New Hope : นักสู้ฟันน้ำนม (มี e-book แล้วครับ)

    ตอนที่ 57 : เส้นทางที่ต้องบรรจบกัน 1

                มะปรางเดินออกมาจากช่องทางเดินนักกีฬาในชุดสำนักจางเหมือนกับลู่เฟยเธอเดินออกมาท่ามกลางเสียงเชียร์กรีดร้องดังสนั่นจากทุกทิศทางสีหน้าของเธอจริงจังและเต็มไปด้วยมุ่งมั่นอย่างถึงที่สุด เธอก้มคาราวะแสดงความเคารพต่อลู่เฟยและพูดทักทายรุ่นพี่บนเวทีด้วยภาษาจีน   

                “สวัสดีค่ะพี่ลู่เฟย...หนูไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่าจะต้องมาเจอพี่บนเวทีต่อสู้อีกครั้งหนึ่ง”

                “สวัสดีค่ะน้องฮุ่ยหนิง...ได้เวลาที่เราทั้ง2 คนต้องเจอกันสักที!”

     

                “ตามกติกาการแข่งขันคู่สุดท้ายจะอนุญาตให้นักกีฬา, ทีมงานและสตาฟโค้ชสามารถออกจากพื้นที่ห้องเก็บตัวก่อนแข่งเข้ามายืนดูบริเวณรอบเวทีการแข่งขันได้นะครับ...”

     

            โค้ชและทีมงานผู้ช่วยผู้ฝึกสอนรวมถึงนักกีฬาของทีมเกาหลีใต้และญี่ปุ่นทะยอยเดินออกมาจับกลุ่มยืนดูบริเวณริมสนามแข่งขัน

            โค้ชบี,โรจน์, มนต์ชัย,มิวและทีมงานทุกคนเดินออกมาจับกลุ่มยืนดูด้านหนึ่งของพื้นที่ว่างข้างสนามแข่งขัน ในขณะที่ท่านจางนั่งมองทั้ง2 คนด้วยความเงียบขรึม พูดออกจากลำคอไม่เต็มเสียงมากนัก

            “ฮุ่ย...หนิง...”

     

                แสงแฟลชนับไม่ถ้วนปรากฎทั่วสนามพร้อมกับเสียงกรีดร้องดังอื้ออึงทั้งสนามจนกลบเสียงพิธีกร ผู้ชมแต่ละคนต่างกระหน่ำโพสต์รูปกับคลิปของมะปรางยืนประจันหน้าลู่เฟยบนเวทีแข่งขันลงแอดมีจนไม่มีใครสนใจเรื่องอื่นอีกแล้ว

                   “ท่านผู้ชมค่ะ...ดิฉันอยากจะบอกว่านี่เป็นบรรยากาศเหนือคำบรรยายใดๆทั้งสิ้นค่ะ ตัวดิฉันเองไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า จะมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ นะคะเสียงที่คุณผู้ชมได้ยินผ่านการถ่ายทอดสด ทีมงานต้องลดเสียงในสนามลงนะคะ เสียงจริงในสนามตอนนี้คือดังมาก ดังแบบดังต่อเนื่องค่ะ”

                “ตัวผมเองอยู่ในแวดวงกีฬาศิลปะป้องกันตัวสมัยใหม่มากว่า30 ปี เพิ่งเคยสัมผัสบรรยกาศแบบนี้เป็นครั้งแรกครับ!!...เป็นบรรยากาศที่สุดยอดจริงๆ ลูกศิษย์ทั้ง 2คนของท่านจางกำลังต่อสู้กันต่อหน้าท่านจางครับ!!!!”

     

                “ยกที่ 1...เริ่มได้!!!”

                ลู่เฟยยื่นฝ่ามือขวานำฝ่ามือซ้ายเล็กน้อยในระดับหัวไหล่ส่วนมะปรางกำหมัดซ้ายระดับหน้าอกแนบลำตัวยื่นสันมือขวาออกมาด้านหน้าในระดับหัวไหล่ ทั้ง 2 คนตั้งการ์ดมวยหย่งชุนด้วยแววตามุ่งมั่นผู้ชมในสนามเห็นการตั้งการ์ดของลู่เฟยกับมะปรางทำให้ทุกคนส่งเสียงเฮดังสนั่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

                “ท่าตั้งการ์ดของลู่เฟยเป็นท่าเดียวกับยกสุดท้ายในรายการชิงแชมป์โลกนะครับส่วนการ์ดของมะปรางเป็นท่าที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนครับ...นับตั้งแต่ลู่เฟยเข้าร่วมการแข่งขันตลอด2 ปีกว่าๆ เธอไม่เคยแพ้ใคร ไม่เคยถูกนับ กูรูหลายคนตั้งคำถามว่าหลิวฮุ่ยหนิงคือคนที่ทุกคนรอคอย ใช่หรือไม่?...อีกไม่กี่นาทีเราจะได้ทราบกันแล้วครับ”

     

                “ท่าตั้งการ์ดของลู่เฟยกับฮุ่ยหนิง...เป็นท่าเริ่มต้นก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ในคลิปที่ทุกคนเคยดูค่ะ” มิวพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมาก

                “มิว...มิวกำลังจะบอกอะไรกับพวกเราใช่ไหม?” โค้ชบีตั้งคำถามที่ทุกคนอยากรู้

                “คลิปที่ทุกคนเคยดูเป็นการต่อสู้ในยกสุดท้ายหนูเป็นคนถ่ายเองค่ะ...ลู่เฟยตั้งการ์ดแบบนี้หมายความว่าเธอต้องการแก้มือกับฮุ่ยหนิงค่ะ และฮุ่ยหนิงตั้งการ์ดตอบรับลู่เฟยค่ะ...”

                คำตอบของมิวทำให้ทุกคนต้องหันกลับไปมองบนเวทีด้วยความสนใจอย่างมากจนโค้ชบีพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ทั้ง 2คนต้องการกลับมาพิสูจน์ฝีมือกันอีกครั้งต่อหน้าท่านจาง...”

     

                ลู่เฟยพุ่งเข้าโจมตีด้วยความรวดเร็ว5 หมัดซ้าย-ขวาติดต่อกัน มะปรางเบี่ยงตัวหลบ 2 หมัดแรก ใช้ 2 มือปัดอีก 3จังหวะต่อเนื่องออกไป เธอใช้ฝ่ามือขวากระแทกต่ำลงบริเวณท้องน้อย มะปรางเบี่ยงตัวใช้หัวไหล่ขวาดันออกไปสวนกลับด้วยการกระแทกฝ่ามือขวาแต่ลู่เฟยหมุนตัวประชิดท่อนแขนขวา หมุนตัวกลับมาใช้ฝ่ามือขวากระแทกซ้ำเข้าจุดเดิมมะปรางใช้ฝ่ามือทั้ง 2 ข้างกดมือขวาของลู่เฟยลง ทั้ง 2คนหมุนตัวออกมาตั้งการ์ดในจังหวะต่อเนื่อง

                เพียงแค่การตอบโต้ชุดแรกสร้างความฮือฮาไปทั่วสนาม ทำให้ผู้ชมจำนวนมากถึงกับพูดไม่ออก

                “สุดยอด!สุดยอดที่สุด!!!!”

                   “…”

                “ทันกันหมดจริงๆ...ทันกันจริงๆทันแบบ...แก้ทางมวยได้ทุกจังหวะ!!!”

     

                ประชาชนจำนวนมากที่ชมการถ่ายทอดสดในโรงเรียนต่างส่งเสียงฮือกันทุกทิศทางครูหนึ่งกับวิทย์ยืนลุ้นจนนั่งไม่ติด ส่วนครูใหญ่,ครูเพ็ญศรีและคณะครูตื่นเต้นไม่แพ้กัน

     

                   “ปกติความเร็วของลู่เฟยจะได้เปรียบคู่ต่อสู้...แต่พอมาใช้กับมะปรางทำไมหนูรู้สึกว่าลู่เฟยทำไม่ได้เหมือนกับคนอื่นๆ”น้ำพูดด้วยความงุนงง

                “น้ำคิดเหมือนพี่เลยนะน่าแปลกมาก!” โรจน์ตอบคำถามด้วยความแปลกใจ

                “การตั้งท่าทางให้ดูง่ายไม่ได้แปลว่าทำง่าย...ต้องมาจากผู้ที่เชียวชาญแล้วเท่านั้นจึงจะทำได้!”น้ำเสียงของโค้ชบีจริงจังหนักแน่นมาก

                “ตอนที่หนูสู้กับน้อง...หนูรู้สึกว่าสู้กับน้องยากมากไม่รู้ว่าจะเข้าทำจังหวะไหนดี” น้ำตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นกัน

     

                   ลู่เฟยโจมตีอีกครั้งต่อยหมัดซ้าย-ขวาสลับไปมาแต่มะปรางหลบได้ทุกจังหวะเธอเปลี่ยนมาใช้ฝ่ามือขวากระแทกบริเวณหน้าอกมะปรางหมุนตัวเข้ามาแนบกับลู่เฟยพร้อมกับใช้หัวไหล่ซ้ายกระแทกอย่างแรงจนทำให้ลู่เฟยเสียหลักมะปรางตามติดด้วยการใช้ฝ่ามือทั้ง 2 ข้างกระแทกไปที่ช่วงท้องอย่างจังลู่เฟยล้มลงแต่ก็พยายามตอบโต้กลับด้วยการต่อยบริเวณด้านข้างลำตัวไม่ถนัดเท่าใดนัก

                เสียงเฮดังลั่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง“คุณผู้ชมคะน้องมะปรางสร้างจังหวะได้เปรียบขึ้นมาแล้วนะคะ!!”

                   “จังหวะนี้สวยมากครับแสดงให้เห็นว่าน้องมะปรางเริ่มหาช่องตอบโต้ได้บ้างแล้วครับ!!”

                โรจน์กำหมัดด้วยความสะใจอย่างยิ่ง“จังหวะนี้สวยมากน้อง!!!!”

                   “สุดยอดจริงๆจังหวะนี้เอาชนะความเร็วของลู่เฟยได้!” มิวลุ้นไม่แพ้กัน

     

                ลู่เฟยค่อยๆลุกขึ้นมาต่อยซ้ายหลอกให้มะปรางเบี่ยงตัวหลบเธอใช้เปลี่ยนจังหวะด้วยความรวดเร็วใช้การกระแทกด้วยหมัดขวาไปที่ช่องท้องก่อนแล้วกระแทกด้วยฝ่ามือขวาตามอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนมะปรางล้มลง

                “จังหวะนี้ลู่เฟยเอาคืนทันทีมะปรางเราเสียท่าเหมือนกันครับ จบยกแรกครับ คู่คี่สูสีที่สุดครับน้องมะปรางแสดงให้เห็นแล้วว่าความเร็วของลู่เฟยที่เคยได้เปรียบทำอะไรเธอไม่ได้ครับ!!!”

                “ลู่เฟยเอาคืนทันที!!!”มนต์ชัยพูดด้วยความตกตะลึง

     

                โค้ชเฉินติวเข้มลู่เฟยด้วยท่าทีจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ฮุ่ยหนิงรอคอยดักจังหวะ 2ให้เข้าทำอย่างระมัดระวังที่สุด อย่าผลีผลามเด็ดขาด!!”

                   “ค่ะโค้ช...ฮุ่ยหนิงเปลี่ยนไปเยอะมากฉันจะระมัดระวังยิ่งขึ้น!!!”

     

                   “มะปรางทำดีแล้วตั้งการ์ดรัดกุมไว้แบบนี้...ระวังจังหวะสวนกลับ ลู่เฟยเข้าทำไม่ค่อยถนัด!!!”โค้ชบีตะโกนสอนท่ามกลางเสียงเชียร์ดังลั่น “ยกแรกยังเสมอกันผมมองว่ายังไม่ได้เปรียบหรือเสียเปรียบ”

                “ค่ะโค้ชบี...ยก2 หนูจะหาช่องสวนกลับให้ได้ค่ะ!!”

     

                   “ยกที่ 2เริ่มได้!!!”

                   มะปรางตั้งการ์ดยื่นสันมือทั้ง2 ข้างออกมาพร้อมกับจ้องตาเขม็งลู่เฟยไม่รอช้าพุ่งตรงเข้ามารัวหมัดซ้าย-ขวาด้วยความรวดเร็วจนทำให้มะปรางต้องใช้ท่อนแขนทั้ง2 ข้างช่วยปัดในแต่ละจังหวะ ทำให้เกิดช่องโหว่ช่วงลำตัวลู่เฟยลดระดับลงมาใช้ฝ่ามือขวากระแทกช่องท้องอย่างแรงเปิดทางจังหวะแรกก่อนด้วยความรวดเร็วแล้วต่อยขวาต่อเนื่อง 2 หมัดติดต่อกันปิดท้ายด้วยกระแทกด้วยฝ่ามือขวาย้ำจุดเดิมจนมะปรางกระเด็นถอยหลัง 3-4 ก้าว เธอต้องใช้มือขวายันพื้นเวทีไว้สีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดได้เป็นอย่างดี

                “ต้นยก 2มะปรางเริ่มเสียเปรียบครับ ดูเหมือนว่าลู่เฟยเริ่มจับทางได้แล้วครับใช้ความเร็วที่เธอได้เปรียบโจมตีเพื่อเปิดช่องโหว่ ชุดนี้น้องมะปรางโดนหนักมากครับ”

     

                   ลู่เฟยพุ่งตรงเข้ามาด้วยความรวดเร็วรัวหมัดซ้าย-ขวาไม่ยั้งในระดับศีรษะกับลำตัวทำให้มะปรางต้องใช้2 มือปัดออก ยกหน้าแข้งขวาขึ้นมากันจังหวะเตะตัดล่างแต่ลู่เฟยเร็วมากพอที่จะเปลี่ยนจังหวะกลับมารัวหมัดซ้าย-ขวาอีกครั้ง มะปรางต้องใช้ฝ่ามือและท่อนแขนทั้ง 2 ข้างบัง ลู่เฟยเปลี่ยนมาใช้ฝ่ามือทั้ง 2ข้างกระแทกเข้ามาที่ช่องท้องอย่างรุนแรง 2 ครั้งติดต่อกันตามด้วยต่อยหมัดขวาย้ำจุดเดิมอีก 3 หมัดรวด มะปรางแสดงอาการงอตัวเจ็บปวดต้องใช้มือจับบริเวณหน้าท้องลู่เฟยไม่ปล่อยโอกาสทองให้หลุดลอยไป ใช้ฝ่ามือขวากระแทกบริเวณหน้าอกจนมะปรางกระเด็นถอยหลังออกไปหลายก้าวเลยทีเดียว

                “ย๊ากกกกกก!!!!”

     

                “จังหวะนี้มะปรางเสียท่าลู่เฟยถึง2 กระบวนท่าติดต่อกัน สถานการณ์ตกเป็นรองพอสมควรครับเธอมีจังหวะการเข้าทำเร็วกว่าการป้องกันของมะปรางทำให้เธอช่วงชิงความได้เปรียบต่อเนื่องมาตั้งแต่ต้นยก2”

               

                มะปรางเดินเข้ามุมด้วยลมหายใจแรงมากพร้อมกับใช้มือกุมที่ท้องโค้ชบีสังเกตเห็นมะปรางต้องอ้าปากช่วยหายใจอีกทางหนึ่ง...โรจน์, มนต์ชัย,น้ำและมิวเดินเข้ามาตบหัวไหล่ให้กำลังใจด้วยรอยยิ้ม

            “ตอนนี้เราช้ากว่าลู่เฟย1 จังหวะ...”โค้ชบีตั้งข้อสังเกตทำให้มะปรางพยักหน้าตอบรับ “ยังโอเคอยู่นะออกไปสู้ให้เต็มที่!”

            “ยกสุดท้ายหนูจะทำให้ดีที่สุดค่ะโค้ชบี”

            “ฮุ่ยหนิง...สู้ๆๆ”มิวเดินเข้ามาโอบกอดพร้อมกับตบหลังให้กำลังใจ “แก้ไขการจู่โจมแบบนี้ให้ได้!!!”

             

            “ยกที่ 3เริ่มได้!!!” เสียงสัญญาณดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงเชียร์กระหึ่มทั่วสนามแข่งขันอีกครั้งหนึ่ง

    คล้ายกับเรื่องNew Hope : นักสู้ฟันน้ำนม (มี e-book แล้วครับ) ที่คุณอ่าน