The last hunter

บทที่36รางวัล(แก้คำผิดแล้ว)

“ตูมมมมมม”เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นที่ส่วนกลางของวิหารตอนนี้ผู้คนมากมายมาร่วมกันที่นี้เพราะจะเดินทางไปด้วยแสงแห่งการเดินทางแต่ในระหว่างนั้นกับปรากฏแสงแห่งการเดินทางขึ้นพร้อมกับแรงระเบิดมหาศาลกระแทกเข้าใส่ทุกคนจนถอยออกไป พวกเขาทั้งหมดชักอาวุธออกมาพร้อมต่อสู้

ระหว่างนั้นเศษซากหินและดินปลิวออกมาตามทางพร้อมกับร่างกายของชายคนหนึ่งกระเด็นออกมาจากแสนแห่งการเดินทางพวกเขาจ้องมองไปที่ชายที่กำลังลุกขึ้นมาด้วยความงุนงงทันทีเพราะพวกเขาไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน

“เจ็บๆ”ชินหมิงลุกขึ้นมาพร้อมกล่าวออกมาเบาๆและบิดร่างกายเล็กน้อยเขาหันไปจ้องมองทุกคนที่อยู่ด้านหน้าของเขาด้วยรอยยิ้มตอนนี้ชุดคลุมสีขาวและทองของนักบวชของชินหมิงเต็มไปด้วยโลหิตมีโลหิตที่ร่างกายของเขาหลายส่วนที่หัวเองก็มีและโลหิตยังอาบครึ่งหนึ่งด้านขวาของเขาด้วยแต่เขายังยิ้มให้ทุกคน“โอ้….พวกเจ้าเองหรือ จะเดินทางกันแล้วหรือ ฮ่า ฮ่า”

“ท่านนักบวชเพลิงตะวันเหตุใดท่านจึงบาดเจ็บเช่นนี้”เมื่อพวกเขาได้ยินก็งุนงงแต่เมื่อเห็นสภาพของเขาเหล่านักบวชและศิษย์วิ่งเข้ามาตรวจสอบเขาทันที ชินหมิงหัวเราะออกมาเบาๆแต่ไม่ได้ตอบ ในทันที และจ้าววิหารก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงทั้งสิบเช่นกันพวกเขาเดินผ่านคนอื่นเข้ามาพบชินหมิงที่ยืนอยู่ในสภาพบาดเจ็บทั่วร่างกาย“เหตุใดเจ้าจึงอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้ไม่ใช่ว่าเจ้ากล่าวว่าเหล่าวานรนั้นมันน่าสนุกหรือ”

“เหอะ ตาเฒ่า หากเพราะเจ้าวานรนั้นข้าคงไม่อยู่ในสภาพนี้หรอกวานรพวกนั้นข้าสังหารพวกมันไปตั้งนานแล้วแต่ข้าไปเจอตัวประหลาดมา”ชินหมิงกล่าวออกมาพร้อมกับพ้นลมหายใจออกมาเบาๆเขาค่อยข้างหงุดหงิดศิษย์หลายคนพยายามพันผ้าพันแผลให้กับเขาเพื่อหยุดโลหิตที่กำลังไหลออกมา คำตอบของชินหมิงทำให้หลายคนงุนงง“ตัวประหลาดหรือ”

“ข้าไม่รู้มันคืออันใดกระทิงตัวใหญ่สีดำร่างกายของมันราวกับมนุษย์พลังของมันหากเทียบระดับพลังก็คงอยู่ในระดับบุตรแห่งพระเจ้าเพียงแค่หมัดเดียวก็ทำลายวิหารแห่งพระเจ้าในพริบตา ข้าต้องหนีเอาตัวรอดมา”ชินหมิงกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาพร้อมกับนึกถึงมันก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ พวกเขาทั้งหมดเมื่อได้ยินก็เงียบลงศิษย์คนหนึ่งแหวกทางเข้ามาพร้อมกับหยิบตำรามาเปิด“นี้ไงข้าจำได้ว่าข้าอ่านพบเจอมาก่อนอสูรกระทิงรูปลักษณ์ราวกับมนุษย์ร่างใหญ่ผิวดำที่มีหัวเป็นกระทิงยักษ์และมีพลังระดับสูงจนไม่สามารถประเมินได้ นามของมันคือ ราชันย์แห่งพิภพ กระทิงพิฆาตสวรรค์”

“…..ข้าไปเจอตัวเช่นนั้นมาหรือ”ชินหมิงกล่าวถามออกมาด้วยความงุนงงหญิงสาวเดินเข้ามาเอาภาพวาดเสมือนให้กับชินหมิงดูเขาพยักหน้าและชี้ไปที่ตำรา“นี้ไง เจ้าตัวประหลาดนี้มันโหดเหี้ยมจริงๆ เล่นซะข้าเกือบตายเลย”

“รอดมาจากกระทิงพิฆาตสวรรค์ได้เจ้าไม่ธรรมดาเลยนะ นักบวชเพลิงตะวัน”จ้าววิหารกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มแต่เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงพวกเขาไม่พอใจเอามากๆหนึ่งในพวกนั้นราวกับคิดบางอย่างได้จึงกล่าวออกมาด้วยความเย็นชาทันที“เหตุใดเจ้าจึงขี้ขลาดหลบหนีมาเช่นนี้ทั้งที่ภารกิจยังไม่สำเร็จ”

“…..พวกท่านจะเล่นเช่นนี้ใช่หรือไม่ข้าไม่รู้หรอกนะว่าพวกท่านเกลียดชังอันใดกับข้านักเพราะข้าเองก็ไม่ได้ทำสิ่งใดเลวร้ายเลยตั้งแต่มาถึง ขายโอสถ ฝึกฝนและสอนเหล่าศิษย์ที่พวกท่านไม่แม้แต่จะเห็นค่าของพวกเขา”ชินหมิงกล่าวออกมาด้วยแววตาจริงจังทันทีคำกล่าวของเขาทำให้เหล่าศิษย์ต่างจ้องมองมาที่เขา“พวกท่านเอาแต่คิดถึงผลประโยชน์ส่วนตัวหาได้สนใจคนอื่นในวิหารเลยพวกท่านเอาแต่รักศิษย์เอกของตนและปล่อยให้ศิษย์อื่นอยู่อย่างไร้ความหมาย”

“หากข้าคิดไม่ผิดเมื่อข้าส่งเหล่าศิษย์ที่รอดชีวิตมาที่นี้แทนที่พวกท่านจะช่วยเหลือพวกเขาท่านก็พยายามโจมตีข้าด้วยกฎใช่หรือไม่”ชินหมิงกล่าวถามออกมาทันทีทุกคนที่ได้ยินต่างนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทันที“พวกท่านยังเรียกตนเองว่านักบวชได้อีกหรือหากเป็นข้า ข้าจะรักศิษย์ทุกคนอย่างเท่าเทียบ คนอ่อนแอฝึกฝนมาก คนเก่งก็หาได้ละทิ้งการฝึกฝนให้”

“และอีกอย่างภารกิจของข้าคือกวาดล้างอสูรวานรโลหิตสังหารไม่ใช่กระทิงพิฆาตสวรรค์”ชินหมิงกล่าวออกมาพร้อมกับโบกมือร่างกายของราชาวานรโลหิตสังหารปรากฏขึ้นด้านข้างของเขาทันที“หากพวกท่านยังเอาแต่โลภมากและเห็นแก่ตัวเช่นนี้อีกสักวันจะไม่เหลือสิ่งใดอยู่ในมือพวกท่านเลย ตอนนี้ข้าขอตัวส่วนพวกเจ้าที่จะออกไปทำภารกิจก็ระวังตัวด้วยหวังว่าจะไม่โชคร้ายเจอกระทิงพิฆาตสวรรค์เช่นข้านะ”

ชินหมิงกล่าวขึ้นก่อนที่จะไปเขาหันมาอวดพรให้กับเหล่าศิษย์และนักบวชคนอื่นๆและจากไปทันทีไม่ได้นำร่างกายของราชาวานรโลหิตสังหารไปด้วยตอนนี้ในสายตาของทุกคนสิบนักบวชระดับสูงกลายเป็นที่เกลียดชังอย่างแท้จริงพวกเขาสูญเสียอำนาจและผู้สนับสนุนไปหลายส่วนจ้าววิหารจ้องมองเหตุการณ์ทั้งหมดก่อนที่จะเดินจากไปเช่นกันบุตรแห่งพระเจ้าทั้งสี่จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นจากหอคอยสูง

“กระทิงพิฆาตสวรรค์ไปจัดการมันเลยดีหรือไม่”ทั้งสี่กล่าวออกมาพร้อมกันหลังจากนั้นก็ใช้กระบี่ตัดผ่านอากาศและแทรกแซงมิติเข้าไปปรากฏยังวิหารแห่งพระเจ้าที่แคว้นวานรพวกเขาเห็นการโจมตีและรอยเท้าขนาดใหญ่ที่พื้นและไล่ตามไปด้วยความเร็วสูงการบินของพวกเขารวดเร็วอย่างมาก“ใกล้ถึงแล้ว”

“ระวังด้านล่าง”พวกเขาต่างเริ่มปะทะกับกระทิงพิฆาตสวรรค์สร้างบาดแผลให้กับมันแต่สุดท้ายมันก็ดำดินหนีไปจุดได้พวกเขาทำได้เพียงแค่เดินทางกลับหลังจากเรื่องวุ่นวายนี้เท่านั้นหลังจากทุกอย่างจบลงก็ราวกับเวลาได้ไหลผ่านเร็วขึ้น

หนึ่งเดือนต่อมา

ช่วงเวลาแห่งงานเลี้ยงจบลงตอนนี้ชินหมิงเดินออกมาด้านนอกของห้องโถงใหญ่ไปยังพื้นที่ด้านนอกของวิหารมานั่งชมแสงจันทร์เล็กน้อยระหว่างนั้นก็ครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เล็กน้อย

เขาถูกแต่งตั้งเป็นนักบวชชั้นสูงในที่สุดและยังเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่อายุเพียงแค่20 ปีไม่ถึง 100 ปีด้วยซ้ำ เขาได้เรียนรู้สิ่งต่างๆระหว่างพักรักษาตัวและเริ่มอ่านตำรามากมายตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาและยังได้รับรางวัลอีกหลายชิ้น

แต่ทั้งหมดไม่ใช่ไอเทมส่วนใหญ่เป็นโอสถระดับสูงสุดและของอีกหลายอย่างที่ไม่ใช่ไอเทมเขาไม่ค่อยสนใจมันเท่าไหร่ และกำลังคิดเกี่ยวกับบางอย่างด้วยอำนาจของเขาตอนนี้ภายในวิหารแห่งพระเจ้าภารกิจชุดที่สามจึงสมบูรณ์ และเขารับรางวัลจากมันทันที

“ภารกิจหลัก การแก้แค้นที่จะมาถึง(3)(สำเร็จ)

เป้าหมายของท่านนั้นคือตัวตนอันยิ่งใหญ่และท่านมีทางเลือกไม่มากที่จะจัดการพวกมันและหนึ่งในนั้นคือการแทรกแซง เป็นพวกมัน ปั่นหัว ก่อกวนสร้างความแตกแยกและทำลายจากภายในจงทำตาม

เป้าหมาย ครอบครองอำนาจของวิหารแห่งพระเจ้าครึ่งหนึ่ง

รางวัล

1.ค่าสถานะทั้งหมด +40

2.(เส้นทางสู่ประตูลับโบราณ)

บทลงโทษ

ตาย”

“ได้รับค่าสถานะทั้งหมด+ 40”

“ไอเทมแผนที่เส้นทางสู่ประตูลับโบราณ”

ชินหมิงได้รับค่าสถานะมาเพิ่มเขายิ่งแข็งแกร่งขึ้นแต่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจมันเขาสนใจแผนที่ที่ได้มามากกว่าสิ่งนี้ตั้งอยู่ภายในส่วนลึกสุดของวิหารแห่งพระเจ้า ห้องโถงใต้ดินขนาดใหญ่ที่กักขังบางอย่าง

“นักบวชเพลิงตะวันหากไม่ว่าข้าจะกล่าวกับท่านบางอย่างได้หรือไม่”เสียงดังขึ้นพร้อมกับจ้าวแห่งวิหารเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มชินหมิงยิ้มและพยักหน้ารับ เขาหมุนตัวกลบออกมาจากที่นั่งบนริมระเบียง เขาเดินเข้ามาด้านหน้าของจ้าวแห่งวิหารพร้อมกับยิ้มขึ้น“ท่านต้องการสิ่งใดเช่นนั้นหรือข้าว่าข้ารู้สึกถึงการจ้องมองของท่านมาทั้งวันแล้ววันนี้”ห