กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

        หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่เตรียมตะกร้าใส่หม้อน้ำซุปเกี๊ยวหมู1 หม้อ และเกี๊ยวหมู 1ถ้วยใหญ่ เป็ดย่าง 1 ตัว ซาลาเปาไส้หมู 16ลูก ซาลาเปาไส้เผือก 16 ลูก ซาลาเปาไส้ถั่วแดง16 ลูก สาลี่ 10 ลูกรวมทั้งประทัดและพลุไฟให้เขาถือไปบ้านใหญ่หยางด้วยความทราบซึ้งในความเอาใส่ใจและความมีน้ำใจของกู้ซุนหนี่ต่อครอบครัวของเขา 

        อีกทั้งกู้ซุนหนี่ทำอาหารด้วยความใส่ใจในรายละเอียดและรสชาติอร่อยมากอีกด้วย

        แม้ว่ากู้ซุนหนี่จะเคยถูกแม่ของเขาพี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองรังเกียจและรังแกมาก่อนก็ตาม

        หยางตงพูดกับกู้ซุนหนี่

        “ขอบคุณภรรยามากครับ” 

        กู้ซุนหนี่ตอบหยางตงว่า

        “ไม่เป็นไรค่ะภรรยาเต็มใจทำเพื่อสามีค่ะ”

        หยางตงได้ยินอย่างนั้นแล้วเขาก็หอมแก้ม

        กู้ซุนหนี่และหยางลี่คนละครั้งก่อนออกจากบ้านสามหยางไปบ้านใหญ่หยาง

        หยางตงถือตะกร้าอาหารและกู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่เดินเข้าไปในบ้านใหญ่หยางที่วันนี้เปิดประตูบ้านรอต้อนรับลูกชายคนที่สามหยางตง ลูกสะใภ้สาม กู้ซุนหนี่ และหลานสาว หยางลี่

        สะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองก็รีบเดินมารับตะกร้าที่หยางตงถือมาเพื่อร่วมรับประทานอาหารเย็นด้วยกันในวันสิ้นปีเก่า (ฉูซี)

        กู้ซุนหนี่จึงบอกพี่สะใภ้ทั้งสองว่า

        “ให้ตั้งอุ่นหม้อซุปน้ำเกี๊ยวก่อนจะกินด้วยนะคะหรือไม่อุ่นก็ได้ค่ะ”

        สะใภ้ทั้งสองตอบพร้อมกัน “ได้/ได้”

        พี่สะใภ้ทั้งสองช่วยกันยกอาหารหลายชนิดและมีจำนวนมากอีกด้วยยิ่งไปกว่านั้นอาหารแต่ละอย่างประกอบไปด้วยเนื้อทั้งนั้น

        สะใภ้ทั้งสองทราบซึ้งใจในความเอาใส่ใจและความมีน้ำใจของกู้ซุนหนี่ต่อครอบครัวใหญ่หยาง

        แม้ว่า กู้ซุนหนี่จะเคยถูกแม่สามีพี่สะใภ้ใหญ่ และพี่สะใภ้รองรังเกลียดและรังแกมาก่อนก็ตาม

        พี่สะใภ้ทั้งสองรู้สึกละอายแก่ใจตัวเองเคยทำสิ่งที่ไม่ดีที่เคยทำกับกู้ซุนหนี่มาก่อนทั้งสองคนคิดว่าต่อไปตนจะไม่กระทำสิ่งที่ไม่ดีอย่างที่เคยทำมาแล้วอีกต่อไป

        แต่กู้ซุนหนี่ไม่รู้ถึงความคิดของพี่สะใภ้ทั้งสองคนเลย

        ถ้าเธอรู้แล้วเธอจะบอกว่าสิ่งที่เธอก็เพื่อสามีของเธอหยางตง เพื่อให้เขาสบายใจ ไม่ต้องเป็นห่วงกังวลใจเรื่องใดๆเธอปรารถนาให้เขามีความสุข เวลาเขาไปทำงานจะได้ไม่ห่วงหน้าพะวงหลัง

        แม่สามี จางซื่อออกมากำกับวางอาหารมากมายที่เพิ่มเข้ามาจากบ้านสามหยาง แม่สามี จางซื่อเห็นอย่างนั้นแล้วเธอก็รู้สึกทราบซึ้งในความเอาใส่ใจและความมีน้ำใจของกู้ซุนหนี่ต่อบ้านใหญ่หยาง

        กู้ซุนหนี่จะเคยถูกเธอ พี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองรังเกียจและรังแกมาก่อนก็ตาม แม่สามี จางซื่อรู้สึกละอายแก่ใจตัวเองเคยทำสิ่งที่ไม่ดีที่เคยทำกับกู้ซุนหนี่มาก่อน

        เธอจะลองมองกู้ซุนหนี่ลูกสะใภ้สามในทางที่ดี และไม่มีอคติในใจของเธอ แม่สามี จางซื่อคิดว่าตนจะไม่กระทำสิ่งที่ไม่ดีอย่างที่เคยทำมาแล้วอีกต่อไป

        เมื่ออาหารทั้งหมดถูกจัดเตรียมไว้พร้อมแล้ว

        สมาชิกทุกคนในครอบครัวก็ทำการสักการะไหว้เทวดาฟ้าดินและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก่อนแล้วจึงก็ไหว้บรรพบุรุษ เสร็จเรียบร้อยแล้ว

        สมาชิกทุกคนในครอบครัวก็จะรับประทานอาหารมื้อเย็นร่วมกันเป็นการส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ด้วยกันด้วยกันอย่างมีความสุขสันต์หรรษารื่นเริงสนุกสนานครื้นเครงเบิกบานใจ(อาหารส่งท้ายปีเก่า) เป็นชุมนุมพร้อมหน้ากันด้วยความปีติยินดีหลังจากนั้นแล้วก็จะมีการอวยพรซึ่งกันและกัน รับพร รับไหว้พร้อมด้วยประเพณีการให้เงินใส่ไว้ซองสีแดงหรือที่เรารู้จักคุ้นเคยกันดีก็คืออั่งเปา

        สมาชิกทุกคนในครอบครัวรับประทานอาหารมื้อเย็นร่วมกัน

        ทุกคนในบ้านใหญ่หยางต่างตกตะลึงกับอาหารที่บ้านสามหยางนำมา

        “เกี๊ยวหมู 1 หม้อ และเกี๊ยวหมู 1 ถ้วยใหญ่ เป็ดย่าง 1 ตัว ซาลาเปาไส้หมู 16 ลูก ซาลาเปาไส้เผือก 16ลูก ซาลาเปาไส้ถั่วแดง 16 ลูก สาลี่ 10ลูก”

        ทุกคนต่างคิดในใจ 

        “อาหารหลายชนิดและมีจำนวนมากอีกด้วย” 

        “อาหารแต่ละอย่างประกอบไปด้วยเนื้อทั้งนั้น”

        เมื่อทุกคนลงมือกินอาหารแต่ละชนิดจากบ้านสามแล้วต่างตกตะลึงกับความอร่อยของอาหารทุกชนิดที่มาจากบ้านสามทำให้อาหารจากบ้านสามหมดก่อนอาหารจากบ้านใหญ่หยางอาหารทุกอย่างจากบ้านสามสร้างความประทับใจในความอร่อยจนลืมไม่ลงไม่ว่าจะเป็นเป็ดย่าง เกี๊ยวน้ำหมู ซาลาเปาไส้หมู ซาลาเปาไส้เผือกซาลาเปาไส้ถั่วแดง รวมสาลี่ยังหวานกรอบอร่อย

        ทุกคนอยากให้บ้านสามมาร่วมวันส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ด้วยกันทุกปีและตลอดไป

        หลังมื้อเย็น แม่สามี จางซื่อมอบอั่งเปาให้หลานๆ ลูกพี่ชายใหญ่ 2 คน (หยางไห่ตง อายุ 9 ปี หยางไห่ติง อายุ 7 ปี) ลูกชายพี่ชายรอง 1 คน (หยางชาง อายุ 6 ปี) ลูกสาวพี่รอง 1 คน (หยางชิง อายุ 4 ปี) ลูกสาวน้องสาม 1 คน (หยางลี่ 2 ปี)

        เด็กๆ เมื่อได้รับอั่งเปาแล้วก็เปิดออกดูทันทีด้วยความตื่นเต้นเด็กๆ ทุกคนได้รับเงินเท่ากัน จำนวน 5 เหมา หลังจากนั้นทุกคนจะฝากอั่งเปาไว้ที่แม่ของตัวเอง 

        พี่สะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองมอบอั่งเปาให้เด็กๆทุกคนเท่ากัน จำนวน 3 เหมา เด็กๆเมื่อได้รับอั่งเปาแล้วก็เปิดออกดูทันทีด้วยความตื่นเต้นน้อยลงมาเล็กน้อย

        เด็กๆ ทุกคนได้รับเงินเท่ากัน จำนวน 3 เหมาหลังจากนั้นทุกคนจะฝากอั่งเปาไว้ที่แม่ของตัวเอง 

        กู้ซุนหนี่มอบอั่งเปาให้เด็กๆทุกคนเท่ากัน จำนวน 1 หยวน (10 เหมา)

        เด็กๆเมื่อได้รับอั่งเปาแล้วก็เปิดออกดูทันทีด้วยความตื่นเต้นดีใจที่สุด

        เด็กๆ ทุกคนได้รับเงินเท่ากัน จำนวน 1 หยวน (10 เหมา)หลังจากนั้นทุกคนจะฝากอั่งเปาไว้ที่แม่ของตัวเอง

รวมสรุปรวมแล้วเด็กๆ แต่ละคนได้รับอั่งเปา คนละ 2 หยวน 1 เหมา (21 เหมา) ถือว่าได้เงินจำนวนมากเพราะค่าแรงงานทั่วไปวันละ 20 เหมา

        กู้ซุนหนี่ให้หยางตงมอบอั่งเปาให้แม่ของเขาด้วยอีก20 หยวน

        แต่เเม่สามี จางซื่อยังไม่ได้เปิดออกดู เธอเก็บไว้เปิดตอนเข้าห้องนอนของเธอไปแล้ว 

        หลังจากนั้น หยางตงก็ทำการจุดประทัดและจุดพลุไฟ ส่งท้ายวันปีเก่าและต้อนรับปีใหม่

        เด็กๆเห็นแล้วก็ตื่นเต้นดีใจที่มีทั้งการจุดประทัดและพลุไฟอีกด้วย

        เด็กๆช่วยสร้างสีสันงานวันส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับปีใหม่จริงๆ

        ทุกคนนั่งรอต้อนรับปีใหม่ด้วยกัน

        แต่เด็กๆ ง่วงนอนและหลับไปแล้ว

        ดังนั้นผู้ใหญ่จึงอุ้มเด็กกลับบ้านนอน

        รวมทั้งกู้ซุนหนี่และหยางตงอุ้มหยางลี่กลับบ้านไปนอนเช่นกัน

        ส่วนใครจะรอจนถึงต้อนรับปีใหม่แล้วค่อยนอนทีหลังจากนั้นก็ได้

        กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ทั้งหมด 11,600 หยวน 1 เหมาในตอนนี้ หักค่าเงินใส่ซองอั่งเปา 25 หยวน คงเหลือ 11,575หยวน 1 เหมา นับว่ากู้ซุนหนี่เป็นเศรษฐีหมื่นหยวน