ธนชนเลิกคิ้วเอียงคออย่างมีจริตประกอบคำถามพี่ชายที่นั่งลูบคางอันเกลี้ยงเกลาของตนอยู่ในท่าครุ่นคิด
“ไม่รู้สิ ก็ในเมื่อเราเกลี้ยกล่อมให้เขาเข้ามาทำงานแบบดีดีแล้วไม่ได้ผลมันก็ต้องลองวิธีนี้แหละ เขาว่ากันว่าการแต่งงานมีครอบครัวมันจะมีส่วนทำให้คนที่เอาแต่เสเพลกลับมามีความรับผิดชอบได้เหมือนกันนะ”
“หวังว่าหลานของเราก็จะเป็อย่างนั้น”
“เราสองคนทำให้คุณพ่อเสียใจแล้วที่เป็อย่างนี้ ตาเอกเป็ความหวังเดียวของตระกูล เราในฐานะผู้ดูแลก็ต้องทำให้ดีที่สุด โชคดีที่คุณพ่อตั้งเงื่อนไขในการรับมรดกไว้อย่างนั้นทำให้เราพอมีวิธีที่จะบีบบังคับให้เขาปรับปรุงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น”
“ชนเกรงว่าจะไม่ได้ผลเพราะพี่สะใภ้ของเราก็ให้ท้ายลูกเหลือเกิน”
“ก่อนจะตัดสินว่าได้ผลหรือไม่เราก็ต้องลองลุ้นกันดูสักตั้งก่อน”
ธนชิตสรุป
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
“ตาเอก จะออกไปไหนลูก”
คุณรินฤดีถามบุตรชายที่เห็นแต่งตัวหล่อเหลาเดินออกมาจากห้องส่วนตัว
“ไปหาจุฑามาศครับ เธอกลับมาจากอเมริกาแล้ว”
ธนบดีตอบ
“ถ้าเป็ไปได้ก็พูดเื่แต่งงานกับเขาเลยเถอะ”
ผู้เป็มารดาบอก บุตรชายสบตาด้วยอย่างรู้กันดีก่อนเดินออกไป
ธนบดีขับรถเก๋งคันหรูออกไปหาสาวสวยที่ตนคบหาอยู่แม้เขาจะไม่เคยรู้จักบ้านของเธอมาก่อนเพราะรู้จักกันตอนอยู่ต่างประเทศ แต่ชายหนุ่มก็หาบ้านของเธอพบได้ไม่ยากเมื่อฟังเธออธิบายเส้นทางมาทางโทรศัพท์ ซึ่งจุฑามาศได้แต่งตัวสวยพริ้งรออยู่แล้วและรีบเดินเข้ามาหาทันทีที่เขาจอดรถลงยังหน้าบ้านของเธอ
“ไปกันเลยค่ะที่รัก”
เธอกล่าวเมื่อเปิดประตูเข้ามานั่งคู่กับเขา
“จะดีหรือครับ ยังไงผมก็มาถึงบ้านของคุณแล้ว ผมควรเข้าไปไหว้คุณพ่อกับคุณแม่ของคุณก่อนจะดีกว่า”
ธนบดีกล่าวด้วยความจริงใจ จุฑามาศแอบหันไปทำหน้าเซ็งทางอื่นไม่ให้เขาเห็นก่อนหันมาปั้นยิ้มหวานให้
“พอดีคุณพ่อกับคุณแม่ไม่อยู่ค่ะ ไปงานเลี้ยง”
หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายอย่างรู้แก่ใจว่ากำลังพูดปด พ่อของเธอหายไปั้แ่เมื่อวานไม่รู้ว่าไปขลุกอยู่ที่บ้านเมียน้อยคนที่เท่าไหร่ ส่วนแม่ก็ออกไปเล่นไพ่ั้แ่เช้ายังไม่กลับ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเปลือกนอกของเธอที่เห็นว่าสวยหรูนั้นข้างในเป็อย่างไร พ่อแม่มีหนี้สินรุงรังกำลังจะถูกฟ้องล้มละลายบ้านหลังใหญ่ที่เห็นอยู่ก็ติดจำนองกับธนาคารไม่ได้ส่งดอกมาหลายเดือนแล้วเขาจะมายึดเอาไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ โชคดีที่เธอเกิดมาสวยทำให้มีทายาทเศรษฐีตระกูลดังมาติดพัน เธอจะต้องจับเขาเอาไว้ให้อยู่มือเพื่อกอบกู้ฐานะครอบครัวของตัวเองให้ได้
“งั้นวันหลังผมค่อยหาโอกาสมากราบท่านแล้วกัน”
ชายหนุ่มตัดสินใจ
“ค่ะเรารีบไปกันเถอะ ฉันอยากอยู่ตามลำพังกับคุณเร็วๆ”
หญิงสาวเอียงหน้าเข้าไปฉอเลาะกับเขาอย่างมีจริต
“จะไม่หาอะไรทานกันก่อนหรือครับ เดี๋ยวจะไม่มีแรงกันนะ”
เขาทำตากรุ่มกริ่มมีความหมายตอบกลับมา จุฑามาศแกล้งทำท่าสะเทิ้นอาย
“แหม คุณธนบดีก็ นี่แน่ะ นี่แน่ะ”
3K
