Ragnarok Academy League

ตอนที่ 22
เขตตะวันตกที่ล่มสลาย

ลมร้อนพัดผ่านถนนเขตตะวันตกของ Prontera พร้อมกลิ่นควันไฟและฝุ่นจากอาคารที่พังถล่ม
เสียงกรีดร้องของผู้คนยังดังต่อเนื่องไม่หยุด ขณะที่อัศวินของ Prontera กำลังเร่งอพยพชาวเมืองออกจากพื้นที่อย่างวุ่นวาย

ร้านค้าหลายแห่งถูกทำลาย
กำแพงหินแตกร้าวเป็นทางยาว

และกลางถนนสายหลัก—

มีหลุมขนาดมหึมาปรากฏอยู่ราวกับถูกบางอย่างระเบิดจากด้านใน

เรนเดินมาถึงเขตตะวันตกพร้อมลีอาในเวลาไม่นาน

ทันทีที่เข้ามาในพื้นที่
เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังของ Void ที่หนาแน่นขึ้นอย่างชัดเจน

เงาสีดำจางๆ ลอยอยู่ตามอากาศ
ราวกับพลังบางส่วนยังคงตกค้างหลังการต่อสู้

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นทันที

[มันจงใจปล่อยพลังทิ้งไว้]

[เพื่อให้เจ้าตามมา]

ลีอาหรี่ตามองสภาพรอบตัวเงียบๆ

“นี่ไม่ใช่ระดับการต่อสู้ธรรมดา…”
เธอพึมพำเบาๆ

ตรงหน้าพวกเขา มีอัศวินของ Prontera หลายนอนบาดเจ็บอยู่บนพื้น บางคนหมดสติ บางคนมีร่องรอยเงาสีดำติดอยู่ตามร่างกาย

นักบวชของ Prontera กำลังพยายามรักษา
แต่สีหน้าทุกคนดูเคร่งเครียดมาก

“แผลพวกนี้รักษาไม่หาย…”
Priest คนหนึ่งพูดเสียงสั่น

“พลังสีดำกำลังกัดกิน Rune ของพวกเขา”

เรนขมวดคิ้วทันที

เพราะเขารู้สึกได้ว่า พลังที่หลงเหลืออยู่ในบาดแผลพวกนั้น คล้ายกับ Void ของเขาไม่มีผิด

แต่ต่างกันตรงที่—

มัน “บ้าคลั่ง” กว่า

ทันใดนั้น—

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านหน้า

ลูคัสกำลังเดินเข้ามาพร้อมหอกคู่ใจ แม้แขนขวายังมีผ้าพันแผลจากเมื่อคืน แต่สายตาของเขายังคงคมเหมือนเดิม

เมื่อเห็นเรน เขาก็ถอนหายใจเบาๆ

“ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องมา”

เรนมองรอบด้านอีกครั้ง

“หมอนั่นอยู่ไหน”

ลูคัสเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหันมองไปยังยอดหอคอยเก่าใจกลางเขตตะวันตก

“มันรออยู่ข้างบน”

ทุกคนเงยหน้ามองพร้อมกัน

เหนือหอคอยหินสูงที่แตกร้าวครึ่งหนึ่ง
เงาร่างในชุดคลุมดำกำลังยืนอยู่เงียบๆ ท่ามกลางสายลม

ผ้าคลุมสีดำสะบัดเบาๆ
ขณะที่เงามืดรอบตัวเขาไหลวนเหมือนหมอกมีชีวิต

และบนท้องฟ้าเหนือศีรษะของเขา—

วงแหวนสีดำขนาดใหญ่กำลังหมุนช้าๆ

Hunter รอบด้านเริ่มหน้าซีดทันที

เพราะแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากหอคอยนั้น
หนักจนแทบหายใจไม่ออก

ชายปริศนาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

ก่อนดวงตาสีดำสนิทจะมองลงมาทางเรนโดยตรง

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้งใต้หน้ากาก

“ในที่สุด…”
เสียงของเขาดังลงมาเบาๆ

แต่กลับชัดเจนไปทั่วพื้นที่

“เจ้าก็มาถึงเสียที”

วินาทีต่อมา—

เงาสีดำรอบตัวเขาก็ระเบิดออกทันที

ตู้มมม!

แรงกดดันมหาศาลกดลงทั่วเขตตะวันตกจนพื้นถนนแตกร้าวอีกครั้ง

Hunter หลายคนทรุดลงกับพื้นทันทีเพราะรับแรงกดดันไม่ไหว

แม้แต่ลูคัสยังต้องฝืนตั้งหลัก

ลีอารีบสร้างโล่เวทป้องกันขึ้นรอบตัวทุกคน

แต่เรน—

กลับยังยืนอยู่เฉยๆ

เพราะพลังในร่างของเขากำลังตอบสนองต่อแรงกดดันนั้นโดยตรง

วงแหวนสีดำบนหลังมือเริ่มส่องแสงช้าๆ อีกครั้ง

ชายปริศนาหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นภาพนั้น

“ดี…”

“เจ้าคือผู้สืบทอดจริงๆ”

เรนหรี่ตาลงทันที

“แกเป็นใคร”

ความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่

ก่อนชายชุดดำจะค่อยๆ ยกมือขึ้นจับหน้ากากตัวเอง

แล้วถอดมันออกช้าๆ

ทันทีที่เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย—

ลูคัสก็เบิกตากว้างทันที

“…เป็นไปไม่ได้”

ลีอาเองก็ชะงักไปเหมือนกัน

เพราะชายที่ยืนอยู่บนหอคอยนั้น—

คือคนที่ควรตายไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน

อดีตอัจฉริยะอันดับหนึ่งของ Geffen Academy

“อาเธอร์ ไนท์เรย์”