ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        ยามเมื่อทั้งสองประมือกันอย่างดุเดือดมิรู้ว่าดาราเคราะห์น้อยใหญ่ถูกทำลายไปเท่าใด ห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลพลันปรากฏร่องรอยแห่งความพินาศชิ้นส่วนอาวุธจักรพรรดิและเศษอุกกาบาตจากนอกพิภพลอยคว้าง

        "อ๊าก---"

        เสียงร้องโหยหวนของบรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงดังขึ้นร่างกายกระเด็นปลิวไปตามแรงปะทะ ครึ่งร่างชุ่มโชกไปด้วยโลหิตเห็นได้ชัดว่าอวัยวะภายในที่ฉีกขาด

        การโจมตีนี้ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสปางตาย!

        "อ๊าก!" บรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงกู่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่งดังสะท้านทั่วผืนดาราคล้ายคนเสียสติ แม้ครึ่งกายจะแหลกเหลว ดวงตากลับยังคงลุกโชน

        ร่างกายพลันระเบิดแสงสีทองในชั่วพริบตาจิตสังหารไร้ขีดจำกัดแผ่กระจาย กระตุ้นพลังกฎแห่งวิถีไม่หยุดและแปลงกายตนให้เป็นเตาเซียนสีทองซึ่งคุกรุ่นไปด้วยเพลิงบรรลัยกัลป์ที่พร้อมแผดเผาสวรรค์และปฐพี!

        นี่คือเคล็ดวิชาลับอันยิ่งใหญ่ของตระกูลเจียง

        เตาหลอมศักดิ์สิทธิ์สีทองที่บรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลแปลงกายนั้นได้ดูดกลืนมู่เสินฉวนเข้าไป แสงเทพพวยพุ่ง กฎเกณฑ์แห่งมรรคาสวรรค์ทิ้งตัวลงมาหมายจะแผดเผาเขาให้มอดไหม้

        มู่เสินฉวนดวงตาเย็นเยียบ หาได้หวาดหวั่นไม่

        พลังแห่งกายาศักดิ์สิทธิ์นั้นเดิมก็ไร้ผู้ใดทัดเทียมเมื่อได้รับการส่งเสริมจากเคล็ดวิชาคลั่งทลายสวรรค์ ก็แผ่กว้างดุจมหาสมุทรโลหิตในกายไหลเวียนดุจเสียงคำรามแห่งพิภพ

        โครมๆ!!!

        พลังแห่งความโกลาหลในฝ่ามือมู่เสินฉวนผสานกันพลังเซียนกระหน่ำโจมตีใส่ผิวเตาหลอมศักดิ์สิทธิ์อย่างต่อเนื่องก่อเป็นเสียงบาดแก้วหูดังกึกก้อง

        เพียงกระหน่ำโจมตีไม่กี่ครั้งเตาหลอมศักดิ์สิทธิ์สีทองก็ทานทนไม่ไหวจนเกิดรอยร้าว

        โครม!

        ร่างของบรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงกระเด็นถอยหลังไปกระอักโลหิตคำโตออกมา ลมหายใจรวยริน

        ความตื่นตระหนกในแววตาของเขาทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นความเสียใจแล่นริ้วขึ้นมา นึกรังเกียจตนที่ไม่สนคำเตือนของเหล่าผู้อาวุโสในตระกูลกลับดื้อดึงเผชิญหน้ากับมู่เสินฉวนเพียงลำพัง!

        "มู่เสินฉวน!"

        "วันนี้บาดแผลเก่าของข้ากำเริบเจ้าถึงได้เปรียบในศึกครั้งนี้"

        "รอข้าฟื้นฟูพลังแล้วค่อยมาประมือกันใหม่ในวันหน้า!"

        บรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงร้องลั่นทิ้งตัวลงมาด้านล่างอย่างรวดเร็ว คล้ายกับจะหลบหนี

        เตาหลอมเหิงอวี่รับรู้ถึงกระแสพลังจึงระเบิดพลังออกมาในทันทีสั่นสะเทือนเสามารสะกดฟ้าแล้วแปรเปลี่ยนเป็นแสงพุ่งทะยานจากไปอย่างรวดเร็ว

        "เหอะ สู้ไม่ได้ก็คิดจะหนีคิดว่าข้าจะปล่อยไปหรือ!"

        มู่เสินฉวนสาวเท้าออกไปเหวี่ยงหมัดเทพสีทองแหวกผ่านห้วงจักรวาลแสงทิพย์อันเจิดจ้าส่องสว่างทั่วดาราอันมืดมิด

        "อ๊าก!!!"

        บรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงส่งเสียงร้องโหยหวนหน้าอกถูกกระแทกจนเป็นรูโบ๋ที่เลือดไหลรินไม่หยุด

        แต่เขาไม่กล้าหยุดพักสักเสี้ยวหนีตายอย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งอาวุธจักรพรรดิก็ยังทิ้งขว้าง!

        สายตาของมู่เสินฉวนคมกริบน่าสะพรึงกลัวประสานมือร่ายวิชาเทพคุนเผิง ตวัดคว้าเตาหลอมเหิงอวี่ไว้ได้ทันท่วงที

        หากอาวุธจักรพรรดิของตระกูลเจียงถูกเขาช่วงชิงไปได้ย่อมถือเป็นของรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศึกครั้งนี้

        บัดนี้กายเนื้อของเขาบรรลุสู่ระดับเซียนอันบริสุทธิ์ผุดผ่องแม้เตาหลอมจะระเบิดพลังอำนาจสุดยอดออกมา ก็ยากที่จะทำร้ายเขา

        วูบ!

        เตาหลอมเหิงอวี่สั่นกึงกังส่งกลิ่นอายแห่งจักรพรรดิโบราณออกมา ตัวเตาเปล่งแสงหมายจะสลัดหลุดจากมือของมู่เสินฉวน แล้วแหวกห้วงจักรวาลหนีไป!

        โครม!

        คนผู้หนึ่งกับเตาหลอมยืนหยัดประจันหน้ากันอยู่หลายอึดใจมู่เสินฉวนยังคงถูกผลักถอยหลังไปหลายก้าว มันจึงหลุดรอดไปได้

        "น่าเสียดาย"

        มู่เสินฉวนส่ายหน้าพลางถอนหายใจน่าเสียดายที่เขาไม่อาจควบคุมวิชาลับอักษรเหนือฟ้า หนึ่งในเก้าเคล็ดวิชาลับได้

        มิเช่นนั้นย่อมใช้พลังอำนาจอันไร้เทียมทานกดข่มเตาหลอมเหิงอวี่ไว้ได้

        ฟึบ!

        ดวงตาเย็นชาของมู่เสินฉวนมองไปยังร่างเซียนที่หนีตายอย่างทุลักทุเลจากนั้นก็ยื่นมือออกไป ฉวยหอกยาว อาวุธที่อีกฝ่ายทิ้งไว้มาอยู่ในมือ 

        พร้อมระเบิดพลังกายเนื้ออันน่าสะพรึงกลัวออกมาแล้วเหวี่ยงหอกสีเงินออกไปด้านหน้าอย่างแรง!

        ‘ฟิ้ว—’ หอกสีเงินพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าอันว่องไว 

        ทุกแห่งที่มันเคลื่อนผ่านแม้กระทั่งห้วงจักรวาลก็ยังทานทนพลังอันแข็งแกร่งนี้มิได้ แตกสลายเป็นเสี่ยงๆก่อเกิดเป็นพายุแห่งห้วงมิติอันใหญ่โต

        ฉึก!

        หอกสีเงินดุจเงาตามตัวไล่ตามหลังบรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงไปติดๆแล้วแทงทะลวงศีรษะของเขาอย่างรวดเร็วราวปานอัสนี ทลายจิตวิญญาณของเขาให้ดับสิ้น ณห้วงดาราแห่งนี้!

        ในขณะเดียวกันพลังอันมหาศาลที่รวมตัวอยู่ในหอกยังมิได้มลายหายไป 

        ด้วยพลังเหลือล้น มันยังคงทะลวงผ่านท้องฟ้าพาซากศพของบรรพชนรุ่นที่สิบสามแห่งตระกูลเจียงมาพร้อมกับเตาหลอมเหิงอวี่ที่หลบหนีตรงไปยังทิศใต้ หรือที่พำนักของตระกูลเจียง!

        ครึ่งชั่วยามต่อมา

        เหนือถิ่นฐานของตระกูลเจียงพลันบังเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น!

        ดึงความสนใจจากเหล่าสมาชิกตระกูลเจียงไปจนหมด!

        ปรากฏเป็นหอกโบราณสีเงินอาบเลือดที่แทงทะลุไปยังตำหนักโบราณของตระกูลเจียง!

        เหนือหอกโบราณสีเงินนั้นมีร่างไร้วิญญาณเสียบอยู่!

        ร่างนั้นคือบรรพชนที่สิบสามของตระกูล!

        "บรรพชนที่สิบสาม!!!"

        เหล่าศิษย์ตระกูลเจียงต่างตกตะลึงแผดเสียงลั่นด้วยความเศร้าโศก

        "ท่านบรรพชน..."

        เหล่าบุคคลสำคัญของตระกูลเจียงปรากฏตัวขึ้นดึงหอกโบราณด้วยตนเอง ในใจก็รู้สึกหมองหม่นไม่แพ้กัน

        "เฮ้อพวกข้าก็เตือนแล้วว่าอย่าได้ทำตามใจตนเอง"

        "ใครเลยจะคิดว่าการเดินทางครั้งนี้จะประสบเคราะห์กรรม!"

        "แม้กระทั่งจิตวิญญาณก็ยังถูกทำลาย!"

        "..."

        "พลังของมู่เสินฉวนน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ"

        "หากมิใช่การยกทัพไปกวาดล้างทั้งตระกูลหรือการลงมือของมหาเซียน ย่อมยากที่จะขัดขวางการผงาดของเขาได้"

        เหล่าผู้อาวุโสแห่งตระกูลเจียงต่างถอนหายใจด้วยความหดหู่สีหน้าฉายแววสะเทือนใจ

        ในขณะเดียวกันข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งตงฮวงอย่างไวราวติดปีก

        เซียนแห่งตระกูลเจียงที่กลับมาจากนอกพิภพไปยังทะเลไร้สิ้นสุดเพื่อตัดสินกับมู่เสินฉวน!

        ทว่ากลับถูกสังหารในศึกทั้งยังถูกตรึงร่างด้วยอาวุธของตนเองไว้เหนือตำหนักโบราณของตระกูลเจียง!

        ทันใดนั้นแคว้นตงฮวงก็สั่นคลอนเหล่าผู้บ่มเพาะล้วนตกอยู่ในความโกลาหล

        บรรดาผู้กึ่งเซียนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆพลันเกิดความหวาดหวั่นขึ้นในใจ

        แม้แต่เซียนยังถูกสังหารหากพวกเขาที่เป็นเพียงกึ่งเซียนไปจัดการตระกูลมู่ เกรงว่าจักไม่มีวันได้กลับ!

        "เฮ้อดูท่าการผงาดขึ้นของกายาศักดิ์สิทธิ์โกลาหล คงยากที่จะขัดขวางแล้ว!"

        "จุดยืนของเขาในยุคทองนี้เป็นที่ประจักษ์แล้ว!"

        "แต่พวกเราก็มิใช่ว่าจะต้องเป็นศัตรูกับมู่เสินฉวน!"

        "เขามีพลังแห่งกายาโกลาหลยามบรรลุวิถี ย่อมมิอาจรวมพลังแห่งสวรรค์ได้ ต่อให้ในวันหน้ามู่เสินฉวนครองพิภพก็ยังคงมีมหาจักรพรรดิปรากฏ!"

        ผู้กึ่งเซียนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจแผ่วเบาก่อนที่จะค่อยๆ เลือนหายไปในความมืดมิด