Brave Hero เกิดใหม่เป็นพระเอกในเกมส์

ตอนที่สามสิบสาม น่าสงสารโลกที่ต้องการวีรบุรุษ

มันมีการแซวกันกล่าวว่าที่ในเกมส์กระดานต่างๆหรือเนื้อเรื่องผจญภัยตามใจเลือกที่มีพวกวายร้ายเลวทรามมากมายนั้นมีขึ้นก็เพื่อให้ปาณืตี้นักผจญภัยไปปราบปรามพวกที่ชั่วช้า

ในโลกที่วายร้ายกดขี่ข่มเหคนดีสัตว์ประหลาดกัดกินชาวบ้านที่ไร้ทางสู้

ยังมีวีรบุรุษที่คอยปกป้องปวงประชาอยู่!!!

โลกเช่นนั้นน่าสงสารยิ่งนัก

เท่านั้นยังไม่พอมักจะมีหญิงสาวสามสิบยังไม่ได้แต่งงานอิเซไคมาด่าว่าฮีโร่ที่ต้องการปกป้องโลกและหวังจะไปเป็นทาสอุ่นเตียง/ภริยาของท่านดยุกแห่งแดนเหนือที่สังหารคนโดยการปักหลาวตลอดเส้นทางแดนเหนือแต่ที่แท้จริงท่านช่างมีจิตใจอ่อนโยน ที่ท่านเป็นอย่างนี้เพราะโดนแม่ทอดทิ้งและโดนคนที่ท่านไว้ใจตอนเด็กหักหลังฯลฯ

บลาบลา

และไปเข้าข้างดยุกแดนเหนือ

ในขณะที่ผมที่เกิดมาเป็นผู้กล้าต้องแบ่งขนมปังแข็งๆกับดินเค็มตามป่าเขาทานกับท่านแม็กนัสและเครื่องเคียงเป็นโปรตีนหนอนแมลงอยู่ตามป่าตามเขา

พวกหญิงสาวอายุสามสิบยังไม่ได้แต่งงานอิเซไคพวกนี้คิดว่าการปกป้องโลกของฮีโร่คือเรื่องธรรมดา

ที่ผมต้องทำมันอยู่แล้ว

ไม่เห็นความสำคัญ

ไม่เห็นหัว

แต่ผมจะไม่ช่วยโลกก็ไม่ได้เพราะผมต้องอาศัยโลกนี้อยู่

ผมคิดอยู่เล็กน้อยว่าจะลองทำวิศวกรรมย้อนกลับเวทย์ทะลุมิติดูจากคำบอกกล่าวของท่านแม็กนัส

ผมคุ้นๆว่าตามเนื้อเรื่องครั้งบรรพกาลมันมียานอวกาศตกมาแถวโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์อยู่ใต้ดิน

หรือพูดให้ถูกคือโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์แต่ดั้งเดิมนั้นสร้างไว้ครอบจุดที่ยานอวกาศตกนั่นเอง

ผมว่าจะไปดูสักครั้งเผื่อฉุกเฉินผมอาจจะใช้ยานอวกาศบินหนีจากโลกนี้และปล่อยให้พวกอิเซไคนางร้ายที่ยังไม่ได้แต่งงานจนอายุสามสิบเอาโลกนี้ทั้งใบไปเลย

ผมจะหนีไปผจญภัยในอวกาศล่ะ

แต่ก่อนหน้านั้นผมต้องรีบทำเรื่องที่ต้องทำก่อนถือว่าตอบแทนหมู่บ้านที่ผมเติบโตมา

และผมท่าทางต้องรีบแล้วเพราะผมได้ข่าวที่ทำให้ผมขนลุกและรู้สึกว่านางเอกอิเซไคอายุสามสิบยังไม่ได้แต่งงานน่าจะมีอยู่ในโลกนี้จริงๆ

เพราะได้ข่าวว่าบุตรสาวบารอนชายแดนนั้นคิดค้นเกษตรแบบแผนใหม่และการสร้างน้ำหอมขนมเค้ก ตัดเสื้อผ้า ธนาคารฯลฯ

ผมแทบหัวใจจะวายเมื่อได้ยินข่าวนั้นตอนที่ไปในตัวเมืองแต่ต้องทำสมาธิรวบรวมสติเอาไว้

นี่คือสาเหตุหนึ่งที่ผมคิดจะรีบเร่งกวาดล้างมอนสเตอร์ในป่าเขา

มันไม่ใช่เวลามาสะสมเงินแบบพระเอกอิเซไคสโลไลฟ์เป้าหมายเราคือการทำให้ในป่านี้ไม่มีมอนสเตอร์บุกมาทำร้ายชาวบ้านอีกต่างหาก

แต่ท่าทางเรื่องที่ผมคิดธอรินคนแคระและคนในโลกนี้คงมองว่าผมเป็นคนบ้า      

จากสายตาของเขาที่มองผมอย่างสงสาร

“ถ้าโลกนี้มีโชคชะตานั่นคงเป็นสิ่งที่ข้าต้องทำ”

ธอรินส่ายศีรษะดื่มสุราย้อมใจ

“เจ้าจะตายเอานะป่าแห่งนี้กินคนแคระและแมนลิ่งอย่างเจ้าไปนับไม่ถ้วนแล้ว”

ผมกล่าวต่อธอรินที่มองผมเหมือนมองคนไปตาย

ในเรื่องแนวนี้มักจะบอกว่าพระเอกที่เกิดใหม่คิดว่าตนเองมีพลังพิเศษทำตัวงี่เง่าจนตายไปเพราะไปสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าตนเอง

ไอ้บ้าเอ๊ย

หากเราตายเพราะโจรกระจอกแถวหมู่บ้านแรกหรือตายเพราะจอมมารปราสาทสุดท้ายมันก็ไม่ต่างกันหรอก!!!

ในโลกนี้มีสิ่งที่ต้องการฆ่าเราอยู่มากมายและสิ่งตอบแทนของการแข็งแกร่งไม่พอคือความตายเช่นกัน

ผมเลือกศัตรูที่จะฆ่าตนเองกับมือยังจะเสียใจทีหลังน้อยกว่าการที่ตนเองจะอ่อนแอจนเอาชนะพวกกองทัพจอมมารไม่ได้