็พวก”
“อ้าวนี่มันแผนหลอกใช้พี่สาวผมนี่ เดี๋ยวก่อน” นทีร้องทัก แต่ไม่ทันชูการ์เดินปรี่ไปที่โต๊ะอาหารแล้ว
บนโต๊ะอาหาร รับอรุณ รอคอยการมาของเทพบุตรชูการ์ ที่ท่าทางเหมือนกงยู แต่ใบหน้าเหมือนป๋อจ้าน เธอจองที่นั่งตรงกันข้ามเพื่อที่จะให้ได้เห็นหน้าเขาเต็มๆ
โดยหารู้ไม่เขาถูกบังคับไม่ให้มีใจและหว่านเสน่ห์กับเธอแล้ว กระนั้นท่าทีเคร่งขรึมเวลาหยิบจับหรือจะทานอะไร ก็ยังเป็ท่าทางที่โดนใจรับอรุณอยู่ดี
“นั่นร๊ากกกก”เธอจ้องเขาขณะเขาค่อยๆ ทานอาหาร
เลียบนที กระแอมให้พี่สาวรักษากริยา
3K
