ความเดิมตอนที่แล้ว : ผมและมิโนริ ได้เข้าไปช่วย ท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู จากปีศาจต้นไม้ ที่มาขวางทางการขนส่งเครื่องปรุงอาหาร เธอจึงรู้สึกขอบคุณพวกผมมาก จึงอยากเลี้ยงอาหารเป็นการตอบแทน ระหว่างทางที่เดินมา ผมได้ให้มิโนริ ไปแจ้งข่าวให้เชฟรุ้แล้วกลับไปเฝ้าบ้าน และตัวผมเองก็ไปกับท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู ในงานเลี้ยง ท่านหญิง ได้มอบ ไวน์หายากปี 80 ให้ผม ผมดีใจมาก และดื่มมันในทันที ไมนานหลังจากนั้นผมก็ผล๊อยหลับไป และตื่นขึ้นมาบนเตียงในสภาพไม่ได้ใส่อะไร และมีท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู นอนเปลือยกายกอดผมอยู่ นี่ตรู ซวยเพราะผุ้หญิงอีกแล้วสินะ
เช้าวันต่อมา.....เมื่อผมตื่นขึ้นมาและพบว่ามีสาวน้อยแสนสวยนอนเปลือยกายอยู่ข้างๆผม
" อะไรกันนี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน " ผมพูดอย่างลืมตัว และท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู ก็ตื่นขึ้น แล้วกล่าวกับผมว่า
" ตื่นแล้วเหรอที่รัก เมื่อคืนพวกเราสองคน มีอะไรกันแล้วนะ "
ผมรีบปิดของลับของตัวเองด้วยมือสองข้างทันที
" มีอะไรกัน หมายความว่ายังไง " ผมถาม
" เมื่อคืนท่าน ผู้กล้าบอกกับข้าว่า ช่วยมีลูกกับข้าซักคนได้ไหม แล้วพวกเราต่างก็เมามาก เลย.... "
' ไม่นะ ความบริสุทธิของตรู ถูกผุ้หญิงคนนี้ช่วงชิงไปซะแล้วหรือ ' ในขณะที่ผมกำลังคิดอยู่ ก็ได้มีเสียงทหารจำนวนมากมาเรียกอยู่ข้างนอก เมื่อผมไม่ตอบ พวกทหารเลยถือ วิสาสะด้วยการพังประตูเข้ามา และทุกคนก็ได้เห็น ฉากที่ไม่ควรเห็นเสียได้
" ท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู เป็นอะไรมากไหมขอรับ " ทหารนายหนึ่งกล่าว พวกเขามาที่นี่ ตามคำบอกของ รีนะ สาวรับใช้ของท่านหญิง ว่าท่านหญิงกำลังตกอยู่ในอันตราย
เมื่อท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู ได้ยินทหารกล่าวเช่นนั้น ก็รีบแกล้งบีบน้ำตาออกมาแล้วกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือว่า
" พรมจรรย์ของข้า ได้ถูกชายคนนี้พรากไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อคืน พวกเจ้ามาสายเกินไป "
เมื่อทหารได้ยินดังนั้น จึงล้อมจับผม ไปให้ พระราชาสอบสวน ซึ่งก็คือ เลาห์คอนโปซาปุนั่นเอง
3 ชั่วโมงต่อมา....... ณ พระราชวังโปปุรอน เมืองหลวงร็อคน่า
" เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวไหม ท่านผู้กล้าริวจิ " เลาห์คอน โปซาปุ กล่าวอย่างไร้เยื่อใยเมื่อได้ฟังสิ่งที่ทหารนำมารายงาน
" ผมไม่ได้ทำ ผมยังไม่ได้ซักอึบเลย ผมยังซิงอยู่ เชื่อผมเถอะ"
" ทำดี ย่อมได้รับรางวัล ทำผิด ต้องได้รับการลงโทษ ทหาร เนรเทศมันออกไปจากเมือง แล้วยึดทรัพย์สินของมันทั้งหมดเข้าวัง " เลาห์คอนโปซาปุ สั่งด้วยเสียงเด็ดขาด
" เสด็จพ่อเรื่องที่ผุ้กล้าริวจิ ข่มขืนท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู อาจจะไม่เป็นความจริงก็ได้ " องค์หญิงโรเซ่กล่าว ช่วยผมไว้ในนาทีวิกฤติ
" ถ้างั้น ผุ้กล้า ริวจิ เจ้าต้องแต่งงานกับท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู ไม่อย่างงั้นเจ้าจะโดนริบทรัพย์ทั้งหมดเข้าวัง เจ้าเข้าใจไหม " เลาห์คอน โปซาปุ ยังยืนยันคำเดิมแม้ว่า องค์หญิงโรเซ่ จะช่วยพูดแล้ว เพราะ ท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู เป็นลูกสาวของดยุค ฟาเรน ที่ครองเมือง คิร่า ถ้าเกิดเขาเอาใจออกห่าง ทางออโดนอสก็จะมีโอกาสบุกเข้ามาโจมตีอาณาจักรโปปุรอน แบบง่ายๆ
" ไม่ผมไม่แต่ง ยังไงผมก็ไม่แต่ง ผม ร..รัก อาสึกะคนเดียว " ผมกล่าวถ้อยคำที่ดูอาจหาญไป
" เสด็จพ่อ โปรดยกโทษ ให้กับริวจิคุงด้วย หรือไม่งั้นก็ทรงถอนรับสั่งเรื่องเนรเทศออกนอกเมือง เถอะเพคะ" องค์หญิง โรเซ่กล่าว แล้วเตรียมตัวจะไปส่งผมที่นอกเมือง แต่ถูกเลาห์คอน โปซาปุ ห้ามไว้
" ในเมื่อเจ้าไม่แต่งกับท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู เจ้าก็ต้องรับโทษ โทษเนรเทศข้าจะเว้นให้เจ้าละกัน แต่เจ้าต้องถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดเข้าวัง และเรื่องที่เจ้าข่มขืน ท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู จะถูกประจานให้ประชาชนชาวโปปุรอนรับรู้ และนี่คือคำตัดสิน" เลาห์คอน โปซาปุ กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เหมือนเอาน้ำร้อนมาสาดหน้าผม
" เจ้าราชา บัดซบ ไม่ฟังที่ผมพูดเลย ไม่นะ ปล่อยผมนะ " ว่าแล้วผมก็ถูกทหารลากตัวออกจากวัง
3 ชั่วโมงต่อมา....
ฝนเริ่มตกปรอยๆ ลง มา ผมนั่งซึมอยู่ที่เก้าอี้ม้านั่งตัวหนึ่ง เมื่อวานผมยังเป็นผุ้กล้า ที่ช่วยกอบกู้อาณาจักรโปปุรอนอยู่เลย แต่ตอนนี้กลายเป็นยาจก เพราะเจ้าราชา ขยะนั่น มันไม่ฟังที่ผมพูดเลย รุ้แบบนี้ให้ทหารของอาณาจักร ออโดนอสบุกมาโจมตี อาณาจักร โปปุรอนเสียก็ดี เจ้าราชาขยะนั่นจะได้เครียดจนตาย
ในขณะที่ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อไป บ้านก็โดนยึด เงินก็ไม่มี ได้แต่นั่งตากฝนอยู่อย่างนี้ เรียโอก็เดินถือร่มมาหา
" พี่ริวจิคะ ไปพักที่ ร้านเหล้า อีวานน่า ก่อนดีกว่านะคะ " เรียโอกล่าวพร้อมกับยกข้าวกล่องของเธอให้ผมกิน ช่างใจดีเหมือนแม่พระซะนี่จะไร เป็นแค่เด็ก ม.2 แท้ๆ ผมเริ่มลุกขึ้นแล้วเดินตามเธอไป
เมื่อมาถึงร้านเหล้าของ เจ๊มาเจนเต้ ฝนก็เริ่มตกหนัก ผมเข้าไปดื่มกินเหล้าแบบฟรีๆ โดยมื้อนี้ เจ๊มาเจนเต้บอกว่าจะไม่คิดเงินเลย เพื่อปลอบขวัญผม ตอนแรกผมคิดว่าจะไปอยู่ กับ ทีโม อันนา และเอเลน ที่หมู่บ้านก็อบลิน แต่ตอนนี้พักที่นี่ก็ดีเหมือนกัน เพียงแต่ตอนกลางคืนต้องระวัง เจ๊มาเจนเต้ จู่โจมก็เท่านั้น
ตอนนี้ผมเหลือแต่เสื้อผ้าชุดนึง และดาบเอ็กคาลิเบอร์ 1เล่มเท่านั้น ผมเดินขึ้นไปที่ชั้น 2 ของร้านเหล้า อีวานน่า แล้วดึงประตูออกมา เสียงของมันดัง เอี๊ยดอ๊าด ก่อนที่จะดัง เปรี๊ยะ และหลุดติดมือผมออกมา ดูเหมือนผมจะใส่แรงมากเกินไป ผมรีบดันประตูกลับเข้าที่ และไปขออุปกรณ์ ซ่อมแซม มาจากโรงเก็บของของเจ๊มาเจนเต้ และทำการซ่อมแซมมัน ก่อนจะเผลอนอนหลับไปที่หน้าประตูนั้นเองด้วยความเหนื่อยล้า
เช้าวันต่อมา....
" อรุณสวัสดิ์ ริวจิคุง " เจ๊มาเจนเต้กล่าว ก่อนที่เธอ จะยกข้าวผัดสับปะรดมาให้ผมกิน แล้วพูดว่า
" วันนี้มีคนมาจ้างงานให้ไปหาข่าว ของท่านหญิง ฟาลเนเซ่ ว่าเธอคนนี้ตอนนี้ เป็นหรือว่าตายน่ะ งานนี้เธออยากรับไว้ไหม พ่อหนุ่มน้อย เงินดีน้า "
" ผมรับครับ ดีกว่าไม่มีงานทำ ยังไงก็ต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ ไม่งั้นผมคงต้องนอนตายข้างถนน " ผมกล่าว
" ดีแล้วละ ถ้างั้นชั้นจะบอกกับผุ้ว่าจ้างว่าเธอรับงานนะ "
"ครับ "
" แต่ก็ระวังตอนออกเดินทางหน่อยจะดีกว่านะ เพราะตอนนี้ เรื่องที่เธอข่มขืน ท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู ดังไปทั่วประเทศนี้แล้ว "
" รับทราบครับผม "
ผมนั่งกินข้าวผัดสับปะรดอย่างใจเย็น ก่อนจะเหน็บดาบเอ็กคาลิเบอร์ไว้ข้างเอว แล้วเดินออกจากร้านเพื่อไปหาผุ้ว่าจ้าง ตามคำบอกของเจ๊ มาเจนเต้
' ท่านหญิง อีวาน เจลี เดอ ลูลู ฝากไว้ก่อนเถอะ 'ผมคิด และใช้สองขาเดินถึงหน้าบ้านของผู้ว่าจ้าง เขามีชื่อว่า แม็ก เป็นข้ารับใช้ของ ดยุค เซเซมี่ หน้าบ้านของเขาดูเหมือนไม่ได้ทำความสะอาดมานาน มันเต็มไปด้วยขี้หมา จนผมเผลอเหยียบไปก้อนนึง
แบระ เสียงเหยียบขี้หมาดังกระจาย ผมเลยเอาผ้าเช็ดหน้าที่ ทีน่า อัมเบล ให้มาเมื่อครั้งจากกันที่ท่าน้ำมาเช็ดรองเท้าจนสะอาด ขอบใจมากนะทีน่า ชั้นจะซักมันให้สะอาดก่อนส่งคืนเธอเลย ในขณะที่ผมกำลังง่วนกับการเช็ดรองเท้านั้นเอง ก็ได้มีเสียงของ แม็ก ดังมาแต่ไกล
" แหม ผู้กล้าริวจิ อุตส่าห์มาหาถึงที่ ผมนี่ละ อยากจะขอบอกขอบใจเหลือเกิน เข้ามาดื่มน้ำชาก่อนสิ " แม็กกล่าว เมื่อผมเข้าไปด้านใน มันเหมือนเป็นร้านอาหารเก่าๆ ไม่มีอะไรพิเศษ เพียงแต่มีโซฟา สีฟ้าวางอยู่ตรงกลางห้องเท่านั้นเอง ผมจึงหย่อนก้นนั่งลง
" บอกเนื้อหางานมาซิ คุณแม็ก " ผมถามอย่างสุภาพที่สุดเท่าที่ทำได้
" คือว่าเมื่อสามเดือนก่อน ท่านหญิงของเรา ได้เดินทางไปทางตะวันออกเพื่อจะข้ามดินแดนไปยังอาณาจักรมังกร ไครซิส เพื่อไปเรียนต่อ แต่จู่ๆข่าวคราวของเธอก็เงียบหายไป ถ้ายังไง โปรดช่วยตามหาข่าวด้วย ท่านดยุค เซเซมี่อยากรุ้ว่าตอนนี้เธอเป็นหรือตาย " แม็กกล่าว
" ได้ แล้วค่าจ้างละ ได้เท่าไหร่ "
" 50000 เหรียญทองครับ ผมจะจ่ายก่อน 5000 เหรียญทองนะครับ "
" ตกลง ครับ ผมรับงานนี้" แล้วการเจรจาเพื่อรับภารกิจของเราก็เป็นอันผ่านพ้นไปด้วยดี
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
64K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
